||Volturi Castle||



||Subject V2: Yinxy Minxy Laine.

Verbaasd keek ik mijn ogen uit, de keuken waarin ik zojuist beland was, was mega groot. Een grote zwarte lange hoge eettafel had de halve keuken in beslag een aardige kluit stoelen stonden rond de tafel. De man liep naar de koelkast en begon er het een en ander uit te trekken. Na nog meer geritsel gehoord te hebben ging ik zitten op een van de grote zwarte stoelen van de eettafel.
"Heb je veel honger" de man hand zijn wenkbrauwen gefronst.
"Honger" giechelde ik knikken, ik had echt wel honger.
Ik wist niet hoelang ik geslapen had en op welke dag we nu zaten, veel vragen waren nog niet beantwoordt.
"Welke taal sprak u net" vroeg ik bedenkelijk, mij naar de man toe draaiend.
"Italiaans" was het korte antwoord van de man met zijn zwoele aanlokkelijke stem.
"Kan je het verstaan" was nu zijn vraag voor mij, wild begon ik met mijn hoofd te schudden waarop de man vreemd begon te grijnzen.
"Wil je het leren" was zijn volgende vraag.
"Ja" kirde ik, vrolijk, enthousiast van mijn stoel springend.
"Ik zal eens zien" knipoogde de man, zich naar het aanrechtblad draaiend. Begon de man het vlees te kruiden, de aardappelen te jassen en de groentes te snijden. Hij gooide het in verschillende pannen en zette het vervolgens op het vuur. Liep naar de grote hoge zwarte eettafel en ging vervolgens op een van de vele stoelen zitten. Ik nam het voorbeeld van de man aan en kroop zoals ik al eerder gedaan had op een van de zwarte stoelen.
"Boeken ook Italiaans" mijn wenkbrauwen gerezen keek ik Dimitri vragend aan.
"Sommige Grieks, Latijns, Spaans, Frans" begon de man ingetogen te spreken.
"Kent u zoveel talen" riep ik verrast waarop Dimitri begon te knikken "dat is nog niet alles" grijnsde, zijn ogen gleden naar de ingang van de keuken. Maar zodra ik mijn hoofd gedraaid had constateerde dat er niets was, draaide ik mijn hoofd terug naar Dimitri die al weer tegen het aanrechtblok aanstond. Hij draaide het vlees, roerde kort door de pan met groente en prikte met een vork in de aardappels.
"Ben je na je eerste avond dat je hier bent aangekomen gelijk gaan slapen" Dimitri keek mij nieuwsgierig aan.
"Nee, niet meteen" giechelde ik schouderophalend.
"Maar wel toen het donker was" knikte ik verder, bedenkelijk.
"Wakker geworden" vroeg de man mij fronsend, "u hebt mij wakker gemaakt" grinnikte ik op zijn vraag.
De man zijn bloedrood gekleurde ogen werden voor een seconde groot waarop ze daarna vernauwde, hij kort zijn hoofd schudde en zich weer naar het aanrecht draaide. Het vuur lager zette en uit de kast een bord pakte. Hij goot de aardappelen, groente af en schepte het vervolgens op het bord dat hij uit de kast had genomen. Dampende rookwolken van het hete eten walmde in de lucht.
De heerlijke geuren van vers gebakken eten vulde mijn neusgaten.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen