||Volturi Castle||



Het duurde even voordat ik met de haarborstel de klitten uit mijn haar gekamd had. Na een paar keer met mijn handen door mijn haar gegaan te zijn was ik er tevreden over en stapte ik glimlachend de badkamer uit. Naast de grijze grote deur waardoor ik naar binnen was gekomen stond Dimitri, in zijn hand had hij een paar schoenen.
Langzaam op de man afstappend, pakte ik het paar schoenen over en liet mij vervolgens zakken op de grond om ze aan mijn voeten te rijgen. Dimitri hurkte naar zijn knieën en begon mijn linkerschoen die ik zojuist aan mijn voet getrokken had te strikken. Al snel had ik het paar schoenen aan, hielp de man mij recht. Wat onwennig door de hak die eronder zat, wankelde ik een paar stappen.
"Je leert het wel" grinnikte de man, zijn hand op mijn schouder plaatsend drukte hij mij door de brede grijze deur de gang op.
Verbaasd keek ik de man aan, waarop hij grijnzend voor mij uit begon te lopen. Opnieuw zag ik dat als teken de man te volgen, de volgende stappen die ik maakte en ik stond weer naast de man. Een aantal verdiepingen gedaald te zijn, trok de man mij naar zich toe.
Drukte de dikke brede grote houten deuren open, gekraak, van zwaar hout dat verplaatst werd vulde mijn trommelvliezen.
Voor mij was nu een heldere wijd open zaal te zien, verbaasd liep ik met de man mee de zaal in. Een teug lucht genomen te hebben keek ik met mijn Mediumspringgreen gekleurde kijkers, mijn ogen uit. De zaal was groot, wit met grijs, in het plafon was er glas gezet dat het toch nog wat licht van buiten binnen liet.
"Yinxy" was er een stem, licht echode de stem door de zaal.
Verbaasd draaide ik mijn hoofd naar de man met zijn lange stijlen zwarte haren. Afwachtend keek de man mij met zijn bordeaux gekleurde ogen aan. Een glimlach verscheen op mijn gezicht. Aro de man die was gaan staan stond ineens met een paar seconden voor mij, hij had zijn hand uitnodigend uitgestoken. Niet begrijpend keek ik van de hand naar de man en weer terug. Wat was dat toch met die hand?
Een paar keer knipperen met mijn ogen, voelde ik een ijskoude hand de mijne omsluiten.
Uit mijn hersenspinsels getrokken te zijn door de ijskoude hand zag ik dat Aro het was.
De man liet na een paar seconden mijn hand los, schonk mij een schuine glimlach en liet zich op zijn grote stoel zakken.
"Verrassend" was het geen wat de man sprak, bedenkelijk. Het leek erop dat de man in een strijd zat van hersenspinsels, zoals ik al eerder gedaan had, dat ik wakker was geworden.
"Heeft ze al gegeten" was de vraag die Aro stelde.
"Nee Master, u wilde haar zien zoals gewenst" sprak Dimitri van mij kijkend naar zijn baas.
"Alles goed gegaan in je afwezigheid" Aro had zich naar de man die mij blijkbaar moest verzorgen toe gedraaid.
"Volgens Gianna heeft ze in mijn afwezigheid doorgeslapen, niet ontwaakt, heb haar zojuist moeten wekken" sprak Dimitri van mij kijkend naar zijn baas. Nu schoten mijn wenkbrauwen de lucht in, waar hadden ze het over?
"Dimitri" riep er een andere stem, de stem van de man met zijn lange bruine haren.
Geschrokken keek ik van Aro naar Dimitri en van hem weer door naar de man die inmiddels wat rechter in zijn stoel was gaan zitten.



Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen