Foto bij 046 • Flashes of History

Severus Snape pov.
Dezelfde dag in de middag was Albus naar mijn kamer gekomen en had ik hem vertelt wat er gebeurd was nadat ik gisteren zijn kantoor zo snel verlaten had. Ook Albus fronste toen hij hoorde over de kou die ze gevoeld had en de pijn, maar hij zei er niks van. Gelukkig leek ze zich nu een stuk beter te voelen, waardoor ik me iets meer op mijn gemak voelde. Ik was bang geweest dat de vloek dagenlang zou vechten tegen de potion, maar dat bleek toch niet zo te zijn.
Echter wisten we nu wel dat er duistere magie in het spel was, maar nu was de vraag, wat voor duistere magie.
Ik stond met mijn armen over elkaar achter Albus, terwijl hij over Emma heen gebogen stond en wat spreuken over haar heen uitsprak. Ik herkende een aantal en het waren geen simpele spreuken, maar zeer oude, ingewikkelde spreuken. Geen een van de spreuken leek het gewenste effect te hebben op haar en Albus rechtte zuchtend zijn rug weer, waarna hij zijn hand over zijn gezicht haalde.
Emma lag weer op de bank omdat het zo makkelijker was voor Albus om haar te onderzoeken en ik merkte dat ze nog steeds erg rillerig en uitgeput was. Haar huid was te bleek voor iemand zoals haar die vaak buiten kwam en de donkere kringen onder haar ogen waren zorgwekkend.
Terwijl ik haar bekeek, keek ze naar mij en ik trok vragend een wenkbrauw op, maar al snel keek ze weg. Sinds vannacht was er een ongemakkelijke sfeer tussen ons, als of we beide wat te zeggen hadden. Maar ik wist niet zo goed hoe ik hier mee om moest gaan en ik vroeg me af wat me bezielde. Ik had niet naast haar moeten gaan zitten, ik had niet moeten toestaan dat ze tegen me aankwam liggen en zeker niet dat ze mijn arm vastpakte en haar hoofd tegen mijn schouder aanliet vallen.
Maar het had verdomd goed gevoeld toen ze dat deed en het voelde voor het eerst in een lange tijd dat iemand mij nodig had, ik kon niet zomaar weg gaan. Ze was aan het lijden en als ik dat wat kon verminderen, zou het erg egoïstisch zijn om het niet te doen. Tenminste, dat vertelde ik mezelf graag. Ik voelde nog steeds haar smalle handen rond mijn arm en tegen mijn zij aan, terwijl ze rillend tegen me aan gedrukt lag. De hele nacht had ik geen oog dicht gedaan en ik voelde de brandende vermoeidheid op het moment achter mijn ogen ontstaan.
'Albus?' vroeg ik toen plotseling en Albus draaide zich naar me om. Hij glimlachte licht, waarna hij zijn stok terug in zijn mouw verstopte.
'Ja, Severus?'
'Misschien is het... verstandiger als we dit in privacy bespreken?' stelde ik voor, maar hij schudde zijn hoofd. Fronsend keek ik de oudere man aan, maar hij leek het te menen.
'Ze heeft het recht om het te weten,' zei hij en mijn ogen gleden naar Emma toe, die ons met wijde ogen bekeek.
'Prima,' zei ik en ik zuchtte diep. Ik wist niet of het verstandig was als ze erbij zou zijn, maar Albus had gelijk. Ze had het recht om het te weten. 'Volgens mij is het duidelijk dat er een duistere vloek in het spel is,' begon ik en Albus humde, terwijl hij plaats nam op de zetel naast de bank. Hij glimlachte bemoedigend naar haar, kneep voorzichtig in haar schouder voordat hij weer naar mij keek.
'Ik ben bang van wel ja,' zei hij, terwijl hij een hand nadenkend over zijn baard liet glijden.
'Wat voor vloek is het?' vroeg Emma zacht en mijn ogen schoten naar haar toe.
Ze was ontzettend neerslachtig, nerveus en bang en ik wilde haar helpen. Ik wilde haar gerust stellen terwijl ik mijn warme handen over haar rillende rug liet glijden tot ze vanzelf tegen me in zou zakken en zou ontspannen. Ze zou zich aan me over geven, ze zou me voor haar laten zorgen.
Maar dat waren natuurlijk absurde gedachtes, bedacht ik fronsend en keek weg met een geïrriteerde frons. De sfeer was niet voor niets zo ongemakkelijk, ze voelde zich beschaamd dat ze tegen me aan had gezeten. Ik kon het haar gezicht zien.
Het begon gevaarlijk te worden, de aantrekking die ik naar haar voelde was verkeerd, maar toch leek ik maar terug te blijven komen voor meer.
'Ik weet het nog niet,' zei Albus en zijn blauwe ogen gleden naar mij toe. 'Severus, heb jij een idee?' vroeg hij en ik schudde mijn hoofd langzaam, terwijl ik nadenkend naar mijn voeten keek.
'Nee, echter heb ik wel een ander idee. Er is een spreuk die aangeeft waar in het lichaam de duistere magie aanwezig is, misschien schieten we daar wat mee op,' stelde ik voor en hij leek het er mee eens de zijn. Albus richtte zijn stok op haar, sprak de spreuk uit en in stilte keken we toe. Eerst leek er niks te gebeuren, maar na een minuut begon haar huid te gloeien.
'De spreuk laat zien door middel van een gloei waar de duistere magie zit,' begon ik zacht en boog me fronsend over haar heen. Haar armen en gezicht gloeide blauw en voorzichtig trok ik de dekens van haar terug. Onder haar kleding door kon ik de gloed zien en ongelovig keek ik ernaar.
Haar hele lichaam gloeide... dat was geen goed teken.
'Albus,' begon ik zacht en draaide me fronsend naar hem om. Hij had dezelfde bezorgde blik in zijn ogen en drukte zijn vingers nadenkend tegen zijn lippen aan.
Emma keek ons vragend aan, haar ogen flitste heen en weer, tot ze haar hoofd op tilde en naar zichzelf keek. Ze taste haar bloten armen af, lifte de rand van haar shirt op en keek naar de gloeiende huid van haar buik. Snel drukte ze het weer naar beneden en keek vol ongeloof naar me toe.
'Het zit overal,' zei ze zacht en vlug ging ze recht opzitten. Paniekerig begon ze zichzelf te bekijken, maar Albus stopte haar. Met grote ogen keek ze hem aan en vanaf hier kon ik zien dat haar oog nog steeds gedeeltelijk groen was.
Er was iets aan de hand, iets slechts en het frustreerde me dat ik niet wist wat het was. Death eaters hadden de spreuk uitgesproken verdomme, ik als death eater zelf zou toch wel moeten weten welke vloek dit was. Ik wist meer dan wie dan ook van duistere spreuken af!
'Emma, rustig aan. Niet in paniek raken, het gaat goed komen,' zei Albus, terwijl hij haar streng aankeek, maar toch vriendelijk. Hij had zijn handen op haar schouders gedrukt en met tranen in haar ogen keek ze naar hem op.
'Moet ik van Hogwarts af?' vroeg ze en meteen schudde Albus zijn hoofd, terwijl hij haar intens aankeek.
'Nee. We gaan je helpen,' vertelde hij haar en zuchtend draaide ik me om. Ik liet mijn hand over mijn voorhoofd glijden en zette mijn handen in mijn zij.
De death eaters die die avond de rel begonnen waren stonden ook niet bekend als een van de meest snuggere van de groep. Het was niet mogelijk dat een van hun meer wist in de duistere kunsten dan mij. In mijn hoofd ging ik zo veel mogelijk duistere vloeken langs die death eaters gebruikte, maar niks leek echt in de buurt te komen. Niks verklaarde dat zij mensen hun herinneringen zag zonder dat ze het wilde!
Ik bracht mijn hand naar mijn kin toe en wreef er nadenkend overheen. Ik staarde naar de vlammen in de haard en mijn ogen werden wijd. Misschien was er toch wel wat...
'Albus, ik heb iets,' zei ik vlug en keek hem dringend aan. 'Het is soms wel eens voorgekomen dat iemand geraakt is door een misleidde killing curse. Dit gebeurd meestal als de caster erg zwak was en degene die het ontving sterker was en de vloek half ontweek. Als je dan op degene die geraakt is dezelfde spreuk uit spreken als net, zou het ook aantonen dat de vloek overal zat,' zei ik en Albus keek met fronsende wenkbrauwen naar me op. Hij grimaste en schudde zijn hoofd, terwijl Emma nog witter weg trok dan dat ze al was.
'Maar het kan de killing curse niet zijn geweest,' zei hij zacht en ik knikte.
'Maar wel iets in die richting,' zei ik en hij zuchtte verslagen, waarna hij over zijn gezicht wreef en rond begon te ijsberen door de kamer.
'Merlins beard,' mompelde hij.


Bedankt voor het lezen en de kudo's(flower)We hebben bijna de 300 kudo's gehaald!

Reacties (6)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    1 maand geleden
  • Martinez

    Oh shit, ik ben weer begonnen met lezen en het is gelijk weer mega spannend.:9~

    3 maanden geleden
  • Lente2

    Lekkere cliffhanger haha:P
    Je houdt ons wel in spanning zeg.

    4 maanden geleden
  • Muizlet

    Ik snap 'm niet. Ik begrijp 't ontwijken wel, maar zie niet wrm ze dan geheel zou gloeien.

    4 maanden geleden
    • RickmanLover

      Wacht, wat bedoel je precies? Ik denk niet dat ik het helemaal snap...:$

      4 maanden geleden
  • Maim

    Naaaaaah wat een stom eind om te stoppen

    4 maanden geleden
    • RickmanLover

      Het spijt me, maar soms is het voor mij juist leuk om zo te eindigen(A)

      4 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen