Quote of the chapter: Dream, wish, do!
©Aya

Het is maandag en ik heb gelukkig sneeuw vrij en toch ben ik redelijk vroeg wakker. Ik staar wat naar het plafond. Mijn bed ligt iets te lekker om uit bed te stappen en deels ben ik ook te lui om op te staan. Daar heb ik vaker last van, dan lig ik weleens de hele dag op bed. Gewoon omdat ik te lui ben of ik heb geen zin in kouden lucht.
Nadat ik nog een half uur in mijn bed heb gelegen, raap ik al mijn moed bij elkaar en hees mezelf uit mijn bed. Het eerste wat ik altijd doe als ik op sta is mijn mobiel erbij pakken. De laatste berichtjes of nieuwtje checken. Met mijn mobiel in mijn handen sta ik op en loop naar de badkamer. Ik sluit mijn mobiel met de speakers aan en kleed me uit, zodat ik vervolgens de douchecabine instap.
Ik neurie met de muziek mee. Als ik klaar ben met douchen droog ik mezelf af met een handdoek, poets ik mijn tanden en loop dan weer naar mijn kamer toe. Ik doe de deuren van mijn kast open en twijfel wat ik zou aantrekken. Ik weet dat ik toch met iets zwarts zal eindigen en dat gebeurt nu ook. Alleen trek ik mijn heerlijke, warme, beige vest erbij aan. Ik zal waarschijnlijk toch niet naar buiten gaan, maar trek toch de outfit aan die ik uit mijn kast pak. Ik pak weer mijn mobiel en loop de trap af. Ik ga op twitter en check One Direction tweets, omdat ik dat nog niet heb gedaan. Ik retweet een paar en antwoord op sommige tweets van ze alsof ze het gaan zien, maar toch doe ik het. Als ik net een melkpak in mijn handen heb, laat ik het vallen van de schrik. ‘I have a very special surprise for you. We will start a new contest...’ lees ik hardop op. Ik maak me niet meer druk om de melkpak en lees de tweet verder. ‘We don't tell you everything about it, but you will not regret.’ Oeh dat klinkt mysterieus.
‘Be creative, think of something nice so that you can have our attention
and maybe you’re the one of the 50 Directioners who goes to London.’
‘You gotta be kidding me,’ mompel ik ongelovig in mezelf.
Ik grinnik bij de zinnetje (Only 18+ Directioners all over the world can participate.) daar hoef ik me niet druk over te maken, want was al boven de 18. Een grote glimlach ontstaat er op mijn gezicht. Ik leg mijn mobiel op de aanrecht en pak de melkpak op. Gelukkig is het niet open gevallen. Ik begin mezelf een ontbijt te maken. Ondertussen schieten er allerlei gedachten door mijn hoofd, ideeën om hun aandacht te trekken. Maar niets lijkt goed genoeg, het moet perfect zijn. Als het niet perfect is, ja wat dan? Dan zal ik waarschijnlijk gaan gillen. Als ik bijna klaar ben met ontbijten besluit ik om iets te gaan doen met foto’s of een filmpje. Dat zou origineel zijn, als ik het een gekke draai in zou maken of in andere woorden mijn gekke draai. Maar hopen dat het origineel genoeg is.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen