Foto bij 037 • Flashes of History

Emma Lewis pov.

Ik opende het houten hekje dat mijn kas beschermde van indringers en keek tevreden naar de gewassen die buiten in de grond stonden geplant. Ondanks het koude weer deden deze gewassen het prima en ik was erg tevreden over de resultaten. Ik groeide niet alleen magische platen, normale planten zonder magische waardes konden net zo nuttig zijn.
Het was ochtend, de zon scheen vel ondanks de kou die overal heerste. Het was december en wat er ook zou gebeuren, ik voelde me altijd goed in de maand december. De feestdagen vrolijkte me ontzettend op, ik hield van kerst! Ik liet de beveiligingsspreuken rond de kas vallen met een simpele tik van mijn stok op het hout van de kas en haalde een dikke sleutel uit de zak van mijn jas.
Het was zaterdag en over dertig minuten zou ik weer les hebben met Severus, maar ik had de gewoonte om eerst even met de planten te werken en bij de bowtruckles te kijken. Ze werden steeds zekerder van hun zaak, maar de enige bowtruckle die echt naar me toe kwam bleef dezelfde. Ik besloot die bowtruckle Dimple te noemen, omdat hij in het blad op zijn hoofd een deukje had zitten.
Zodra ik binnen kwam, hoorde ik meteen het enthousiaste gepiep van de bowtruckles en ik glimlachte breed. Meteen bij binnen komst zat er aan de linkerkant aan de muur, bij de houtenkast een plankje waar mijn platenspeler op stond. Blijkbaar hielden bowtruckles redelijk van muziek en Dimple stond enthousiast op het plankje. Ik bracht mijn hand naar hem toe, waar hij lening op sprong en naar mijn schouder klom.
Hoe meer ik met de bowtruckles en vooral Dimple omging, hoe meer ik het idee had dat ze begrepen hoe ik me voelde en wat ik zei. Het was bizar, is wist het maar dat idee had ik.
Met Dimple op mijn schouder liep ik naar mijn werktafel toe waar ik de thermoskan met koffie neer zette en de sleutel van de kas terug in mijn jas stopte. Ik had nog mijn muggle kleding aan, maar ik zou genoeg tijd hebben om me om te kleden voor Severus' lessen. Vlug maakte ik een ronde langs alle planten om ze te observeren en zag dat het goed verliep. De kas begon al aardig vol te raken en nu de planten de hoogte in schoten, zag het er spectaculair uit. Dit was mijn trots.
Glimlachend liep ik naar de voorraadkast toe waar ik mijn paar handschoenen uit zou halen, maar een briefje op de kastdeur stopte me. Fronsend pakte ik het vast en trok het er af.

Miss Lewis,
De lessen zullen vandaag in deze kas plaats vinden.
SS


Verbaast draaide ik het korte briefje om, om te kijken of er nog meer op stond maar dat was het enige dat erop stond. Wat? De lessen zouden in mijn kas plaats vinden? Waarom? En wat als ik dat niet wilde? En hoe was Severus in hemelsnaam binnen gekomen? Ik wist van mezelf dat ik ontzettend sterke beveiligingsspreuken gebruikte, spreuken die je niet zomaar doorbrak. Blijkbaar was het hem gelukt zonder probleem.
Ik legde mijn handschoenen op mijn werktafel neer, schonk een beker koffie in van de thermoskan en keek zuchtend naar de deur van de kas.
Een paar minuten later kwam Severus aan lopen, hij opende hek houten hekje en bleef voor de deur staan. Ik stond nog steeds met mijn kont tegen de werktafel aan, koffie in mijn hand en ogen vernauwd op hem gericht. Ik had veel vragen voor hem. Langzaam liep ik naar de deur en opende het.
'Goede morgen,' zei hij en liep langs me naar binnen.
'Goede morgen, Severus,' zei ik. Ondanks dat hij mij nog steeds miss Lewis noemde, was ik vastberaden door te blijven gaan met hem bij zijn naam noemen. Niet alleen hoopte ik dat hij daarom ook mijn naam zou gebruiken, maar het klonk ook heerlijk om uit te spreken. Toen hij binnen liep en ik de deur sloot, begonnen de bowtruckles hard te protesteren. Ze schoten allemaal diep de boom in, terwijl ze angstig piepte. Dimple verschool zich onder de kraag van mijn jas en ik hoorde de kleine, zachte piep die zijn mond verliet. Meteen trok ik het potje met insecten uit de kast en zette het onder boom neer, terwijl ik rustig tegen ze begon te praten.
'Rustig aan, het is oké. Hij zal jullie geen pijn doen,' zei ik zacht, terwijl ik bemoedigend de bowtruckles aankeek. Het waren er niet veel, ongeveer een dozijn. Echter waren ze allemaal net even anders qua uiterlijk en karakter. De angstige bruine oogjes vielen op de indringen achter me, Severus, die stil toekeek.
'Bowtruckles?' vroeg hij met een spottende ondertoon. Ik humde, terwijl ik genoeg insecten neer legde voor iedereen. 'Die beesten zijn een last, ik snap niet waarom je ze houd,' zei hij en ik hoorde dat hij langzaam rond liep. Ik draaide me naar hem om en afwachtend waren zijn zwarte ogen op die van mij gericht. Ik bracht mijn hand naar mijn nek toe, waarna ik Dimple voorzichtig er op voelde klimmen.
'Ik vind ze wel leuk,' antwoordde ik met een glimlach, terwijl ik Dimple een vliegje voerde in mijn hand palm. Dimple keek fronsend naar Severus, bijna beledigd, maar stortte zich daarna toch op het vliegje.
'Liever jij dan ik,' zei hij met een diepe zucht.
'Ze zijn ontzettend intelligent, ik heb het idee dat ze weten wat ik bedoel,' vertelde ik, maar hij leek verzonken te zijn in de planten die ik groeide. Ik plaatste Dimple weer terug op mijn schouder, waar hij plezierig weer plaats nam onder het warme plekje in mijn kraag. Severus liet zijn hand over de rand voor de planten glijden en zijn ogen keken intens neer op het groen. Ik vroeg me af tot hoeverre zijn verstand van Herbology ging, hij was tevens een Potions Master en geen Herbologist. Je had als Potions Master veel kennis nodig over je ingrediënten en de planten, maar dat zou nooit zo diepgaan als wat ik wist. Toch? Severus was briljant, de geruchten gingen rond dat hij een van de hoogste scores ooit haalde op zijn N.E.W.Ts, hoger dan mijn scores. Ik betwijfelde dat feit totaal niet, hij was een geniaal persoon.
Rustig draaide ik me om naar de bowtruckles die Severus achterdochtig bekeken, maar nogmaals vertelde ik ze in een zachte, kalmerende stem dat alles oké was en hij bij mij hoorde.
'Severus, hoe heb je mijn beveiliging kunnen uitschakelen?' vroeg ik en draaide me naar hem om. Hij keek met opgetrokken wenkbrauwen omhoog naar het plafond waar ik een vliegende plantenbak had opgehangen. De wortels van de plant hingen in de lucht, terwijl de mooie, fel paarse bladeren van de bloem er bovenuit blonken.
'Simpel, zo ingewikkeld was het niet,' vertelde hij en grijnsde kort, terwijl hij nog steeds verwonderend omhoog staarde. Nu hij omhoogkeek, werd de bleke huid van zijn hals zichtbaar en ik slikte. De plotselinge drang om mijn lippen op de bleke huid te leggen was overweldigend. Mijn lippen zouden de tedere huid afzoeken naar het gefladder van zijn hartslag in zijn hals en ik zou mijn tanden erover schrapen, zacht, maar net hard genoeg voor een reactie.
Vlug draaide ik me om en toen ik op mezelf neer keek, merkte ik dat ik nog steeds mijn muggle kleding aan had, iets dat hij niet wilde onder de les. Ik besloot mijn mond erover te houden, ik kon er tevens niks aan doen dat hij zo laat melden dat we hier les zouden hebben.
Mijn hart bonsde in mijn borstkas en ik draaide me weer voorzichtig naar hem om. Hij stond nu een stukje verder naar de groeiende mandrakes te staren, terwijl zijn rechterhand ontspannen op de rand lag. Tot mijn schrik zag ik dat de zeer giftige Venomous Tentacula zijn tentakels rond zijn rechterarm begon te wikkelen.
'Let op!' riep ik en hij keek fronsend mijn kant op en precies op dat moment besloot de plant zijn tentakels aan te trekken en zich strak rond zijn arm te wikkelen. Ik maakte een kort sprintje naar hem toe en pakte meteen zijn arm beet, of hij nou wilde of niet. Ik zag de grimas nog net op zijn gezicht en tot mijn opluchting zag ik dat de plant de giftige stekels nog steeds niet terug gegroeid had. Een aantal dagen geleden had ik de stekels geoogst en het duurde even voor ze zouden terug groeien, gelukkig.
'Een Venomous Tentacula? Echt waar?' vroeg hij geïrriteerd en ik haalde onschuldig mijn schouders op. Hij keek geërgerd rond, terwijl de plant zich strakker en strakker rond zijn arm begon te wikkelen. Op deze manier pakte de plant zijn prooi en ik was blij dat dit nog een relatief kleine was.
'De vijfdejaars leren hierover,' zei ik en pakte voorzichtig zijn arm beet nu ik wist dat er geen gevaar was.
'Haal dat ding er nou maar af,' gromde hij en ik knikte snel. Ik probeerde een redelijke afstand tussen onze lichamen te houden terwijl ik mijn vingers onder de tentakel probeerde te krijgen, maar dat was moeilijk. Ik moest hiervoor dichterbij komen en ik schuifelde onzeker wat dichter naar hem toe, terwijl ik mijn vingers over de plant liet glijden. Het kon nogal een klusje zijn om het er af te halen en je had twee opties, met geweld, of door de plant te laten ontspannen. Ik probeerde met mijn ene hand onder de tentakel te komen, terwijl de andere voorzichtig er overheen gleed in de hoop dat het zou werken.
Door de dikke lagen van zijn gewaad heen voelde ik de stevige spieren in zijn onderarm. Mijn gedachtes begonnen weer een gevaarlijk pad te bewandelen en vlug begon ik me op wat anders te focussen. Echter toen dat andere zijn geur was en het feit dat hij zich dichtbij was dat ik mijn lippen in zijn nek zou kunnen drukken, had ik gewenst dat ik niet gedaan had.
Plots liet de plant zijn grip los en meteen trok Severus zijn arm terug, waarna ik vlug naar achteren stapte en mijn vuurrode wangen probeerde te verbergen door tegen Dimple te praten. Het groene beestje keek me nadenkend aan, zijn ogen schoten van mijn naar Severus als of hij de spanning tussen ons gemerkt had. Het leek bijna als of Dimple een kleine grijns op zijn gezicht had en waarschuwend keek ik hem aan.


Hoe is iedereens vakantie tot nu toe geweest? Die van mij was erg leuk, nog nooit zo veel gedaan met vrienden in een vakantie:D
En ik vroeg me af wat jullie van Severus is dit verhaal vinden? Of ik hem goed neer zet of dat er verbeter puntjes zijn?
Ik had nog een vraagje, wat vinden jullie een fijne lengte aan hoofdstukken? Deze is namelijk redelijk lang, maar vinden jullie dit fijner of liever kortere stukken?

Groetjes!

Reacties (2)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven

    7 maanden geleden
  • Muizlet

    Mijn vakantie begint steeds leuker te worden. Ik word er zeg maar steeds beter in, hihi.

    Snape vind ik prima, al zou ik het toch ook wel leuker vinden om af en toe vanuit hem een pov te lezen. Nu is hij natuurlijk niet de hoofdpersoon, dus ik snap dat je daar niet te veel van wil hebben.

    De hoofdstukken zijn voor mij een prima lengte! Misschien is dat anders wanneer de vakantie voorbij is, maar dat zie ik dan wel weer. Bovendien stoor ik me niet vaak aan de lengtes van hoofdstukken.

    1 jaar geleden
    • RickmanLover

      Er zullen meer hoofdstukken van uit zijn pov komen, maar dat duurt nog even (de volgende is er al een, maar meerdere komen later).
      (flower)

      1 jaar geleden
    • Muizlet

      Ben benieuwd! *staat op het punt om naar 't volgende hoofdstuk te gaan.

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen