Foto bij 035  Flashes of History

Emma Lewis pov.
De afgelopen weken was ik verder gegaan met het groeien van mijn planten, het brouwen van mijn eigen potions en vooral mijn onderzoek. Ik was niet verder gekomen, maar dat motiveerde me alleen maar meer om verder en dieper te gaan. Het maakte me enthousiast en ik spendeerde de meeste uren in de bibliotheek waar ik of onderzoek deed, of het huiswerk afmaakte.
Pomona gaf nauwelijks schriftelijke opdrachten, maar hier en daar moest ik was praktische opdrachten laten zien. Ze was ervan overtuigd dat ik het al wist en ik begon steeds meer te helpen in de lessen. Ik legde de eerste jaar de simpele praktijk opdrachten uit, terwijl Pomona met een trotse glimlach achter in de les naar me stond te kijken. Het voelde ontzettend goed om voor de klas te staan en ik kon niet blijer zijn.
Echter liet Severus me niet in de buurt van zijn lessen. Laatst had ik voor het eerst een van zijn eerstejaars lessen bijgezeten aan een tafeltje in de uiterste hoek van het lokaal. Continu ontving ik nare en vage blikken van hem en voelde zijn ogen op mijn huid branden, maar ik liet het me niet in de weg zitten. Normaal gesproken knoopte ik een gesprek met hem aan na de lessen, maar hij verliet het lokaal vlug toen de lessen af waren. Zijn recente gedrag verwarde me alleen maar meer.
Maar een positief ding van alles was dat ik geen incidenten meer had gehad waarbij ik iemands herinneringen zag en daar was ik blij mee. Ik liep met een aantal zware boeken in mijn handen door de gang heen, op weg naar mijn kamer waar ik mijn onderzoek zou vervolgen. Madame Pince liet normaal nooit zoveel boeken tegelijk uit haar zicht, maar ik had haar over kunnen halen om me te laten gaan. Ze had geïrriteerd gezucht, maar toch toegestemd en ik was met een brede glimlach weg gelopen.
Terwijl ik diep in gedachtes verzonken was, botste ik hard tegen iemand op. De boeken gleden meteen uit mijn handen, net zoals een geschrokken gil tussen mijn lippen door gleed. Geschrokken keek ik omhoog, recht in het geïrriteerde gezicht van Severus die uit reflex mijn schouders gepakt had. We stonden bij de hoek van de gang, mijn kamer was een aantal meter verder op en precies nu moest ik hem tegen komen? Ik had een veel te goede bui en had er geen behoefte aan dat hij die zou verpesten. Echter merkte ik dat mijn zintuigen op scherp stonden bij zijn dichtheid en ik slikte kort.
'Miss Lewis,' zei hij en zette een stap naar achteren, terwijl ik zijn ogen ontweek. Bij oogcontact ontstonden mijn symptomen, dus ik ontweek het angstvallig. Zo nu en dan schoten mijn ogen naar zijn gezicht, maar nooit hield ik het te lang aan.
'Severus,' zei ik terug en bukte om mijn spullen te pakken. Vlug, maar onhandig verzamelde ik de boeken en mijn volgeschreven schrift, tot hij bukte en het laatste boek pakte. Voorzichtig rechte ik mijn rug weer en keek hem fronsend aan. Hij keek onderzoekend naar het medische boek in zijn hand en ongemakkelijk keek ik ernaar, niet wetend wat te doen of te zeggen. Severus kwam nooit in dit gedeelte van het kasteel, alleen in de avond als hij rondes moest lopen, maar dat was het niet.
'Anatomie van een tovenaar?' vroeg hij met een opgetrokken wenkbrauw. Ik zuchtte zacht en haalde mijn schouders op, waarna ik naar het boek uitreikte, maar hij trok het terug. 'Vanwaar de plotselinge interesse hierin? Van plan een carrière switch te maken?' vroeg hij en het sarcasme droop van zijn stem af. Ik zuchtte zacht en liet mijn hand vallen toen het duidelijk werd dat hij het boek niet elk moment terug zou geven.
'Het is voor een... persoonlijk project,' zei ik en verstevigde mijn grip rond de boeken in mijn hand.
'Een persoonlijk project over de anatomie van een tovenaar?' vroeg hij spottend en ik knikte vlug. Ik rook zijn geur weer, de sandelhouten aftershave en de geur van vers perkament en potion ingrediënten... Het bekende gefladder in mijn onderbuik keerde terug en ik knarste mijn kaken op elkaar.
'Onder andere, ja,' antwoorde ik en hij trok zijn mondhoek op, waarna hij een langzaam een stap dichterbij zette en het boek naar me uit reikte.
'Misschien kan ik je daarmee helpen, met... de anatomie,' zei hij en bij het horen van zijn woorden schoten mijn ogen rap op naar die van hem. Hij keek me intens aan en de heerlijke grijns op zijn gezicht gecombineerd met de achterliggende betekenis van zijn woorden zorgde voor een bekend geklop tussen mijn benen.
Bedoelde hij wat ik dacht dat hij bedoelde? Ik voelde mijn wangen warm worden. Ik schraapte mijn keel, pakte het boek uit zijn handen en keek vol verbazing en verlangen naar mijn handen.
'Misschien een andere keer,' antwoordde ik en de voldane grijns op zijn gezicht zorgde ervoor dat mijn wangen alleen maar roder werden.
'Hoe dan ook,' begon hij, terwijl hij in zijn gewaad reikte. 'Je geliefde vriendje heeft er belang in genomen mij lastig te vallen met brieven,' zei hij en hij haalde grimassend een brief uit zijn gewaad. Hij hield het voor mijn neus, geklemd tussen zijn wijs- en middelvinger.
'Hij is mijn vriend niet meer,' mompelde ik zwak, maar ik zag aan zijn houding dat hij het expres zei. Natuurlijk, Severus had het voor elkaar gekregen om mijn goede humeur te verpesten. Ik zuchtte diep, keek hem geïrriteerd aan en draaide me om naar de deur van mijn kamer. 'Kunnen we dit gesprek naar mijn kamer verplaatsen? De boeken wegen aardig wat namelijk,' zei ik en hij humde, waarna hij me volgde naar mijn kamer. Ik probeerde me te herinneringen of ik vanochtend alles netjes achter gelaten had en voor zo ver ik het wist was de kust veilig. Ik opende de deur en het eerste wat ik deed was rond scannen naar troep en wie wist wat, maar het was net en opgeruimd, op mijn bureau na. Mijn bureau was een bende, maar daar zou hij geen last van hebben.
'Kom binnen,' zei ik en hij volgde me gehoorzamend. Ik sloot de deur achter hem, legde vlug de boeken op mijn bureau neer. Haastig verborg ik zo veel mogelijk van mijn onderzoek, ik wilde niet dat Severus allerlei vragen zou stellen waar ik geen antwoord op kon geven en... het was privé.
'Wil je wat te drinken?' vroeg ik, terwijl ik het water op het vuur zette.
'Nee, dankje,' antwoordde hij en hij keek fronsend mijn kamer door. Hij liet zijn hand over de plank van mijn boekenkast glijden, terwijl hij met opgetrokken wenkbrauwen naar de salontafel keek. Ik volgde zijn blik en tot mijn schrik zag ik dat een van mijn favoriete muggle romans nog op tafel lag en hij staarde er spottend naar. Vlug liep ik naar de tafel toe, griste het boek er af en schoof het zuchtend terug de boekenkast in. Op de cover van het boek was een man en vrouw afgebeeld, waarvan de man geen shirt aan had.
'Muggle romans, miss Lewis?' vroeg hij spottend en ik draaide me rap naar hem om.
'Laat het gaan,' zei ik, maar de grijns verbreedde alleen maar meer op zijn gezicht.
'Een die er nogal versleten uit ziet ook,' grapte hij en ik keek hem waarschuwend aan, waarna ik op de bank ging zitten. Ik negeerde zijn laatste opmerking en probeerde mezelf te kalmeren. Hij wist dat hij me hier mee kon pakken en dat ik er oncomfortabel van werd en hij leek daar altijd op te doelen.


Ik heb eindelijk het idee dat het verhaal zich een beetje begint te vormen! Ik kan zo niet wachten tot jullie lezen wat ik allemaal van plan ben(A)

Reacties (5)

  • GossipGirl21

    Moii

    2 maanden geleden
  • Martinez

    fjuesdhgyrdhfte
    dit is zo geweldig
    ik kan niet wachten hihi
    gelukkig hoeft het ook niet want ik kan gewoon doorlezen nu <3

    6 maanden geleden
  • Butterflygirl

    Ik kan niet wachten om te lezen wat je allemaal met ze van plan bent!

    7 maanden geleden
    • RickmanLover

      Ik kan ook niet wachten tot jullie het lezen:Y)

      7 maanden geleden
  • Lente2

    Haha dit hoofdstuk is genius 🤣🤣🤣

    7 maanden geleden
  • NicoleStyles

    Oh ik kan niet wachten totdat jij ons weer blij gaat maken met nieuwe hoofdstukjes

    7 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen