Foto bij 030 • Flashes of History

Emma Lewis pov.

De kamer waar ik in stond was een kleine woonkamer. Ik stond nog steeds met mijn rug naar de open haard toe, terwijl er een kleine, donkergekleurde salontafel tegen mijn knieën aanbotste toen ik een stap naar voren zetten. Verbaasd stapte ik opzij en liet mijn ogen over de leren bank glijden die er oud en versleten uit zag, maar comfortabel. Hetzelfde gold voor de twee zetels die aan beide kanten van de bank stonden. Het was een gezellig zithoekje en op de salontafel lagen een aantal boeken opengeslagen. Onder de zithoek lag een mooi, stevig kleed dat de donkere kleuren van de bank, zetels en tafel complimenteerde.
'Waar zijn we?' vroeg ik zacht, terwijl Snape ongeduldig achter me langs liep, naar de kleine keuken aan de andere kant van de kamer. Rechts in de kamer zat een deur dat op de ingang leek, terwijl links in de kamer een andere, minder versierde deur was.
'Mijn kamers,' antwoorde hij zacht en mijn ogen schoten verbaasd op naar zijn gezicht. Hij knoopte zijn jas los en liet het van zijn schouders en armen afglijden, waarna hij het ophing aan de kapstok die naast de deur stond. Nog verbaasder dan net nam ik hem in me op, hij had een zwarte trui aan, dezelfde die hij aan had een aantal weken geleden toen we naar buiten gingen om ingrediënten te verzamelen.
Ik stond nog steeds stil op de plaats waar ik was binnen gekomen, alle informatie overspoelde me en ik voelde nog steeds de lichte effecten van de drie biertjes die ik gedronken had. Hij kwam op me af lopen en hield zijn hand naar me uit. Ik begreep wat hij bedoelde en ik trok vlug mijn sjaal en jas uit, waarna ik het voorzichtig in zijn hand legde. Zijn mondhoek rees kort op voordat hij het ophing aan de kapstok en ongemakkelijk sloeg ik mijn armen voor mijn borst.
Mijn polsen klopte en voelde erg pijnlijk aan toen ik dat deed, maar ik verborg het door op mijn lip te bijten.
'Ga zitten,' mompelde hij en knikte naar de bank. Meteen deed ik wat hij zei en nam plaats. Mijn vermoeide lichaam accepteerde de comfortabele bank met plezier en ik rolde testend mijn hoofd heen en weer. Nu ik zat en de open haard oogde, merkte ik de enorme boekenwand op. De hele muur van de open haard was bedekt met boeken. Honderden, misschien wel duizenden boeken bedekten de muur en ik liet hongerig mijn ogen er overheen glijden. De boekenkast raakte het plafond echter niet en op de rand van de kasten lagen een aantal kleine stapeltjes met boeken en hier en daar oude artefacten, zoals een koperen weegschaal.
Wauw, dit was indrukwekkend. Ik wilde weten wat voor boeken hij had, wat hij las en waar hij plezier in nam. Zou hij alleen maar potions boeken lezen? Of zou er hier en daar in de kast een romantisch boek verstopt zitten? Ik keek over mijn schouder heen, naar Snape die thee aan het zetten was. Er stond nog een kleine, vierkante eethoek in de hoek van de kamer geplaatst, de keuken was ook erg klein en dat was logisch aangezien professors normaal in de grote zaal aten. Ook stond er nog een mooi, luxe bureau waar een comfortabele stoel achter stond. Ik nam aan dat minder versierde deur een deur naar zijn slaapkamer was.
'Thee?' klonk er plots en mijn hoofd schoot opzij, waar Snape stond met een kop dampende thee in zijn hand. Ik knikte en pakte dankbaar het kopje beet. Hij nam plaats in de zetel links van me en zijn ogen vielen op mijn polsen. Ik volgde zijn blik en zag de beginnende blauwen plekken die daar vormde en schoof ongemakkelijk de stof van mijn trui er overheen.
'Professor, ik wil je bedanken voor net,' zei ik zacht. Hoe had hij geweten dat ik daar was? Er spookte een aantal vragen rond mijn hoofd, maar het voelde niet oké om ze allemaal tegelijk te vragen.
'Severus,' antwoordde hij en ik moest mijn ongeloof verbergen. 'Je mag me Severus noemen,' zei hij zacht en ik knikte meteen, verbaasd, maar in de goede manier. Mijn hart sloeg een slag over en mijn buik verwarmde plots.
'Severus,' herhaalde ik hem om te testen en voelde vreemd om zijn naam te zeggen. Vreemd, maar verdomd goed. Ik glimlachte zacht en sipte van mijn thee om het te verbergen. Het was weer even stil op het gekraak van de vlammen in de haard na. Het was erg rustgevend en het verspreide warmte rond de kamer. Fronsend keek ik neer in mijn thee en roerde met het lepeltje de donkere vloeistof rond.
'Wat zit hierin?' vroeg ik zacht en hij haalde nonchalant zijn schouders op.
'Kalmeringspotion,' zei hij met een licht op getrokken mondhoek en mijn wenkbrauwen schoten omhoog. Waarom verbaasde dit mij niet? Hij was een van de meest getalenteerde potion masters ter wereld en tevens een Slytherin, dit was voorspelbaar. Het werkte echter ontzettend goed, ik voelde mijn hele lichaam ontspannen en de paniek ebde weg uit mijn gedachte. 'Nu je er kalm genoeg uit ziet, mag ik vragen wat er aan de hand was?' vroeg hij met een frons. Ik twijfelde even, maar bedacht me dat het geen kwaad kon om het hem te vertellen. Ik was nog steeds bang dat hij boos was over het incident toen ik zijn herinnering had gezien, maar hij leek het te negeren. Ik nam nog een diepe slok van de thee en keek ontspannen in zijn ogen.
'Dat was Jack, mijn ex,' vertelde ik en ik voelde de strakgespannen spieren in mijn rug losser worden.
'Heb ik gelijk als ik aanneem dat hij degene is die alle brieven gestuurd heeft?' vroeg hij en ik knikte.
'Ja, ik heb ze nooit geopend, laat staan gereageerd en dat beviel hem niet goed,' vertelde ik en hij humde.
'Gedroeg hij zich vaker zo?' vroeg hij na een korte pauze en hij keek me bedachtzaam aan. Ik begreep wat hij probeerde te zeggen.
'Je bedoeld of hij vaker gewelddadig was? Ik denk het, ja,' zei ik en ik hoorde hem zuchten. Vragend keek ik in zijn richting, maar ik kon hem niet aflezen.
'Severus, over vorige week,' begon ik voorzichtig en toen ik zijn naam zei trokken dezelfde gevoelens door mijn lichaam heen. Ik wilde het hebben over wat er gebeurd was in de voorraad kast, maar hij leek het daar minder graag over te hebben. Hij schoot me een waarschuwende blik toe, maar ik besloot toch door te gaan. 'Ik meen het wanneer ik zeg dat ik geen idee had wat er gebeurde,' zei ik, maar hij gaf geen antwoord. Ik zag dat als toestemming om door te praten. 'Ik weet nog steeds niet wat er gebeurde of wat ik zag...' zei ik, maar dit wekte een reactie op.
'Wat je zag gaat je niks aan,' bromde hij en ik ving nog een waarschuwende blik op. Ik knikte meteen en zette mijn lege kop thee op tafel voor me neer.
'Ik weet het en ik vraag ook niet om een uitleg. Ik wil alleen dat je weet dat ik het niet expres deed en dat ik wat ik ook zag niet door zal vertellen,' zei ik en in zijn zwarte ogen flikkerde wat. Zijn wenkbrauwen waren gefronst terwijl hij gefocust naar mijn polsen staarde.
'Dat waardeer ik,' zei hij en hij stond plots op. Hij ontweek mijn blik, pakte mijn lege kopje vast en bracht het naar de keuken. 'Ik ben zo terug,' zei hij en voor ik wat kon zeggen verdween hij uit de voordeur. Ik zag een klein stukje van de gang en zoals ik vermoede waren we in de kerkers. Ook dat verbaasde me niet. Glimlachend legde ik mijn vingers op mijn lippen en keek nogmaals om me heen. Hoe was ik in zo'n bizarre situatie beland met Snape? Ik grimaste en verbeterde mezelf: met Severus. Het voelde raar om hem zo te noemen, maar ook goed. Het wekte gevoelens in me op die onbekend waren, een tinteling in mijn vingers en benen. Dan had ik het nog geen eens over mijn buik die salto's leek te maken wanneer ik het zei, ik had nog nooit zulke intense gevoelens mee gemaakt en wist ze ook niet plaatsen. Ik was er vrij zeker van dat het de zenuwen waren en ik probeerde er niet te veel aandacht aan te geven. Ik hees mezelf op van de bank en liep voorzichtig naar de boekenwand toe, waar ik gefascineerd mijn vingers over de ruggen van de boeken liet glijden.


Vorig hoofdstuk ben ik het helemaal vergeten te vragen, maar wat vinden jullie van de nieuwe lay-out van de site?
Ik moest in het begin eerlijk gezegd heel erg wennen, zeker doordat ik normaal een donkere template op de site had gezet omdat ik dat fijner vind en nu is alles zo wit! Maar nu ik langer weer op de site zit, vind ik het wel wat hebben:D

Reacties (9)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    1 maand geleden
  • EvilDaughter

    Ik vind de lay-out ook wel wat hebben, het is wel echt wennen. nu moet ik meer dan 1 keer klikken om bij mijn stories te komen. Beetje jammer.
    Maar verder vind ik het echt nice! Net als dit hoofdstuk by the way, dit is schattig hoe lief Snape, nee Severus opeens doet.
    Misschien is hij gehypnotiseerd ofzo.....
    door liefde? of een of andere spreuk?
    hmmmmm, dat is pas iets om over na te denken.....
    maar je hebt al 50 hoofdstukken vooruit geschreven, so never mindxD

    7 maanden geleden
  • Martinez

    YEAHHH I FEEL THERES SOMETHING COMING SHZNXKSUABA
    oke ik ga weer verder
    It was amazing
    Like always 💁🏼‍♀️

    7 maanden geleden
  • Butterflygirl

    Nu een Snape pov!!!

    7 maanden geleden
    • RickmanLover

      Alsof je mijn gedachtes las;)

      7 maanden geleden
  • Maim

    Moooi!

    7 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen