Quote of the chapter: You want it? Then fight for it, believe it, dream it, be it.
©Aya

Gisteren hebben we toestemming van onze mentor gekregen dat we de Digilab mogen gebruiken. Met veel moeite heb ik voor elkaar gekregen dat de hele klas mee gaat helpen. Nee grapje het ging best wel makkelijk. Toen ze te horen hadden gekregen, dat ze misschien een paar maanden van ons af waren, stemde ze allemaal in.
Iedereen zit door elkaar te praten en ik zet de laatste dingen klaar. ‘OMG ik ben zo zenuwachtig,’ hoor ik Sally naast me. ‘Sally je helpt niet echt, straks steek je Aya aan en je weet hoe erg ze kan stressen.’ Wel grappig dat ze het niet door hebben hoe gestrest ik ben. Maar probeer rustig te blijven en vandaag voor elkaar te krijgen. Want hoe eerder we klaar zijn hoe eerder we kunnen beginnen met sturen. ‘Oké we kunnen beginnen,’ ik knik en sta dan op de tafel. ‘Hey! mag ik even jullie aandacht?!’ roep ik boven iedereen uit. Thank god dat ik een luidruchtige stem heb. Het duurt niet lang tot iedereen me aankijkt. ‘Goed!’ ik kijk Lizzy aan die nu aan het woord kan. ‘Voor degene die de appjes niet hebben gelezen of het filmpje niet hebben gezien,’ ‘Ga ik een uurtje met jullie oefenen met de danspasjes, die ik jullie heb opgestuurd.’ Maak ik Lizzy haar zin af. Ik zie sommige moeilijk kijken. ‘Kom op guys het is niet moeilijk, so let’s go!’ Zeg ik enthousiast en spring van de tafel af. ‘Voor de duidelijkheid, zo meteen als we gaan filmen, staan Lizzy, Sally eerst in het midden en later als jullie het stukje what makes you beautiful hebben gehoord. Start de remix en komen jullie allemaal tevoorschijn en dansen we de stukje, die ik jullie ga aanleren…’ Ik leg alles uit en ik weet niet zeker of iedereen heeft begrepen, maar komt wel goed, hoop ik. Ik schreef weer voor orde en ga goed staan zodat ik elk stapje ze aanleer.
Uitgeput grijp ik naar een flesje water. ‘Oké, guys half uurtje pauze, dan smeer ik glow in the dark make-up en verf op jullie,’ ik hoor sommige lachen wat een dodelijke blik op Lizzy haar gezicht levert. Ze was serieus, maar goed sommige zijn kinderachtig.
Ik rits mijn zwarte vest dicht en Lizzy spetter wat groene glow in the dark verf erop. Als ze klaar is ga ik op de juiste plek staan tussen Lizzy en Sally. We beginnen eerst met zingen. Ik ben bloednerveus, bang dat er iets mis gaat. Het duurt niet lang tot ik het deuntje van "what makes you beautiful" hoor. ‘You're insecure, don't know what for, you're turning heads when you walk through the do-o-or’ zingt Sally de eerste stukje mooi, na haar moet Lizzy zingen. Don't need make up, to cover up, being the way that you are is eno-o-ough,’ en als laatst moet ik zingen. Het lijk alsof al mijn spanning verdwenen is. Dat ik alleen daar sta en zing uiterst mijn best.‘Everyone else in the room can see it, Everyone else but you,’ ik kijk om me heen en iedereen kwam erbij en beginnen onze dansje. Ik vermoord echt degene die een verkeerde stap zet, want het gaat nu gelukkig goed. Ik moest niet vergeten te lachen anders zien ze, dat ik gespannen ben. Als ik de laatste zinnetje hoor en de spots weer gericht op ons zijn. Vergeet ik bijna dat ik weer op me plek moet gaan staan om zo mijn vest uit te doen. Bij ieder van ons gaat er 1 voor 1 de spot uit en trekt zijn vest uit. Op onze T-shirts staan er; "Dutch Directioners - Sally - Aya - and - Lizzy - participate with - The Big Game!" Natuurlijk heb ik de T-shirt waar Aya op staat. We blijven even zo staan en dan knalt er weer muziek door de boxen. Iedereen gaat weer los. Happy spring ik en gooi één been omhoog, ja ik ben lening, niet te lening ik kan alleen mijn been ver naar boven houden.
‘Pff... wat haat ik trappen,’ ‘niet klagen, maar doorlopen Sally dan zijn we sneller boven.’ ‘Maar Aya we moeten helemaal naar boven,’ ‘ja dus! Denk gewoon aan "The Big Game" want je wilt toch graag, die winnen en One Direction ontmoeten?’ ‘Ja maar...’ ‘Ey! Loop gewoon door Sally we zijn bijna boven.’ zegt Lizzy chagrijnig. Ik snap ze wel, want wie vindt het leuk om 6 trappen naar boven te gaan lopen? ‘Jeej! We zijn boven,’ ‘omg! Sally hoe kan dat, dat jij nog energie hebt.’ Vraag ik vermoeid aan haar. ‘Waar wachten jullie op? Kom snel, ik wil heel graag onze filmpje zien en zo snel mogelijk naar One Direction sturen.’ Lachend schud ik mijn hoofd en huppel achter haar aan naar lokaal B2.3. Ja de 2 staat voor tweede etage vandaar dat we 6 trappen naar boven moesten lopen. Sally doet de deur open. ‘Hey Ryan! Ben je klaar?’ Hij draai zich om, ‘Ja, het filmpje is echt vet geworden. Als jullie niet worden uitgekozen dan is One Direction blind.’ Ik grinniken om zijn opmerking. ‘Sorry not sorry,’ zegt hij lachend en houd zijn handen omhoog. ‘Oké, let me see.’ zegt Lizzy ongeduldig. Ryan laat ons het filmpje zien en eerlijk is eerlijk het ziet er echt nice uit. Nu is het onze challenge om het wel duizend keer naar One Direction te sturen via Twitter. Ik neem een stap naar achteren, ‘We moeten en zullen meedoen aan The Big Game.’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen