Een volle winkelkar naar de kassa drukkend, bekeek ik opnieuw het boodschappenlijstje of ik echt wel alles had. Had namelijk geen zin om terug te moeten rijden omdat ik iets vergeten was. Langzaam maar zeker, was ik zeker dat ik alles had wat op mijn lijstje stond.
Met gefronste wenkbrauwen stond ik te wachten in de rij voor de kassa.
De klant voor mij donderde alle boodschappen uit zijn mandje op de toonbank en schuifelde een stap naar voor.
Een zucht rolde over mijn lippen, wachten kon soms eeuwen duren, geduldig iets wat ik maar weinig bezat, bleef ik wachten tot er ruimte vrij kwam op de band waar ik mijn boodschappen op kon uitstallen. Na een paar minuten, begon ik mijn boodschappen op de band te plaatsen en begon mijn winkelkar leger te raken.
Tot dat ik alles op de band had geplaatst.
De jongen voor mij met zijn winkelmandje had zojuist afgerekend en stond zijn boodschappen al in te pakken.
Het lege winkelkarretje naar voordrukkend, begon de vrouw achter de kassa de boodschappen te scannen en donderde ik ze gelijk weer terug in de kar. Na een aardige lading, een aantal minuten verder, griste ik mijn portemonnee uit mijn zak.
"Dat wordt dan $82.65" ratelde de vrouw, glimlachend op.
Ik gaf de vrouw drie briefjes, waarop ze me al gauw het wisselgeld terug gaf, het bonnetje naar mij uitreikte en ik de kar de winkel uit kon rijden.
"Hé Sterre" tinkelde daar een bekende stem.
Verbaasd keek ik recht, mijn verdere handelingen stakend.
"Hé Denise" glimlachte ik, verbluft.
"Hoe is het" ze fronste haar wenkbrauwen lichtjes op "ja wel goed, met jouw" niet begrijpend wat ze hier zo vroeg deed keek ik haar aan.
"Het gaat z'n gangetje, straks een wedstrijd" glimlachte ze gespannen.
"Ja dat moet ook gebeuren hé" grinnikte ik knipogend.
Denise begon verlegen te knikken en te lachen "maar vertel is, hoe ging je examen" ze rees haar wenkbrauw vragend op.
"Ja super, ben geslaagd mag nu ook met aanhangwagen rijden" ik knipoogde naar mijn vriendin, "wauw vet" lachte ze.
"Maar ik moet gaan, ik moet zo nog een aardig stuk rijden en dan mijn kuur" verontschuldigde ze zich, "o geen probleem we zien elkaar vast nog wel" knikte ik, glimlachend. "Ik moet ook gaan heb diepvries bij" glimlachte ik, de kar voor mij uit drukkend naar de plek waar ik mijn auto haf geparkeerd.
De achterklep openend begon ik alles is grote big shoppers te proppen, na ze over gezet te hebben in de achterbak, de klep dicht geslagen te hebben. Bracht ik het ijzeren winkelkarretje terug.
Nu was het alleen nog naar huis rijden, uitladen en opruimen, voorbereidingen zetten voor het avondmaal.
Daarna kon ik zelf ook mijn eigen planning gaan doen.
Ik was niets voor niets deze vakantie in La-Push en niet in Port-Angeles.
Bij pap was ik puber, bij mijn moeder was ik een volwassene.
Mijn hersenspinsels op de achtergrond drukkend, draaide ik de wagen de weg op, schakelde naar de juiste versnelling en reed op een tempo richting huis.

Reacties (1)

  • Luckey

    Dat word nog wat xP
    Mij benieuwen wanneer er iets gaat gebeuren

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen