Theo Walcott

Toen Nadieh en ik gesetteld waren, ging Anne ons op sleeptouw nemen doorheen de stad. Ze wilde ons graag de charity laten zien waarvoor ze zich hard had ingezet.
'But what will we do with Sophie? We can't take her with us,' maakte Nadieh zich lichtjes zorgen, maar dat probleem werd meteen opgelost door Alexis' moeder.
'I will babysit her! No problem!' zei die opgewekt.
We vertrouwden onze Sophie zonder enige aarzeling aan Martina toe. Nu ik haar zo ontmoet had, viel het me op hoeveel Alexis op haar leek.
'Alright, ready to hit the town?' grijnsde Anne. 'If we leave now we're back in time for the barbecue that Alexis and Humberto are preparing for tonight.'
Het was al redelijk laat in de namiddag dus ja, we konden maar beter vertrekken. We stapten in een oude rammelkar van Alexis' broer en gingen allereerst een bezoekje brengen aan de charity. Het was nog een kleinschalig project, maar ik kon zien dat het z'n vruchten al afwierp.
'Well done! It's amazing to see it with my own eyes now!' zei Nadieh fier toen we weer naar de auto stapten. We reden verder door het mijnstadje dat op de oceaan na volledig omringd was door de woestijn. Nu pas begreep ik hoe hard Alexis had moeten knokken voor zijn toekomst. Het was daarom mooi om te zien hoeveel hij voor zijn stadje betekende. Overal zag je graffititekenen van hem in zijn Arsenal shirt of Chili shirt.
'So this is the statue that was made for Alexis last year and a bit further is the street that is named after him,' vertelde Anne.
Ik grinnikte. 'Imagine if the people in London made a statue for me!'
Anne en Nadieh lachten hard waarna Nadieh weer het woord nam. 'I'm actually getting thirsty. Can we get a coffee somewhere?'
'Yeah, but there's no Starbucks or Costa here,' grijnsde Anne.
Nadieh rolde haar ogen. 'Do they have anything here?'
'Nope, just some local bars and supermarkets.'
'Oh dear! How am I gonna survive the next couple of days! No wonder they call this place the "Devil's Corner" and I thought it was because of Alexis,' zuchtte ze overdreven en dramatisch.
Ik grijnsde en trok haar even dichter naar me toe. 'You have me by my side so you can survive anything,' knipoogde ik maar alvorens ik haar wilde kussen, kwam Anne er al roepend tussen.
'Stop it, you guys! Leave some cheesiness for my wedding!'

Anne Ramsey

Die avond was er een barbecue ten huize Sanchez, daarvoor hadden Alexis en Humberto gezorgd. Het leek ons wel leuk, zo'n paar dagen voor het eigenlijke trouwfeest. Over een paar dagen gingen mijn ouders, Aaron en Colleen ook landen en ik was toch wel nerveus naar hun reacties.
Alexis verwelkomde Nadieh en Theo met een brede grijns op zijn gezicht. 'Bienvenidos! Hope you're ready for a Chilean barbecue! And don't worry, I have some nephews and nieces for Sophie to socialise with!'
Nadieh keek hem even not impressed aan. 'Alexis, Sophie is three months old! All she does is eat and sleep.'
Het leek hem niet te deren en hij haalde vrolijk zijn schouders op. 'It was in a manner of speaking.'
Ik stelde Theo en Nadieh aan alle familieleden en vrienden voor en dan konden we ook eten opscheppen. Nadieh en ik moesten lachen toen we toekeken hoe Theo een gesprek met een jeugdvriend van Alexis probeerde aanknopen, maar de jongen sprak geen woord Engels en Theo hoogstens een paar kleine woordjes Spaans.
'I see that conversation is going well,' giechelde Nadieh en trok Sophie op haar schoot.
'I wonder what they will talk about,' grapte ik terug. 'So how's Sophie doing? Is she adjusting to the climate?'
'She's great! I will put her in bed soon, though. She's absolutely knackered. It's nice that Alexis' mum wants to babysit her.'
Ik knikte blij. 'Yeah, she's wonderful. Our mum could learn something from her to be honest.
'N'awww, I think our mum is really doing her best lately,' vond Nadieh en ik moest haar gelijk geven. Onze moeder spande zich inderdaad veel harder in om er te zijn voor ons. 'Anyways, back to you. Are you nervous for the wedding? Getting cold feet? It's still not too late to cancel!'
'Shut up!' riep ik ook al wist ik dat ze me plaagde. 'I'm excited even though it hasn't sunk in yet but it's definitely the right decision.' Ik liet mijn blik even naar Alexis glijden die met wat vrienden stond te praten en ik zuchtte verliefd. Na alle verkeerde relaties, wist ik dat deze met Alexis de enige juiste was.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen