Foto bij 043  Flashes of History

Severus Snape pov.

Doordringend keek ik op Emma neer. Ze zat nog steeds op mijn vergrootte bank, armen rond haar knieën geslagen, terwijl ze de dekens van haar had af geschoven. Ze keek fronsend en met grote ogen naar de leuning van mijn leren bank en ik zuchtte zacht.
Ik had haar grof uitgelegd wat er aan de hand was en zoals altijd lagen haar gevoelens open en bloot voor iedereen om te zien. Ze was duidelijk in de war en beangstigd door wat ik verteld had en had wat tijd nodig om alles op een rijtje te zetten, iets wat ik begreep en respecteerde.
Ik had rustig uitgelegd dat ik haar niks zou aan doen en dat alles goed zou komen. Ook had ik vertelt over wat Albus en ik vermoede, dat ze vervloekt was en dat we haar die potion hadden gegeven. Dat nieuws had ze met een spottende frons opgenomen, als of ik een grap maakte, maar toen ik uitlegde dat het met de quidditch cup gebeurd moest zijn, besefte ze dat het echt was.
Ze keek even op naar me en ik zag de verwarring en onzekerheid in haar ogen rondzwemmen. Ze voelde zich duidelijk niet op haar gemak in de situatie waar ze nu in zat. Ik wist niet of dat kwam doordat ik hier was of door wat anders. Misschien zat ik wel de dicht bij haar, dat ze zich ongemakkelijk door mij voelde en bewust schoof ik wat naar achteren in mijn stoel. Ik wilde het haar niet moeilijker maken dan het moest en dus zou ik uit haar buurt blijven.
'Dus jullie denken dat ik met de Quidditch World Cup vervloekt ben?' vroeg ze voorzichtig en ik knikte. 'Met welke vloek?' vroeg ze en ik haalde diep adem in, terwijl ik naar voren leunde en mijn kop thee pakte.
'Dat weten we niet,' zei ik. Ze trok haar wenkbrauwen omhoog, ging met haar handen door haar haar heen en schudde haar hoofd. De handen die door haar haar heen gingen beefde licht en ze trok de rand van de deken wat dichter naar haar toe.
'Maar waarom kon je niet gewoon vragen of ik die potion in wilde nemen? Ik voel me namelijk nogal shit,' zei ze zacht en er ontstond een nerveuze trek rond haar mond, terwijl ze slikte en haar kop thee oogde. Ik boog nogmaals naar voren en gaf haar de kop thee, dankbaar nam ze het aan van me, waarna ze ervan sipte en het in haar handen hield.
'Met duistere vloeken werken is erg... ingewikkeld,' begon ik, terwijl ze voorzichtig haar kop thee naast haar op de grond neer zette. Ze schoof met haar rug naar achteren, trok de deken hoger op tot haar borst en sloeg haar armen weer voor haar benen langs. 'Sommige duistere vloeken nemen de gastheer over en als dat het geval zou zijn zou de vloek het alarm aangezet hebben op het moment dat ik je verteld had wat de bedoeling was. Het wilt natuurlijk niet uitgevonden worden en zal er dan van alles aan doen om dat te voorkomen,' zei ik en ze knikte kort. Het bleef weer even stil terwijl ze aan het nadenken was.
Er hing een bepaalde sfeer in de kamer die moeilijk te beschrijven was, maar het was snijdend. Gelukkig had ze het redelijk kalm opgevangen in plaats van hysterisch te gaan huilen of haar boosheid op mij te richten. Ze was redelijk tot zichzelf gekeerd en ze probeerde zichzelf te beheersen. Gryffindors waren altijd zo doorzichtig. Al haar emoties waren met gemak te zien.
'Wat zal de potion met me doen?' vroeg ze toen zacht en toen ik op keek kruiste onze ogen. Ze was bang. Mijn borst kneep even samen, maar al snel zette ik het gevoel opzij. Ik voelde me enig sinds schuldig, want door mij was ze in deze staat. Ze zat opgesloten in mijn kamers voor een onbepaalde tijd, terwijl we moesten wachten tot er wat ging gebeuren. Wie wist ging er wel niks gebeuren en zaten we hier voor niks uren in een oncomfortabele stilte, maar ik vermoede dat er wat ging gebeuren.
Waarschijnlijk was de bank ook niet super comfortabel voor haar, maar ik had niks beters. Ik had het zo goed mogelijk gemaakt met spreuken en charms, maar het zou nooit net zo fijn als een echt bed liggen.
Nogmaals liet ik mijn ogen over haar trillende vorm glijden en zuchtte zacht. Op dit moment zou de potion langzaam moeten beginnen met werken, als ik de dosering juist had. Ik was er vrijwel zeker van dat dat het was, maar je wist maar nooit.
'Het verschilt per persoon en per vloek. Het is nu nog moeilijk om te zeggen wat er zal gebeuren,' zei ik en ze knikte. 'Het zal waarschijnlijk geen fijne ervaring worden,' vervolgde ik op een zachtere toon en knarste mijn tanden op elkaar. Ik had dat niet willen vertellen, maar ik kon dat niet zomaar voor har verscholen houden. Ze had het recht om te weten wat er met haar kon gebeuren en wat ze kon verwachten.
'Hoera,' zei ze zacht, maar erg nerveus. Ze ademde diep in en grimassend stak ze haar armen onder het dekbed. Fronsend bekeek ik het, waarna het me ook opviel dat haar lippen beefde. Was dat van de spanning? Ze had ook haar schouders wat opgetrokken en wreef zacht over haar armen heen.
'Heb je het koud?' vroeg ik fronsend en ze knikte kort, zonder me aan te kijken. Nog geen kwartier geleden had ik de haard uitgezet omdat ze het bloed heet had en zelfs tekens van griep had, maar nu had ze het koud? Met een kort handgebaar schoten de vlammen in de haard weer aan en vulde de kamer zich met een rood oranje tint en warmte. 'Is dit genoeg voor nu?' vroeg ik en ze grimaste.
'Ja... ik denk het,' zei ze en ik knikte.
'Zijn er nog meer dingen die je opvallen?' vroeg ik en ze humde.
'Zo nu en dan voel ik steken in mijn benen en armen en... en mijn hoofd is echt verschrikkelijk aan het bonken,' vertelde ze en ik keek afwachting haar kant op. Ze leek even te analyseren wat ze voelde op het moment en geduldig wachtte ik het af. 'Ook is mijn zicht erg wazig en voel ik me een beetje gejaagd. Ook al voel ik me gejaagd, voel ik me toch slap en vermoeid,' zei ze. Ik knikte, stond op en liep naar mijn bureau toe. Vlug pakte ik een veer en schreef op wat ze zei. Als ik naar haar keek was het duidelijk dat ze van top tot teen rilde en dat kon van zo wel de kou zijn als de adrenaline.
'De slapheid en vermoeidheid komt waarschijnlijk doordat ik wat kalmerings- en slaappotion had toegevoegd aan de potion,' zei ik en ze knikte voorzichtig.
Ik maakte me wat zorgen over die steken waar ze het over had en de kou. Het was redelijk warm in mijn kamer op het moment, maar ze zat erbij als of het de noordpool was. Was dit de vloek die aan het vechten was? Ze zag er voor de rest wat bleek uit, maar meer was er niet te zien.
'Hoe pijnlijk zijn de steken?' vroeg ik en ze grimaste.
'Redelijk pijnlijk,' antwoordde ze met op elkaar geklemde kaken en gesloten ogen. Ze leek naar haar schouder te grijpen, maar langzaam smolt de gepijnigde expressie van haar gezicht af en ademde ze diep uit. Dat was zo'n steek nam ik aan. 'Is dit de vloek?' vroeg ze en toen ze naar me op keek zag ik wat tranen in haar ogen ontstaan, maar ik deed als of ik het niet zag. Ik wist niet zo goed wat ik in dit soort situaties moest doen met vrouwen en ik hoopte dus ook echt dat het niet erger zou worden.
'Ik denk het wel. Probeer anders nog wat te slapen, ik heb nog een slaappotion,' zei ik. 'Accio dreamless sleep,' mompelde ik en niet veel later klonk er wat gerinkel en voelde ik het koele glas van het flesje in mijn handpalm slaan. Ik zette het op tafel voor haar neer en dankbaar keek ze me aan.
'Wat ga je doen?' vroeg ze toen ik plots richting de haard begon te lopen en ik draaide me fronsend naar haar om.
'Albus inlichten,' vertelde ik en voor ze ook maar wat anders had kunnen zeggen, verdween ik door de haard heen in een groene steekvlam en kwam ik in Albus donker verlichte kantoor terecht.



Bedankt voor alle reacties op het vorige hoofdstuk en de 50 abo's!(blush)
Veel plezier met lezen en bedankt (:

Reacties (7)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    7 maanden geleden
  • Stoney

    komop sevvie take care very good care of her(blush)
    bhfdbvhjfhvj er is nog een hoofdstuk zie ik ok brb

    11 maanden geleden
  • Lente2

    Ojee, als er maar niets gebeurd nu Severus even weg is. Je weet maar nooit.
    Denk dat wat ze nu heeft nog mild is met wat er komen gaat, zo'n vloek gaat natuurlijk niet 1,2 weg en zeker zoiets onbekends niet.

    We wachten weer vol spanning af!!

    11 maanden geleden
    • RickmanLover

      Precies, je weet maar nooit...
      Ik vind het heerlijk om de reacties te lezen waarbij jullie afvragen wat er inhemels naam gebeuren gaatxDNet als wat ik bij Butterflygirl zei, het liefste zet ik alles online omdat ik graag wil weten wat jullie er van vinden! En ik ben redelijk trots op wat ik tot nu toe geschreven heb, maar helaas is dat niet erg handig als ik dat zou doen :p

      Stiekem vind ik het leuk om jullie af te laten wachten

      Bedankt voor je reactie! <3

      11 maanden geleden
    • Lente2

      Haha snap ik helemaal:PZou ik ook leuk vinden. En laat ook zien hoe goed je schrijft omdat wij heel graag willen weten wat er staat te gebeuren, dus ik ga snel naar hoofdstuk 44.:D

      11 maanden geleden
  • Butterflygirl

    Dit is denk ik echt niet alles wat er komen gaat. Voor mijn gevoel staat er iets heftigs te gebeuren...

    11 maanden geleden
    • RickmanLover

      We shall see, I supposexD
      Ik heb al zover vooruit geschreven dat ik het liefste alles in een keer aan jullie laat zien, maar dat is niet erg handig :p

      11 maanden geleden
  • Maim

    Mooi!

    11 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen