Foto bij 032 • Flashes of History

Emma Lewis pov.

'Goede morgen, Severus,' zei ik met een kleine glimlach op mijn gezicht toen ik het lokaal binnen liep. Bij het horen van zijn naam vernauwde hij zijn ogen wat, maar leek er niet tegen in te gaan.
'Goede morgen, miss Lewis,' zei hij terug en ik legde mijn spullen op de tafel neer waar ik normaal zat. Het was zaterdag en dat hield in dat ik de hele dag les met hem zou hebben en ik keek er wel naar uit. Sinds we samen in zijn kamer gezeten hebben, leek de vrede te zijn hersteld. Hij had me toestemming gegeven om zijn naam te gebruiken en ik gebruikte het met plezier, zijn naam rolde zo fijn van mijn lippen af. Ook al mocht ik hem bij zijn voornaam noemen, noemde hij mij nog steeds bij mijn achternaam.
'We gaan vandaag niet veel doen ben ik bang,' begon hij te vertellen, terwijl zijn sierlijke handen de stapels perkament op zijn bureau recht legde. Ik bekeek zijn handen aandachtig en merkte me op hoe zijn gewaad zelfs de helft van zijn hand bedekte. De mouw liep door tot over de rug van de hand, waardoor de enige stukken blootliggend huid zijn vingers en gezicht waren. 'De eerste TriWizard taak is vandaag, na de lunch, de lessen vallen dus uit,' zei hij en ik fronste meteen. Ik voelde een teleurgestelde steek in mijn borst, maar knikte toch. Het hield in dat we nu maar twee uur de tijd hadden om wat productiefs te doen en de meeste potions die hij me liet maken duurde veel langer dan dat.
'Wat wil je dat ik ga doen?' vroeg ik zacht.
'Je kan alvast beginnen aan het opstel voor volgende week,' zei hij en boog zich weer stil terug over de papieren op zijn bureau. Zoals hij zei begon ik aan het opstel, was snel verzonken in het onderzoek en te druk bezig met schrijven dat ik niet merkte dat paar zwarte ogen mij continu in de gaten hield.

Nadat ik lunch gegeten had was ik meteen op weg naar het stadium gegaan waar de eerste proef zou plaats vinden. Ik zag in de verte Albus samen met Severus staan. Het voelde nog steeds vreemd om hem bij zijn voornaam te noemen, terwijl ik alle andere professors allang bij hun voornaam noemde. Vlug liep ik naar ze toe en het gesprek dat ze leken te voeren stopte plots toen Severus stil naar mij knikte, waarna Albus zich verrast omdraaide.
'Ah, Emma! Wat goed om je te zien, ik ben bang dat we al klaar zijn met het stadium,' zei Albus en ik keek fronsend omhoog, op naar de houten constructie dat boven ons hing.
'Ik had toch niks te doen,' zei ik glimlachend. Onderweg hiernaar toe was ik een aantal leerlingen tegen gekomen die ook al hiernaartoe liepen, ontzettend enthousiast en opgewekt. Ik wist nog steeds niet wat ik moest verwachten of wat ik zo direct zou zien, maar daar zouden we snel genoeg achter komen.
'Hoe gaat het met je lessen? Heb je het nog naar je zin op Hogwarts?' vroeg de oude man vriendelijk en ik knikte, terwijl hij begon te lopen. Ik liep langzaam met hem mee, terwijl Severus weg van ons liep, de andere kant op.
'De lessen verlopen goed, ik heb het idee dat ik hier meer leer dan ik de afgelopen drie jaar op de universiteit gedaan heb,' lachte ik en Albus sloeg zijn handen achter zijn rug, terwijl hij tevreden op me neer keek. Zijn blauwe ogen twinkelde kwajongensachtig en ik vroeg me fronsend af waarom.
'Ik heb gehoord van Poppy dat je laatst last had van een lage bloeddruk, ik neem aan dat je daar weer bovenop bent?' vroeg hij en ik week meteen mijn ogen af van die van hem.
'Ja, dat is weer helemaal over, gelukkig,' zei ik.
'Als er wat is, weet je me te vinden,' zei hij en hij keek me doordringend aan, als of hij een punt wilde duidelijk maken zonder het me te vertellen. Ik knikte snel en haalde ongemakkelijk mijn hand door mijn haar heen. Wat wist Albus? Hij gaf me het idee dat hij alles wist en het maakte me oncomfortabel. Hij keek me nog even nadrukkelijk aan over de rand van zijn ronde brilletje, voordat hij weg liep, richting Minerva die stond te praten met Fillius bij de ingang van het podium. Ik liet mijn adem los en legde mijn koele hand in mijn nek, terwijl ik nadenkend naar mijn voeten keek.
Ik zou er toch geen problemen van krijgen? Ik wist nog steeds niet wat er met me aan de hand was, maar wat ik wel wist was dat het niet normaal was. Ik zag op onwillekeurige momenten mensen hun herinneringen en het leek zich te uiten wanneer ik ze in hun ogen aan keek. Mijn hartslag zou versnellen, tintelende benen, versnelde ademhaling, zweterige, trillende handen. Blijkbaar zakte mijn bloeddruk enorm wanneer dat gebeurde en het verklaarde het lichte gevoel in mijn hoofd.
Ondertussen begonnen de tribunes vol te lopen met leerlingen en langzaam slenterde ik richting de box van de professors. Ik liep de trappen op en zag dat Severus al zat. Stil ging ik naast hem zitten en begon mijn sjaal in mijn jas te stoppen. Minerva kwam aan de andere kant van me zitten en de drukte overal begon te stijgen.
'Severus, wat gaat er gebeuren?' vroeg ik fronsend en hij trok een wenkbrauw op, terwijl hij nonchalant zijn schouders op trok.
'Ik zal het niet weten,' antwoordde hij, maar zijn mondhoek die omhoogtrok vertelde me anders. Ik zuchtte diep en keek fronsend het stadium rond. De binnenkant van het stadium was van steen en ik zag een aantal mannen in het midden van het stadium wat eieren neer leggen. Op het laatste kwam er nog een man bij die tussen de enorme, witte eieren een gouden neer legde. In de verte hoorde ik een harde grom en ik zag in de lucht vuur ontstaan. Mijn mond viel open en meteen schoten mijn ogen week naar Severus.
'Draken?!' vroeg ik absurd en de grijns op zijn gezicht bevestigde het. Met grote ogen keek ik hoe de enorme draak het veld in gesleurd werd en begroef zuchtend mijn hoofd in mijn handen. Dit was ongelofelijk.


Wat vinden jullie van Emma als persoon? Hoe komt ze over?(flower)

Reacties (5)

  • GossipGirl21

    Mooi hoor

    1 maand geleden
  • Butterflygirl

    "Wat vinden jullie van Emma als persoon? Hoe komt ze over?"

    Uhm laat me even denken. Oh ik weet het!
    Geweldig, en uh, geweldig!

    7 maanden geleden
  • Muizlet

    Haha, tuurlijk wist Severus t al

    7 maanden geleden
  • Maim

    Ik vind Emma altijd heel lief en zorgzaam over komen! Blijf het ook heel leuk vinden dat je een andere blik geeft op het HP verhaal, omdat je het nu eigenlijk beschrijft vanuit de professoren.
    Ik ben inmiddels ook weer begonnen met het lezen van HP, ben op het moment ook in boek 4 😅

    7 maanden geleden
    • RickmanLover

      Daarom vind ik het ook zo leuk om te schrijven:Y)
      Oeh! Ik wil eigenlijk ook weer alle boeken uit lezen, maar kan de tijd er niet echt voor vinden. Ik schrijf veel liever!
      Welk boek is je favoriete?

      7 maanden geleden
    • Maim

      Ik vind 5 het leukst! Gewoon omdat er dan eigenlijk zo veel gebeurd en het verhaal echt goed gevormd wordt

      7 maanden geleden
  • Lente2

    Natuurlijk weet Albus meer, altijd:P

    7 maanden geleden
    • RickmanLover

      Hij is niet voor niets zo briljant :p

      7 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen