Foto bij New Chapter 7. I am a Shadowhunter







Oh, the storm clouds were moving across your eyes, and I
Could hear the war drums pounding from inside your mind, so I
Gave up my life for love, but it still was not enough
But it still was not enough

My heart shattered apart with your sanity, but I won't leave
The stars have scattered across a haunted galaxy, please,
Hold on through Heaven and Hell, hold onto each other,
Or I fear we won't recover

Ik ga op de grond zitten en trek mijn knieeen op. Volgens mij heb ik me nog nooit zo eenzaam gevoelt als nu. Ze hebben me niet alleen verraden, ze hebben alles van mij afgepakt. Mijn leven en nog het belangrijkste mijn familie. Bij die gedachte voel ik mijn tranen al achter me ogen prikken. Ik voel me te moe en zwak om ze tegen te houden en laat ze gaan. De pijn, verdriet en de verraadt worden mijn emoties de baas. Ik laat mijn hoofd op mijn knieeen zakken. Ik zal hun dit niet vergeven ik zal er alles aan doen om mijn familie te wreken. Zij zullen boeten voor hun daden.

'Sta op!' twee shadowhunters staan in de deur opening en trekken me omhoog 'Wat is er?' vraag ik onbegrijpelijk. Ze beantwoorden mijn vraag niet en binnen mijn handen vast met kettingen en trekken me ruw mee. We lopen een eind door de gangen en komen aan bij een soort vergaderzaal? Een lange bruine tafel waar er ongeveer 15 mensen aanzitten kijken allemaal mij kant op. Ik zie Jace, Alec, Marlyse en dat ene meisje met oranje haar ook zitten. Ik wordt weer ruw meegetrokken naar het hoofd van de tafel. Ze duwen me ruw bij mijn schouders naar beneden om te gaan zitten. Daarna lopen de beide mannen weg en slaan ze de deuren achter hun dicht. Er valt een ongemakkelijke stilte en wordt nog steeds aangestaard. Mijn handen zijn nog steeds vast bebonden en laat ze op tafel rusten 'Dus jij bent Ayla Blake' Ik draai overdreven met mij ogen 'Ja inderdaad' zeg ik kill 'Best wel een foute stap om hulp te gaan zoeken bij de Seelie koningin' zegt ze en begint zachtjes te lachen. Ik bal mijn vuisten en kijk haar dodelijk aan 'Jullie hebben geen recht om mij hier vast te houden!' Ze kucht een paar keer 'Dat hebben we dus wel. Luister Ayla je vormt een gevaar en dan hebben wij alle recht om ons veiligheid voorop te zetten. Zie je wij zijn verplicht om het kwaad te bestrijden en jij bent daar nu een deel van' Ze kijkt me aan aslof ze een trofee heeft gewonnen 'Nee ik ben het daar niet mee eens!' meisje met oranje haren en onderbreekt het gesprek 'We hebben haar dossier doorzocht toen ze nog als een mundane leefde. Ze heeft geen enkel keer de wetten verbroken, ze heeft uitstekende cijfers van school en leefde als een normale burger' ze haalt een map tevoorschijn en legt het met een knal op tafel 'Clary nu is het niet de tijd' Jace trek aan haar arm zodat ze gaat zitten 'Nee Jace! Dit is niet rechtvaardig ze heeft niks verkeerds gedaan!' en kijkt mijn kant op 'Clarissa ze is nu geen gevaar maar dat kan nog komen' zegt ze kalm 'Zo ver ik weet is er geen wet daarover, dus u hebt geen recht om haar vast te houden' 'Waarom steek je zoveel aandacht hierin Clary?' vraagt Alec geirriteerd 'Omdat ik dit ook allemaal heb meegemaakt. Oke mijn situatie is misschien niet precies hetzelfde als die van haar, maar kijk nou naar haar en verplaats jezelf in haar situatie. Alles wat ze kende is haar ontnomen, haar familie is haar ontnomen' zegt ze boos 'De kloof heeft mijn leven ontnomen en de kloof heeft mijn familie ontnomen' zeg ik kalm 'Welke recht hebben jullie om dit te doen? Mijn ouders hielden van elkaar en ik hield van hen, maar jullie hebben hun van mij ontnomen!' roep ik het laatste kwaad op. Ik veeg mijn tranen die voel prikken weg 'Jouw ouders hebben de wetten van de akkoorden overtreden en ze wisten wat consequenties konden zijn' Ik begin door woede te lachen 'Weet u wat stop die wetten van de akkoorden maar ergens waar de zon nooit schijnt' Ze kijkt me overbedonderd en Alec die een slok nam van zijn beker proetst het er weer uit aan 'U kunt mij niet hier vasthouden want ik heb niks verkeerds gedaan' Ik kan aan haar houding zien dat ze wordt verslagen door haar eigen spelletje 'Ze heeft gelijk Imogen' zegt Alec tegen de roodharige heks 'We hebben geen reden om haar hier vast te houden' 'Dat is belachelijk!' roept Jace 'Ze is half shadowhunter en half demon we moeten haar in gevangenschap nemen!. Jonathan loopt nog steeds rond en zij' hij wijst mij kant op 'Kan net zo'n gevaar als hij voor ons vormen!' Ik begin weer te lachen 'Hoe kan ik een gevaar voor jullie vormen? Ik ben niks en kan ook niks. Het enige wat ik heb zijn rune en weet me God niet hoe ik ze moet gebruiken' 'Daar wouden we nog met je over hebben hoe kom je daaraan? of wie heeft jou dat gegeven!?' vraagt Imogen nors aan mij. Ik schud mijn hoofd 'Ik hoef u helemaal niks te verklaren' beantwoord ik haar. Nee ik kan niet zeggen dat ik ze van Jonathan heb gekregen denk in bij mezelf 'We laten haar dus gaan we hebben geen enkel wettelijke reden om haar hier te houden' zegt Clary vastberaden 'Nee we houden haar vast!' 'Ik ben bang dat dat niet gaat Jace' zegt Maryse 'Clary heeft gelijk we hebben niks om haar hier te houden' Jace staat boos op 'Jullie maken een grote fout' hij loopt weg en knalt de deur achter zich dicht 'Maak haar los' zegt Alec tegen iemand en mijn beide handen worden bevrijdt. Ik wrijf over mijn polsen en kijk Clary dankbaar aan 'Dat je nu vrij bent betekend niet dat we je niet in de gaten houden Ayla Blake' zegt Imogen 'Volgens de wetten mag je hier blijven aangezien je een shadowhunter bent' ik knik 'Ik wil alleen 1 ding weten wie hebben mijn ouders en mijn oom en tante vermoord?' Er valt weer een stilte 'Je ouders zijn inderdaad op het bevel van de kloof geëxecuteerd, maar over je oom en tante weten we niet wie dat heeft gedaan' Ik draai met mijn ogen 'Ik geloof u niet. Dus u wil zeggen dat u niet de twee personen hebt laten vermoorden die mij verborgen hielden tegen over u?' Ze schudt haar hoofd nee 'Je oom en tante waren niet echt je oom en tante. Zij waren menselijk en beste vrienden van je moeder' Ik voel een steek door mijn hart gaan 'Ze waren geen shadowhunters?' weer schudt ze haar hoofd 'Het waren gewoon mensen die hun leven voor jou riskeerden' Ik laat mijn hoofd in mijn handen zakken. Ze hebben mij beschermd ondanks de consequenties 'We kunnen haar helpen om erachter te komen wie het gedaan heeft?' stelt Clary voor 'Ik bedoel het is eenmaal onze werk toch?' Verast kijk ik haar aan 'Ik wil meehelpen' zeg ik vastberaden 'En aangezien jullie mij niet vertrouwen zal ik hier blijven, maar in ruil daarvoor wil ik de daders met eigen handen pakken'





'Oke Ayla hier mag je verblijven' zegt Clary opgewonden en doet de deur open. Ik loop naar binnen en beland in een prachtige slaapkamer 'Wauw' breng ik zacht uit 'Ja mooi he. Het is jouw kamer' Ik loop naar het bed toe en ga erop zitten 'Ik heb helemaal geen kleren mee' zeg ik dan tegen haar 'Maak je geen zorgen dat regelen we allemaal morgen' ze komt naast me zitten 'Ik beloof dat we de daders zullen pakken' zegt ze en wrijft over mijn rug 'Ik wil je heel er bedanken voor daarnet' zeg ik gemeend 'Maar het pijnlijkste is dat ik me bevind tussen de mensen die orders hebben gegeven om mijn ouders te vermoorden' 'Mijn beide ouders zijn er ook niet meer. Mijn vader was een psycho en mijn moeder ging dood in de oorlog en mijn broer...' ze haalt diep adem 'Is 1 van de meeste gevaarlijkste shadowhunster die er is 'Wat erg' zeg ik 'Ja ach ja diep van binnen denk ik dat Jonathan nog goed is, maar hij heeft teveel vreselijke dingen gedaan waardoor ik hem niet eens als eens als broer zie' Wacht zei ze nou Jonathan? Vertelde de Seelie niet dat Clary en Jonathan een romantisch geval waren? Ik trek een vies gezicht bij die gedachte 'Is er iets Ayla? Je kijkt een beetje moeilijk?' O shit wat moet ik nu zeggen? Gelukkig worden we verstoord door geklop op de deur. Clary en ik kijken beiden op en zien Jace, Alec en een meisje met lang zwart haar in de deur opening staan 'Clary ik moet je even spreken' zegt Jace op een bevelende toon 'Clary staat op 'Ik spreek je zo weer' zegt ze en loopt achter Jace aan. Alec en het meisje komen naar binnen lopen en ik sta beleefd op 'Ayla dit is mijn zusje Isabelle jullie hebben elkaar nog niet echt gesproken' Ik knik 'Aangenaam' zeg ik dan 'Trek je niet zoveel aan van de hoge pieten binnen onze beschaving' zegt ze 'Ik geloof dat je onschuldig bent en dat het niet jouw schuld is om wat je bent' 'Dankjewel' zeg ik dankbaar 'Magnus had het erover dat hij geen link met je kon maken. Enig idee hoe dat kan komen?' 'Ik denk dat ik het wel weet hoe dat komt' We draaien ons allemaal om en zie Magnus in de deuropening staan 'Mag ik binnen komen?' voordat ik wat kon zeggen dat hij welkom is loopt hij al naar binnen 'Jij' zegt hij tegen mij 'Ik denk dat ik het wel weet hoe dat komt waarom mijn magie jou afslaat' 'Vertel Magnus' zegt Alec lichtelijk ongeduldig 'Volgens mij heeft er iemand een spreuk opgezegd om haar demonen bloedlijn in dwang te houden' Ik kijk heb onbegrijpelijk aan 'Zodat het niet geactiveerd kan worden?' vraagt Isabelle 'Precies' en Magnus kijkt mij onderzoekend aan 'Is er geen spreuk om dat te kunnen opheffen?' vraagt Alec 'Nou ik hoop van niet anders hebben we een probleem' zegt hij grinnikend. Niemand kan er echt om lachen en Magnus draait met zijn ogen 'Jullie shadowhunters hebben geen gevoel voor humeur' zegt hij. Dit keer draait Alec met zijn ogen en kijkt mij dan weer aan 'Wij hebben het bevel kregen om je te helpen vinden naar de dader die je oom en tante hebben vermoord. Morgen hoor je de rest.' verteld hij. Ik knik 'Dank jullie wel' zeg ik gemeend 'Ga nu maar slapen, en rust goed uit' zeg Isabelle. Ze verlaten mij slaapkamer en sluiten de deur achter hun dicht. Ik trek mijn schoenen uit en ga onder de dekens liggen 'Slaap lekker' fluister ik zacht tegen mezelf en sluit mijn ogen.

Reacties (2)

  • LittleWolff

    Ik haat die roodharige heks ook! verder plsss

    2 jaar geleden
  • Melisa96

    Snelsnelsnel verder hopelijk komt Jonathan snel terug!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen