Foto bij 1) Cooling coffee & failed attempts

P.O.V Norah

Ik bladerde doelloos door de pagina's van een portfolio. Het was afschuwelijk. Wetend dat Victoria, mijn baas, het zou haten, gooi ik de eenvoudige portfolio in de vuilnisemmer. Ik rijk, met een zucht van frustratie, naar mijn lauwe koffie aan de rand van mijn bureau. De dag had al een slechte start gemaakt. Ik heb het koffiezetapparaat voor de derde keer gebroken. Ik was halverwege mijn bureau, klaar om Jace lastig te vallen en mijn werk te ontwijken. Tot mijn deur open ging en hij binnen kwam. Hij droeg een zwarte broek en een mooie donker groene sweater dat zijn blauwe ogen liet stralen. 'Hey bitch.' Begroette hij me. 'Je ziet er hot uit vandaag, wie je outfit ook heeft uitgekozen is een geschenk voor Vogue Magazine.' Ik draaide me om. Lichtjes struikelend in het proces van mijn modellenpoging. 'Ik probeer.' Plaagde ik. 'En ik denk dat kamergenoten die mijn outfit uitkiezen en ontbijt maken, zeer cool zijn.' Hij draait liefdevol met zijn ogen. 'We hebben een vergadering in tien minuten. Ik veronderstel dat je het vergeten was. Dus hier ben ik.' 'Thank god. Één van ons is georganiseerd.' Mompel ik als ik mijn telefoon en laptop mee neem. Daarna volg ik Jace naar de vergaderkamer.

We lopen zij aan zij, roddelend over de laatste trends als we aankomen in de vergaderkamer. We gaan zitten in onze stoelen aan het eind van de tafel, de mijne dicht naast Victoria's stoel en tegenover die van Jace'. Hij wiebelt met zijn wenkbrauwen, terwijl ik mijn lach probeer in te houden als Victoria de kamer in wandelt. 'Norah, koffie.' Bijt ze me toe. Ik sta meteen op en loop naar de lunch kamer. Nadat ik een verse pot koffie heb opgestart, leun ik tegen de toonbank terwijl ik wacht. Ik tik met mijn hak tegen de grond, hopend dat het apparaat niet opnieuw breekt. Zodra de koffie klaar is, pak ik de tas stomende koffie en wandel snel terug naar de vergaderkamer, waar iedereen zit en bladert door verschillende pagina's. Ik plaats de kop koffie voor mijn baas haar neus en ga zitten in mijn eigen stoel. 'Oké, de kwestie van volgende maand.' Begint Victoria, bladerend door enkele pagina's. 'Ik denk chique werkplekken. Andere ideeën? Shoot.' 'Ledersectie, het is zo hot nu.' Brengt Jace onmiddellijk in. Iedereen knikt in toestemming en tikt op zijn eigen macbook. 'Wat denk je van een sectie over vrouwelijke bazen? Machtig en sexy?' Probeert een vrouw genaamd Alice. Ze was een aardige blonde meid met kort haar, wiens ideeën nooit origineel waren, maar als ze een idee had gevormd kon ze er een heel artikel over maken. En ze was leuk om mee te feesten, dus daarom is ze één van mijn goede vriendinnen. 'Zo overdreven.' Zuchtte iemand. Alice keek hem boos aan, totdat Victoria begon met praten. 'Ik ga akkoord.' Mijmerde ze, terwijl ze een pen tussen haar lange, dunne vingers kronkelde. 'We hebben iets recenter nodig.' Iedereen gooiden hun ideeën in het gesprek, sommige werden meteen afgedankt met walging, terwijl anderen in overleg werden gebracht. Ik kauwde afwezig op het einde van mijn potlood, terwijl ik brainstormde, wachtend op een moment van stilte in de storm van editors die hun ideeën uitbrachten. 'Wat vind je van mensen die hun eigen baas zijn? Iemand die aan de top is geraakt door hard te werken en iemand met goede smaak.' Waagde ik mijn poging, terwijl ik naar mijn nagels staarde, wachtend op de harde terugslag van Victoria. In plaats daarvan gaf ze me een bizarre blik voor ze glimlachte. 'Ik vind het leuk. Wie kunnen we interviewen? Denk mensen.' 'Die blogger. Leighton vermoed ik? Ze startte een blog dat erg populair word. En ze is ook knap.' Brainstormde Aaron. 'Goed argument. Kan interessant worden. Andere ideeën?' 'Oh my god!' Gilde Jace opeens. Iedereen keek hem aan en Jace begon opgewonden in zijn handen te klappen. 'Cameron Dallas!' Ik hoorde goedkeurende geluiden door de hele kamer, mensen begonnen weer te tikken op hun Macbook. Iedereen zag er uit alsof ze wisten wie hij was, behalve ik dan. 'Het spijt me, maar wie?' Vroeg ik met gefronste wenkbrauwen. Jace giechelde en dronk van zijn koffie. 'Oh, mijn vergeetachtige, kleine, North-Carolina meid. Cameron Dallas, van Dallas Enterprises. Self made milionair. Hij is nog maar 23 jaar. Hij is ook super sexy. Altijd goed gekleed. Een mysterieuze bad boy, waar iedereen van houdt.' 'Oh...' Antwoord ik, terwijl ik zijn naam intik op google en wacht op foto's die zullen verschijnen. 'Oh, hij is hot!' Roep ik uit. Victoria's ogen branden op mij, waardoor mijn wangen rood worden. 'Ik bedoel, oh wauw hij is knap?' Piepte ik. Ze rolde met haar ogen en ik keek weer naar mijn Macbook met een schaapachtige grijns. Het duurde niet lang voor ik wegzwijmelde uit het gesprek door de verschillende artikels over de prachtige CEO. Die een krankzinnig goede smaak had in kleren. Het eerste artikel was Business Weekly.

"Cameron Dallas, 23, is officieel een multimiljonair. Zijn bedrijf en werknaam groeien exponentieel, dat geld ook voor zijn rijkdom. Hij heeft recentelijk een bachelor pad gekocht, die geschat is aan 3,7 miljoen. Hij bezit 6 auto's, allemaal meer dan 100.000 euro waard. Zijn beach house is 1,5 miljoen waard. En dat heeft hij allemaal in zijn eentje gedaan."

Onder de indruk van de jonge CEO, klik ik op de volgende link. Het is een artikel op de New York Socialite blog.

"De Amerikaanse Dallas was recentelijk gezien met niemand minder dan het Victoria Secret model, Adriana Lima. Hij was niet beschikbaar voor commentaar, maar Adriana beweert dat ze 'just friends' is met de prachtige 23-jarige CEO. Maar dat is niet de enige vrouw waar Cameron mee gezien is. Hij is bekend als een player, dus let op dames!"

Interessant. Ik zoek foto's, dromend van zijn mysterieuze ogen die veel te mooi lijken om echt te zijn, tot ik mijn naam hoor. 'Hm?' Vraag ik. Wegkijkend van het scherm. 'Leuk van je om er bij te blijven.' Zegt Victoria geïrriteerd. 'Ik vertelde juist dat jij er voor moet zorgen dat Dallas toestemming geeft voor een interview, want het volledige artikel was jou idee.' 'Oh, ja tuurlijk. Geen probleem.' Stamelde ik, terwijl ik het opschreef. Ze gaf me een vrolijke grijns, wat ik niet echt begreep. 'De vergadering is afgelopen. Norah, ik verwacht vrijdag een antwoord van hem.' Ik knik en sla mijn laptop dicht. Ik pak mijn koffie en loop de kamer uit. Jace' schrille stem riep me na. 'Weet je wat ze zojuist deed?' Riep hij, terwijl hij me mee trok in zijn kantoor. Ik schudde mijn hoofd en nam een slok van mijn lauwe koffie. 'Ze zet je op voor mislukking! Dallas geeft geen interviews, nooit. Ze weet dat het zal mislukken.' 'Serieus?' Zucht ik, neerploffend op zijn stoel. 'Niet eens voor een magazine zo groot als Vogue?' 'Nope.' Spotte hij. 'Blijkbaar haat hij publiciteit. Hij heeft, like, 6 paparazzi's geslagen. God, dat is hot. Ik ben er zeker van dat hij zo sterk is. Ik vraag me af-' 'Jace, hou je hormonen in bedwang!' Commandeer ik hem. Hij rolt met zijn ogen. 'Ik ga het proberen en bel zijn kantoor wel ofzo.' 'Succes.' Lacht hij, als ik zijn kantoor uit loop. Nadat ik terug in mijn kantoor was, ging ik zitten en deed mijn haar in een losse staart. Ik zocht een nummer van het kantoor online. Toen ik het vond belde ik meteen het nummer op. 'Dallas enterprises, dit is Laura.' Antwoordde een jonge vrouw. 'Hi, dit is Norah van Vogue Magazine. Ik vroeg me af of Mr. Dallas bereikbaar is voor-' 'Ik moet je daar stoppen jonge dame.' Breekt ze me kortweg af. 'Mr. Dallas geeft geen interviews, bedankt voor u begrip.' Ik hoorde een klik en toen viel de lijn stil. Ik zuchtte. Ik zocht een ander nummer, een e-mailadres, gewoon iets. Na enkele minuten vond ik een business email voor Cameron Dallas en onmiddelijk stelde ik een brief op.

"Mr. Dallas, het artikel van volgende maand voor Vogue Magazine zal over een machtig persoon gaan die hard heeft gewerkt om te geraken waar hij nu is. Iemand die zijn eigen baas is. We hebben afgesproken dat u de perfecte persoon zou zijn om dit te vertegenwoordigen. We zouden het erg op prijs stellen om u te mogen interviewen. Please, laat het ons weten als u geïnteresseerd bent en welke dag u vrij kan maken. Thanks, Norah Willson, mode-stagair bij Vogue Magazine."

Ik tik ongeduldig op het toetsenbord met mijn rode nagels, terwijl ik op antwoord wacht. Want ja, Cameron Dallas was absoluut prachtig en ik wilde hem absoluut interviewen. Professioneel, natuurlijk. Want ik was een totale professional en kersrode lippen waren niet mijn enige motivatie. Halverwege door mijn 'Cameron Dallas shirtless' google zoekopdracht, professionele redenen natuurlijk, schrok ik op van een kleine ping, afkomstig van mijn inbox. Ik opende mijn inbox en beet nerveus op mijn onderlip toen ik de mail opende.

"Mrs. Wilson, bedankt voor uw aanbieding. Please, contacteer dit adres niet meer of er zal een verbod worden opgestuurd. Sorry voor enige hoop. Cameron Dallas, CEO van Dallas Enterprises."

Het kleine beetje van het gelach dat tussen mijn lippen ontsnapte kon ik niet helpen, toen ik mijn voorhoofd op het bureau liet vallen. Toen begon ik met mijn hoofd tegen het harde hout te slaan. Natuurlijk, ik was in de positie waar Jace ieder moment binnen zou vallen. 'Ik neem aan dat hij akkoord ging?' Spotte Jace met de mondhoeken van zijn dunne lippen die een grijns vormde. Ik keek hem boos aan. 'Ik stuurde hem een perfecte formele e-mail en hij bedreigde me met een verbod.' 'Oh my god.' Lacht Jace. 'Het was waarschijnlijk niet eens hem. Één van zijn secretaresses beantwoord waarschijnlijk die stomme e-mails.' 'Dus de mijne was stom?' Ik fronste mijn wenkbrauwen. Hij houd zijn handen hoog in de verdediging. 'Aan hem, waarschijnlijk.' Ik zuchtte en plofte terug neer in mijn stoel. Ik kruiste mijn armen en trok een pruillip. Jace zag er geamuseerd uit terwijl hij leunde tegen de muur. 'Wil je mijn advies?' 'Please.' Zuchtte ik hopeloos. 'Ga naar zijn kantoor. Praat met hem in persoon. Je bent hot en hij houdt duidelijk van meisjes, jammer genoeg. Dus gebruik je sex-appeal en probeer hem te overtuigen.' 'Ik heb de sex-appeal van een stervend paard.' 'Eerlijk punt.' 'Bedankt voor het vertrouwen.' Zei ik nep-beledigd. Hij haalde zijn schouders op. 'Gewoon. Het is je enige kans om misschien een waar antwoord te krijgen van de echte Dallas.' 'Het is al goed.' Zuchtte ik, terwijl ik mijn kin in mijn handen liet vallen. Jace knipoogde en vertrok. Ik staarde naar mijn open Macbook waar Cameron Dallas' stomme miljonairsgezicht met me spotte. Waar heb ik mezelf ingebracht?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen