Foto bij 040 • Flashes of History

Emma Lewis pov.
Bijtend op mijn lip keek ik toe hoe de eerstejaars de kas verlieten en balde mijn vuisten om me in te houden. Ik had zojuist voor het eerst les gegeven en ik was zo verschrikkelijk enthousiast! Ik draaide me met grote, glinsterende ogen om naar Pomona die met dezelfde brede glimlach me aan keek. Ze had haar handen voor haar borst samengevouwen en met een schuin hoofd glimlachte ze naar me. Ze kwam op me afgelopen, legde haar warme, naar aarde ruikende handen op mijn wangen en keek me met tranen in haar ogen aan.
'Je deed het zo goed!' zei ze en ik liet mijn lip tussen mijn tanden los. Ik was zo blij! Het had zo goed gevoelt om voor de klas te staan, alles was perfect gegaan! De eerstejaars hadden respectvol geluisterd en mijn opdrachten opgevolgd en ik hoopte vurig dat andere jaren ook zo waren.
'Dankjewel,' zei ik door gespannen lippen heen door het lachen.
'Ik kon niet blijer zijn met een vervanger zoals jou,' zei ze en ik voelde een warm gevoel in mijn buik. Dat was ook zo ja, ik zou na dit jaar Pomona overnemen. Pomona zou met pensioen gaan en ik zou officieel professor worden op Hogwarts. Ik kende Pomona al sinds dat ik elf was en in de tijd dat ik weg was van Hogwarts hadden we goed contact met elkaar gehouden. Het voelde goed om te horen dat ik professor zou worden, maar toch vreemd omdat het zonder Pomona zou zijn. Het was een enig sinds verdrietige gedachte, maar het jaar was nog maar net begonnen. We hadden nog een heel school jaar gevuld met lessen voor ons!
Pomona liep naar achteren en begon met een glimlach de troep van de leerlingen op te ruimen. Stil begon ik te helpen en samen veegde we al de overtollige aarde weg, ruimte het gereedschap op en maakte de handschoenen schoon.
'Heeft Minerva je al ingelicht over het Yule Ball?' vroeg ze plots en ik schudde mijn hoofd.
'Ik had er wel al van gehoord, maar nog niks over wat ik zou moeten doen. Wanneer is het?' vroeg ik, terwijl ik de handschoenen op hing in de kast.
'Op kerst. Ik denk dat Minerva het vergeten is te vertellen aan je,' lachte ze en ik rolde met mijn ogen. Minerva had het zo druk, ik vond hetgeen eens erg dat ze het vergat. 'Hoe dan ook, als het goed is heb je dezelfde taak als ons, helpen met de grote zaal in te richten, leerlingen in de gaten houden, vooral de punch in de gaten houden,' zei ze met een veel betekende blik en ik humde grinnikend. Ik weet nog goed hoe Christie en ik met een ball punch gedronken hadden waar alcohol in gesmokkeld was. Aan het einde van de avond was ik strompelend naar boven gegaan, compleet van de kaart af.
Ik lachte zacht en begon mijn vuile handen schoon te maken.

De eerste periode van het jaar was afgelopen. Het was begin december en ik had het eerste deel van het jaar met gemak overleefd. Hoewel de vakantie was aangebroken voelde ik weinig vreugde, niet zoals ik vroeger voelde. Nog geen uur geleden had ik die vreugde wel gevoelt, ik mocht weer naar mijn ouders toe, bij praten met mijn moeder en genieten van mijn familie. Maar toen was Albus naar me toe gekomen en hij had me vertelt dat ik deze vakantie niet weg kon gaan, omdat ik verplichtingen hier had op school.
Ik zuchtte diep en keek grimassend voor me uit. Ik had er zo naar uit gekeken om mijn ouders te bezoeken, dat ik niet eens bedacht had dat ik hier moest blijven. Maar ja, ik had wel de tijd om me voor te bereiden op de toetsen die na de vakantie plaats vonden.
Ik trok mijn jas steviger rond mijn lichaam heen en keek fronsend omhoog. Ik was buiten gaan zitten, nadat Albus het me verteld had en ik zat hier nu al zo ongeveer een uur. Het sneeuwde hard op me neer, er lag al een laagje sneeuw op mijn schouders, maar met een simpele warmte spreuk hield ik mezelf warm. Ik genoot van dit weer. Ik zat op een dikke, omgevallen boomstronk en keek zuchtend naar het meer voor me, dat bevroren was. Het was donker, maar ik kon alle prima zien door het licht van de maan die boven mijn hoofd hing.
'Miss Lewis,' klonk Severus' stem plots achter me en ik sprong geschrokken op.
'Merlins beard, Severus. Ik schrok me kapot,' zei ik en drukte mijn hand tegen mijn borstkas aan. Hij grijnsde en haalde zijn schouders op.
'Ik kon er niks aan doen dat jij in dromeland zat,' zei hij honend en ik zuchtte. Zijn zwarte ogen scande mijn gezicht doorgrondig en hij vernauwde zijn ogen.
'Is alles oké?' vroeg hij, terwijl hij zijn armen voor zijn borst sloeg en vragend op me neer keek. Het was vreemd om zo'n bezorgde vraag uit Severus zijn mond te horen komen, maar ik vond het zeker niet erg. Sterker nog, het zorgde ervoor dat de warmte in mijn buik alleen maar erger werd. Ik glimlachte naar hem en haalde mijn schouders voorzichtig op.
'Ik keek er heel erg naar uit om kerst met mijn ouders te vieren, maar dat gaat niet volgens Albus. Voor de rest gaat het wel goed,' antwoordde ik en hij keek me stil aan. 'Bedankt voor het vragen,' zei ik zacht en zijn ogen flitste ongemakkelijk van me weg.
'Geen probleem, het is mijn taak om er zeker van te zijn dat alles goed gaat,' zei hij, ogen hard gericht op het bevroren meer voor ons. Mijn mondhoeken trokken omhoog, terwijl ik hem nog steeds aan keek.
'Het is je taak om vriendelijk te zijn?' vroeg ik honend en hij trok zijn mondhoek omhoog. Hij probeerde het altijd te verbergen als hij vriendelijk was. Hij verborg het onder de smoes dat het zijn taak was, terwijl dat helemaal niet zo was. Hij wilde niet dat de mensen om hem heen hem zagen zoals hij was. Hij verborg zich altijd en wanneer er wat achter zijn dikke muur vandaan slipte, probeerde hij het te maskeren.
'Het is mijn taak ja,' herhaalde hij en hij keek fronsend toe hoe ik met mijn hand het neer gevallen sneeuw van de boomstronk waar ik op zat af veegde. Grijnzend klopte ik erop neer en hij keek me waarschuwend aan.
'Ga zitten, Severus. Aangezien het de taak van een professor is om vriendelijk te zijn, ga ik maar alvast oefenen,' zei ik vrolijk en hij keek zuchtend van mijn hand op de boomstronk, naar mijn ogen. Met tegenzin nam hij plaats op de stronk en keek me afwachtend met opgetrokken wenkbrauwen aan. Misschien zelfs een beetje spottend maar de lichte grijns die op zijn gezicht lag was heerlijk.
'Hoe gaat het, Severus?' vroeg ik en hij lachte spottend, terwijl hij zijn hoofd schudde.
'Prima,' antwoordde hij.
'Veel werk?' vroeg ik en hij humde.
'Altijd, Poppy heeft extreem veel potions nodig nu het TriWizard Tournament begonnen is,' vertelde hij en met medelijden keek ik hem aan. Ik had altijd wel gelooft dat hij overspannen was, zo zag hij eruit tenminste dan. De lijnen op zijn gezicht waren veel te duidelijk en diep voor een man zijn leeftijd. Ik wist niet hoe oud hij was, maar het kon niet ouder zijn dan de veertig. Hij had wallen onder zijn ogen en altijd als ik hem zag had hij stapels met werk. Niet alleen dingen om na te kijken, maar de potions van de ziekenzaal moest hij brouwen.
'Misschien kan ik helpen?' stelde ik plots voor en keek hem met wijde ogen aan. Hij kon de hulp gebruiken, ik was er zeker van. Hij keek me denkend aan en ik zag de trek rond zijn mond al vergroten. 'Ik weet dat je de hulp kan gebruiken en als we op de zaterdag nog wat langer door werken weet ik zeker dat ik een aantal nuttige potions kan brouwen. Ik beloof dat ik niet in de ingrediëntenkast zal komen,' zei ik met een glimlach en hij zuchtte diep. Het was maar een fractie van een seconde, maar ik zag zijn lippen kort op trekken tot een kleine glimlach. Hij leek daadwerkelijk veel jonger als hij zijn voorhoofd ontspande en lachte.
Oh, ik wilde de spanning uit zijn gezicht masseren met mijn vingers, langzaam rondjes draaien over zijn slaap, mijn vingers door zijn haar laten glijden... Maar dat zou hij nooit toe laten.
'Misschien,' zei hij kort en ik trok mijn wenkbrauwen op. Ik had nooit verwacht dat hij toe zou stemmen, maar het was zeker geen nare verrassing. 'Maar dan wordt het op de dinsdag avonden na het diner, in plaats van zaterdag en ik zal je laten weten wanneer ik hulp nodig heb,' zei hij en ik knikte.
'Ja is goed, tuurlijk,' zei ik met een brede glimlach op mijn gezicht.



Ik ben genomineerd voor beste fanfic van Quizlet en nu kan er gestemd worden! Ik zal dus heel subtiel hier het linkje naar de poll neer zetten, voor het geval dat jullie misschien wel wilde stemmen op een story (;
Maar in ieder geval alsnog enorm bedankt dat ik überhaupt genomineerd ben! Vond het echt supergaaf en lief(flower)

Hier het linkje (:



Reacties (5)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    1 maand geleden
  • Martinez

    Ik heb gestemd!:Y)

    5 maanden geleden
  • Lente2

    Zo dan ga ik ook even stemmen

    5 maanden geleden
  • Butterflygirl

    Ik ga niet stemmen. Loki of Snape. Dat kun je me toch niet aandoen!?

    5 maanden geleden
  • NicoleStyles

    Dit hoofdstukje is zalig om te lezen nu ik nog even in een ziekenhuis bed ligxD
    Ben benieuwd of severus dat drankje in der punuch gaat doen:Y)

    5 maanden geleden
    • RickmanLover

      Oh, waarom lag je in het ziekenhuis? Hopelijk niet voor iets te ernstigs?
      Hoe dan ook, beterschap!(flower)

      5 maanden geleden
    • NicoleStyles

      Heb een knie operatie gehad.niet erg alleen erg klote 😅

      5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen