Foto bij - Raiden - Acklins -

“Pardon? Donderkind? Mag ik je erop wijzen dat ik negentien ben en niet negen?” barst het bezweten meisje tegenover mij uit. Haar lange witblonde haren plakken aan haar voorhoofd en haar ogen zijn bijna zwart te noemen.
“Volgens de wet ben je pas op je 21e volwassen dus ja, Donderkind
Ze zwaait dreigend met een van haar tassen. “Dus Bliksemjochie, hoe oud ben jij dan?”
Ik gooi haar tas die ik had opgevangen voor haar voeten. “21”
Ik zie haar schouders zakken en hoor haar zachtjes vloeken. “Mag ik mijn telefoon terug?” zegt ze verslagen en ik stap uit de deuropening zodat ze haar telefoon van de vloer kan halen.
“Godver” mompelt ze zachtjes als ze haar gebroken scherm ziet en ze vloekt nog een keer zodra ze het filmpje terugkijkt dat naar haar familie is gestuurd.
Inclusief haar gegil.
“Alyssia Jenson” Ze stopt haar telefoon in haar broekzak en stapt naar me toe.
Ik pak haar klamme hand aan en schud hem. “Raiden Acklins, waar zijn je schoenen?” vraag ik er achteraan als het me opvalt dat ze die niet draagt.
Kleine blosjes verschijnen op haar wangen. “In mijn tas, ik hou er niet van.” Geeft ze toe waarna ze langs me op loopt de woonkamer in. “Dus” Ze sjouwt haar tassen weer met zich mee naar de slaapkamer aan de overkant. “Jij bent mijn teamgenoot?” Ik antwoord bevestigend terwijl ik toekijk hoe ze met al haar tassen door de deur probeert de komen. Na veel geprop verdwijnt ze in de slaapkamer en ik hoor hoe ze haar tassen neergooit.
“Fijn dat de regering me ook even waarschuwt dat je er al was.” Mompelt ze terwijl ze terug komt lopen met haar lange haar in een knot op haar hoofd.
Ze loopt langs me op en opent alle kasjes in de keuken op zoek naar een glas. Onderzoekend kijk ik haar aan, ze is niet heel groot maar ze is atletisch gebouwd en ziet er gezond uit.
“Hoe lang train je al?” Vraag ik nieuwsgierig en er verschijnt een blik van triomf op haar gezicht als ze een kastje open trekt en de glazen vind.
“Wat?” vraagt ze afwezig over haar schouder terwijl ze het glas vult en die meteen met grote slokken leegdrinkt.
“Ik vroeg hoelang je al traint en er loopt water langs je kin.” Herhaal ik mijn vraag opnieuw terwijl ik lichtelijk geërgerd raak.
“Oh” Snel veegt ze haar kin af met haar hand. “Vanaf mijn 10e ben ik begonnen, jij?”
“Mijn vijfde” Is mijn antwoord en ik zie haar ogen groter worden. “Zo jong al?” Vraagt ze verbaasd en ik knik. Ik zie dat ze door wil vragen maar wijselijk houd ze haar mond. “Oké” mompelt ze waarna ze haar glas ondertussen al weer voor de derde keer vult.
“Wil je ook een beetje?” Vraagt ze als ze me naar haar glas ziet staren en ik schud mijn hoofd.
“Ik heb al gedronken toen ik hier aankwam.”
“Oh, oké” antwoord ze lichtelijk ongemakkelijk en ik zie de radertjes in haar hoofd draaien opzoek naar een gespreksonderwerp.
“Hoe zijn de douches hier?”

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen