Iedereen liep verwilderd de berg uit richting de uitkijk bij Dale. Ook Dale had enorm veel schade geleden onder de komst van de draak. Ook daar liep iedereen in paniek weg van de stad en de berg. Toen Thorin Terwyn, en zijn zus Dis en haar gezin zag liep hij naar hen toe. ‘Waar is vader?’ vroeg Dis licht in paniek. ‘Hij komt zo meteen, hij moest grootvader nog mee de berg uitslepen, die wou zijn goud en koningsjuweel niet achter laten.’ Zei Thorin gehaast waarna hij Terwyn’s hand nam. ‘Alles goed?’ vroeg hij waarbij Terwyn hem nog half in shock aankeek en half knikte. Al wist ze niet of dit goed te noemen viel. Ze was haar thuis kwijt, heel het dwergenvolk van Erebor was zijn thuis kwijt. Toch had ze het gevoel dat zij nog net iets meer zou verliezen. Namelijk haar dochter Teylin, en man Frerin. Hun graven bleven achter bij de berg, de vele herinneringen die ze hier gemaakt hadden waren al wat ze nog had. Thorin leek haar bedroefde uitdrukking te begrijpen en trok haar even dicht tegen zich aan. ‘We moeten hier weg komen, volg mij’ zei hij zacht voor hij Farryn een liefdevol aai over zijn hoofd gaf waarna Terwyn en Dis met de rest achter Thorin aanliepen. Thorin leidde het volk veilig weg van de berg, weg van de brandende stad Dale, en liep verder tot ze bij het meer dat naar Meerstad leidde aankwamen. Daar wachtte hij tot al het volk die de aanval van de draak overleefd had samengekomen was en tot ook koning Thror en prins Thrain weer bij Thorin waren komen staan. Zo overlegden deze kort wat het plan zou zijn om het volk veilig en warm te houden. Uiteindelijk besloot men om met de koning van Meerstad in gesprek te gaan om zo toch voor korte tijd een slaapplaats te hebben. Zo vertrokken koning Thror en prins Thrain met twee soldaten in een bootje naar Meerstad toe. Kort na het vallen van de avond keerden zij gelukkig goed en wel terug met het nieuws dat de koning akkoord gegaan was op de deal en dat het volk voor bepaalde tijd kon overnachten in Meerstad. Bootje per bootje werden de dwergen overgezet naar Meerstad. Daar werden ze ofwel naar de wapenopslag gebracht waar een grote ruimte was om veilig en wel te kunnen slapen, of werden ze in lege stallen ondergebracht. Het waren geen optimale omstandigheden maar niemand durfde klagen. Allen nog te in shock van wat er zonet gebeurde en dankbaar dat tenminste een dak boven hun hoofd hadden ging het volk van Erebor al snel naar bed. Maar slapen deden er niet veel, er werd gehuild, er werden plannen gesmeed over hoe de berg terug te veroveren was, of er werd kwaad gesproken over het elfenvolk dat niet te hulp kwam geschoten. Ook Terwyn kon de slaap niet vatten, ze hield haar zoontje dicht tegen zich aan om deze warm te houden terwijl hij sliep. Zelf rolden tranen over haar wangen, ze besefte nu pas wat voor thuis Erebor voor haar geweest was, hoe Thror haar ook haatte, hoeveel te vroeg haar dochtertje ook overleed in die berg. Ze zou Erebor zo gaan missen. Pas tegen de vroege uurtjes viel ze zelf ook helemaal uitgeput in slaap om pas tegen de middag wakker te worden toen Thorin haar en Farryn wat te eten bracht. Zwijgzaam maar dankbaar aten de twee alles op voor ze even rond gingen wandelen in Meerstad. Alles was zo anders dan in de berg. De mensen gedroegen zich anders, kleden zich anders, en ook de houten huisje leken zo simpel te verwoesten. Toch bleven ze al zolang standhouden op het woelige water van het grote meer. Na een lange wandeling kwam Terwyn Dis tegen. ‘Hey daar, gaat het wel?’ vroeg deze waarbij Terwyn zuchtte. ‘Even goed als met iedereen hier zeker? Het zal wel wennen geloof ik’ antwoorde Terwyn snel waarbij Dis knikte. ‘Farin en Thorin zijn bij de smid om werk gaan vragen. Misschien kunnen wij hier ook wel wat zoeken waar we goed in zijn en waar we in kunnen helpen?’ stelde Dis voor waarbij Terwyn knikte. Wat afleiding zou haar vast goed doen, ze zouden hier vast nog een tijdje zitten voor het volk wat bekomen was en de koning tot een beter plan kwam.

Reacties (1)

  • Croweater

    Ben benieuwd wat voor soort werk zij zullen gaan doen!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen