Quote of the chapter: take a chance, you never know, what might happen.
©Aya

Met branden ogen sta ik op. Ik heb te kort geslapen en dat is terug te voelen. Half dicht geknepen ogen loop ik naar boven naar de badkamer. Thank god niemand staat in de woonkamer. Snel doe ik de deur achter me dicht en loop naar de wastafel. Ik doe de kraan open en gooi koud water op mij gezicht. Dat was iets te koud bedenk ik me nu, maar ben nu wel klaarwakker. Ik doe als gewoonlijk mijn dagelijkse routine. Tanden poesten, douchen, omkleden, mijn haar doen en een beetje make-up. Vandaag heb ik besloten om lekker bohemien aan te kleden. Of ik vandaag naar buiten ga is nog een vraag. Maar ik denk het wel ik bedoel het is zo mooi weer. Het is zonde om niet naar buiten te gaan. Bij de eettafel zie ik mijn vader smullen aan zijn pannenkoeken. ‘Jeej! we hebben pannenkoeken!’ zeg ik hyper wat mijn vader laat schrikken. ‘Ook goedemorgen Raffaela,’ ‘Goedemorgen Papa en mama.’ Mijn moeder legt een bord pannenkoeken voor mijn neus en geeft me een kus op mijn slaap. Ik pak mijn mobiel erbij en check Twitter. Misschien dat de jongens wat hebben getweet over the big game. Mijn vermoede klopt ze hebben iets getweet, snel lees ik het. Hey lovelies, new update! January 20th on 5pm (GMT) we send THE BIG LIST here on Twitter. So do your best and maybe you’re in the list. Mijn gezicht betrekt. ‘Raffaela is je pannenkoek niet lekker?’ verbaasd kijk ik op en schud nee. ‘Wat is er dan?’ ‘Nergens om druk te maken papa,’ zeg ik vlug en eet mijn pannenkoeken op. Dat ze al bekend maken wanneer de bekendmaking is van wie met the big game mee mogen doen, maakt me wel heel erg nerveus. Zo meteen moet ik snel een foto’s en filmpje naar ze sturen. Straks ben ik te laat, dan kan ik mezelf nooit vergeven. Ik ruim mijn bord op en ren snel naar boven. Ik pak mijn camera bij en leg het in het midden van mijn kamer. Voorzichtig maak ik een 3D filmpje. Ja extra van de extra, alles om te winnen, toch? Na een paar keer zal er vast wel een goede tussen zitten. Ik snap ook een stukje en zet het op mijn verhaal. Ik heb op snapchat best wel veel Directioners die gaan vast wel door vertellen aan anderen en wie weet komt het terecht bij de jongens. Ik denk het niet, maar hey alle mogelijkheden wil ik proberen. Supersnel loop ik naar beneden en pak mijn laptop van de koffietafel en ren weer naar boven. Ik zet de album Midnight Memories op en ga aan de gang met de 3D video. Ik probeer het zo heldermogelijk te editen. Na een klein half uurtje ben ik klaar en stuur ik het gelijk op. Elk seconde telt. Lachend ga ik liggen op mijn kamervloer. Ik hoor dat ik een appje heb. Ik grijp met mijn hand naar mijn mobiel en check wie me een appje heeft gestuurd. Hey Raffaela, quer almoçar? Lunchen? Ik kijk hoe laat het is en zie dat het al bijna 2 uur. Zo tijd vliegt. Ik app haar terug dat het goed is en dat we bij onze favoriete eettentje gaan eten. Zonder moeite sta ik weer op, strijk mijn jurkje recht en ruim mijn spullen op. Ik werp nog één blik naar mijn kamer. Ik ben er zo blij mee en ik hoop dat de jongens het ook zien. Snel pak ik mijn handtasje, stop alle benodigdheden erin en ga met de fiets naar de stad. Gearriveerd bij het eettentje zie ik al een blond meisje naar me zwaaien. Glimlachend zet ik eerst mijn fiets op slot en loop naar haar toe. ‘Oi chica,’ zeg ik lachend en knuffel Sofia. ‘Ik heb al besteld, als je dat niet erg vindt,’ lachend schudt mijn hoofd. Je zou denken he? Sofia spreekt Nederlands. Ja ze spreekt Nederlands, omdat haar moeder Nederlands is. ‘Maar hoe is het leven?’ ‘Goed, goed, ik doe mee aan een soort van wedstrijd,’ ‘wedstijd?’ vraagt ze verbaast en gaat er goed bij zitten. Ze laat me weer lachen. ‘Heb je het niet gezien, One Direction had erover getweet.’ Verbaasd kijkt ze me aan en pakt snel haar mobiel en check hun tweets. ‘Omg heb ik onder een steen gelegen,’ gefrustreerd zwaait ze met haar armen naar achteren waardoor ze bijna tegen de serveerder aankomt. ‘Meid doe rustig, je kwam bijna tegen hem aan’ beschaamd gaat ze weer goed zitten. Raar kind dat ze soms is. De serveerder legt ons eten op tafel en ik geniet van mijn zalmwrap en coca cola zero. Sofia heeft ook een colatje, maar dan met een kipwrap. ‘Maar goed waar waren, dus je probeert nu hun aandacht te trekken.’ Ik knik en neem nog een hap van mijn wrap. ‘Wat is je idee?’ ‘Wacht ik laat het zien,’ ik laat haar mijn 3D filmpje zien. Ze slaat haar hand voor haar mond. ‘Omg! Girl ziet je kamer er nu echt zo uit?’ lachend knik ik. ‘Je gaat er echt voor, he?’ ik knik weer. ‘Je zegt niet echt veel he,’ zegt ze lachend. ‘Laat me gewoon van mijn eten genieten,’ zeg ik nep dramatisch. Ze schiet in de lach, wat mij ook laat lachen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen