Ja, ja, ook ik moest even wennen aan de nieuwe lay-out..
Al vind ik hem best afstotelijk lelijk, maar goed, het is mijn mening, en tja meer kan ik er niet mee..
Voor de lezers onder ons die nog steeds graag mijn verhaal lezen, hier is jullie voedsel..

Voor de personen die net zo problemen hebben met de bug's, als ik, blijf sterk en hopen dat het wel verbeterd veranderd.

De tassen had ik nog maar juist op het aanrecht geplaatst of de voordeur werd ruw uit zijn as gedrukt. Gebrom van mijn broer Lachlan volgde met daarop volgend een andere warme tropische stem. Stilletjes, zuchtend ruimde ik de big shopper langzaam uit. De blikken groente stapelde ik op in de voorraadkast, en de flessen fris plaatste ik in de koelkast.
"Sis" een kus op mijn slaap volgde.
"Vanwaar je gebrom" vroeg ik retorisch, nog altijd een van de vele big shoppers aan het leeghalen.
"Ach, heb vandaag stront in mijn poten, alles gaat mis" verzuchtte Lachlan, "zo moet je het niet zien" volgde de tropische warme stem.
"Iedereen heeft wel is een slechte dag" glimlachte ik mij omdraaiend. Gleden mijn warme tinkelende kijkers in de donkerbruine kijkers van de jongen die mijn broer had meegebracht. Van de visite gleden mijn ogen door naar Lachlan die met een trek rond zijn lippen zat.
"Bedankt voor Lachlan thuis te zetten" glimlachte ik verlegen naar de jongeman. De jongen hief zijn hand en wuifde het weg, schudde zijn hoofd en mopperde iets over dat het niet iets van zijn gewoonte is. Ik volgde de jongen naar de voordeur, waar ik hem achter de jongeman sloot. Met gefronste wenkbrauwen stapte ik terug naar de keuken waar ik mijn broer had achtergelaten.
"Wie was dat" vroeg ik niet begrijpend, "en waarom reed hij jouw naar huis" stelde ik al sneller dan verwacht de volgende vraag.
Lachlan begon dramatisch te zuchten, zijn hoofd te schudden en plaatste zijn armen onder zijn hoofd "laat me maar even zusje" verzuchtte de man.
"Prima, als je maar weet dat je, je moet gaan klaar maken vanavond krijgen we één extra eter" ratelde ik de boodschap van ons vader op.
"De wat" stamelde mijn broer "we krijgen iemand te eten, pa neemt iemand mee" herhaalde ik het in een simpeler antwoordt. "Dat zal dan wel weer zijn secretaresse zijn" grijnsde Lachlan breed. "Wie?" mijn wenkbrauwen in een diepe streep gedrukt "zijn hulpje in het ziekenhuis" grijnsde mijn broer knipogend. Ik begon te grinniken, mijn vader was dus blijkbaar bezig met een vrouw.
"En hoelang weet jij dit al? Waarom heb je ons niks verteld dat pa bezig was met een of andere vrouw" begon ik mijn verdere vragenvuur op mijn broer los te laten. Intussen begon ik verder met de tassen die ik leeg gehaald had op te ruimen en de rest van de boodschappen op te bergen.
"O, al zo een paar weken" Lachlan schudde zijn hoofd.
"Ken je haar" mijn wenkbrauwen kritisch in een frons gedrukt, begon mijn broer zijn hoofd te schudden.
"Kennen, nee, gezien, wel is" knikte Lachlan.
Oké, daar kwamen we dan dus ook niet al te ver mee. Mijn oudere broer zou niets loslaten over de vrouw waarmee mijn vader bezig was. Dat zou dus twee dingen kunnen betekenen. Mijn broer kende de vrouw alleen via telefonische kantoor gesprekken en of mijn broer kende de vrouw net zo min als wij haar kende.
"Weet je haar naam" vroeg ik stilletjes.
"Tiffany nog wat" Lachlan trok zijn schouders op.
"Ach dat zullen we haar vanavond dan wel vragen hé als ze te eten komt" grijnsde mijn broer.
"Nee, dat ga je pa niet aandoen. Pa is niet zoals mijn mam, dus ik vind het ergens wel romantisch" knikte ik bedenkelijk.
"Maar je hebt het liever niet, bang dat er weer baby's van komen" grijnsde Lachlan knipogend.
"Juist ja" knikte ik, grinnikend.
"Al weet ik niet of pap nog wel wilt produceren" grijnsde ik nog breder.
"Hij heeft zijn handen al vol aan ons" lachte Lachlan grappend, "denk niet dat hij er nog een bij zou willen en of op een kleine zit te wachten" Lachlan haalde zijn schouders op na zijn zin. Drukte zich recht en greep een fles cola uit de koelkast.
"Als je me zoekt ben in de garage, zorg jij voor het avond eten" een kus volgde op mijn slaap en een pets op mijn achterste vertelde dat mijn broer de ruimte had verlaten. Zuchtend liet ik mij op een stoel zakken. Pap een vriendin? Hoe zou Caden hierop reageren, bij mam treiterde we de mannen gewoon de deur uit. Maar bij ons vader zouden we dat niet zomaar kunnen doen. Hij zag nauwelijks na zijn uren personen op familie en vrienden na.
En een nog betere vraag, hoe zou ik straks reageren?!!

Reacties (1)

  • LarryNiam

    Hoe je reageert zien we het volgende stukje vast wel;)
    Snel verder<3

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen