Foto bij H20 - 7 sept.

Hier is nog eens een hoofdstukje, maar ik moet spijtig genoeg meedelen dat mijn voorraad eventjes op is. Maar ik doe mijn best om door te schrijven.(H)

Als ik de hoek van het zandweggetje wil inslaan, waar een hoge boom staat aan het hoekpunt van het pad, wil ik roepen dat hij even op mijn moet wachten, maar een gedaante behoud me van deze actie die plots uit de boom springt. Ik zie hoe de gedaante met één houw de keel doorsnijdt met een mes. Ik verstop me snel achter een vuilnisbak en kijk gespannen toe.

Alaïs Spiorad pov. (7 september)

Er zijn al 4 dagen voorbij gegaan en mijn papieren had ik nog steeds niet gekregen. Ik was de hele tijd al bezig met een plan uit te stippelen om die biologie leerkracht te… vermoorden. Ik open mijn klerenkast en pak er een zwarte cape uit en leg die open op mijn bed. Deze avond gaat het gebeuren, dan zal ik die arme man bevrijden van die demon. Je zal je dan wel afvragen waarom ik een cape heb, wel: Fausto had me verteld dat er wel een demon was en hij wandelt ’s avonds vaak in het park. Een park is vaak nooit leeg, dus vermom ik mezelf zodat ik niet herkend zou worden. Ik bekijk mijn cape eens goed en plooi hem dan mooi op en leg het dan onder mijn hoofdkussen. Mijn Athame stop ik erbij.

Mijn gsm begint te trillen in mijn achterste broekzak en ik haal hem er dan ook vlug uit. Ik hou hem tegen mijn oor en de stem van Fausto galmt door mijn oor. “Alaïs, ik heb slecht en goed nieuws.” ‘Begin maar met het slechte nieuws.’, zeg ik meteen. Dan eindig ik het gesprek nog tenminste positief. “Wel, het slechte nieuws dan maar. Je moet de persoon ook vermoorden op bij de demon te kunnen komen.” ‘Wat?’ “Kijk, ik weet dat je normaal nooit een persoon vermoord, maar dit is nu de enigste oplossing. Het is zoals lijm op papier. Als je de lijm van het papier weg prutst komt er ook ongewild papier bij. Het peper met wat zout nemen… of zoiets.” ‘Ik heb geen keus zeker? Maar vertel me nu maar het goede nieuws.’, zeg ik en ga op mijn bureau zitten. “Het goede nieuws is: ik heb voor jou helemaal een plan uitgestippeld en tot in de puntjes uitgewerkt. Een echt waterdicht plan zoals men wel eens zegt.” ‘Bedankt Fausto, maar ik kan het ook zelf wel prima opl-’, begin ik maar word door hem onderbroken. “Nee nee, geloof me nu maar Alaïs.” Ik zucht. ‘Fijn,’ begin ik en ga op mijn bureaustoel zitten, ‘vertel je waterdicht plan dan maar.’

Ik zit in de badkamer op de rand van de badkuip, terwijl mijn moeder mijn pols opnieuw verbindt. ‘Je pols ziet er goed uit, maar zorg dat je geen te zware inspanningen levert. Dan kan je pols weer ontwricht geraken.’, zegt ze en ik knik dan maar. Ze moest eens weten wat ik van plan ben. Als ze klaar is laat ze mijn pols los. “Slaap lekker mam.”, zeg ik dan en verlaat de badkamer. Ik slenter naar mijn kamer en ik hoor hoe mijn moeder ook nog ‘slaap zacht’ wenst en dan haar kamerdeur toe slaat.

Er waren nu al 3 uren verstreken en ik zat nog steeds op mijn kamer. Ik kon al gaan, mijn moeder was diep aan het slapen, ben het juist even gaan nakijken. Maar ik moest nog wachten op een telefoontje van Fausto die me nog ging zeggen wanneer ik mocht gaan vertrekken. Hij ging nog checken op zijn computer of die demon wel degelijk vanavond in het park aanwezig zou zijn.

Het was al 1 uur en ik zit op mijn bed langzaam weg te doezelen met mijn gsm in mijn handen. Omdat plots mijn gsm trilde, schrik ik op en valt de gsm met een doffe klap op de vloer. Ik blijf even roerloos zitten en als ik niets hoor, raap ik mijn gsm op en kijk dan op het scherm. “Nu en wees voorzichtig.” Ik stuur hem dan toch nog een bedankje en leg mijn gsm dan weg. Ik pak mijn cape vanonder mijn hoofdkussen en doe hem dan aan. Ik doe mijn staart in een dotje en pak mijn Athame dan ook. Ik haal mijn zwarte schoenen vanonder mijn bed en doe ze snel aan. Ik had op voorhand al een zwarte jeans aan en ook een zwarte blouse aan gedaan. Om zo minder op te vallen. Ik steek mijn Athame in mijn achterzak van mijn broek en doe dan zo stil mogelijk mijn raam open aan de oostelijke muur. Buiten was het koud en vochtig en de avond leek mijn plan op te merken. Want deze avond waren er geen fonkelende sterren en geen ronde maan te bekennen, enkel de dikke, donkere wolken.

Reacties (3)

  • Creativitylab

    Oh nooo, Eddie will know

    2 jaar geleden
  • Allmilla

    Waarom denk ik dat dat waterdichte plan niet helemaal waterdicht is...;)

    3 jaar geleden
  • IrisThePiris

    Wat een spanning heerst in dit verhaal:O
    Supergoed geschreven ook!
    Ik snap dat je voorraad even op is, heb ik ook wel last van! Zodra je door gaat, lees ik verder:)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen