Beneden was het gebrom en gemopper van Lachlan te horen. Duidelijk was de jongen door iets gewekt en was hij er niet al te vrolijk om. Fronsend, dronk ik mijn koffie op en bekeek de planken met gekleurde stof. Wat zou ik vandaag eens aantrekken, bedenkelijk gleden mijn ogen over de planken en over het hanggedeelte.
Niet geheel zeker trok ik er een longsweater en een skinny jeans van de plank en uit mijn sokkenlade een paar sokken. Na mijn gehele setje bij een geraapt te hebben, trok ik mijn broek, longsweater, sokken aan en hing ik mijn kamerjas aan zijn haak.
De tweede zagerij van bomen was gestopt, mijn jongere volle broertje Caden was net als ieder ander van huize Apple ontwaakt.
Gekreun, gemopper dat het voor z'n gevoel nog te vroeg was, stapte Caden voor mij, de trap af naar beneden. Waar Lachlan, onze oudere broer, hem al gelijk een mok koffie in de hand drukte. Een knipoog mij schonk, en vervolgens de keuken verliet.
"Hou de boel netjes, ik ben er van tussen" grinnikte mijn broer zijn jas van de kapstok trekkend.
"Waar ga je naar toe" vroeg ik nieuwsgierig mijn wenkbrauw reizend.
"Dat gaat kleine wijsneuzen zoals jouw, niets aan" lachte Lachlan met een scheve grijns. Verontwaardigd haalde ik mijn wenkbrauwen op en sloeg ik mijn armen over elkaar heen. "Ik ben niet klein en al helemaal geen wijsneus" protesteerde ik, mijn ogen rollend. "Nee maar ook niet minder" lachte Lachlan, hij trok de voordeur uit zijn scharnieren en stapte vervolgens de voordeur uit.
"Kan jij dat nu begrijpen" vroeg ik aan mijn jongere broertje Caden die zojuist zijn mok koffie uitgedronken had.
"Hm, zal wel weer over chickies gaan" grinnikte Caden zijn schouders op trekkend.
"Zal is niet" mopperde ik mijn hoofd schuddend.
"Waar is pa" Caden fronste ditmaal zijn wenkbrauwen op "werken" verzuchtte ik, "hoezo" mijn wenkbrauw in een frons trekkend.
"Nee gewoon zomaar" grijnsde Caden, onschuldig.
"Als je het maar laat," ik rolde met mijn ogen en liep vervolgens naar de woonkamer. Drukte het televisie aan en griste de afstandsbediening van de salontafel.
"Heb jij al plannen vandaag" riep ik naar de keuken, waar Caden zich verschanste.
"Ja straks te shotten op strand, hoezo" was Cadens weerwoord, "nee gewoon zomaar" mompelde ik mijn hoofd schuddend. Dat zou dus betekenen dat ik vandaag de boodschappen mocht gaan doen. De jongens hadden blijkbaar hen agenda volgeplant.
"Dan ga ik wel de boodschappen doen" mompelde ik knikkend.
"Bedankt zusje" grijnsde Caden een kus op mijn wang drukkend, "wist wel dat je de beste was" lachte de jongen verder, zich de trap op drukkend naar het eerste verdieping. Ik rolde opnieuw met mijn ogen. Soms konden mijn broers zo erg slijmen.
Mijn hoofd naar de klok draaiend, zag ik al dat we tegen klokslag elf uur zaten. Als we nog brood en alles wilde hebben, vers moest ik maar is gaan vertrekken naar de winkel. Mij recht drukkend van de bank, slofte ik naar de gang waar ik mijn schoenen aan mijn voeten begon te rijgen en mijn jas van de kapstok trok. In het boodschappen bakje pakte ik het geld en het boodschappenlijstje.
Waarna ik met een versneld tempo naar mijn auto liep, de sleutel in zijn slot drukte en vervolgens in stapte.

Reacties (1)

  • Luckey

    Slijmballen eerste klas

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen