Foto bij 019  Flashes of History

Emma Lewis pov.

In een tergend langzaam tempo liep ik tussen de vier rijen tafels in de grote zaal heen. Ik had mijn handen in elkaar gevouwen, terwijl mijn ogen over de tafels heen scande. Het was middag en Snape en ik hadden de taak om te surveilleren, leerlingen maakte gebruik van deze momenten om te leren en huiswerk te maken. Het was aangenaam rustig, het gekras van de veren klonk door de hele zaal heen, zo nu en dan werd er gefluisterd. Het gefluister duurde nooit lang omdat Snape ze al een waarschuwende blik had gestuurd voordat ze een zin hadden kunnen afronden. Grijnzend keek ik naar mijn in zwartgeklede mentor, hij was geen haar veranderd.
Ik liep richting de grote tafel, waar ik wat werk had neer gelegd. Dit uur hoefde we niet alleen rond te lopen, aan ons eigen werk werken was geen probleem. Aan de andere kant van de tafel liep Snape, de me fronsend aan keek toen hij mijn grijns zag en liep ook richting de tafel. Op zijn plek stond een beker hete, zwarte koffie, net zoals hij elke ochtend had. Geen suiker, niks. Ik was geen koffie persoon, totaal niet, maar nu ik elke ochtend zijn sterke koffie rook, begon ik er zin in te krijgen. Tevens begon ik de geur van koffie aan Snape te koppelen, net zoals de geur van sandelhout en potions ingrediënten. Sinds de nacht van het verboden bos lijk ik zijn geur niet meer uit mijn hoofd te kunnen zetten. Ik rook het bij elke maal weer, elke les die hij me gaf, elke keer als we elkaar passeerde in de gangen of in de bibliotheek.
Zuchtend ging ik zitten en oogde mijn boek zuchtend. Auto theorie. Ik haalde vermoeid mijn hand over mijn gezicht heen en bladerde er kort doorheen, voordat ik mijn veer pakte en opnieuw een samenvatting van de eerste paar hoofdstukken begon te schrijven. Mijn vader was een muggle born en had een hoop non-magische dingen in zijn jeugd mee gemaakt waarvan hij vindt dat ik ook mee moet maken. Een daarvan, het auto rijden. Ik was nog in discussie met hem gegaan dat ik het niet nodig had als ik kon verschijnselen, maar hij zei dat het een must-have was. Dus ik zou het doen, ook al gaf ik toe dat dit ontzettend pittig was, aangezien ik een hoop termen als tovenaar niet kende. Mijn moeder was wel in een magische familie opgegroeid en samen met mijn vader hebben ze mij ook in een magische omgeving op laten groeien. Dingen zoals de televisie, walkman, platenspeler en auto's is iets dat mijn vader erin heeft gebracht.
Glimlachend dacht ik terug aan de keren dat mijn vader elektronica uit legde aan mijn moeder, die vol bewondering toe zou luisteren. Ik hield zielsveel van mijn ouders.
Mijn aandacht ging weer naar het boek voor me en de glimlach gleed van mijn lippen af. De verkeersregels snapte ik, maar het technische gedeelte niet.
Ik schreef op wat ik uit mijn hoofd dacht te kennen, maar ik bleek het toch moeilijker te vinden dan gedacht. Alle muggle termen maakte het zo ingewikkeld, normaal was ik ontzettend goed in leren. Het was lichtelijk frustrerend, maar ik zou door gaan. Ik moest eerst mijn theorie halen voordat ik mocht rijden en dit zou nog wel even duren.
'De koppeling zit links,' zei Snape die plaats nam naast me, in zijn eigen stoel. Ik keek fronsend naar hem toe en hij pakte nonchalant zijn kop koffie beet.
'Pardon?' vroeg ik verbaast en hij knikte met een grijns naar mijn werk.
'De koppeling zit links, niet de rem,' herhaalde hij en ik knipperde een aantal keer verbaast. Oké, dat Snape walkmens en Aerosmith kende kon nog, maar nu wilde hij ook zeggen dat hij auto's kende? Was er iets dat de man niet kende? Ik keek terug naar mijn aantekeningen en zag inderdaad dat ik het verkeerd had opgeschreven. Zuchtend corrigeerde ik het.
'Ik snap helemaal niks van auto's, de koppeling al helemaal niet,' zuchtte ik en legde mijn hoofd in mijn hand, terwijl ik fronsend de tekst scande. Ik hoorde hem zacht hummen, maar dat was alles. Echter voelde ik de vreemde drang om het gesprek voort te brengen en ik beet op de binnenkant van mijn wang, nadenkend.
'Professor?' vroeg ik.
'Ja, miss Lewis?' bromde hij, terwijl hij door een boek van zichzelf bladerde, opzoek naar de juiste pagina en sloeg zijn ogen kort op toen er gegrinnik door de zaal heen klonk. Het stopte meteen en hij liet langzaam zijn blik weer afzakken naar het boek.
'Hoe is uw week verlopen?' vroeg ik in een poging tot een beleefd gesprek en keek hoopvol zijn kant op. Hij fronste meteen zijn donkere wenkbrauwen, zijn ogen vlogen op van het boek en ongelovig keek hij me aan.
'Pardon?' vroeg hij in een gevaarlijke, geklipte toon. 'Ik weet niet wat dat jou aan zou moeten gaan,' zei hij. Meteen keek ik ongemakkelijk weg, terug naar mijn boek en schudde mijn hoofd. Ik pakte mijn veer vast en begon de fouten verder weg te strepen, terwijl ik nog steeds zijn vragende ogen op mijn gezicht voelde branden.
'Vergeet dat ik het vroeg,' zei ik en klemde mijn kaken beheersend op elkaar. Ik had een poging gedaan om de altijd maar zware spanning tussen ons te verbreken, maar ik leek het alleen maar erger te maken. Ik toonde interesse in zijn welzijn, maar dat was duidelijk ongewenst. Ongelofelijk dat ik het überhaupt probeerde, de man wilde blijkbaar alleen zijn.
Afgeleid tekende ik op het perkament voor mijn neus en fronste nog steeds gefrustreerd. Sinds de avond in het verboden bos kon ik hem niet uit mijn gedachtes houden. Het gevoel van zijn grote, stevige lichaam tegen die van mij gedrukt, terwijl hij waarschuwend in mijn ogen keek. Zijn ogen twee zwarte glinsters in het donker en de spieren in zijn nek toen hij zijn hoofd naar achteren draaide om te kunnen zien waar de centaurs waren. Het hield me op in de avonden en ik raakte er uitermate gefrustreerd van, ik wist niet wat dit betekende. Ik maakte mezelf in de war door dingen te over analyseren, de herinneringen over en overnieuw te blijven spelen in mijn hoofd. Het feit dat ik telkens de aandrang had om een gesprek met hem te beginnen was ook gek makend.
Ik sloeg mijn boek dicht en stond op om weer rondes door de zaal te maken. Niet alleen om te checken of iedereen zich gedroeg, maar ook om aan de drukkende sfeer aan de tafel te ontkomen. Vanaf het moment dat de woorden mijn mond verlaten hadden, straalde er een vijandige vibe van hem af. Een uitstraling die ervoor zorgde dat ik in elkaar wilde duiken.


Iedereen super veel bedankt voor de support de laatste tijd! Ik heb redelijk wat abo's er bij gekregen, super veel reacties en kudo's en dat motiveert me echt enorm:D
Ik voel me gewoon goed over het verhaal op het moment en ben super blij dat jullie het ook leuk lijken te vinden(flower)

Happy sunday!(dance)

Reacties (7)

  • GossipGirl21

    Je schrijfstijl is geweldig.

    2 maanden geleden
  • EvilDaughter

    We want more, oh wacht i have more!

    10 maanden geleden
  • Martinez

    okeokeokeokeokeokeoke
    ik wil een nieuw hoofdstuk svp.
    ik houd zoveel hiervan en ik wil verder lezen.
    ik verveel mijn nog al veel op mijn werk en dit is perfect (en allowed) om tijd te doden!!! (:
    please hear my prayers.
    you do, I know you do. (wbw)

    10 maanden geleden
    • RickmanLover

      Whahahhaha:Y)
      Normaal post ik maar 1 keer in de week en ik heb deze week al 2 keer gepost... Maar ik zal straks nog een online zetten (:
      Wat voor werk doe je?

      10 maanden geleden
    • Martinez

      Je post er maar 1 in de week ): denk dat ik dan veel geduld moet hebben maar ik heb het er voor over!
      Ik werk op het MBO als receptioniste (: dus ik doe de telefoon en stuur afspraken door, maar helaas is er heel vaak geen telefoon of zijn er geen afspraken dus dan zit ik de hele tijd niks te doen. Gelukkig mag ik van mijn werkgever dan gewoon lezen (:

      Yes, dankjewel <333

      10 maanden geleden
    • RickmanLover

      Ik heb er een voor je online gezet :p Maar ik kan dit niet elke week doen, maar dat snap je wel denk ik XD

      10 maanden geleden
    • Martinez

      Hahaha nee dat snap ik uiteraard, maar dankjewel super lief!! Ga hem meteen lezen :'D

      10 maanden geleden
  • Butterflygirl

    oh my gosh noooo ik ben al helemaal bij! ugh haha

    10 maanden geleden
    • RickmanLover

      Hahahaha, ik zal misschien vandaag kijken of ik wat kan uploaden:D

      10 maanden geleden
    • Butterflygirl

      JAAA

      10 maanden geleden
  • Dominhe

    I like it so much!!! Dat is alles wat ik kan zeggen hierover

    10 maanden geleden
    • RickmanLover

      Daaaankje:D
      Het voelt zo gaaf en goed om te zien dat het door zo veel mensen "gelieft" is. Ik heb nog nooit een story gehad waarbij alles zo positief was en dat de lezers zo vriendelijk waren(flower)
      Ik heb nog wel een story met bijna 80 abo's van Snape, maar zelfs naar kreeg ik niet zo veel goede feedback op:)

      10 maanden geleden
    • Dominhe

      Nu ben ik echt zo benieuwd naar dat andere verhaal van Snape, ga hem gelijk lezen:)

      10 maanden geleden
    • RickmanLover

      Nou ik heb er meerderexDdie van hiervoor, waar ik ook nog steeds bezig mee ben, is die ik bedoel. Maar ik heb t super lang geleden geschreven dus het is echt pittig slechtxD

      10 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen