Foto bij New Chapter 5: The hybride

'Ontbloot je schouder even voor me' Ik kijk Jonathan onbegrijpelijk aan en zet een stap naar achteren 'Pardon?' Jonathan haalt een soort pencil uit zijn achter zak en komt op me aflopen 'Ik ga je een nieuwe rune geven, zodat je tijdelijk onzienbaar bent' Ik knik langzaam en schuif mijn shirt wat opzij zodat Jonathan mij een nieuwe rune kan geven. Hij komt achter mij staan en schuift mijn haren over mijn andere schouder. Ik voel zijn ademhaling tegen mijn huid en het geeft me rillingen 'Dit kan even pijn doen' zegt hij. Op dat moment voel ik pijnscheuten door mijn schouder aan. Het lijkt alsof mijn huid wordt verbrand en ik schreeuw het uit.






'Waar breng je me naar toe?' vraag ik wanneer we door het bos lopen 'We moeten door een portaal zodat we bij een andere diemensie komen' zegt hij. Ik heb nog steeds moeite om te realiseren dat de wereld die ik kende 1 grote leugen is. Demonen, Angelen, seelies? Ik begin te zuchten 'Wat gaan we daar doen?' Jonathan kijkt zoekend om zich heen 'Ik ga jou daar naar toe brengen want daar ben je veilig' zegt hij vastberaden 'Kom mee' zegt hij en trekt me mee aan mijn arm. In de verte zie ik iets glimmen een soort cirkel? 'Wat is dat?' vraag ik lichtelijk in paniek 'Dat is het portaal waar we doorheen moeten' Hij trekt me er verder mee naar toe 'Doet het pijn?' Hij schud zijn hoofd 'Nee en ik hou je vast dus maak je geen zorgen' Ik knik en we lopen samen naar binnen.

Het voelde nog geen seconde en we waren ergens anders beland. Een plek waar de mens zelf nooit is gekomen. Ik kijk om me heen en zie alleen maar moeder natuur op haar mooist 'Het is hier adembenemend' zeg zacht. We lopen verder door en komen bij een soort grot die versiert is met bloemen, bessen, vlinders en lichtjes 'Het is prachtig!' zeg ik. Het lijkt alsof ik een sprookje ben beland 'Blijf dichtbij mij en zeg geen enkel woord' zegt Jonathan bloed serieus 'We zijn bij de Seelie koningin en zij toont geen genade' Ik knik en volg hem. We lopen naar binnen en ik hoor een heel rustgevend harp muziek door de ruimte galmen 'Jonathan Morgenstern wat een verassing' een klein meisje met een kroon van takken en veren komt uit de schaduwen stappen 'Koningin wat fijn om u weer te zien' zegt hij en buigt voor haar. Ik doe gelijk wat Jonathan ook doet en buig een beetje naar voren 'Ik zie dat je bezoek hebt meegenomen' en onderzoekend kijkt ze me aan 'Zij is onder mijn bescherming en ik hoopte dat u dat ook aan haar kon geven' De koningin gaat op haar troon zitten 'Waarom zou ik jou Jonathan Morgenstern uitschot voor de shadowhunters en een verrader van de downworlders moeten helpen?' Ik kijk onbegrijpelijk naar Jonathan. Wat bedoelt ze met uitschot en verrader? denk ik bij mezelf 'Aah zij weet dus van niks?' en ze draait haar hooft mijn kant op. Ik schrik van haar blik en kijk naar beneden 'Ik weet wie jij bent' zegt ze 'Jij bent het hybride gedrocht, een half engel en een half demon' Ik voel mijn woede naar boven komen. Gedrocht?! Ik til mijn hoofd op en kijk haar kill aan 'Wat een toeval dat jullie elkaar kennen. Jullie zijn beide een schande voor onze beschaving. Ik was er eerst zeker van dat jij een mythe was maar ik was dus fout' Ik zet mezelf recht en stap naar voren 'Hoe durf je zou respectloos te zijn!' zeg ik kill 'Ik ben niet respectloos? Ik vertel alleen de waarheid. Jullie soort hebben de balans verstoord tussen goed en kwaad. Het feit dat jouw ouders samen hebben geconsumeerd is de grootste zonde die er bestaat. Op Jonathan werd er geexperimenteerd, maar jij bent puur natuurlijk. Dit kan voor mij heel veel problemen zorgen, en ik hou niet zoveel van problemen' Niet begrijpelijk kijk ik haar aan 'Wat voor problemen?' Ze begint te lachen 'Arm kind weet helemaal niks de macht die ze met haar meedraagt. Jij hebt niet 1 bloedlijn, je bezit er twee. Hierdoor zou ik je continue in de gaten moeten houden om ervan zeker te zijn dat je niet de macht over de downworlders in handen neemt' Nu begin ik te lachen 'Macht? ik wil helemaal niks! Ik wil achter de gene aan die mijn familie hebben vermoord!' schreeuw ik naar haar 'Dus je wilt wraak?' Ik schut mijn hoofd 'Ik weet het niet' Jonathan komt naast me staan 'Kan ik haar onder uw bescherming achterlaten?' De koningin neemt diepadem 'Op een voorwaarde' zegt ze 'Ik ga de kloof vertellen dat ik haar heb als mijn gevangenen' Jonathan schud zijn hoofd 'Waarom zou u dat willen doen? De hele bedoeling is dat ze hier kan schuilen?' Opnieuw lacht ze weer 'Ow mijn lieve, slechtaardige Jonathan, ik wil de kloof angst aanjagen en hun laten weten wie hier de macht heeft en zij gaat mij daarbij helpen' en ze wijst mijn kant op 'Ik neem aan dat je familie wil wreken wat ze je aan hebben gedaan?' Ik knik langzaam 'En jij' en ze kijkt Jonathan aan 'Hoe is het mogelijk dat ze jou niet hebben gedood?' Jonathan schenkt haar een ondeugende glimlach 'Ik heb mijn taak nog niet voldaan' zegt hij 'Wow wacht wat voor een taak?' vraag ik bevelend aan hem 'Het is voor jou beter om het niet te weten Ayla' zegt hij 'Wat romantisch volgens mij heb ik Jonathan nog nooit om iemand zien geven behalve Clary dan' en ze draait met haar ogen 'Dat was nogal een epic en meest walgelijke liefde ooit' Ik probeer mijn lach een beetje in te houden, de koning weet hoe ze iemand belachelijk kan maken. Jonathan stelt het niet echt op prijs 'Ik wil haar naam niet meer horen' zegt hij kill 'Fijn' zegt ze 'Ik heb mijn besluit gemaakt. Ayla Blake vanaf vandaag sta jij onder mijn bescherming. Mijn volk zal er alles aan doen om jouw veiligheid als prioriteit te stellen. Hierbij zal ik de kloof op de hoogte stellen dat jij mijn gevangen bent, en voor jou Jonathan ik wil dat Elijah en jij mijn ogen en oren zijn' Jonahtan knikt 'Elijah?!' vraag ik 'Ja ken je hem? Elijah is een machtig demon uit de hell die vaak klussen voor mij klaart' zegt ze. Voor een moment bevries ik. Al die tijd heb ik gewoon met een demon rondgelopen. Ik wist dat hij iets duister is zich had, maar dit overtreft alles 'Komt Elijah ook hierheen?' vraag ik 'Nee maar ik weet zeker dat hij er alles aan zal doen om je te beschermen' zegt ze 'Mij beschermen voor wat? Het is niet mijn schuld dat ik zo op de wereld ben gezet. Heb ik zelf niks te zeggen?' vraag ik wanhopig 'Denk je nou echt dat ze iets om je gaan geven?' zegt ze spottend 'Je bent half Engel en half Demon! Je vormt een bedreiging voor iedereen en vooral voor de kloof en de shadowhunters. Kijk maar naar Jonathan ze hebben niks anders gedaan dan hem te martelen, vernederen en zelfs willen vermoorden' Jonathan knikt alsof hij het allemaal bevestigt wat ze zegt 'Het is beter dat je hier blijft want hier ben je veilig. Seelies zijn heel machtig en houden zich aan hun beloftes. Bij de demonen in de onderwereld zal je niet veilig zijn en daar weet ik alles over' Ik knik 'Blijf ik jou wel zien?' Hij knikt 'Maak je niet druk ik laat je niet achter' Hij buigt naar de koningin 'Tot snel' zegt hij en loopt weg.
'Oke Ayla' de koningin draait haar hoofd terug naar mij 'Heb je zin om wat wat lol te gaan trappen met de kloof?'

Reacties (2)

  • LOKIxMARVELx

    love it snel verder

    7 maanden geleden
  • Melisa96

    I like it!!! plz snel verder:)

    7 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen