Foto bij 041 • Flashes of History

Severus Snape pov.
Gefocust roerde ik de potion vijftien keer met de klok mee en keek ondertussen naar het boek dat naast me lag. Op het bureau lag het boek dat Albus me gegeven had en ik staarde intens naar de volgende stappen. Drie keer tegen de klok in draaien.
Normaal kende ik recepten uit mijn hoofd, maar dit was niet zo'n gebruikelijke potion. Een die ik liever ook niet maakte, of gebruikte, maar het moest wel. Ik had de afgelopen week de potion al twee keer gemaakt, succesvol, maar het was mislukt om een aanpassing te maken zodat het aangenamer werd voor Emma. Ik probeerde namelijk een spierontspannende potion en een hele lichte slaap potion erin te verwerken. Van die slaap potion zou ze niet vast in slaap vallen, maar net op het randje gebracht worden. Het rook enorm naar lavendel en ik moest alleen de dosis aanpassen. Ook had ik geprobeerd de smaak wat aan te passen, maar dat leek bijna onmogelijk. De bittere smaak ervan was zo overheersend, dat niks ertegenop ging.
Behendig pakte ik het kleine, glazen buisje, drukte de dop er af met mijn duim en tipte de paarse vloeistof over in de ketel. Dit was de slaap potion. Al snel gooide ik er wat spierontspanners bij en geconcentreerd begon ik het in ingewikkelde patronen rond te roeren, terwijl ik de temperatuur verlaagde.
Als het goed was zou de potion zo af zijn en ik keek tevreden in de kleine ketel op het bureau. De inhoud was licht paars en rook naar lavendel. Het enige dat nu nog moest gebeuren was het afkoelen van de potion en het in een buisje te zien krijgen. Ik had al uitgerekend hoeveel ze nodig had voor iemand van haar omvang en lengte en keek nogmaals naar de berekeningen op het stuk perkament naast me. Het moest kloppen.
Ik veegde mijn handen af aan mijn broek en liep vlug naar de deur achter mijn lab, dat leidde naar mijn kamers. Nadat ze de potion binnen had gekregen was ze niet instaat om te lopen en ze moest gaan liggen. Ik wist ook niet hoe lang de potion zou blijven werken, maar ik zou de hele tijd de effecten in de gaten moeten houden en haar ook. Ik zuchtte zacht en keek fronsend mijn kamer rond.

Emma Lewis pov.

Vrolijk liep ik door de gangen heen. Het was mijn tijd om de rondes te lopen en relaxed slenterde ik de trap af, op weg naar de kerkers. Ik was nog geen leerlingen tegen gekomen en ik vroeg me af of dat kwam omdat ik niet genoeg oplette, of doordat er daadwerkelijk goed geluisterd werd. Ik betwijfelde dat iedereen braaf in hun bed lag, maar het zou wel. Het was een mooie, heldere avond en toen ik langs de binnen plaats was gelopen had ik gezien dat de maan vol was. Sterren blonken fel en er was geen wolkje te zien. Ondanks dat lag er nog een hoop sneeuw, sneeuw dat niet snel weg zou gaan.
Nu ik afdaalde in het kasteel begon het aanzienlijk kouder te worden en ik klemde mijn kaken op elkaar, om het beven tegen te houden. De sfeer in de kerkers maakte me ongemakkelijk, maar ik was verplicht om ook hier rondes te lopen. Over tien minuutjes was ik klaar en kon ik terug keren naar bed, waar ik een muggle roman aan het lezen was. Muggle romans waren beter dan de tovenaars romans. Op een of andere manier voelde het echter bij de muggles en ik genoot van de ouderwetse romantische scenes.
Ik zuchtte zacht en versnelde mijn pas wat. Ik had geen zin om te lang hier rond te lopen, ik zou de route aflopen en zo snel mogelijk terug keren naar mijn kamers. Tevens waren dit de kerkers, Severus liep hier rond en leerlingen zou echt niet dom genoeg zijn om hier rond te zwerven. Ik beende de hoek om en keek vlug naar mijn zakhorloge. Nog een paar minuutjes en dan was ik klaar voor de avond, merkte ik met een glimlach op.
Echter gebeurde er toen iets onverwachts. Een sterk paar handen plukte me van de gang af en trok me in een donker lokaal. Een lokaal waar ik van dacht dat al jaren leeg stond. Ik probeerde te gillen uit paniek, maar vlug werd er een hand over mijn mond geslagen en het geluid werd erg gedempt.
Wat gebeurde er?! Mijn armen werden ruw naar beneden gepind door de andere arm die langs mijn midden geslagen was en ik voelde dat ik met mijn rug tegen iemand anders zijn borst stond aangedrukt.
Ik probeerde me los te wrikken, maar de armen versterkte zich als een anaconda rond zijn prooi.
'Shh,' klonk er zacht ik mijn oog en ik opende mijn waterige ogen verbaast. Ik keek recht in de duisternis en mijn hart leek uit mijn borst te exploderen.
'Severus?' vroeg ik zacht toen hij zijn hand van mijn mond af haalde. Ik had zijn lichaamsgeur herkent en het timbre van zijn stem. De paniek die ontstaan was verminderde en ik vroeg me af wat er aan de hand was. Waarom stond ik met mijn rug tegen zijn borst gedrukt en waarom hield hij me zo stevig vast?
'Severus wat is er aan de hand? Laat me los,' zei ik en begon nogmaals me los te wringen. Zijn grip versterkte echter rond mijn lichaam en ik grimaste kort.
'Wil je wat voor me doen?' vroeg hij zacht. Met grote ogen keek ik voor me uit, terwijl mijn mond open hing en ik wild ademde.
'W-wat?' vroeg ik zacht en ik voelde dat hij de hand die over mijn mond had gelegen in zijn zak stopte om er wat uit te vissen.
'Dit voor me opdrinken,' zei hij en de toon van zijn stem beangstigende me enorm.
'Je maakt me bang,' zei ik zacht en ik had het idee dat mijn hart elk moment kon exploderen. Ik voelde wat koels tegen mijn lippen aandrukken en weigerde door vlug mijn hoofd opzij te drukken. De hand die op mijn middel lag om me tegen hem aan te houden, schoot plots op naar mijn gezicht en pakte mijn kaak stevig beet.
Ik wilde het niet, maar hij forceerde mijn gezicht de andere kant op en alweer voelde ik het koele glas van het buisje tegen mijn lippen aan drukken en voor ik het wist werd de inhoud in mijn mond gegoten. Ik sputterde en hapte naar adem, maar mijn slik reflex was in werking gezet. De naar lavendel ruikende vloeistof proefde enorm bitter en grimassend probeerde ik het uit te spugen, maar dat ging niet. Hij hield met een ijzeren grip mijn hoofd naar achter, waardoor ik geforceerd werd om te slikken, of om te stikken. De achterkant van mijn hoofd raakte zijn schouder aan en ik begon in paniek te raken.
Wat was er met Severus aan de hand? Wat was de vloeistof die ik in mijn mond had?
Ik slikte het moeizaam door en kuchte hard, maar de paniek leek in een klap te verdwijnen. Mijn spieren werden slap en ik was bang dat ik op de grond zou vallen, maar Severus hield me nog steeds stevig tegen zijn borst aan getrokken. Mijn benen tintelde en konden mijn gewicht niet meer tillen. Mijn armen vielen naar beneden als slappe noodles en mijn hoofd viel tegen zijn schouder aan. Ook voelde ik mijn ademhaling langzamer worden en vielen mijn ogen dicht.
Ik had het idee dat ik in slaap gevallen was, maar ik merkte ondertussen alles nog. Ik had door wat er aan de hand was, maar mijn lichaam werkte niet mee.
'Het spijt me,' mompelde hij zacht en we begonnen te bewegen. Mijn hielen sleepte over de grond heen, terwijl hij ons naar achteren, verder het lokaal in sleepte.
'Severus,' mompelde ik onverstaanbaar en moeizaam. 'Wat... is,' probeerde ik maar de woorden leken er niet uit te komen.
'Ik ga je niks aan doen,' zei hij en ik voelde een soort geruststelling bij zijn woorden. Maar waarom deed hij dit dan? Dit was kidnapping! Hij had me zelfs gedrogeerd!
Hij bracht ons meerdere lokalen door, tot dat we eindelijk in een aangenaam warme ruimte kwamen waar ik kon zien. Het was niet erg licht in de ruimte, maar genoeg om te zien. Ik keek moeizaam naar beneden en zag dat hij zijn armen rond mijn middel had geslagen en dat zijn handen op mijn buik lagen. Mijn hoofd lolde weer terug naar achter.
Als ik niet zo moe en slap was, wist ik zeker dat ik hier een reactie gehad op zou hebben. Ik was tegen hem aan getrokken en zijn handen lagen op mijn buik.
Ik werd verder de kamer in gesleept en toen hij stopte boog hij naar beneden en voelde ik dat mijn kont iets zachts aan raakte. Een bed? Ik opende mijn ogen met veel moeite en keek om me heen. We waren in zijn kamer en ik werd voorzichtig neer gelegd op zijn bank. Toen ik eenmaal lag kreunde ik diep, omdat ik nauwelijks mijn ogen meer open kon houden.
Ik voelde zijn handen aan mijn voeten, hij had mijn schoenen verwijderd en net naast de bank neer gezet. Niet veel later kreeg ik een zware deken over mijn koude lichaam heen en ik kon er niks aan doen, maar ik viel in slaap. In een diepe, ontspannende slaap zonder dromen.


Hoe gaat het met iedereen? Als er mensen zijn die willen praten, mijn privé berichten staan open(flower)

Reacties (4)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven

    7 maanden geleden
  • Butterflygirl

    Ik snap niet waarom ze het haar niet gewoon vertellen. Ze wil er zelf immers ook graag achter komen dus dan qerkt ze mee, en op deze manier beschadig je haar vertrouwen alleen maar.

    11 maanden geleden
    • RickmanLover

      Er zit een rede achter dat ze het haar niet zo maar vertellen:)

      11 maanden geleden
  • Lente2

    Had al wel verwacht dat ze hem zou herkennen. Ben benieuwd wat ze hier van gaat vinden en of ze hem daarna nog wel vertrouwd. Zou me zwaar ''genaaid'' voelen, maar uiteindelijk is het natuurlijk voor haar eigen best wel.

    Al heb ik het gevoel dat het nog niet afgelopen is na deze potion gedronken te hebben. Zal niet een twee drie weg zijn.

    11 maanden geleden
    • RickmanLover

      Het is inderdaad voor haar eigen best wil! Severus doet alleen maar wat Albus hem opdraagt
      (flower)

      11 maanden geleden
  • Muizlet

    Jeyyyy weer een leuk hoofdstukje! Ik zal je wel een keer PB'en, alleen vanavond even niet ben erg moe.

    Truste alvast!

    11 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen