Foto bij - Raiden - Acklins -

Alyssia staat glunderend naast me, haar lange haren hangen half voor haar gezicht terwijl ze haar broer terug stompt. Beleefd steek ik mijn hand naar haar ouders uit.
“Raiden Acklins” Ik had verwacht dat haar moeder mijn hand zou aannemen maar in plaats daarvan sluit ze haar armen om me heen.
“Oh ik ben zo blij om je eindelijk te ontmoeten. Al die jaren vroegen we ons af wie Alys haar maatje zou zijn.” Overweldigd laat ik me door haar omhelzen, niet wetend hoe ik moet reageren.
Uiteindelijk red haar vader me door mijn hand te schudden waarna Yorick me broederlijk op mijn schouder slaat. “Eindelijk wat meer mannelijke macht in de familie” Grijnst hij en ik krijg het voor elkaar om een mondhoek op te trekken in een soort van glimlach.
Ik was gewaarschuwd door alles over haar familie, hoe hecht ze zijn. Maar nu ik het in het echt meemaak heb ik geen idee wat ik moet doen, hoe ik moet reageren.
Alyssia merkt mijn ongemakkelijkheid op en weet zich zo te positioneren dat ze tussen mij en haar familie instaat. Argeloos gebaard ze met haar hand naar Ariva. “Dit is Melanie Ariva, ons contactpersoon van de regering.” Zegt ze en ik hoor de spot in haar stem.
Ariva stapt naar voren en steekt verbeten haar hand uit. “Mariana Ariva” Met een korte blik op Alyssia bij het uitspreken van haar voornaam neemt ze de hand van Fredryck aan. Uit beleefdheid begint de vader van Alyssia een oppervlakkig gesprek met Ariva die al snel onderbroken wordt als de deuren opnieuw opengaan.
Dit keer is het mijn familie die binnenkomt. Blijkbaar is alleen mijn vader gekomen en kil en zakelijk komt hij op ons af lopen en geeft iedereen een hand voordat hij een keer op mijn schouder klopt als begroeting.
Mijn stemming daalt onmiddellijk en het wordt een stuk benauwder in de hal als Alyssia dat ook opmerkt. Haar familie staat stil naast haar terwijl ze mijn vader in zich opnemen.
“Ik vertrek vanavond weer, ik heb zaken te doen thuis.” Deelt mijn vader mee en mijn stemming verergert. Ik kan de blik van iedereen voelen branden terwijl ik stug voor me uit staar en knik, de afschuw voor mijn vader neemt momenteel nog meer toe.
“Laten we naar onze kamer gaan, iets drinken.” Stelt Alyssia voor en langzaam start haar familie weer een gesprek op, de ongemakkelijkheid verdrijvend.
“Ik blijf even om met mevrouw Ariva te praten, het was fijn om jullie eindelijk te ontmoeten.” Excuseert mijn vader zichzelf en ik merk hoe Alyssia naast me haar handen tot vuisten balt en de benauwdheid verder toeneemt.
“Al, laten we gaan.” Ik grijp haar pols vast en loop met haar familie achter me aan naar de lift. Ze kijkt me even verbaasd aan vanwege de bijnaam en ook ik ben verbaasd over mezelf. Ik ben nooit het type geweest voor bijnamen.
Ik voel hoe het werkt en dat ze weer wat kalmeert nu mijn vader uit de buurt is. Yorick slaat nogmaals zijn arm om haar heen en haalt met zijn vuist haar lange haren door de war waarna Yasmin hem uitlacht als hij met zijn hand vast blijft hangen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen