Foto bij 034 • Flashes of History

Emma Lewis pov.

Toen ik eenmaal in mijn kamer aan gekomen was, haastte ik me naar de badkamer. Ik tikte het knopje van het licht hard aan, waardoor de badkamer oplichtte. Buitenadem liep ik naar de wasbak toe, waar ik mijn handen op de rand van de porseleinen bak zette. Nadat Severus me had achter gelaten in de kou, was een knallende hoofdpijn op komen zetten en grimassend keek ik terug naar mezelf in de spiegel. Mijn huid was ongezond wit weg getrokken en ik boog me voorzichtig dichter naar de spiegel toe. Ik legde mijn bevende vingers onder mijn rechteroog neer en trok voorzichtig de huid wat naar beneden.
Severus had een opmerking gemaakt voordat ik weer in zijn herinneringen was gezogen. Hij zei dat er wat met mijn oog aan de hand was en hij had intens in mijn oog gestaard, een diepe frons op zijn gezicht. Nu ik voor de spiegel stond en ik met grote ogen mezelf aankeek, zag ik wat hij bedoelde.
In mijn rechteroog, in mijn normaal hazel gekleurde iris zat een licht groen gekleurd stuk. Een verticale strook, onder mijn pupil was het licht groen en ik knipperde verbaast. Ik fronste mijn wenkbrauwen, wreef hard in mijn ogen en keek weer terug in de spiegel en tot mijn verbazing merkte ik op dat het verdwenen was.
'Wat?' mompelde ik zacht en trok de huid onder mijn oog weer naar beneden. Het was weg, de groene gloed had mijn oog verlaten en ik knipperde verbaast. Had ik het me ingebeeld? Was dat iets dat bij het herinneringen zien hoorde? Zuchtend zette ik een stap naar achteren, van de spiegel af en bekeek mijn reflectie. Was ik mijn verstand aan het verliezen?
Ik slikte angstig bij die gedachte, nee dat zou niet gebeuren. Ik was niks zonder mijn verstand en mijn hoge prestaties. Mijn leven had tot nu toe gedraaid om het leren, het onderzoeken van problemen en logisch nadenken, ik had niks anders.
Ik draaide plots de kraan open, liet het kommetje van mijn handen vol lopen met koud water en gooide het in mijn gezicht. Het was tijd dat ik stappen ging ondernemen en snel ook. Niet voor niets hadden professors mij aan geprezen op de universiteit, niet voor niets had ik de hoogste resultaten op Hogwarts in een lange tijd. Ik was goed in diepe onderzoeken doen, onderzoeken waar ik dagenlang mijn tijd aan besteedde en het werd tijd dat ik dat nu ook zou doen, voordat wat er ook met me aan de hand was te veel zou worden. Het leek er namelijk op dat elke keer dat ik beleefde wat ik beleefde, de aftermath erger werd. Het begon met Minerva, waarna ik trillend op mijn benen stond maar nog de mogelijkheid had om mezelf onder controle te houden en weg te lopen. De tweede keer was met Severus en dat was meteen al een stuk heftiger. Ik was versteend en of dat kwam door wat er ook met me aan de hand was, of door mijn angst voor hem. De derde keer nog geen half uur geleden zorgde ervoor dat mijn gedachtes zelfs onduidelijk werden en ik had nauwelijks meer de kracht om op mijn benen te blijven staan. Ik had echt de tijd nodig voordat ik hiernaartoe had kunnen lopen.
Zuchtend liep ik terug de woonkamer in en keek nadenkend om me heen. De neiging was groot om nu meteen de bibliotheek in te duiken en de medische boeken erbij te trekken, maar ik had het nare gevoel dat het erger was dan een medisch probleempje. Vlug verzamelde ik mijn spullen en voor ik het wist vloog ik de deur uit, op weg naar de bibliotheek.
Vriendelijk knikte ik naar madame Pince toen ik de bibliotheek binnen stapte en keek zoekend rond. Ik zag niemand, precies zoals ik verwacht had en zocht een tafel uit achterin. De plek die ik gekozen had was een plek die ik vroeger vaker gebruikte, het zat tegen de verboden sectie aan en werd afgeschermd door meerdere hoge boekenkasten waardoor het redelijk donker daar was, maar afgeschermd en rustig.
Ik voelde me nog steeds redelijk licht in mijn hoofd, maar het ergste gedeelte was weg. Ik legde mijn inktpot, veer en notitieboekje neer op de tafel, stak de kaars aan met mijn stok en vertrok richting de medische sectie.
Mijn vingers gleden over de ruggen van de honderden boeken heen, terwijl ik mijn hoofd schuin hield en de titels fronsend las. Het duurde even voordat ik vond naar wat ik zocht, maar eindelijk haalde ik een ontzettend dik en zwaar boek er tussen uit. Een medische encyclopedie voor alle kwaaltjes en ziektes die alleen tovenaars troffen en dus magische symptomen hadden. Ik sjouwde het boek naar mijn tafel terug, liet het voorzichtig zakken en sloeg het open.
De komende uren spendeerde ik in de bibliotheek, ik miste het diner en pas toen madame Pince naar me toe kwam om te zeggen dat ze zou sluiten, verliet ik mijn plek. Mijn aanteken schift stond redelijk vol met theorieën, voorbeelden, bladzijdenummers en gedachtes die ik gekregen had.
Toen ik eenmaal mijn spullen verzameld had en het boek had teruggebracht, liep ik terug naar boven, naar mijn kamer. Ik had mezelf daadwerkelijk uitgeput en de hoofdpijn van vanmiddag had doorgezet tot onverdraagbare steken. Grimassend haalde ik een pijn verlichtende potion uit de kast en dronk het op. Eerdaags moest ik echt mijn persoonlijke voorraad aanvullen, maar ik had daar Severus zijn lab voor nodig en zijn spullen.
Terwijl ik onder de dekens in bed slipte en mijn stok op mijn nachtkastje neer legde, dacht ik gefrustreerd terug aan Severus. Hij was zo ontzettend wispelturig, ik kon er niet tegen! Eerst hielp hij me als een echte heer van de trap af en lag er een kleine grijns op zijn gezicht terwijl we aan het grappen waren over Harry, maar voordat ik het wist was zijn bui omgeslagen. Hij dacht dat ik wat te verbergen had, maar ik had zelf geen eens een idee wat er aan de hand was.
Ik zuchtte diep en staarde naar het plafond. Hij wekte gevoelens in me op, hij kon er met een blik voor zorgen dat ik bloosde en die grijns zorgde ervoor dat mijn knieën onstabiel werden. Zijn blik kon zo ontzettend intens zijn en ik vond het heerlijk. Hij kon er voorzorgen dat mijn normaal logische gedachtegangen in de paniek schoten en zelfs nu ik alleen maar aan hem dacht voelde ik mijn hartslag versnellen.
Ik durfde er niet te veel over na te denken, de gevoelens die ik voelde waren gevaarlijk en ik had hier geen behoefte aan. Het was ook zeker niet wederzijds en oh, hoe ik gehoopt had dat het wel zo was.


Hmmm...
Ben ik de enige die het weer echt verschrikkelijk vond de afgelopen dagen?


Reacties (6)

  • GossipGirl21

    Fijnne kerstdagen nog gewenst.

    7 maanden geleden
  • Stoney

    OKE IM BACK
    ik heb vakantie gevierd, en nu ik weer moet werken heb ik weer tijd om te lezen <3 en ik zie dat ik nog best veel te lezen heb hihih

    11 maanden geleden
  • NicoleStyles

    Haha nee je bent niet de enige.. tis veel te warm. Wat wel grappig was is dat ik met 38 graden in een pretpark was, en daar was bijna niemand. Een voordeel van deze hittexD

    1 jaar geleden
    • RickmanLover

      Oh dat meen je niet! Zo warm en dan naar een pretpark gaan? Ik zou echt gesmolten zijnxDMaar ja, inderdaad, wel fijn dat er bijna niemand was! Waar was je naar toe?

      1 jaar geleden
    • NicoleStyles

      Mijn kleine neefje is heel erg fan van Toverland. Dus daar ga ik elk jaar naartoe. Gelukkig hebben ze daar waterbanen dus we zijn niet weggesmolten haha.

      1 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Dat wordt een retourtje albus, als ze verstandig is.
    Godzijdank hadden we gisteren even regen en is het een beeetje afgekoeld!
    Still love this shit

    1 jaar geleden
  • Muizlet

    Vraag me niet waarom maar ineens heb ik het idee dat haar iris een soort laadbalkje is. Na elke keer wordt hij iets breder/groter (cirkelvormig) totdat haar hele iris groen is. Zijn het trouwens twee irissen tegelijk?

    1 jaar geleden
    • RickmanLover

      Nee, het is er een, haar rechter:)

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen