Haar ogen prikten. Ze wilde hier weg. Het was een vergissing dat ze hier was gekomen. Loki's aanwezigheid kneep haar keel dicht. Een deel van haar wilde hem aanvliegen, hem wurgen, en een ander deel wilde alleen maar heel hard wegrennen. Beide emoties kwamen van diep binnen in haar en ze begreep ze niet. Ze herinnerde zich flarden. Een messcherpe pijn. Een cynische lach. Een traan. Een kus. Ze wist niet of het uit een droom kwam of dat ze de gedachten van iemand anders opving. Maar het kwelde haar erger dan de stemmen hadden gedaan. Ze werd weggezogen van de werkelijkheid, de mensen om haar heen waren nog slechts schimmen.

Iemand streek door haar haren. Aella deed haar ogen open. Ze bevond zich in een rechthoekige, schemerige ruimte. Was ze terug in haar slaapkamer? Was dit alles weer een bizarre droom geweest? Opluchting stroomde door haar heen toen ze Hayes zag. De enige constante factor in de afgelopen dagen, leek het wel. Verdwaasd keek ze om zich heen. Dit was niet haar slaapkamer, hoewel ze wel op een bed lag. De kamer deed steriel aan. 'Ben ik weer in het ziekenhuis?'
      Hayes trok zijn hand terug. 'We zijn in een ruimteschip. In Noorwegen? Weet je dat niet meer?'
      Ze zuchtte. Ja, dat wist ze nog wel. Ze had gehoopt dat ze zich dat had ingebeeld. 'Heb ik – heb ik geslapen?' vroeg ze verdwaasd. 'Eindelijk, na al die nachten?'
      'Niet vanbuiten,' antwoordde Hayes aarzelend. 'Je was volledig in jezelf gekeerd, volgens mij. Ik kon niet tot je doordringen, niemand kon dat. Kreeg je een beeld? Was je weer op het slagveld?'
      Aella schudde haar hoofd, al wist ze niet waar ze wel was geweest. Het voelde alsof ze door een tijdloze ruimte had gezweefd. Waar kou en warmte was. Vreugde en angst. Liefde en haat. Ze streek gefrustreerd door haar haren. Het punt dat ze dacht dat ze gek was, was ze allang voorbij.
      'Ik weet het niet. Ik heb niet het idee dat het helpt om hier te zijn. Ben jij nog iets wijzer geworden?'
      Hayes boog zijn hoofd. Dat zei genoeg. 'Thor beweerde niets met de blikseminslag te maken hebben. Hij heeft Mjölnir niet eens meer.'
      'Wie?'
      'Zijn hamer.'
      'Ah.' Ergens had Aella het gevoel dat dat haar zorgen zou moeten baren, maar ze kon het niet opbrengen om zich druk te gaan maken om een hamer.
      'Misschien moet je eens met Brunnhilde praten. Zij voelde dat ze naar Aarde moest komen, iets trok haar aan. Misschien ben jij dat. Twee vrouwen die samen ergens naar op zoek gaan, zonder te weten wat… dat moet een verband kennen.'
      Aella sloot haar ogen. Ze kon alleen maar aan Loki denken. 'Was hij kwaad?'
      'Wie?'
      Ze zuchtte en deed haar ogen weer open. Schichtig keek ze opzij. 'Loki. Heb ik hem niet een flinke dreun gegeven?' Ze tastte automatisch naar haar knokkels, maar haar huid was onbeschadigd en haar botjes deden niet pijn.
      'Dat kun je wel zeggen.'
      Er ontbraken pretlichtjes in zijn ogen, er was geen gegrinnik, wat ze wel had verwacht. 'Denk je dat hij wraak zal nemen?'
      'Volgens mij is hij niet zo wraakzuchtig.' Hij draaide aan een ring om zijn duim. 'Ik krijg eerder de indruk dat je hem fascineert.'
      Voor een ogenblik leek haar gezichtsveld te trillen. Toen stond hij opeens midden in de kamer. Met een gilletje deinsde Aella achteruit.
      'Nou, dat kun je wel zeggen.' Hij toonde een scheve grijns.
      Haar hart kromp samen. Ademhalen werd opeens moeilijk. Waar kwam die immense angst toch vandaan? Hij was niet overdreven lang, noch was hij breedgebouwd. Zijn postuur was verre van indrukwekkend. En ze had hem net zonder moeite geslagen.
      Het was niet zijn uiterlijk dat haar innerlijk verkrampte en ze wist niet wat het wél was. Zijn dosis spot had ze in normale omstandigheden juist kunnen waarderen en in zijn ogen glansde geen tomeloze agressie.
      Maar hij is krankzinnig, Aella. Hij probeerde je thuiswereld te vernietigen. Waarom zoek je nog naar een réden?
      Met een schuin hoofd nam Loki haar op. 'Je bent bang voor me, is het niet?' Hij gniffelde. 'Eindelijk, een sterveling met verstand.'
      'Laat haar met rust!' Hayes stond op, zodat hij tussen hen in stond.
      'Overdrijf toch niet zo, mannetje. Ik ben gewoon een stille bewonderaar.'
      'Zo stil ben je anders niet,' bromde Aella.
      Hij grijnsde. 'Ze krijgt alweer praatjes. Mooi, dan kunnen wij eens praten.' Hij maakte een wuivend gebaar naar de deur. 'Wacht jij maar op de gang. Overbezorgde vriendjes vind ik maar irritant.'



Reacties (6)

  • Altaria

    I really love Loki

    2 jaar geleden
  • Trager

    Hehehe Loki :3 me like.

    Wat schrijf je toch weer geweldig zoals altijd ^^

    2 jaar geleden
  • Suso

    Oeh dat gesprek gaat nog interessant worden

    2 jaar geleden
  • Laleah

    You sit your ass down and behave Loki :') heerlijk! Had ik even nodig tussen al die stress en studie door..

    2 jaar geleden
  • CORPSEHUSBAND

    Loki, you so sassy

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen