Het gekraak van een takje is te horen wanneer Juncto erop staat. Dit was dan wel een dun takje, door een tak van 4 centimeter dik zou Juncto nooit krakken. Dat komt door het eten hier is zijn uitleg. Genoeg krijgt Juncto wel, maar lekker is het niet.
De kleine handen met lange vingers vinden zich een weg naar de knobbel van De Boom. Dit was De Boom van Juncto. Hij zat hier vaak om zich voor te bereiden op zijn volgende 'circus act'.
      Trillend van inspanning trekt hij zich op en zoekt grip door zijn benen strak om de boom te slaan. Op die manier kan hij bij een tak en zich makkelijker optrekken totdat hij uit eindelijk bij De Grote Tak zou komen en daar zou kunnen zitten. Behendig klimt Juncto omhoog en gaat op De Grote Tak zitten. Er hangen bladeren voor zijn ogen. Geen wonder bij een treurwilg. Een grinnik verlaat de lippen van Juncto, de bladeren kietelen in zijn gezicht. Meteen pakt hij het vast, dit was een langere tak, deze gaat bijna tot aan de grond. De grinnik veranderd in een lichte grijns en Juncto slaat zijn benen aan een kant van de tak, pakt de tak goed vast en springt.

Tranen stromen over de wangetjes van Juncto. Met zijn handpalmen probeert hij ze weg te vegen waardoor de modder over zijn gezicht uitgesmeerd wordt. Zijn schouders beginnen meer te schokken en er ontstaat een hels zacht gekrijs. Luidruchtig mocht hij niet zijn, dan zouden de anderen het horen en hem zo vernederd zien.
      Trillend kijkt Juncto naar zijn handen, ze waren rood en er zat een schram op zijn linkerhandpalm. Hij was gevallen, de tak brak boven de twee meter, binnen twee seconden lag Juncto op de grond. Dan was zijn pijn nog niet eens het ergste, maar zijn kleding was gescheurd. Dat betekent mensen die boos zouden worden.
      Langzaam gaat Juncto tegen de boom zitten en kijkt naar zijn knieën, hij had een normale lange broek aan, maar door de val zaten er twee mooie gaten bij zijn knieën. Ook zijn gestreepte shirt, dat eerst nog in zijn broek gestopt zat, was vies van het gras en de modder. De ogen van Juncto sluiten even en hij haalt diep adem. Zijn act was mislukt, mensen zouden hem uitlachen bij het optreden.

Met tegenzin staat Juncto toch maar op en kijkt naar het grote landhuis achter hem. Dat was zijn thuis, thuis zouden ze boos op hem worden. Zijn blik dwaalt af naar de hekken. Dat was zijn vrijheid, vrijheid betekent onveilig.
      Voorzichtig loopt hij terug naar het landhuis. De grote deuren waren de directe deuren naar hel. De brok in de keel van Juncto slikt hij weg en hij loopt schuldbewust naar binnen. Voorzichtig kijkt hij in de spiegel naast de deur en schrikt wanneer hij ziet dat ook zijn gezicht onder de modder zat. Snel likt Juncto zijn hand en probeert de modder van zijn gezicht te krijgen.
      "Juncto! Waar was je?" schalt de vrouwelijke stem van Madame Maer door de gang. Meteen draait Juncto zich naar haar toe en kijkt haar onschuldig aan. "Wat is er met je gezicht gebeurd? En je kleding!" roept ze geschokt uit wanneer ze voor hem stil staat.
      "Boem..." antwoord Juncto zachtjes.
"Boem?" herhaalt ze vol afschuw, "Boem naar je kamer jij!" sist ze en pakt zijn oor vast terwijl ze hem naar boven trekt. Een zacht, ingehouden gekrijs kwam uit de keel van Juncto, "Je bent vijftien Juncto, vijftien!" De frustratie in haar stem is duidelijk te onderscheiden wanneer ze hem zijn witte kamer induwt, "Jij komt vandaag niet meer buiten." Met deze woorden gooit ze de zware, ijzeren deur dicht en draait hem op slot.

Langzaam draait Juncto een rondje en kijkt naar boven, meteen ontstaat er een lach op zijn gezicht wanneer hij het stipje op het plafond ziet.
"Stipje, Stipje hoog en verborgen,
Neem me mee naar morgen.
Ik zie je nu,
Maar zij zullen dat niet,
Ik zal ze achterlaten zonder verdriet.
Stipje, Stipje hoog en verborgen,
Neem me mee naar morgen.
Ik zie je nu,
Maar zij zullen dat niet geloven."

Reacties (2)

  • inktzwart

    JE BENT VIJFTIEN JUNCTO DUS GO KISS MERCE

    Zeg over "boem" gesproken, GA BOEMEN

    Geweldig geschreven tho

    3 jaar geleden
    • ChiIdhood

      Hehe Jajaja ik ben bezig oeps

      3 jaar geleden
  • HedwigDeUil

    Awh, arme Juncto. Maar wel weer een goed stukje!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen