Foto bij 034 • Foto's van lang geleden



'Hoor mij aan. Hoor mij aan, mijn bloeddochter. Laat mij je leiden.' De stem echode door haar hoofd. Ze zag niet waar het vandaan kwam, maar ze voelde het, diep in haar hart. Haar hand vond haar borst, waaronder ze het kloppen van haar hart voelde en haar blote huid. Maar ze was niet geheel naakt. Haar hand tikte tegen de steen die in de ketting zat, nog altijd om haar hals. 'Ja, mijn kind. Ik roep je.' En de steen gloeide zachtjes op. Tranen ontsnapten haar ogen en lieten natte sporen achter op haar wangen. 'Waarom?' klonk het als een fluistering over haar lippen.
      'Het is onze taak. Laat mij je leiden. Geef je aan mij over, mijn lief.'
      Ze voelde een warmte, als een oude liefde die haar omarmde en haar nooit meer zou loslaten; veiligheid, geborgenheid. Eleanor wilde luisteren. Ze volgde de stem en liet het in haar hart. En de stem was tevreden. 'Blijf bij mij. Geef je geheel aan mij. Samen zullen wij onze wraak krijgen!'
      Eleanor sperde haar ogen wijd open. Ze zag een bleke, uitgestoken arm met een prachtige verlovingsring om haar vinger. Ze schudde haar hoofd. 'Wraak is geen oplossing.' De woorden kwamen over haar lippen en de uitgestoken hand sloot zich. De arm trok zich terug en een hels gekrijs, alles doordringend en schuddend, vulde haar hoofd opnieuw.

      Eleanor schoot overeind in bed, haar rug doorweekt van het zweet en haar hoofd vol gedachten. Toen ze zich realiseerde waar ze was, haalde ze een hand door haar haren en nam een slok water uit de beker op haar nachtkastje. Zuchtend tilde ze de steen aan de ketting op en keek ernaar. Dit was de eerste droom waarin ze de stem zoveel had horen vertellen. Wat het betekende wist ze echter niet. Maar daar wilde ze ook even niet over nadenken.
      Ze keek uit het raam, waar de zon langzaam de duisternis overnam. Ze sloeg de dekens weg en kleedde zich aan. Daarna liep ze de kamer uit en ging in de keuken opzoek naar wat te eten. Ze pakte een appel uit de fruitschaal en wat koel water uit de kraan.
      De keukendeur ging open en Eleanor ging rechtop zitten toen Bellatrix binnen liep. De heks wierp een haatvolle blik op het meisje en ging toen zelf opzoek naar ontbijt. Eleanor hield haar echter continue in de gate. Ze had er niet zoveel zin in verrast te worden met een crusiatus curse.
      Plotseling verschijnselde de heks op de keukentafel waaraan Eleanor zat te eten. Ze boog zich dreigend voorover en keek Eleanor fel aan. Maar Eleanor keek terug. 'Wat wil je?'
      De heks grijnsde. 'Was het niet zwaar? Je vrienden verraden? Op zo een feestelijke dag nog wel.'
      Eleanor leunde achterover in haar stoel en sloeg haar armen over elkaar. 'Wat gaat jou dat aan?' Ze wist dat de heks genoot van haar angst. Maar dat ging ze haar niet geven. Ze was wel klaar met de indrukken van Bellatrix, hoe beangstigend ze ook was.
      'Ach, nu de ministry in de handen is van de Dark Lord zal het niet land duren voordat al die Modderbloedliefhebbers van de aardbodem worden weggevaagd. De heer heeft grootste plannen. Ook voor jou en je geliefde school.'
      Eleanor fronste. 'Wat voor plannen?'
      Ze kierde van het lachen en keek toen opnieuw met een afschuwelijk griezelige grijns naar Eleanor. Daarna verdween ze plotseling en liet Eleanor achter in de stille keuken. Ze probeerde zichzelf ervan te overtuigen dat Bellatrix haar enkel op stang wilde jagen. Ze moest zich niet gek laten maken.

      Nadat ze haar buik had gevuld, trok ze zich terug in de zolderkamer, de enige plek in het huis waar ze zich nog een beetje kon ontspannen. Ze neusde tussen de dikke boeken in de kasten en trok de laatjes van het bureau open. Ze rommelde overal en nergens in, niet echt opzoek naar iets, maar gewoon uit verveling. Uiteindelijk ontdekte ze in de boekenkast een apart boek, nieuwer dan de rest en dikker, met een donkergroene kaft. Toen ze het opensloeg zag ze dat het een oud fotoboek was. Nieuwsgierig liep ze naar de bank en begon erin te bladeren. Ze glimlachte. Het waren babyfoto's van een mollige baby, met helblauwe ogen en blonde haartjes. En hij lachte. Zo puur en oprecht op elke foto. Net als zijn trotse ouders.
      'Zeg me alsjeblieft dat dit geen fotoboek is.'
      Eleanor schrok op en liet het boek haast uit haar handen vallen. Draco plofte naast haar op de bank. Ze had niet eens in de gaten gehad dat hij was binnen komen lopen. 'Dit?' zei ze sarcastisch, 'nee joh!' En ze zaten samen naast elkaar naar de foto's te kijken. Draco vertelde verhalen bij de foto's waar hij kon. Verhalen over hoe hij achter de witte pauwen aan rende en veren verzamelde voor zijn moeder en hoe hij in de achtertuin drankjes brouwden van modder en grassprieten, iets wat Eleanor herkende. Dat deed zijn vroeger ook bij het weeshuis, zonder te weten dat dit echt mogelijk was.
      'Oh.' Eleanor staarde naar de volgende pagina, waar een enkele foto was geplakt, van niet één, maar twee baby's. Beide kinderen zaten stil naast elkaar en staarde naar de foto. Een van de baby's was Draco, dat kon niet missen. Zijn snoetje stond op alle foto's in het boek. Maar de tweede baby had nog op geen foto gestaan. Het was een meisje, met groene ogen en donkerbruine haartjes. Ze leek van dezelfde leeftijd als Draco, al kon het ook iets ouder zijn geweest. Eleanor voelde haar hard bonzen toen ze de baby's samen zag lachen. 'Ben.. Ben ik dat?'
      Er kwam geen antwoord van Draco. Ook hij was verbluft. Ze keek hem aan. 'Draco, wat doe ik in jouw fotoboek?'

Happy Birthday to my baby-brother! Een baby-hoofdstuk past er dan wel perfect bij!
En mijn hogwarts mystery app doet het dan ook eindelijk! Niet op mijn mobiel helaas, maar wel op mijn android tv! Ook geen straf, want ik kan het nu heel groot spelen! ^^




Reacties (5)

  • GossipGirl21

    Wauw

    2 jaar geleden
  • GoCrazy

    Wow! Dat had ik echt niet zien aankomen! Je verhaal is echt tof, er zijn steeds maar onverwachte dingen ^^ bij mij doet de app het op mijn gsm:)

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Hihi en er blijft steeds meer komen!

      2 jaar geleden
  • Altaria

    Uhm wait what? Anyway feliciteer C van me (ook al ben ik te laat)

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Hij zei dankje! ^^

      2 jaar geleden
  • Teal

    What the fuck

    2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Omg! Geen woorden voor, ben benieuwd naar het vervolg!

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Hope your mind is blown! (that's what I went for;))

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen