Foto bij 07 Middle of nowhere

#Team Trevor of #Team Kolonel ??

Even moest ik van de schrik bekomen. In een uur tijd was ik ontvoerd, aangerand en gedropt in de middel of nowhere. Ging dit altijd zo? Wist ik wel zeker dat ik hier de komende jaren tussen wilde zitten?
“Jillian?” Op de natte bosbodem lag Trevor, nog steeds met de zak over zijn hoofd. “Ik ben naast je Trevor, ik kan je helpen met die zak over je hoofd. Die van mij is al af, maar dan moet je opstaan en bukken”. Met mijn handen achter mijn rug vastgebonden probeerde ik de zak van zijn hoofd te halen. “Je moet verder bukken, ik ben geen 1.90” lachte ik. Ik begon weer een beetje te ontspannen. Ik kon weer zien, die enge Thomas was weg en ik was hier niet alleen. Trevors aanwezigheid stelde me gerust. Ik trok de jutezak van Trevor van zijn hoofd, die meteen alert om zich heen keek. Het was pikke donker, zover ik kon zien, zag ik bomen, heel veel bomen. Het was muisstil op de versnelde ademhalingen van Trevor en mij na.
“Thomas heeft iets in met rechter kontzak gedaan, ik heb zo’n vermoeden dat het een zaklamp is”. Een beetje ongemakkelijk keen Trevor mij aan. Hij ging op zijn hurken zitten met zijn rug naar mij toe en probeerde heel onhandig zonder mijn billen aan te raken de zaklamp uit mijn kontzak te halen. Het was bijna grappig om Trevor met Thomas te vergelijk. “He, dat komt helemaal goed uit, er zit ook een zakmes in, doe je handen eens omlaag”. met mijn rug nog steeds richting de zijne verplaatste ik mijn handen naar beneden. Het ging erg moeilijk maar na wat wel een eeuw leek, waren mijn handen los gesneden. De handen van Trevor gingen een stuk handiger nu de mijne los waren. Ik wreef over mijn pijnlijke polsen waar de afdrukken van de tie-wraps licht ingesneden waren.

“Heb jij een telefoon bij je?” vroeg ik, terwijl ik het antwoord eigenlijk al wist. Telefoons waren verboden en mochten alleen in de slaapkamers gebruikt worden.
"“Nope, we zullen de weg terug zelf moeten vinden. Ik denk die kant op. De auto kwam volgens mij daar vandaan”. Trevor weest voor ons uit met het licht van de zaklamp. Ik geloofde alles wat hij zij. Ik heb het geografische vermogen van een goudvis. Als hij zei rechtdoor, dan gingen wij rechtdoor. Zo liepen we voor langer tijd rechtdoor. We leerde elkaar een beetje kennen, maar echt een gesprek hadden we niet. Ook Trevor was echt een lange man. Ouder dan ik gokte ik, maar jonger dan de Kolonel. In de korte tijd dat ik Trevor kende, had ik hem nauwelijks gesproken. Maar ik was duizend keer liever hier alleen met Trevor dan met Thomas. In een snel tempo liepen we door, na een tijd kwam we een grote weg tegen. Het was vast al laat, er kwamen in ieder geval geen auto’s voorbij. We liepen langs de weg totdat ik iets herkende. “ Dat is dat rare huisje! Daar ben ik langsgereden” riep ik opgelucht dat ik ook nog wat in te brengen had. “Dan zitten we in ieder geval goed!” Trevor haalde ook opgelucht adem en relaxte duidelijk.
We liepen nog ruim een uur voordat we de basis in zicht kregen. De zaklamp die ze ons meegegeven hadden was al leeg. Stelletje sukkels, kunnen niet eens een zaklamp opladen. Inmiddels waren we al redelijk aan het donker gewend. Toch schrok ik toen ik naast mij ineens wat hoorde en een wel werkende zaklamp in mijn ogen geschenen kreeg.
“En wat doen jullie hier, op dit tijdstip” Zei een stem duidelijk kwaad. Ik herkende de stem meteen. Kolonel Kalmeyer.

Reacties (5)

  • AroonCat

    ‘Ik trok de jutezak van Thomas van zijn hoofd‘
    KucheTrevorKuche;)

    2 jaar geleden
    • AroonCat

      ‘Travis haalde ook opgelucht adem’
      KUCHTrevorKUCHxD

      2 jaar geleden
    • Scenario

      Thanks! Ik heb het veranderd:)

      2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    #teamkolonel

    Oeh dat is lastig. Als ze hun verraad zullen ze nog vervelender worden, maar als ze niks zegt is zij de lul

    3 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Oeh ik ben echt benieuwd
    Mijn abo heb je!

    3 jaar geleden
  • Manonxxx

    #teamkolonel duhhh

    Snel verder hihi x

    3 jaar geleden
  • Luckey

    Ze zijn daar voor de lol
    Als dit maar goed gaat!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen