Ik deed mijn best de Italiaanse chef op televisie bij te houden en sneed gehaast de knoflook die voor me lag terwijl ik ondertussen de risottorijst in de pan gooide.
Morgen was het Valentijnsdag - en sinds dit mijn derde Valentijnsdag alleen zou zijn, had ik besloten mijn favoriete maaltijd te koken en mijn favoriete film te kijken: When Harry Met Sally. Helemaal in mijn eentje. Om eerlijk te zijn had ik het niet anders gewild.
Helemaal alleen, op een date met Billy Crystal (die ik totaal niet aantrekkelijk vond, maar het verduidelijkte mijn punt) en goedkope rode wijn die ik had gekocht bij de kerstuitverkoop.
      Op het meest ongelegen moment (waarop ik de wijn aan de rijst moest toevoegen, een essentieel en fataal moment in het proces) ging mijn telefoon.
Met mijn handen bedekt in witte wijn en de velletjes van de champignons die ik net had gesneden, pakte ik mijn telefoon op.
"Hello?"
"I need your help," zei de stem aan de andere kant van de lijn. "Urgently."
"For fucks sake..." gromde ik terwijl ik het mes neerlegde op de snijplank. "I'm busy Styles."
"No you're not," was het enige dat hij antwoordde. Ik waste mijn handen en liep naar de woonkamer.
"There better be a catastrophic incident Styles because if not-"
"Valentine's day."
Ik liet mezelf op de bank vallen en fronste. "What about it?"
Hij zuchtte, alsof het vanzelfsprekend was dat ik moest begrijpen waar hij het over had. "It slipped my mind is all. What would Zara like?"
Wat een vraag. Wat gaf je een vrouw die alles al had?
"She's pretty much got all she needs. Don't just cop off and cheat her with a tacky diamond necklace, that's what the last one did and hell did she complain. Think about it."
Er klonk een diepe zucht aan de andere kant van de lijn. "Fucking women..." Ik dacht kort dat hij op zou hangen, tot hij opnieuw sprak. "I could probably get us a table at the Ritz...I know it's tomorrow but I'm Harry Styles afterall." Ik rolde met mijn ogen. "Would that impress you?"
"Bit too posh for me," gaf ik toe terwijl ik mijn afgebeten nagels bestudeerde.
"And me I suppose. I bet there's a dress code."
Stilte.
"Do you still need my help or?" - of kan ik in rust verder gaan met mijn risotto voor de meest eenzame dag van het jaar? "It's just I've got a call expected in an hour with a publisher," vertelde ik hem in plaats hiervan. Hij wist toch niet beter.
"Nah that's everything. Thanks." Meteen hierna hing hij op. Er kon tenminste nog wel een bedankje van af.

      "-bit posh for Styles but his date, Zara Macintosh seemed very impressed; the pair looking exceptionally loved up as they were spotted leaving the site in a cab-"
Ik keek op naar de televisie terwijl ik de restjes risotto in de prullenbak gooide. Dus het was hem gelukt een tafel te krijgen...en tot mijn opluchting was hij ook netjes gekleed.
"-the couple are said to have been together since September last year-"
"November," verbeterde ik de presentatrice verveeld.
"-this stardust couple are at the pinnacle of fame; with One Direction's last album being rated 4/5 from Q Magazine and Macintosh having just sealed another acting deal - they really are at the height of celeb-dom. Fans are wondering when they'll put a ring on it."
"Never," mompelde ik in mezelf zonder te weten waarom. Misschien zou Harry haar binnenkort wel ten huwelijk vragen...
Ik rilde en zette de televisie uit.
      Misschien moest ik hun voorbeeld opvolgen en iemand proberen te vinden. Het was onmogelijk om via mijn werk iemand te ontmoeten. Al mijn vrienden waren getrouwd en hadden alleen zussen, wat betekende dat er geen knappe broers waren die ik kon stelen.
De enige manier waarop ik iemand tegen zou kunnen komen was door op straat te lopen en te hopen dat iemand per ongeluk tegen me op zou lopen en in Notting Hill stijl (mijn tweede favoriete film) zijn koffie over me heen zou gooien.
      Zodra ik de deurbel hoorde gaan, besloot ik in plaats van te vloeken aardig te blijven. Misschien was dat de sleutel? Aardig zijn?
      Ik opende de deur en zag Harry staan in een zwart pak met een strikje en gepoetste schoenen. Ik betrapte mezelf erop dat ik (geheel onvrijwillig) mijn ogen over hem heen liet gaan.
Ik sloeg kort mijn ogen neer op mijn eigen shirt (een grijze pyjamabroek en een slogan shirt met de tekst 'BITCH') en ik was het liefst door de grond gezakt.
      Hij had een klein boeket met sneeuwklokjes en een aantal andere bloemen waarvan ik de naam niet wist in zijn hand en hield deze mijn kant uit. "For you," knikte hij richting de bloemen terwijl er een kleine glimlach op zijn gezicht verscheen. "You saved my ass this evening."
Ik nam de bloemen aan en weerstond de drang om de gebruikelijke reactie te geven door aan de bloemen te ruiken en te zeggen, "Ooh, they smell lovely," want dit was meer dan cliché en laten we eerlijk zijn; bloemen ruiken meestal toch nergens naar.
"Where's Zara?" was het enige dat in me opkwam. Ik hoorde een motor lopen en Zara wist waar ik woonde.
"She's in the cab."
Plotseling voelde ik me niet meer zo speciaal.
"Oh."
Hij sloeg zijn ogen neer op zijn schoenen en fronste kort - de frons zorgde ervoor dat hij jonger leek en voor even voelde het alsof ik een kleine blik kreeg in zijn jeugd.
Voordat ik iets kon zeggen trok hij het strikje om zijn nek los en gooide hij deze op de grond. "Christ I feel so...so Southern in this," mompelde hij en ik deed mijn best niet te staren zodra hij de bovenste knoopjes van zijn blouse opende.
"Definitely offensive to Southerners."
Hij keek op. "You're from down South?"
"Bristol."
"Never been."
Ik voelde de lichtelijke ongemakkelijkheid opkomen en deed mijn best met een excuus te komen dat ervoor zou zorgen dat hij weg zou gaan, maar het leek alsof mijn mond niet langer in verband stond met mijn hersenen en het enige wat ik kon uitbrengen was, "You should go sometime. It's nice."
Hij knikte enkel voordat hij zich omdraaide. "I'll see you soon."

      De bloemen hielden het niet lang vol. Voordat ik het wist stonden ze te vergaan in mijn vensterbank.
Ik tilde de vaas op en bracht deze naar de keuken terwijl ik dacht aan wat er afgelopen week was gebeurd; het advies dat ik hem gegeven had, het strikje dat op de grond werd gegooid.
De bevreesde post-Valentijns depressie sloeg toe. Ik had nog steeds niemand. Een leeg bed en maaltijden voor één.
Ik zou er ontzettend veel voor overhebben om twee koppen thee te maken in de ochtend en toch nog steeds maar één bed op te hoeven maken.
Ik sloeg mijn ogen neer op de dode bloemen en trok er een aantal loshangende blaadjes af. Mijn hand raakte een klein lintje dat vastgebonden zat aan een van de bloemen. Ik trok het er af en mijn ogen vielen op een klein kaartje.

THINGS HARRY IS NOT ALLOWED TO SAY:

3. That Zara wasn't in the cab.




Bedankt voor alle lieve reacties! (: Ik ben de aankomende twee weken erg druk met school (woohoo) maar ik zal mijn best doen zo snel mogelijk weer een stukje te activeren!

Reacties (4)

  • FollowYourDream

    Ik kijk echt altijd uit naar wat je onderaan hebt geschreven!
    Heel origineel en leuk verhaal!
    Xxx

    3 jaar geleden
  • Magicsongzz

    Loooveeee it! Echt super origineel!

    3 jaar geleden
  • Manonxxx

    Ik blijf het zeggen, maar wat een top verhaal. Ben zo benieuwd waar dit heen gaat.

    Succes met school

    Xx

    3 jaar geleden
  • Medi

    O mijn goddddd.... love it so much!! Dat laatste zinnetje! Je schrijft echt geweldig! Dit is nu officieel mijn favoriete verhaal op Q!

    3 jaar geleden
    • wattscharlie

      Aw ik word hier heel blij van, dankjewel!! (:

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen