Foto bij 045  Flashes of History

Emma Lewis pov.
Langzaam begon ik wakker te worden door het licht in de kamer waar ik lag en met een kleine zucht zakte ik wat meer onderuit op de bank. Mijn nek en rug voelde stijf en pijnlijk aan en ik vroeg me af hoe ik in hemelsnaam zittend inslaap was gevallen. Normaal had ik redelijk wat moeite om in bed in slaap te vallen, maar plots herinnerde ik me waar ik was en waarom ik hier was.
Meteen verstijfde ik, bang op te bewegen omdat ik me realiseerde wat de warmte aan mijn rechter zij was. Ik zat onderuit gezakt tegen Severus aan, mijn benen op de bank getrokken, terwijl mijn wang tegen de ruwe stof van zijn gewaad aangedrukt zat. Hij was comfortabel warm en de intense kou die ik gisteren gevoeld had leek veel minder te zijn. Het was redelijk koel op het moment, maar dat kon komen doordat we in de dungeons waren.
Was Severus al wakker? Ik durfde niet te kijken of te bewegen, bang dat hij me weg zou sturen.
Voorzichtig opende ik toch mijn ogen en zag dat het half zeven in de ochtend was. Volgens mij was ik na middernacht in slaapgevallen en had ik niet veel uurtjes aan slaap gekregen dus. Ik voelde me nog steeds wat rillerig en koud, maar niet zo erg als gisteren. Ook voelde ik me nog redelijk vermoeid, ook al was ik net wakker geworden. Zo snel voelde ik geen andere pijn, maar wie wist kwam dat later wel optreden als ik ging bewegen.
'Goedemorgen,' klonk Severus' stem die erg schor en rasperig klonk. Een kleine glimlach vormde zich op mijn gezicht toen ik het hoorde, maar verborg het voor hem. Ik tilde met tegen zin mijn hoofd van zijn schouder af en rechter mijn rug, waarna er meerdere wervels los knakte.
'Goeiemorgen,' zei ik terug, maar bleef tegen zijn arm aan leunen. Het voelde nog te fijn aan om weg van te gaan, maar ik wist niet of Severus er hetzelfde over dacht. Waarschijnlijk niet.
Mijn ene hand zat rond zijn arm, ik had me daarmee vannacht tegen hem aan getrokken om warm te worden, terwijl mijn andere hand nog op mijn schoot lag. Nu pas viel het me op dat de wijsvinger van de hand die rond zijn arm lag langzaam en licht op een neer ging over zijn arm heen.
Meteen voelde ik mijn buik opwarmen en hield even mijn adem in. Vond hij dit erg? Hij had er nog niks van gezegd...
'Hoe voel je je?' vroeg hij.
'Beter dan gisteren,' antwoordde ik en hij humde zacht, waarna hij een diepe ademteug in nam, vooroverboog en opstond. Verbaast trok ik mijn hand terug van zijn arm en keek enig sinds vragend naar zijn vorm. Was ik te ver gegaan?
Hij rechte zijn rug en zijn kleding, waarna hij zich naar me omdraaide en zijn ogen over me heen liet glijden. Zelfbewust trok ik de Slytherin groene deken wat strakker rond mijn schouders en keek op mezelf neer of er ik wel normaal bij zat.
De spieren in zijn nek stonden gespannen, terwijl hij de lege kopjes van tafel afruimde en naar de keuken toebracht. Hij voelde zich duidelijk niet op zijn gemak bij het idee dat ik tegen hem aan gelegen had de hele nacht, maar hij had het maar toegestaan omdat ik me slecht gevoeld had. Ik zuchtte zacht en haalde mijn voeten van de bank af en zette ze op de grond neer.
Hij kwam weer voor me staan, hij zag er nog net zo indrukwekkend uit als de nacht hiervoor en even slikte ik. Ik wilde geen eens weten hoe ik er op het moment uit zag en ik smachtte naar een goede douche. Helaas verwachte ik niet dat ik dat zou kunnen doen, maar hopelijk mocht ik snel terug naar mijn kamers.
Terwijl hij voor me stond, sloeg hij zijn armen voor zijn lichaam, opende zijn mond, maar sloot het uit eindelijk toch weer.
'Heb je trek in ontbijt?' vroeg hij toen na een tijdje met een frons op zijn gezicht, terwijl hij streng op me neer keek. Toch zat er een soort bezorgdheid achter had ik het idee, de strakke blik op zijn gezicht was zoals altijd indrukwekkend, maar zijn ogen leken wat te verraden.
'Ik heb niet echt trek, maar toch bedankt,' zei ik zacht en glimlachte naar hem. Hij fronste en keek zuchtend naar de klok.
'Je moet wat eten,' zei hij en ik grimaste bij het idee van eten. 'Je hebt je kracht nodig na gisteren,' zei hij en ik zuchtte zacht. Ik keek omhoog naar hem en zag dat hij geen behoefte had aan een discussie.
'Oké,' zei ik zacht, terwijl ik het dekbed over mijn schoot hoger optrok.
Niet veel later had hij van uit de keukens een tree met ontbijt voor me gehaald en zonder eetlust keek ik ernaar. Een grote, dampende kom soep stond in het midden van de tree met een bordje getoast brood ernaast, plus twee eieren. Ook stond er nog een kop thee op en een glas gekoelde sinaasappelsap.
Het was erg aardig van hem, maar ik zou dit nooit op krijgen. Voorzichtig keek ik zijn kant op, hij was op een zetel gaan zitten, schuin tegen over me en trok een wenkbrauw op toen hij zag dat ik naar hem keek. Hij had de Daily Prophet in zijn handen uit gevouwen en ik vroeg me af waarom hij voor zichzelf geen eten had mee genomen.
'Eet,' beviel hij en met tegen zin begon ik langzaam van mijn soep te eten. Het was lekker en ik moest toe geven dat hoe meer ik at, hoe meer het me ging bevallen. Misschien had hij gelijk en had mijn lichaam dit nodig na gisteren. Toch kreeg ik niet alles op en toen ik mijn kop thee naar mijn lippen toe bracht, stopte ik en rook er fronsend aan. Lavendel?
'Severus,' zei ik vragend en hij keek op van zijn krant, een lichtelijk geïrriteerde blik op zijn gezicht. Ik hield de kop thee bij mijn neus en rook nog eens. Ja, zeker weten lavendel. 'Wat zit er in deze thee?' vroeg ik en hij haalde onschuldig zijn schouders op.
'Bosvruchten thee,' antwoorde hij, waarna hij zich weer keerde naar zijn krant.
'Nee, ik bedoel naast de thee. Wat heb je erin gedaan?' drukte ik door en hij zuchtte diep.
'Water,' zei hij en trok kort zijn mondhoek op.
Oh mijn... Water? Meende hij dat nou?
'Severus... Het ruikt naar lavendel. Die potion die je me gegeven had rook naar lavendel. Wat zit erin?' vroeg ik nu wat duidelijker en harder. Hij legde de krant neer op zijn schoot, terwijl hij in zijn neusbrug kneep.
'Kalmeringspotion,' zei hij, waarna hij me kalm aan keek. Fronsend keek ik naar de thee en zette het meteen terug op tafel. Hij dacht dat het niet goed met me ging... Maar ik voelde me prima. 'Drink het,' zei hij, knikkend naar het kopje, maar ik schudde mijn hoofd.
'Ik voel me oké, dat is niet nodig,' zei ik met vernauwde ogen en leunde terug tegen de bank aan met mijn rug. Ik sloeg mijn armen voor mijn borst langs, terwijl ik de dekens naar me toe trok.
'Miss Lewis, dat komt doordat je nu nog onder de invloed bent van de vorige dosis kalmeringspotion. Je gaat niet oké zijn,' zei hij en ik zuchtte zacht, waarna ik toch met tegen zin de kop op pakte en er voorzichtig van dronk. 'Ik zal straks Albus inlichten over wat er gebeurd is. Hij zal je waarschijnlijk willen zien en daarna zullen we vaststellen wat er aan de hand is, of je vervloekt bent of niet,' zei hij. Ik knikte voorzichtig en niet veel later verborg hij zichzelf achter de kanten. Ik werd weer alleen gelaten met mijn ratelende gedachtes, terwijl ik niks had om mezelf mee af te leiden.


Bedankt voor alle lieve reacties!(flower)
Er leek interesse te zijn in een Q&A, dus als jullie vragen weten, stel ze maar! Het kunnen vragen aan mij zijn, of vragen over Emma en Severus of zelfs andere characters. Het mag over van alles zijn, bedenk maar wat leuks (:

(blush)


Reacties (3)

  • GossipGirl21

    Goed geschreven hoor.

    3 maanden geleden
  • Maim

    Spannend!! Misschien dat ik nog wel wat vragen kan bedenken

    6 maanden geleden
  • VampireMouse

    Weer super mooi geachte even! Ben benieuwd of ze er achter komen wat er nou aan de hand is!

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen