Foto bij 036  Flashes of History

Emma Lewis pov.

'Wat stond er in de brief?' vroeg ik aan Severus die nog steeds met zijn rug naar de boekenkast toe stond en op me neer keek, terwijl ik met een warme kop thee op de bank zat. Hij nam voorzichtig plaats op de bank en hij trok nogmaals de geopende brief uit zijn gewaad. Ik pakte het van hem aan, maar haalde de brief niet uit de envelop. Ik wilde niet lezen wat hij te zeggen had, ik hoorde het liever aan. Ik had nog steeds alle brieven van Jack niet geopend en was van plan dat zo te laten.
'Hij vroeg of ik de klootzak was die met zijn vriendin naar bed ging en beviel dat ik je met rust liet. Zijn woorden, niet die van mij,' zei hij en voor de zoveelste keer kleurde mijn wangen rood. Ik kreunde kort en wreef over mijn gezicht heen. Je meende toch niet dat Jack Severus hierover een brief gestuurd had? Ik voelde me beschaamt en keek hem verontschuldigend aan.
'Het spijt me zo erg,' zei ik.
'Ik zou het waarderen als je hem zou kunnen vertellen mij buiten jullie... jullie ruzie te laten,' zei hij en ik humde, terwijl ik een grote slok van mijn thee nam.
'We hebben geen ruzie, onze relatie is voorbij, maar hij kan het niet accepteren,' zei ik gefrustreerd en oogde de stapel ongeopende brieven van hem op mijn bureau.
'Hoe dan ook, ik heb nog een hoop werk te doen,' zei hij, terwijl hij zich omhoog hees en zijn gewaad recht trok. Meteen schoot ik ook omhoog, thee nog in mijn handen, waarna ik hem met grote ogen aan keek.
'Heb je zeker weten geen trek in wat thee?' vroeg ik hoopvol en hij keek me puzzelend aan. Hij leek zich niet op zijn gemak te voelen met het voorstel en meteen liet ik de hoopvolle blik van mijn gezicht glijden.
'Een andere keer, misschien,' zei hij en draaide zich om naar de deur. Ik knikte voorzichtig en legde mijn hand op de rand van de geopende deur. Hij stond al buiten op de gang, voordat hij zich nog kort naar me omdraaide, knikte en de gang uit beende.
Zodra ik de deur had gesloten liep ik meteen naar het bureau toe, waar ik een stuk perkament pakte en begon te schrijven. Ik had Christie haar hulp nodig, ik moest met iemand over mijn gevoelens praten en zij was altijd al goed geweest met dit soort dingen. Mijn eigen gedachtes rond om Severus waren niet meer duidelijk en ik moest er wat aan gaan doen.

Het eerstvolgende weekend had ik een afspraak met haar kunnen regelen en zat op het moment tegen over haar, mijn grijnzende beste vriendin. Ik had mijn handen tegen mijn wangen gelegd en zuchtte diep, terwijl madame Rosmerta onze drankjes neer zetten.
'Dus vertel eens, waar had je hulp mee nodig?' vroeg ze voldaan en ik gaf haar een waarschuwende blik. Ze wist donders goed waarvoor ik haar hulp nodig had, alleen wist ze niet over wie het ging en ik was van plan dat zo te houden. Op het moment zaten we in de three broomsticks aan een kleine ronde tafel, terwijl er het redelijk rustig om ons heen was.
'Met meerdere dingen, ben ik bang,' zei ik en meteen fronste ze haar wenkbrauwen.
'Is het ernstig?' vroeg ze zacht en meteen was de sfeer van speels naar serieus gedaan. In mijn brief aan haar had ik laten weten dat ik moest luchten aan iemand, dat ik gewoon mijn ei kwijt moest en advies nodig had op het gebied mannen. Ik had niet vertelt over welke man het ging en was dat ook zeker niet van plan.
'Ik weet het niet,' zei ik en dacht aan alle keren dat ik per ongeluk iemand zijn herinneringen zag. Daar wilde ik het ook over hebben, misschien wist zij wat meer.
'Wat is het dan?' vroeg ze en ik sloot mijn handen rond de dampende kop thee. Het rook daadwerkelijk heerlijk en ik wenste dat ik deze thee zelf op Hogwarts kon maken. Genietend nam ik een slok en keek Christie nadenkend aan.
'Er is wat raars aan de hand,' zei ik zacht. 'Sinds een maand ongeveer gebeuren en rare dingen, ik doe rare dingen,' zei ik en haar wenkbrauwen vlogen omhoog.
'Over wat voor rare dingen heb je het?' vroeg ze en ik haalde spottend mijn schouders omhoog.
'Ik word als het ware in mensen hun herinneringen gezogen en ik weet dat het vreemd klinkt, maar het is zo. Ik kan het niet goed uitleggen, het is allemaal zo vreselijk vaag. Wat ik wel weet is dat ik er geen controle over heb,' vertelde ik en ze vernauwde haar licht blauwe ogen.
'Als een legilimens?' vroeg ze, maar ik schudde mijn hoofd.
'Nee, het is net een tikje anders. Tevens heb ik nog nooit legilimens beoefent, alleen erover gelezen,' zei ik.
'Op wat voor manier is het anders?' vroeg ze. Onze stemmen waren plots gedaald en de mensen om ons heen leken niks te merken. Dat was beter ook.
'Het lijkt als of ik in een soort galerij sta met korte filmpjes... Het is echt bizar. Mijn bloeddruk valt ook enorm als het gebeurt en ik verkeer erna in een soort shock,' vertelde ik en ik vertelde over het onderzoek dat ik begonnen was. Mijn onderzoek was niet ver gekomen, niks leek in de buurt te komen en het was ontzettend frustrerend. Hier en daar leek ik de goede kant op te gaan, maar dan leidde het weer naar legilimency en ik wist zeker dat dat niet was wat er gebeurde. Bij legilimency had je je stok nodig en moest je het woord uitspreken. Tevens verklaarde dat niet de shock die erna volgde, of het feit dat ik niet wilde wat er gebeurde.
Ik legde alles aan haar uit en na een half uur staarde we beiden nadenkend naar het kaarsje dat tussen ons op de tafel stond.
'Misschien kan Steven helpen?' opperde ze voorzichtig. Steven was een hele goede vriend van ons. Hij was een auror voor het ministerie, al een aantal jaar lang en een verdomd goede. Echter was hij altijd superdruk en was dat de rede dat ik hem nooit zag. Een aantal keer per jaar, maximaal. Steven was zevenentwintig en zijn baan eiste de meeste tijd op. Ik zuchtte zacht en grimaste.
'Denk je dat hij daar de tijd voor heeft?' vroeg ik en ze haalde haar schouders op.
'Je kan het altijd proberen,' zei ze en daar had ze gelijk in. Ik zou hem een brief sturen eerdaags of hij tijd had, maar ik betwijfelde het. Steven was een schat van een man en ik hield zielsveel van hem, maar hij had nou eenmaal de tijd niet meer.
'Hoe dan ook,' begon Christie die haar rug rechtte, een teug lucht naar binnen zoog en een brede glimlach op haar gezicht plakte. 'Je zei dat er meerdere problemen waren en in je brief hintte je naar problemen met jongens, vertel, wie heb je op het oog,' zei ze met een brede glimlach en ik schudde mijn hoofd.
'Hij is... erg privé, ik ga je niet vertellen wie het is,' zei ik en teleurgesteld liet ze haar schouders zakken.
'Ken ik hem?' vroeg ze en ik knikte voorzichtig.
'Een beetje, niet goed. Nu ik het me bedenk ik hem ook niet,' mompelde ik en liet mijn ogen weer afzakken naar de vlam van de kaars tussen ons. Ze humde, waarna ze haar handen samenvouwde.
'Wat is je probleem met deze mysterie lover?' vroeg ze met een grijns en ik zuchtte zacht, terwijl ik over mijn gezicht heen wreef.
'Ik weet het niet, ik ben zo in de war telkens, hij brengt me in de war,' zei ik en ze knikte lang en langzaam.
'Vind je hem leuk?' vroeg ze.
'Meer dan leuk,' kreunde ik, terwijl ik mijn rood wordende gezicht in mijn handen verborg.
'En hij?' vroeg ze en fronsend keek ik haar aan door de spleten tussen mijn vingers.
'Wat is er met hem?' zei ik zacht.
'Geeft hij signalen aan? Laat hij zien dat hij interesse heeft?' vroeg ze en ik lachte spottend.
'Ik heb geen idee, ik weet niet meer wat ik moet denken. Hij is zo wispelturig, de ene keer zijn we samen aan het grappen, soort van, de andere keer wilt hij dat ik hem met rust laat,' zuchtte ik.
'Dat kan ook een teken van hem zijn dat hij niet weet of jij wel interesse in hem hebt. Misschien moet je je interesse gewoon duidelijker laten zien,' stelde ze voor, maar meteen liet ik mijn handen vallen en schudde ik mijn hoofd.
'Nee, nee dat wordt het niet. De situatie is ingewikkeld,' zuchtte ik.
'Hoe veel ouder is hij?' vroeg ze en verbaast keek ik haar aan. Hoe wist ze dat hij ouder was?
'Hoe weet je dat hij ouder is?'
'Gokje,' glimlachte ze onschuldig.
'Ik weet het niet, ik denk makkelijk tien jaar,' antwoordde ik en haar wenkbrauwen vlogen omhoog.
'Een sugar daddy?' vroeg ze grijnzend en ik keek met wijde ogen om me heen, terwijl ik gebaarde dat ze normaal moest doen.
'Christie! Hou op, je weet dat ik dat nooit zou doen,' zei ik en keek haar waarschuwend aan. Ze lachte zacht en haalde onschuldig haar schouders op.
'Je weet maar nooit,' zei ze. 'Is hij getrouwd?' vroeg ze en alweer, voor de zoveelste keer trok ik mijn schouders op.
'Ik heb geen flauw idee,' zei ik en ze humde.
'Weet je wat ik voorstel,' begon ze grijnzend en ik keek haar fronsend aan. 'Een laag shirtje, net genoeg decolleté. Verleid hem!' zei ze en ik zuchtte diep.
'Nee Christie, dat gaat niet. Dat doe ik niet, echt niet,' zei ik en teleurgesteld keek ze me aan.


Ik had net perongeluk 4 hoofdstukken geactiveerd, terwijl dat niet de bedoeling was. Sorry voor de verwarring als jullie 4 berichten gehad hebben :x

Reacties (3)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    3 maanden geleden
  • Stoney

    OH YEAH
    oke het lezen schiet nog niet echt op maar im getting there
    nu wil ik eigenlijk gelijk verder lezen maar dat kan ik niet
    nja kan ik wel maar morgen moet ik nog werken en dan wil ik nog wat overhouden maar meh het is zo verslavend <3

    7 maanden geleden
  • Muizlet

    Aaahwww, jammer van die andere drie ;-).

    Anyway heeft ze niet heel veel hulp van haar vriendin als ze haar niet gaat vertellen om wie het gaat. Zo schiet ze nergens mee op, want die vriendin lijkt er wel verstand van te hebben.

    8 maanden geleden
    • RickmanLover

      Dat is zeker waar, maar het is ook niet super makkelijk om zo maar te vertellen dat er iets met jullie ex professor aan de hand is(A)

      8 maanden geleden
    • Muizlet

      Dat is zeker waar. Jammer, maar als alles makkelijk ging zou het verhaal ook weer zo afgelopen zijn...:$

      8 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen