Foto bij 3) Smug smiles & surprise tasks

P.O.V Norah
Ik raakte op één of andere manier thuis zonder in één te stortten door Mr. Dallas zijn persoonlijkheid. Ik deed het geleende jurkje uit, dat me niet langer zelfvertrouwen gaf en deed ook de Louboutins uit. Ik liet de kraan van het bad lopen en nam een glas wijn, daarna liet ik me in het bad zakken. Het deed me meteen relaxen. Ik lag bijna een uur in het warme bad voordat ik er uit ging. Mijn vingers waren verrimpeld van zo lang in bad zitten. Ik trok mijn oversized sweater aan over mijn ondergoed. Ik pakte mijn teddybeer en wat ijs en liet me in de sofa vallen. Ik hoorde de deur opengaan en trilde, wetend dat Jace zou schreeuwen tegen me. Hij wandelde de kamer in en stopte toen hij me zag. Hij keek eens goed naar me, terwijl ik zachtjes glimlachte. 'Je hebt je teddybeer, ijs en wijn bij je. Vertel. Nu!' Zei hij meteen. Hij liet zijn laptop case vallen en kwam naast me zitten. Ik gaf het ijs aan hem, hij begon er meteen van te smullen, terwijl hij wachtte tot ik zou gaan praten. 'Ik denk dat ik het interview heb bemachtigd.' Vertelde ik zachtjes. 'Oh my god!' schreeuwde hij. 'Het was die Valentino jurk, ik zeg het je babe! Was hij knapper in het echt? Heb je zijn haar aangeraakt?' 'Jace-' 'Serieus. Wanneer is het interview? Het is beter als ik aanwezig ben op het interview met die knappe man-' 'JACE!' 'Wat?' Fronste hij, terwijl hij nog een hapje ijs nam. 'Eerst en vooral, hij was perfect in het echt. Net alsof hij niet echt bestaat. Ten tweede, hij heeft een sexy accent. Ten derde, het fucking kostuum dat hij droeg, stond hem perfect. Het was custom Gucci Jace. Costum. Gucci.' Jace' mond viel open. Hij probeerde iets te zeggen, maar ik stak mijn hand op als teken dat hij moest stoppen. 'Maar hij was... Koud?' Probeerde ik. 'Nee, dat was het niet. Hij was... Intens.' 'Wat bedoel je?' 'Het eerste moment dat ik binnen kwam, heeft hij me meteen al de les gespeld. Toen maakte hij me bang, maakte me kwaad en duwde hij me tegen de deur-' 'Tegen de deur?!' 'Jace, laat me het afmaken.' Verweet ik hem. Hij zuchtte toen hij nog een hap nam van het ijs. 'Hij was zo dichtbij en zei, ik zeg hem na: Ik denk niet dat ik je bang maak. Ik denk dat ik je opwind.Ik denk dat je me wil. En ik heb het ontkent. En hij zei me dat ik loog.' 'Loog je echt?' 'Natuurlijk. Hij is een engel. Maar hij is eng. En hij is gemeen. Hij is zo'n asshole.' Eindigde ik zachtjes. Hij keek me medelevend aan, toen ik mijn teddybeer strakker knuffelde. Toen nam hij me vast en trok me dichter naar zijn borstkas. Ik zuchtte en nestelde me in zijn borstkas, nadat ik de laatste slok van mijn glas wijn had gedronken. 'Het spijt me babe.' Kirde hij. 'Ik wist niet dat het zo slecht zou gaan.' Ik zuchtte uit frustratie en liet mijn hoofd in mijn handen vallen. 'Dat is het probleem. Het was afschuwelijk. Maar het was tegelijkertijd zo onbeschrijfelijk aantrekkelijk. Ik weet niet eens hoe ik ben thuisgekomen zonder in elkaar te stortten. 'Nou, zorg dat hij het niet te weten komt en het komt in orde.' 'Maar hij wist het. Hij wist het volledig en hij was er zeer voldaan over. Hij kon me lezen als een boek. Het was de meest intense interactie die ik ooit met een man heb gehad. En we hebben elkaar bijna niet aangeraakt.' 'Het ziet er naar uit dat je seks met hem wilt.' Jace lachte. Ik staarde hem kwaad aan en hij veranderde meteen zijn toon. 'Dus, wanneer is het interview?' 'Vrijdag.' 'Nou, je zou hem waarschijnlijk niet eens moeten zien. En het zal het zeker waard zijn als je die zelfverzekerde glimlach ziet verdwijnen van Victoria haar gezicht.' 'Ik denk dat je gelijk hebt.' Antwoordde ik met een klein glimlach, terwijl ik me haar blik probeerde in te beelden. 'Wil je pannenkoeken voor me maken?' Jace lachte om mijn moodverandering waar hij al aan gewend was en stond op. Ik deed hetzelfde en volgde hem naar de keuken. Zoals gewoonlijk trok hij zijn roze 'çhef' schort aan voor hij startte. Ik schonk ons een glas wijn in en ging op het aanrecht zitten. Ik keek naar Jace die druk in de weer was. In tien minuten had ik een grote stapel met perfecte, goudbruine pannenkoeken voor mijn neus. Ik begon er meteen van te eten toen Jace naast me kwam zitten. We dronken en aten gezellig samen, terwijl ik probeerde om mijn gedachte van Cameron Dallas' doordringende blik weg te krijgen.

De volgende dag op het kantoor wachtte ik ongeduldig voor onze meeting om twee uur, zodat ik Victoria kon vertellen dat ik het interview had. Om precies vijf voor twee stormde Jace mijn kantoor binnen met twee koppen koffie in één hand. Met zijn andere hand trok hij zijn lavendelkleurige das recht. 'Dat ding zit veel te strak.' Zeurde hij. 'Meeting in vijf, haast je, zodat ik Victoria haar gezicht kan zien als je het haar vertelt. Serieus, het word zo geweldig.' Ik lachte en stond op, pakte de documenten die ik nodig had en mijn laptop. Hij gaf me mijn koffie en ik gaf hem een stevige knuffel uit waardering, voor ik hem uit mijn smalle kantoor volgde. We wandelde in de hal, drinkend van onze koffie en typend op onze telefoons. 'Dit eenmalige model probeerde net om binnen te komen in de fotoshoot morgen.' Spotte ik. 'Ze draagt een Abercrombie jurk in haar portfolio.' 'Shut up! Laat het me zien.' Lachte Jace, terwijl hij mijn telefoon pakte en keek naar de foto. 'Wat dacht je van nee?' Ik giechelde toen we de vergaderkamer binnen stapte. Alice was de enige in de vergaderkamer, buiten Jace en ik. Ik ging naast haar zitten en hield een stoel vrij voor Victoria naast me. Jace zat aan de overkant van ons. 'Alice, heb je de patronen waar Victoria om vroeg?' Vroeg ik, terwijl ik mijn laptop opende. 'Ja, waar dienen ze eigenlijk voor?' Vroeg ze, toen ze de patronen aan me gaf. 'Geen idee. Ik denk de fotoshoot van Augustus, die Aaron organiseert.' Antwoordde ik. Op dat zelfde moment kwam Aaron de kamer in, met zijn laptop in zijn handen. Als je van de duivel spreekt. 'Please, vertel me dat je de patronen voor Victoria hebt.' Smeekte hij voor hij zich in de stoel naast Jace liet vallen. Ik hield de patronen op met een glimlach. 'Oh, thank god. Alice je hebt mijn leven gered.' 'Weet ik.' Plaagde ze. 'Oh my god, heb je gehoord dat dé Ralph Lauren misschien naar de show komt vrijdag?' 'Hou op!' Riep ik, ze glimlachte en knikte. 'Ja, ik hoorde Victoria praten aan de telefoon. Het word echt een grote show!' De herfst-modeshow komt er snel aan. Iedereen was druk bezig de laatste details in orde te brengen, net als het volgende onderwerp. We waren allemaal opgewonden aan het praten over de show, toen Victoria binnenwandelde. Van top tot teen in het zwart gekleed. We zwegen onmiddellijk toen ze ging zitten. Ik gaf haar enkele stoffen en een pagina met notities over de vergadering van vandaag, waar ze vlug even naar keek toen ze de kamer inspecteerde. 'Iedereen hier? Goed, laten we praten over het volgende onderwerp. Alice, ik neem aan dat jou artikel klaar is?' 'Ja, het zal op je kantoor liggen aan het eind van de dag.' 'Goed.' Beet ze Alice toe. 'Aaron, is alles voor de fotoshoot gepland? Het moet snel gaan. De fotograaf blijft maar drie uur.' 'Het is klaar. Één model heeft afgebeld, maar ik heb haar idem zus als vervanger. Ze lijken erg op elkaar, dus het zal de foto's niet verpesten.' 'Hm. Jace?' 'Ja?' Antwoordde hij onmiddellijk. 'Jou idee over het leer. Heb je stoffen gevonden die we kunnen gebruiken?' 'Ik heb de meeste gevonden. Een portfolio is gemaakt toen we elkaar voor het laatst spraken en ik heb al e-mails gestuurd naar de designers om de stoffen te mogen gebruiken.' 'Oké. Ik heb al over enkele schrijvers gepraat over de cover en enkele artikels. Nou, het lijkt er op dat dit onderwerp soepel verloopt. Oh wacht, Norah?' Zei ze in een spottende toon. 'Heb je al geprobeerd dat interview te bemachtigen met Mr. Dallas?' Ik knikte als antwoord en beet op mijn lip, hopend om er een beetje wanhopig uit te zien. 'En? Wat zei hij?' Spoorde ze me aan. Ik kon de grijns op haar lippen zien. Ik zond een zijwaartste blik naar Jace, die gemeen grijnsde. 'Ik heb het.' Kondigde ik trots aan. Mompels vulden de vergaderkamer toen Victoria haar mond verrast open viel. De grijns was verdwenen van haar gezicht toen ze me aanstaarde. Het duurde maar enkele seconden voordat ze zichzelf herstelde, maar de blik op haar gezicht was onbetaalbaar. Ze bladerde verder in haar papieren alsof het niet zo belangrijk was. 'Goed. Wanneer is het?' 'Donderdag om 11 uur. Ik dacht er aan dat Alice het kon doen. Ze is onze beste schrijfster en ik ben er zeker van dat ze geweldige vragen kan bedenken.' 'Hm. Ik dacht er aan dat jij het kon doen. Het zou je eerste grote opdracht zijn als stagiair. Niet zo belangrijk, maar belangrijk genoeg.' Mijn mond viel open bij de gedachte. Ik draaide me om, zodat ik naar Jace kon kijken en hij haalde zijn schouders op. Ik wist dat ik geen keuze had. 'Uhm. Ja, oké. Dat kan ik doen.' Stotterde ik. 'Kan Jace me helpen om notities te nemen?' 'Zal wel.' Antwoordde ze met een zwaai van haar handen. 'Nu, over de show van aanstaande vrijdag...' Ik verloor mijn aandacht. Alvast denkend aan het moment dat ik Cameron Dallas terug zal zien. Ik ga een uur met hem in een kamer opgescheept zijn, met verschillende vragen. Het enige wat hielp was de gedachte dat Jace er bij zou zijn. Misschien zou Dallas zo minder intens zijn. Maar het ziet er niet naar uit dat hij iemand is die niet te stoppen is van iets dat hij wilt. Als de vergadering klaar is loop ik snel naar mijn kantoor en open mijn laptop. Jace klopt op de deur en ik roep dat hij naar binnen mag komen. Daarna vond ik mezelf, kijkend naar foto's van Cameron Dallas op google, in plaats van vragen te bedenken voor het interview. Vervloek hem. Vervloek Cameron Dallas om zo knap te zijn.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen