Foto bij H59: Woede ~ Nick

Nadat ik de harpoen had laten afwijken, richtte ik me weer op de mensen. Die godverdomme rotmensen hielden ze zich allesbehalve aan de afspraak en dat maakte me ziedend! Yoko riep mijn naam en spreidde haar vleugels. Zij zag er ook niet bepaald blij uit en vloog recht op mij af, haar nagels naar mij uitstekend. Ik keek naar hoe ze de afstand tussen ons verkleinde, zette mijn rechtervoet achter me en keek haar aan. Ik stootte me af en opende mijn linkerhand. Een klein vlammetje kwam tevoorschijn en al snel groeide deze. Ik gooide de groeiende vlam naar Yoko. Ze boog af naar links om de vlammen te ontwijken en ik versnelde, om haar dan te slaan met mijn rechterhand. Ze was snel, ze had haar vleugel gebruikt om de klap tegen te houden. Ze lachte. "Is dat alles dat je in huis hebt?" zei ze. Dit maakte me enkel nog kwader. Ik sprong achteruit. "Ik maak je kapot", was het enige dat ik kon reageren, dat was ook het enige dat ik dacht. "Probeer maar, zal je toch niet lukken", was haar antwoord. Nadat ik vaststelde dat Khana hier al niet meer was, werd het me te veel.

Ik keek naar Yoko, opende mijn twee handen en mompelde iets in een oude taal. Yoko keek eerst verward naar me voor wat ik zei. Ze verstond me niet? Perfect dus. Maar ze verloor haar geduld en vloog recht op me af. Ging ik het nog wel halen? Zou mijn plan werken? Yoko kwam razendsnel dichterbij en ik stond op het punt om mijn laatste woorden uit te spreken. Ik sprak het laatste woord uit en een zwarte vlam kwam in mijn linker hand, mijn rechterhand leek leeg.

Yoko versnelde om me tegen te willen houden, niet wetende wat ik van plan was. Ik sprong op haar af en sloeg de vlam in een opwaartse beweging naar haar. Het vuur verlengde en ik raakte Yoko's vleugel. Ze viel op de grond en vloekte erop los.
Ik wandelde op haar af. "Je gaat me nu alles opbiechten, waar Khana is, waarom je dit doet." Ze keek naar me, ik stond nu vlak voor haar. Ze sprong op en sloeg haar nagels naar me, ik stond te dicht om te kunnen ontsnappen. Ik draaide wat en stak mijn linkerarm tussen ons, deze werd geraakte en ik kreeg een redelijk diepe snee. Zelfs met deze wonde ging ik niet opgeven, ik hief mijn rechterhand boven me en sloeg deze neer op Yoko's hoofd. Ik sprak tot haar: "Je kan kiezen Yoko, je verteld me wat ik wil weten, of je komt hier niet meer levend vandaan…" "Je bluft, je dood me niet, je kan een moord niet meedragen. Daar ben je te zwak voor."

Na dat ze dit zei verloor ik al mijn geduld. "Dat zien we nog wel", antwoordde ik. Vanaf de locatie vlak bij Yoko begon ik op de handlangers te schieten, eerst mis omdat ik ze niet wou verwonden, maar Yoko gaf niet toe. Eén van de handlangers die hier nog was raapte al zijn moed bijeen en liep op me af. Ik schoot hem neer. Yoko keek naar me en ik wendde me nogmaals tot haar. "Jij bent de volgende." Ze wou niet spreken, maar ik moest het weten. Na een gebaar met mijn vrije hand nam ik een dolk van de handlanger en wendde me weer tot Yoko, met het plan haar te bedreigen en verwonden tot ze toegaf. Het maakte me niet uit hoeveel van de achterblijvende handlangers ik zou moeten doden.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen