Het wachten op het eten duurde voor mijn gevoel gewoon erg lang. Mijn maag maakte al verschillende grommende, brommende, rommelende geluiden dat het snel gevuld moest worden. Caden en Lachlan waren inmiddels in een of andere discussie beland en geen van de twee leek toe te geven dan ze allebei gelijk hadden.
"Nummer 12" was daar ineens een jongensstem, de stem van de serveerder. Caden een van mijn broers stak zijn hand op en zijn warme maaltijd werd voor zijn neus uitgestald.
"Nummer 26" de jongeheer fronste zijn wenkbrauwen op nadat hij Lachlan hand zag reizen, ook voor mijn oudere broer werd zijn eten voor zijn neus uitgestald. De tafel begon nu wel erg vol te raken, ik vroeg mij af of het eten van mijn vader en mij er nog wel bij paste.
"Nummer 45 A, voor de mooie jongedame" voor mijn neus werd het eten uitgestald. De jongeman stalde het laatste gerecht voor mijn vaders neus uit en glimlachte vervolgens vriendelijk.
Hij zond mij op een wel erg flirtende manier een knipoog toe en liet zijn blik nog eens over de tafel glijden.
Haalde de lege glazen, kopjes van tafel.
"Eet smakelijk" na een laatste knik, liep de jongeman van onze tafel weg en gleed mijn blik naar die van mijn broers. Beide zaten ze breed te grijnzen, rezen tegelijkertijd hen wenkbrauw op.
"We zeiden het je toch" lachte ze in koor.
"Vast, hij is gewoon beleefd, vriendelijk, doet zijn werk" probeerde ik vol te houden.
Want ik had inderdaad een signaal van de jongeman ontvangen dat hij wel degelijk met mij probeerde te flirten.
Mijn vader keek ons vanonder zijn zwarte gekrulde wimpers aan, "je zus is slim, weet wanneer ze er wel of niet op moet ingaan, ze deed het goed" sprak pap, mij bijstaand. Mijn wangen voelde ik kleuren, blozend pakte ik mijn bestek beet, mompelde iets wat op 'eet smakelijk' moest lijken en begon aan mijn warme prak gekookt eten.
"Zie hoe rood" lachte Lachlan, Caden een stoot tegen zijn schouder gevend.
"Een tomaat is er niets bij" grapte Caden verder.
Ik schudde ongelovig mijn hoofd, zond mijn vader een blik maar hij had zijn ogen al op zijn eten gericht.
Het gegrinnik van mijn broers vulde mijn trommelvliezen, blozend hapte ik het eten van mijn vork en begon er op te kauwen. Was niet op de flirtpoging van de jongeman ingegaan, had het grof gezegd gewoon genegeerd. Niet dat de jongen lelijk was of iets, nee had had wel iets eigenaardigs.
De stilte kwam al snel over tafel, waarop er alleen nog maar geluiden te horen waren van eten dat naar binnen werd geschoven en van zacht sprekende mensen aan andere tafeltjes.
Opgelucht dat mijn broers zich eindelijk stortte op hen voedsel, voelde ik mijn wangen afkoelen.
De rode, blozende kleur was weggetrokken daar was ik gewoon zeker van.
Mijn vader stak zijn hand nog eens de lucht in nadat hij constateerde dat zijn drinken op was. Het meisje waar mijn broers al eerder zo te grazen mee zijn genomen kwam deftig aanlopen. Ze klapte als gelijk haar notitieblokje open en keek mijn vader vragend aan.
"Een karaf water voor vier personen, en vier grote koppen koffie" knikte mijn vader, glimlachend. Het meisje begon te knikken, schreef het op en wandelde vervolgens bij onze tafel vandaan.

Reacties (2)

  • LarryNiam

    Oehh leuk hoofdstukje:)
    Snel verder<3

    3 jaar geleden
  • Luckey

    Echt die broers
    Zijn soms zo vervelend

    3 jaar geleden
    • Fantasy_World

      Haha, waar heb je ze anders voor??

      3 jaar geleden
    • Luckey

      Geen idee heb er geenxD

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen