Foto bij Chapter 4.

Het was al veel later op de avond en ik stond voor mijn mega kast, drie kwart kocht mijn moeder voor me en droeg ik niet eens. Ik was verwend en dat wist ik, ik mocht ook helemaal niet klagen en dat deed ik ook niet. Ik had al snel een outfit bij elkaar en ging voor mijn spiegel zitten om mijn haar te stijlen en mijn make-up te doen. Ik zag al snel een sms’je dat Nate er was en nu kwam de stunt. Ik kon niet door de voordeur want dat zou mijn lieve vader nooit goedkeuren. Zijn kleine meisje in deze outfit naar de stad. Ik pakte mijn spullen bij elkaar en met mijn hakken in mijn hand ging ik heel voorspelbaar via de regenpijp het raam uit. Ik deed dit al zolang ik me kan herinneren en wist precies waar ik mijn voeten moest neerzetten. Ik kon het zelfs met alcohol in mijn systeem dus zonder was het nog makkelijker. Ik liet het raam expres op een kiertje staan en was al snel beneden. Ik liep de tuin uit en zag de dure zwarte B&W al staan. Ik stapte achterin en begroette Nate en Julie een meisje waar ik vaker mee uit ging. Ik kende haar van het uitgaan en we konden goed met elkaar overweg. Ze drukte een kus op mijn wang en nadat we nog een andere vriend van Nate hadden opgehaald gingen we onderweg naar het centrum.
Het was druk in de stad voor een dinsdag maar dat was juist leuk. We hoefden niet te wachten in de rij, de dochter van had zo zijn voordelen en al snel kwamen we binnen. Het was heet en drukbezet. Maar daar zou ik snel aan wennen. Ik kreeg mijn eerste drankje aangereikt een wodka red bull, en begon het ritme van de muziek te vinden.
En toen zag ik hem. Hij stond in de VIP Area, en keek met een grijns over de zaal. Zijn lichaam sierde een simpel wit T-shirt en zijn benen en gescheurde zwarte skinny jeans. Het was zo simpel maar stond hem goddelijk. Ik nam een grote slok van mijn drinken en zei gedag tegen Nate en Julie ik wilde een sigaretje. Ik liep richting de achterkant van de club waar ook nog is een kleine buiten plaats te vinden. Tot mijn verbazing was het niet eens zo druk. Uit mijn tasje haalde ik een pakje sigaretten en een aansteker om hem dan rustig aan te steken en een trekje te nemen. Nog iets wat mijn vader me verbood maar juist daarom hield het me niet tegen. Ik nam nog een trekje en blies de grote rook wolk rustig uit.
“Anastasia Bogdanov wat een eer” hoorde ik een spottende stem naast me en ik draaide rustig mijn hoofd de kant van het stemgeluid op. Ik was de spottende opmerkingen gewend en het gaf me alleen maar meer vertrouwen want die opmerkingen kwamen vaak uit een plek van jaloezie. Maar de persoon die daar stond was wel de laatste die ik had verwacht. Het was de jongen die ik net in de club had gezien. “En wat mag jouw naam zijn “vroeg ik hem toen, en trok een mijn wenkbrauw een klein beetje op. “Oh mijn excuses prinses wat onbeleefd van me” Ik keek hem met een ongeïnteresseerde blik aan ik was zo niet onder de indruk. Maar zijn naam vertelde hij me nog steeds niet. Ondertussen stak hij ook een sigaret aan en nam een hijs. “Dus ga je het me nog vertellen, of blijf je een stranger?” vroeg ik hem toen licht ongeduldig. “Waarom zou ik hem vertellen?” vroeg hij speels en ik rolde met mijn ogen. “Misschien omdat je de mijne weet wel zo eerlijk” kaatste ik terug. “Thja het leven is eenmaal niet zo eerlijk, Prinses” Het feit dat hij me prinses noemde irriteerde me alleen Nate mocht me zo noemen maar dat was alleen omdat hij mijn beste vriend was. “Ik ben je prinses niet” snauwde ik hem toe. “Pittig, daar hou ik van” antwoordde hij en zette een stap dichter naar me toe. “Dus wat brengt jou hier, vanavond moet je niet naar school morgen, little girl” Oké dit was nog erger. “Niet dat het jou wat aangaat maar Nee” melde ik hem en nu was mijn sigaret op dus gooide ik hem op de grond en wilde weer terug naar binnen gaan. “Hey, niet zo snel het werd net gezellig” grijnsde hij en pakte mijn arm vast. “Volgens mij heb jij dan een andere definitie van gezellig” Zei ik en trok zijn arm los. “Emilio Johnson” vertelde hij toen. “Oké, en nu?” vroeg ik hem. “Jij wilde mijn naam weten, nou nu weet je hem” zei hij en keek me met zijn indringende ogen aan. “Nu kan ik rustig slapen dankjewel” melde ik hem om nogmaals een poging te doen om naar binnen te gaan maar hij pakte me nogmaals bij mijn arm en zijn gezicht nu heel dicht bij de mijne. Mijn adem stokte en ik keek kort naar zijn lippen. Hij deed hetzelfde en voor ik het wist drukte hij me tegen de muur om me dan ruw te zoenen. Zijn hand tegen de muur en mijn hand strak naast mijn lijf. Hij pakte mijn nek vast en liet me toen los. “Dit lijkt er meer op little girl” “Ik ben geen klein meisje” snauwde ik hem toe. “Bewijs het” zei hij toen, en een uitdaging ging ik nooit uit de weg.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen