Zuchtend zat ik onderuit gezakt op een van de houten stoelen. Naast mij zat Roy, een van de jongens uit het voetbalteam waarin wij speelde, ook hij hing onderuit gezakt in de houten stoel. Naarmate ik mijn hoofd draaide en zo is mijn klasgenoten één voor een begon te bekijken zag ik dat Roy en ik niet de enige waren die toe waren aan de vakantie. Nog een paar minuten dan zou de bel schalen door het gebouw, ten teken dat de meivakantie was ingeslagen.
Voor vele ook gelijk, de break aangezien ze pas weer moesten starten in Augustus.
"Vergeet niet, na de vakantie zijn de laatste weken geteld het is erop of eronder" sprak Angus, de oude leraar van een jaar of 60.
Hij had het huiswerk al op het bord gekalkt en vele hadden het ook al overgenomen in het agenda.
Een gaap rolde vermoeid versuft over mijn lippen, de stem van de man was zo monotoon dat je ervan in slaap begon te sukkelen. Knipperend met mijn ogen, mijn hoofd ondersteunend, gluurde ik vanonder mijn zwarte lange wimpers naar de klok aan de wand boven de deur. Echt nog maar een paar minuten zeg zo'n 5 minuten, maar toch leek de seconde wijzer geen centimeter vooruit te gaan.
"Huiswerk na de vakantie in te leveren bij de eerst volgende les" sprak de man zijn blik laten glijdend naar de klok.
"Voor nu mogen jullie inruimen en alvast gaan. Een fijne vakantie allemaal" grijnsde de man, nadat hij zijn leerlingen zo onderuit uitgedost zag zitten. Zo snel ik kon ruimde ik mijn troep op en drukte ik mij recht op het moment dat ik net een voet had gezet op de gang schalde de luide bel door de school. Dachten we een paar minuut eerder te mogen vertrekken, louw loenen.
Zo snel ik kon rende ik naar het kluizenblok, Sterre wilde uit school gelijk gaan rijden naar La-Push.
Thuis de spullen ophalend, gelijk door naar huize Apple, huize Boom achter ons latend voor veertien dagen.
Veertien dagen bij ons vader, veertien dagen in het rustige kalme reservaat waar geen voertuigen 24/7 langs je huis denderde. Geen enkele sirene die je in de hel van de nacht wekte omdat er iemand weer is niet goed werd of iets had uitgevreten of een of andere brand was uitgebarsten. Echt volkomen de rust opzoekend, genietend van de schone natuur van het reservaat.
Bij de auto aankomend zag ik Sterre met een grijns van hier tot aan ginder toekomen.
Ze klikte de ontgrendeling open waarna we tegelijk instapte, tegelijk de portier deuren sloten.
"VAKANTIE" gilde we in koor.
Waarop we tegelijk in een lachsalvo schoten.
"Waar gaan we heen" riep ik over het gelach van Sterre uit.
"La-Push, auto examen met aanhangwagen" riep Sterre enthousiast verder.
Ergens was dat een lichte steek onder water, ze wist hoe zeer ik op wilde voor mijn autorijbewijs, maar pa vond mij nog altijd te jong om te rijden. Al wist de man dat ik het wel kon, hij wilde het niet, wilde het zeker niet zien, horen en of zelfs maar vermoeden. Dan was mijn kans verspeelt en ik wilde toch echt net als mijn oudere broer: Lachlan en mijn zus Sterre mijn autorijbewijs met 16 jarige leeftijd hebben.
Sterre had de wagen al op de weg gereden, diep in mijn hersenspinsels verzeild geraakt te zijn had ik pas erg laat door dat we al bijna thuis waren.
"La-Push, here we come" fluisterde ik, grijnzend.
"Ja, spullen pakken en vertrekken, eten bij pap" lachte Sterre knipogend, eindelijk eens een normale hap.
Eindelijk eens een normale pot, waar normaal eten gekookt was, wat normaal smaakte en niet verbrand of afgeraffeld, of nog erger naar afhaal rook. Iets vullend, gezond en zeker lekker.

Reacties (1)

  • Luckey

    Lekker genieten!
    Dat hebben ze alle twee ook wel nodig

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen