Foto bij 029 • Flashes of History

Emma Lewis pov.

Jack draaide zich verbaast om naar Snape die met een diepe frons naar mij keek, maar ik wende in paniek mijn blik weg. Ik wist het niet meer, wat moest ik doen? Het voelde alsof mijn hart uit mijn borst zou exploderen, ik kon niet goed ademhalen en ik zat als een klein kind op de grond te huilen. Ik trok mijn benen op naar mijn borst, waarna ik mijn armen rond mijn knieën sloeg. Het was een positie waarin ik me veilig en beschermd voelde.
'Oh, dat is het dus,' zei Jack zacht, terwijl hij lachend zijn blik van Snape naar mij liet glijden. 'Je neukt alweer een ander. Ik had ook niks anders van jou verwacht... jij slet,' zei hij zacht, zijn stem vol gif en ik sloot mijn ogen uit vernedering. Snape zei geen woord, maar ik kon me alleen maar al voor stellen hoe hij naar Jack keek. Plots liep Jack naar me toe, weg van Snape en boog kort over me neer, terwijl hij wat in mijn oor siste. 'Wij zijn hier nog niet klaar.' De rillingen gleden over mijn rug en snikkend kneep ik mijn ogen samen. Ik voelde me vernederd, een klein kind dat geen controle had over haar emoties. Maar ik kon er niks aan doen. Jack had me verpest. Ik hoorde hem van het grindpad aflopen, terug de duisternis in en ik werd alleen gelaten in een stilte. Tenminste, stilte op mijn gesnikt en ruwe ademhaling na.
Hoe had Jack geweten dat ik hier zou zijn? Ik haalde mijn neus op, terwijl ik nog steeds mijn hoofd in mijn handen begraven had, zittend op de grond en merkte de pijn in mijn lichaam op. Voordat Jack aangekomen was deed mijn lichaam al pijn van de kou en de vermoeidheid, maar nu voelde ik ook nog eens de schaven op mijn handen en knieën.
Voorzichtig richtte ik mijn hoofd op en zag Snape nog steeds op dezelfde plek staan als waar hij zojuist stond. Hij had een serieuze blik op zijn gezicht, wenkbrauwen gefronst, maar niet boos. Niet op mij. Ik keek stil naar de muur voor me, maar hield hem in de gaten uit mijn ooghoek.
'Miss Lewis,' zei hij kalm, maar ik reageerde niet. Zijn reactie daarop was om een aantal stappen naar me toe te nemen, maar ik hield vlug mijn hand naar hem op.
'Ga alsjeblieft niet boven me staan,' zei ik met een ruwe, schorre stem en keek op naar hem, terwijl de tranen nog steeds over mijn wangen heen liepen. Ik had verwacht dat hij met een spottende lach weg zou lopen, nog een rot opmerking zou maken voordat hij uit het zicht was en me alleen zou laten in de kou, maar dat deed hij niet. In plaats daarvan gebeurde er iets dat me verbaasde, hij knielde voorzichtig naast me neer. Met trillende handen veegde ik wanhopig de tranen van mijn wangen af, maar het had geen nut omdat het snel alweer aangevuld werd.
'Je moet terug keren naar Hogwarts, het is te koud hier,' zei hij zacht en ik schudde mijn hoofd, maar het was niet overtuigend. Eigenlijk wilde ik zelfs naar binnen, de warmte in, maar het idee dat ik nu alleen zou moeten zijn beangstigende me. Ik wilde niet alleen zijn, het voelde niet fijn. Zijn hand sloot voorzichtig over mijn bovenarm heen en zijn andere op mijn heup aan de andere kant en hij begon me omhoog te trekken.
'Kom,' zei hij en ik hees mezelf omhoog, waarna ik beschaamd voor hem stond. Ik wreef in mijn gezwollen ogen en vervloekte mezelf om mijn volgende actie. Ik schoof een stukje naar voren en drukte mezelf tegen zijn borstkas aan.
Ik moest het gewoon doen, de drang was zo sterk en het voelde ontzettend goed.
Zijn lichaam verstijfde meteen en ik was bang dat ik te ver was gegaan. Echter leek dat niet het geval toen hij ongemakkelijk een hand op mijn rug legde en ik smolt tegen zijn borstkas aan. Het voelde goed om vast gehouden te worden door hem en mijn hectische ademhaling begon langzaam te kalmeren.
Hij was enorm gespannen en de omhelzing was niet precies een omhelzing waar je normaal aan zou denken. Het was nogal ongemakkelijk en ik merkte dat hij zijn best moest doen om me niet weg te schuiven. Ik waardeerde het feit dat hij me dit gaf, dat hij me mijn comfort liet hebben. Echter trok hij snel zijn hand van mijn rug af, zette een stap naar achteren en keek met een vreemde blik op me neer. Ik veegde mijn tranen van mijn gezicht af en mompelde een zwak excuus, die hij negeerde.
'Je moet naar binnen,' zei hij nogmaals, maar ik schudde mijn hoofd. Fronsend keek hij me aan en ik keer terug in zijn ogen, smekend.
'Laat me alsjeblieft niet alleen,' smeekte ik. Hij keek voor een lange tijd stil in mijn ogen, als of hij in zijn gedachtes verzonken was, tot hij een arm op mijn rug legde en me richting de three broomsticks stuurde. Ik vroeg me af wat hij ging doen, maar besloot mijn mond te houden.
Het belletje klonk toen hij de deur open drukte en mij naar binnen liet. Beschaamd probeerde ik het branderige gevoel uit mijn ogen te wrijven, maar het ging niet weg. Ik wist dat ik er waarschijnlijk niet uit zag, rode, gezwollen ogen, rode wangen, een loop neus. Toen ik kort naar beneden keek zag ik een gat in mijn broek zitten waar ik op het grindpad gevallen was en veegde zacht mijn handen af aan de voorkant van mijn jas.
Ik dacht dat hij ons neer zou zetten aan een van de tafels, maar hij liep door naar achteren. Snape knikte kort naar Rosmerta die een glas stond af te drogen. Haar wenkbrauwen schoten bezorgd samen toen haar ogen op mijn gezicht landden, maar ik week mijn ogen af. Zijn warme hand lag nog steeds op mijn rug. De aanraking was teder en zacht, veer licht. We stopte voor de drie open haarden en de warmte van zijn hand op mijn rug verdween. Hij pakte een hand floo powder, liet het in de vlammen vallen en mompelde vlug iets. De vlammen werden gifgroen en hij knikte ernaar.
'Ga erdoorheen,' zei hij zonder enkele uitleg over waar het naar toe leidde. Fronsend keek ik hem aan en hij trok enkel een wenkbrauw op als antwoord. Ik zuchtte zacht en zette een voet in de groene vlammen, waarna ik bijna meteen in een andere ruimte verscheen.
Ik kuchte zacht en veegde grimassend het stof van mijn jas af. Waar was ik? Mijn ogen gleden nieuwsgierig door de kamer heen en ik merkte nauwelijks op dat Snape ondertussen ook de kamer in was getransporteerd.


Ik wil even zeggen dat ik alle lieve reacties en kudo's enorm waardeer. Ik heb nog nooit zoveel support gehad op een story die ik schreef en ik ben echt enorm dankbaar.
Het zal heel cheesy klinken, maar ik zeg het toch maar. Ik zit de laatste tijd mentaal in een niet zo'n goede plek en de lieve en leuke reacties vind ik ontzettend fijn. Het voelt zo goed om te lezen en ik voel me er redelijk beter door, terwijl, rationeel gedacht, jullie totaal vreemden zijn die een liefdesverhaal van mij lezen over een docent en leerling XD Maar ik waardeer het dus echt super erg(flower)

Reacties (9)

  • GossipGirl21

    Super geschreven.

    7 maanden geleden
  • EvilDaughter

    Meid, jij verdient het! Naar mijn mening is dit echt een geweldig verhaal!
    Sorry dat ik niet zoveel op Q zit, maar als ik op Q kijk, kijk ik eerst altijd of er nieuwe hoofdstukjes zijn van jouw verhaal!!(H)

    1 jaar geleden
  • Stoney

    Hey you, sorry dat ik pas zo laat lees maar like met deze story heb ik er gewoon echt een hekel aan als ik niet door kan lezen dus ik heb nu nog een voorraadje!! Hoofdstuk was weer amazing like alwayssss <3
    By the way, als je even in de put zit kan je me altijd een pb’tje sturen I’m happy to help, been there done that dus als er iets is wat ik voor je kan doen ben ik er!
    Oke nu ga ik weer verder lezen hihi
    Ohja Trippy > Caraveo 😂

    1 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Jij maakt ons blij, dus dan maken wij jou blij! Goeie diensten hier!

    1 jaar geleden
  • Muizlet

    Ik ben zo blij dat ik weer een fantastisch hoofdstukje kan lezen tussen het leren door! Het is meer dan verdiend dat jij net zo'n leuke dag/goed gevoel krijgt van de reacties als wij van jouw hoofdstukken!(flower)(H)

    Bovendien hoop ik dat het snel weer wat beter zal gaan!

    1 jaar geleden
    • RickmanLover

      Tussen het leren door? Nog veel toetsen nu dan?

      Nahw, dankjewel! <3
      Ik denk wel dat het snel beter zal gaan hoor. Ik heb nu eindelijk lekker lang vakantie en tijd om te doen wat ik leuk vind, schrijven (echter zit ik op het moment in Spanje dus kan niet echt schrijven).

      1 jaar geleden
    • Muizlet

      Oeh Spanje! Wat leukkkk, ik houd zelf van Barcelona! (Weet niet waar jij nu bent?) Nog heel veel plezier iig.

      Ik had nog een herkansing, vandaar.

      Nu ga ik door naar het volgende hoofdstukk and byee(H)

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen