Foto bij 018

Zaterdag, 21 april

Liz POV.

Ik was vroeg begonnen en nu, om zes uur, was ik klaar. Morgen was ik weer een dagje vrij en ik wilde eigenlijk even kijken of de jongens thuis waren.
Het huis van hun was toch niet zo ver, dus besloot ik om in plaats van naar de bus te lopen, verder door te lopen totdat ik bij de jongens was.
Ik drukte op de bel en niet veel later werd er open gedaan. Het was Bill die me verbaasd aankeek.
"Hey," zei ik twijfelachtig
"Hey!" Zei Bill vrolijk die de deur verder open deed zodat ik naar binnen kon.
We gaven elkaar een kus op de wang en liepen de woonkamer binnen.
"Alleen Tom is er," zei Bill die naar de keuken liep. Tegelijkertijd legde Tom de zapper neer en stond hij op. Ook hij keek verbaasd. Hij liep naar me toe om me te begroeten met een kus op mijn wang en samen gingen we op de bank zitten.
"Dat is nog eens onverwachts."
Bill kwam op het zelfde moment met een bak koffie en zette die voor me neer.
"Ja, jullie stelde steeds voor om wat te doen en vandaag dacht ik eigenlijk dat het ook wel eens mijn beurt is."
De jongens begonnen te lachen.
"Gezellig. Nou, je bent altijd welkom hoor," zei Bill opgewekt. "Heb je al gegeten?"
Ik schudde mijn hoofd.
"Mooi, we wilde pizza bestellen," vulde Tom Bill aan.
"Waar zijn Georg en Gustav dan?"
"Hun vriendinnen ophalen, maar er is flink wat vertraging, dus die zullen nog wel even weg zijn."
Ik knikte en greep naar mijn telefoon.
"Beste pizza zaak hier in de buurt?" Vroeg ik terwijl ik naar het internet ging.
Bill pakte mijn telefoon af en ging naar een pizzeria. Hij noemde twee pizza's die Tom en hij altijd lekker vonden en die voegde ik toe aan de bestelling, plus nog een voor mezelf.
Bill wilde weer mijn telefoon afpakken toen ik naar betalen ging, maar ik stapte de bank af.
"Vanavond zijn de kosten van mij. En de drank die ik vanavond ga halen!"
Tom begon keihard te lachen.
"Wilde je gaan drinken dan?"
Ik voelde opeens het bloed naar mijn wangen stijgen. Misschien hadden ze daar helemaal geen zin in.
"Als jullie dat ook willen?"
Bill gniffelde en liep naar me toe.
"Natuurlijk, anders waren we wel naar jou toe gekomen." Hij drukte me even tegen me aan en liep naar de koelkast. Vervolgens kwam hij terug met drie bier.
"Ik heb mijn koffie niet eens op!" Zei ik.
Ik ging op de bank zitten en pakte mijn kop koffie.
"Dat bier loopt toch niet weg," zei Tom die een biertje van Bill aannam.
"Blijf je slapen?" Vroeg Bill.
Ik trok mijn wenkbrauw op. Ik zou niet weten waarom niet.
"Oké." Het bleef even stil. "Ik moet alleen wel spullen hebben dan."
"Dan rijden we toch nu richting jou? Zijn we terug als de pizza's er zijn."
"Prima."
Ik dronk mijn koffie op en liep met Tom mee naar de auto.

"Zullen we ook direct naar de supermarkt gaan?" Stelde ik voor.
"Prima," antwoordde Tom die de auto startte.
"Hoe gaat het eigenlijk met je?" vroeg ik zachtjes. "Je weet wel. Gezien de situatie."
Tom kreeg een flauw lachje op zijn gezicht.
"Lief dat je er naar vraagt. Het gaat wel oké."
"Jullie hebben nog met elkaar gesproken, toch?"
"Klopt, maar dat ging niet zo goed. Ze is toch nog boos vertrokken," zei Tom. Hij bleef zonder emotie recht naar de weg kijken.
"Wat vervelend," zei ik. Meer dan dat wist ik ook niet te zeggen.
"Ze denkt dat ik je leuk vind."
"Wat?" Vroeg ik er direct achteraan.
"Ik begreep het ook niet. Ze is er heilig van overtuigd dat we een soort affaire hebben gehad."
Ik rolde met mijn ogen. Tom bleef nog steeds naar de weg kijken en had het gelukkig niet gezien.
"Jaloers zou ik nog enigszins kunnen begrijpen..."
"Ohja?" Vroeg Tom er lachend door heen.
Ik besefte me opeens hoe stom dat klonk. Alsof ik mezelf helemaal geweldig vond. Ik schoot in de lach.
"Dat vind ik nou zo leuk aan jou. Je hebt amper door wat voor grappige opmerkingen je maakt. En dat maakt het vaak weer even wat luchtiger voor me."
Ik voelde dat ik begon te blozen en ik beet op mijn lip terwijl ik uit het raam naast me keek.
"Maar ga verder met je verhaal."
"Ik bedoelde dat ik jaloezie wel kan voorstellen als je misschien wat onzeker bent. Maar dat je gaat denken dat wij het met elkaar deden..." ik begon weer te blozen toen ik dat zei en keer weer naar buiten terwijl ik mijn zin afmaakte. "Dan ben je wel echt heel erg."
Ik zag dat Tom zijn schouders optrok.
"Ben je er echt helemaal klaar mee?" Vroeg ik aan Tom.
"Honderd procent. Ze hoeft echt niet meer terug te komen."

Reacties (2)

  • Luckey

    Tom heeft eindelijk het licht gezien!
    *doet dansje*
    Super van liz dat ze zelf nu ging

    2 jaar geleden
  • Iskuane

    oh... die twee zijn zo schattig samen...

    en zij maar blozen:$

    snel verder gaan hoor(flower)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen