Foto bij 5) Erratic errands & stolen seats

P.O.V Norah

Het is vrijdag. De dag waar ik al een maand lang op wacht. De dag die is aangeduid als start van de herfst fashion. Het is onze herfst modeshow. We hebben dit gepland in één maand tijd, alles is perfect tot op ieder klein detail. Jace was geschokt toen hij mijn deur opende om 10 uur 's ochtends en zag dat ik al wakker was, zittend op de rand van mijn bed. Ik wreef met mijn pols in mijn ogen, om mezelf wakker te maken. 'Ik dacht dat je niet kon functioneren zonder mij.' Mijmerde hij. Ik staarde hem slaperig aan. 'Dit is eenmalig. Wil je ontbijt maken?' 'Darling, ik maak iedere dag ontbijt. Waarom zou het vandaag anders zijn?' 'Fair. En nu weg, ik moet me klaarmaken. Ik heb zeker een uur nodig.' Legde ik uit, toen ik een zeer blije Jace uit mijn kamer dreef. Ik beloonde mezelf met een bad. Even weken en mijn spieren laten rustten, dacht ik. Ik moest niet langer omgaan met Cameron Dallas. We hadden genoeg aan ons kleine interview om een artikel te posten. Ik zal nooit meer hoeven om te gaan met de extreem angstaanjagende, maar ook prachtige man. De stress die ik kreeg door de dagen met hem, was nu gewoon weg. Maar er kwam een nieuw soort stress, een stress die ik niet volledig begreep. De soort stress dat ik hem nooit meer zou zien. Ik wilde nooit meer in dezelfde kamer met hem zijn en niet met hem praten. Nooit. Ik wilde gewoon zeer ongepaste dingen doen met zijn prachtige lichaam. Jace klopte op de badkamerdeur waardoor ik uit mijn gedachte schrok. 'Haast je! We moeten er vroeg zijn.' 'Ga weg!' Riep ik terug. 'Ik dagdroom over een naakte Cameron Dallas.' 'Ik dacht dat je hem haatte?!' Ik zuchtte toen ik uit bad klom, water stroomde over de zijkanten. 'Ik denk dat je gelijk had over dat ik hem wil.' Hij giechelde aan de andere kant van de deur en ik hoorde zijn voetstappen weg gaan. Ik wikkelde een handdoek rond me en droogde mijn haar. Ik krulde het zodat het in losse golven viel om mijn gezicht. Toen ging ik naar mijn kamer om mezelf aan te kleden.

Ik glimlachte trots naar mijn outfit die ik had uitgekozen. Een diep rode romper die perfect paste, Alexander McQUeen fluwelen hakken, die ik gestolen had van de stock kast en mijn favoriete zwarte tas met kanten details. Ik droeg zwarte en gouden juwelen als accesoires. Glijdend in mijn prachtige schoenen, struikelde ik uit mijn kamer en leunde tegen de muur om een beetje steun te hebben. Toen deed ik mijn make-up, niet veel, maar precies genoeg. Ik stifte mijn lippen in een donkere kleur en deed wat mascara op als afwerking. Toen wandelde ik naar de keuken. Jace was aan het zingen terwijl hij heerlijke muffins maakte. Ik giechelde om zijn outfit. Hij droeg een rode broek met de pijpen opgerold en Oxford schoenen. Hij had een geruiten hemd aan met korte mouwen en zijn alledaagse das. Het was een leuke outfit, behalve het roze schort dat om zijn middel was gewikkeld. 'Ben je me aan het uitlachen?' Vroeg hij, toen hij een muffin voor me neerlegde. 'Mmmm.' Mompelde ik met volle mond. Ik dronk van mijn koffie om het heerlijke eten door te slikken. 'Je ziet er fabuleus uit, vooral met je chef schort aan. Maar de rode broek en het roze schort vloeken een beetje.' 'Het zal wel.' Zei hij. 'Ik denk dat ik dit ga dragen naar de show. Leuke outfit by the way. Ik heb het niet eens voor je hoeven uitkiezen.' Ik stak mijn tong naar hem uit toen ik mijn muffin verder opat en naar de kom aardbeien greep. Nadat ik mijn koffie op had, schonk ik nog twee koppen koffie voor ons in om mee te nemen. We hielden een taxi aan en stapten in toen hij wilde vertrekken naar onze bestemming. De show werd in een banketzaal in Brooklyn gehouden. Jace en ik waren allebei aan het schudden van opwinding op de achterbank van de taxi. Eindelijk kwamen we aan. Ik gaf de taxi chauffeur het juiste bedrag en stapte uit. Met een lach pakte ik Jace arm aan toen hij die aanbood. We wandelden zij aan zij, zoals gewoonlijk waren onze armen in elkaar gehaakt en waren we beide perfect gekleed. Toen we de zaal in wandelden was het al zeer hectisch. Technicus liep rond om de lichten te testten. Ik kon Victoria in de hoek bevelen zien uitdelen aan mensen die achter haar aan liepen en haar riepen. Een gestresste Alice kwam naar me toegelopen. De kortharige blondie zag er op de een of andere manier altijd perfect uit. 'Oh thank god, je bent er.' Hapte ze naar adem. Ze pakte onze beide armen vast en trok ons mee toen ze begon te praten. 'Een model heeft afgezegd, Victoria is gekker dan anders en we hebben meteen lucht nodig. Aaron is een complete rotzooi.' Jace en ik keken even naar elkaar toen we backstage werden gebracht. Victoria volgde ons, meteen startte ze met opdrachten uitdelen. 'Jace zoek een model. En zoek iemand om die jurk te vermaken. Norah, zorg ervoor dat Aaron alles heeft wat hij nodig heeft en haal ons daarna wat lunch.' Beveelde ze ons. 'Alice, zorg ervoor dat de enige personen die tegen mij praten, personen zijn die echt belangrijk zijn. Gehoord?' We knikten allemaal en gingen weg. Ieder in zijn eigen richting. Ik keek even rond, zoekend naar Aaron. Eindelijk zag ik hem, in een hoekje, met zijn hoofd in zijn handen, toen een bang model voor hem stond. Ik wandelde naar hem toe en tilde zijn hoofd op door mijn hand onder zijn kin te zetten. 'Aaron, raap je shit bij elkaar! Vertel me wat je nodig hebt en ik haal het. Normaal ben ik hier het zooitje die niks aan kan, dat ben jij niet.' Hij lachtte zachtjes en rukte zijn hoofd uit mijn greep. 'Dat is waar.' Plaagde hij. 'Dit model heeft haar enkel bezeerd en kan de hakken die bij haar jurk passen niet dragen. En ze moet die schoenen dragen, dat maakt het compleet.' Ik draaide me om en keek haar kwaad aan. 'Wie ben jij eigenlijk?' 'Ik ben-' 'Nee, stop.' Beviel ik haar, ik hield mijn hand op als teken dat ze moest ophouden. Ze zag er bang uit. 'Het doet er niet toe. Je moet die catwalk oplopen en je moet er perfect uitzien. Het zijn maar 35 meters. Mooi zijn doet pijn en nu gaan!' Ze rende weg toen ik triomfantelijk lachte. Aaron zag er dankbaar uit. 'Was er een probleem?' Grijnsde ik. 'Zorg ervoor dat alle stoelen op de juiste naam staan gereserveerd en bespaar me alle last. Ik denk dat iemand gebeld heeft deze morgen en de rangschikking verpest heeft.' Ik knikte en liep weg. Nam de stoelen kaart van een persoon en dronk een slok van mijn koffie. Toen ik op de catwalk stond keek ik naar de witte stoelen. Ik controleerde iedere naam met de naam op de kaart en zorgde er voor dat ze gelijk waren met elkaar. Alles was gelijk, tot een medewerker aan kwam en twee namen weghaalde en twee andere er op plaatste. 'Wat doe je?' Gilde ik. 'Die moeten blijven waar ze lagen!' 'Sorry mevrouw, iemand die belangrijker is heeft juist gebeld. Ze eisten stoelen op de eerste rij en we kunnen geen nee zeggen.' 'Wie? Wie kan belangrijker zijn dan...' Ik onderbrak mijn zin even toen ik naar de kaart keek, kijkend naar de twee die waren verplaatst. 'Wie kan belangrijker zijn dan Tyra Banks, het fashionicoon, model, gastvrouw van een tvshow? Please, informeer me wie het kan zijn.' 'Ik heb geen idee jonge dame, ik doe gewoon mijn job.' Antwoordde de man. Ik kermde van frustratie toen ik weg stompte, zoekend naar Victoria, voor enige bevestiging wie het kan zijn. 'Victoria, wie heeft Tyra Banks plaats ingenomen?' Vroeg ik. Ze passeerde me en gaf een teken dat ik haar moest volgen met haar hand. Ze riep naar willekeurige mensen, voor ze haar aandacht op mij richtte. 'Iemand die belangrijker is. En nu lunch please.' Grijnsde ze naar me, terwijl ze haar zwarte haren over haar schouder gooide. Ik zuchtte en verliet de zaal, opzoek naar het dichtstbijzijnde sushi restaurant in de buurt.

Ik bestelde een aantal verschillende soorten, genoeg om een heel leger eten te geven en plofte neer in een stoel terwijl ik wachtte. Ik tikte op mijn telefoon, scrollend door twitter, tot mijn naam werd afgeroepen. Ik betaalde met de bankkaart van de zaak en wandelde terug naar het evenement. In twee uur zouden de mensen aankomen en beginnen met praten, terwijl ze kleine hapjes zouden eten en drinken van champagne. Van top tot teen gekleed in designer kleren en beoordelend op ieder detail. Ik probeerde de zenuwen in mijn buik te negeren, toen ik de lunch backstage op een tafeltje plaatste. Iedereen snelde zich meteen naar de tafel en nam veel sushi met soya saus. 'Jullie zijn net wilde dieren.' Lachte ik, toen ik uit de weg werd geduwd, met mijn sushi bord in mijn hand. Ik vond een klein zeteltje backstage en Jace kwam bij me zitten. 'Ik ben nu al uitgeput.' Mopperde hij. 'Ik ook. Victoria is verschrikkelijk vandaag.'Klaagde ik, toen hij zijn das opnieuw knoopte. 'En iemand heeft Tyra Banks van de eerste rij geschopt.' 'Wat erg voor Tyra, maar ze heeft Michelle niet gekozen in het laatste seizoen van Next Topmodel,dus ik heb een haatgevoel tegenover haar.' Zei Jace, terwijl hij zijn schouders ophaalde. 'Tuurlijk heb je dat.' Giechelde ik. 'Ik ben zo zenuwachtig Jace, echt. Het is onze eerste show waar we een rol krijgen in de planning. Dat is zo cool.' 'Ja, dat is zo fetch.' Gaf hij toe. Ik duwde hem speels en lachte. 'Stop met dat gefetch Jace, het gaat niet gebeuren!' Dat deden we regelmatig, quotes halen uit mean girls, onze favoriete film van het moment. We barstte in lachen uit. Maar ons plezier verdween toen Aaron kwam aanrennen. Naar adem happend, terwijl hij vertelt over een van de lichten die niet op de juiste plaats staat.

Na twee lange uren vol opdrachten van Victoria waren we eindelijk klaar. Alles was klaar, de catwalk was klaar voor de modellen die nu in de make-up zaten. Ik stortte neer in een zeteltje backstage, champagne in mijn hand en met Jace naast me. 'Ben je er klaar voor?' Grijnsde hij. Ik controleerde mijn haar en make-up voor de laatste keer in de kleine spiegel die voor me stond. Klaar om schaamteloos te praten met enkele fashion iconen en invloeden van de wereld. Mijn dromen komen uit. Ik greep Jace arm vast toen we ons in de groep mengde. Opeens krijste hij en trok me weg van de modellen. 'Wat doe je?' Siste ik, toen ik mijn goude armband terug op zijn plaats deed. Hij pakte het champagne glas van me af en zette het neer op een van de tafels. Hij keek me serieus aan. Ik staarde verbaasd terug naar hem. 'Kijk niet nu, maar Cameron Dallas wandelde zojuist de zaal binnen met Cara Delvigne aan zijn arm en een Armani kostuum waarvoor mensen willen sterven. Ik stortte bijna in elkaar in Jace armen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen