Foto bij H61: Vergadering ~ Halatir

Ik keek nog eens in de spiegel en trok mijn das nog eens goed. Ik hield niet van vergaderingen, maar als onze leider dat wou, moest het wel. Opeens klopte er iemand op de deur en ik deed hem open. “Hey, klaar voor de vergadering?” vroeg Astrid en ik gromde wat. Ze droeg een vrij open en kort jurkje en ze pakte me bij mijn das vast. Ze trok hem recht en zei: “Gedraag je wat, we zijn één groep. Wat het kwaad bij elkaar bracht…” “… kan alleen wraak scheiden”, vervolgde ik met een zucht. “Juist, kom nu maar mee”, zei ze en ze liet haar hand langs mijn wang glijden. Ik negeerde het gebaar en liep langs haar de gang op. Ik voelde hoe haar ogen mij neerbliksemde en ik ging de trap af. Astrid stak me op haar hakken voorbij en leidde me de weg naar de kelder van dit hotelletje, waar de vergadering plaatsvond.

Ze klopte in een bepaalde code op de deur en deze werd opengedaan door Ching-Jang. “Ah, Halatir, lang niet meer gezien”, zei Ching-Jang en ik zuchtte. “Hallo Ching-Jang”, zei ik kil en liep naar binnen. Er stond een grote tafel in de kelder en er was één lamp die de kelder verlichtte. “Halatir”, hoorde ik toen iemand zeggen en ik draaide me om. “Seth”, antwoordde ik met een knik en hij klopte op mijn schouder. “Je bent nogal bezig geweest, heb ik gehoord”, zei hij en ik trok een scheve glimlach. “Ja, nogal…”

“Laten we de vergadering beginnen”, zei Seth toen en we namen plaats rond de tafel. We waren met zes en ik fronste. “Welkom iedereen. Velen zijn niet gekomen wegens andere verplichtingen, maar toch wil ik deze vergadering houden en”, begon Seth, maar toen ging de deur open en verstoord keken we om. “Ah, Will is er met het eten en de drank”, glimlachte Seth en Will kwam binnen. Hij zette alles op tafel en ging terug weg. Ik pakte meteen een glas en ontkurkte de wijnfles. Mijn glas was al snel gevuld en terwijl ik van mijn wijn nipte, ging Seth verder: “Ik heb deze vergadering gepland omdat Astrid dit vroeg.”

Ik fronste en keek naar Astrid en terwijl Seth ging zitten, ging zij staan. “Ik vroeg om deze vergadering omdat iemand van onze groep onze hulp nodig heeft. Hij is te koppig om zelf hulp te vragen, maar zijn plannen zijn groots. Ikzelf help hem al wat, maar het is niet simpel. Er zijn lastpakken die hem in de weg zitten en zijn prachtige plannen verijdelen…”, vertelde ze en ik draaide met mijn ogen. Welke idioot zou ze nu weer helpen? Dat moest echt een zwakkeling zijn als hij de lastpakken niet de baas kon zijn… Ik dronk terug wat wijn toen Astrid zei: “… en daarom moeten we Halatir helpen.” Ik spuugde mijn wijn van ontzetting terug uit en keek boos naar Astrid.

“Ik heb geen hulp nodig”, gromde ik en Astrid keek me met samengeknepen ogen aan. “Ik denk van wel”, gromde ze terug en ik ging dreigend grommend rechtstaan. Toen klopte Seth op tafel en zei: “Genoeg!” Ik ging traag terug zitten en Seth nam terug het woord: “Halatir, we zijn een groep en we helpen elkaar. Vertel ons jouw plannen en wij helpen je.” Ik zuchtte diep en zei: “Ik wil deze wereld veranderen in een wereld waarin wij de baas zijn. Ik wil iedereen die machtig is aan onze kant krijgen en als ze weigeren wil ik ze dood hebben. Wij, wezens die in de schaduw leven, moeten aan de macht komen! Wij horen te heersen en deze wereld te bewonen! Niet de mensen! Wij, wij zijn de echte meesters van de wereld!”

Er klonken instemmende kreten. “Maar,” vervolgde ik, “daarvoor moeten we Nick Newland aan onze kant krijgen of anders uitschakelen. Ik voel een grote kracht vanuit hem komen, misschien zelfs groter dan hij zelf weet. En ik wil Khana.” Dat laatste gromde ik meer dan dat ik praatte. “Khana?” vroeg George en Astrid antwoordde in mijn plaats: “Zijn geliefde die zijn liefde niet deelt.” Ik keek weer boos naar Astrid, maar bracht er niets tegenin. Seth kuchte even en zei toen: “Goed, dus wij helpen jou wezens te rekruteren en stomme mensen aan onze kant te krijgen om ze daarna af te slachtten…” Ik knikte. “Khana en Nick maken nu een soort wereldreis. Ik denk dat Nick de wezens ook aan het rekruteren is, zonder dat Khana het zelf echt beseft…”, zei ik dan. Seth knikte bedenkelijk en prikte zijn tandenstoker in een salami-blokje.

“Ik stel voor dat we onze bondgenoten inlichten en dan zien wie Nick en/of Khana kan vangen…”, zei Seth uiteindelijk. Ik ging akkoord en vulde mijn glas bij. Ik wist bijna zeker dat Yoko niet ging slagen, vandaar dat ik nu op mijn groep rekende.

Na nog een paar agendapuntjes te hebben besproken, gingen we uit elkaar. Het was vier uur ’s ochtends en ik verlangde naar mijn bed. De rest van de groep ging terug naar hun land van herkomst, behalve Astrid en ik. Straks gingen we verder reizen om die draak te bezoeken…

Reacties (1)

  • Kaffaljidhmah

    Arme Halatir, zo ingemaakt geweest door AstridxD

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen