Foto bij ~ Alyssia ~ Ravianna ~ Jenson ~

De ontmoeting met Raidens vader was ronduit ongemakkelijk, raar en absoluut niét voor herhaling vatbaar.
Ik heb nog nooit iemand zo kil en afstandelijk met zijn familie zien omgaan. Nu begrijp ik ook Raidens tegenzin voor de familiedag.
“Zijn we er bijna?” zucht Yasmin vlak achter me als ik nog een hoek om ga en ik grijns, als ze ergens een hekel aan heeft is het lopen.
Als antwoord stopt Raiden de sleutel in het slot van onze deur en gooit die wagenwijd open.
“Welkom in huize Railys” Grijns ik breed, onze namen combinerend. Ik wijs ze naar de bank toe waarna ik Raiden meesleur naar de keuken toe.
“Gaat het?” Fluister ik met gedempte stem terwijl ik een aantal glazen uit de kast pak.
Hij draait zijn hoofd lichtjes van me af en knikt “Ja.” Haha grapjas, ik geloof er niks van. Zijn schouders zijn gespannen en in zijn kaak trilt een spiertje.
Zodra we iedereen van drinken hebben voorzien plof ik samen met Raiden op de bank. Yasmin zit vol trots aan de linkerkant van Raiden en kijkt af en toe opzij naar hem.
Ik moet moeite doen om niet in de lach te schieten als ik merk dat Raiden het ook doorheeft.
Vol trots overhandigd mijn moeder mij twee tassen vol met kussens en dekentjes die we over de bank kunnen hangen om wat meer kleur in het appartement te hebben.
“Dus Raiden, vertel eens iets over jezelf” Amylle schuift haar stoel dichter naar hem toe terwijl ze nieuwsgierig naar hem vooroverbuigt en ik voel Raiden naast me verstijven.
Het onderwerp dat Raiden met heel zijn hart haat, zichzelf.
Het blijft stil naast me en Amylle kijkt nu afwachtend naar mij alsof ik weet hoe ik het moet oplossen.
“Naam, leeftijd, woonplaats” Mompel ik vanuit mijn mondhoek en ik zie hem dankbaar knikken.
Zo kan hij informatie geven, zonder persoonlijke dingen te vertellen.
Mijn familie komt er al gauw achter dat Raiden niet zo’n prater is en begint daarom over koetjes en kalfjes te praten zodat de aandacht van hem af is.
Mijn ouders blijven tot na het avondeten waarna ze naar hun kamers gaan om zich op te frissen. Ze zijn nog maar net weg als ik een klop op de deur hoor en Raidens vader binnenkomt.
Ik blijf op de bank zitten, ik heb besloten dat Reeves Acklins niet meer de moeite is om op te staan.
“Raiden ik wil met je praten, privé.” Zegt Reeves terwijl hij op een van onze stoelen gaat zitten.
Raiden staat al op spanning sinds zijn vader in de deuropening verscheen en zijn been trilt nu onophoudelijk terwijl hij met zijn voet op de grond tikt. “Alyssia mag het ook horen, wat het ook is.”
Zijn vader kijkt me even afkeurend aan, maar knikt dan. Hij slaat zijn benen over elkaar en leunt achterover in de stoel.
“Ik wil dat je een nieuwe partner zoekt.”

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen