"No I'm absolutely fine here darling, absolutely fine," zei Zara terwijl ze haar koffers in de hal zette. "But on your way would you please check in on my fool of a lover, that would be fantastic." Ze overhandigde me een lichtpaarse envelop. Haar wangen kleurden lichtroze. "Make sure he opens it alone," fluisterde ze.
      Met tegenzin en een neppe glimlach nam ik de envelop aan. Ik was me er volledig van bewust dat de envelop compromitterende foto's van mijn baas bevatte.
Zara draaide zich om naar de spiegel om haar lichtrode lippenstift bij te werken en zich voor te bereiden op de fans die buiten stonden te wachten.
      Ik vetrok richting mijn appartement om mijn spullen te pakken met een enorm gevoel van vreugde, wetende dat ik mijn baas deze hele maand niet meer zou zien - niet persoonlijk tenminste. Ze had me gevraagd op haar huis te letten, (wat blijkbaar normaal is om aan je assistente te vragen) en dit betekende dat ik deze hele maand naar de honderden foto's die ze van zichzelf had opgehangen kon staren.

      De studio was twaalf minuten lopen vanaf Zara's appartement. De wandeling was lichtelijk ongemakkelijk sinds ik me constant besefte dat ik een collectie naaktfoto's van Zara in mijn broekzak had.
Ik zou ze elk moment kunnen laten vallen. Iedereen zou ze kunnen vinden...
Zo gemeen was ik niet.
      Ik zette deze duistere gedachte opzij en kwam niet veel later aan bij de studio. Het was nog niet publiekelijk bekend, maar ik wist van Zara dat Harry hier bezig was met een solo album.
      Ik stopte voor de deur en bekeek de knopjes. Ik belde aan bij de studio en hoorde niet veel later een zoemend geluid uit de kleine luidspreker onder de deurbel komen. Ik nam aan dat dit betekende dat ik iets moest zeggen.
"Uh, hi. I'm here for Harry-" Ik werd onderbroken zodra er werd opgehangen. Ik wachtte een aantal seconden tot ik me realiseerde dat de deur niet open ging en ik belde nog een keer aan.
"Excuse me? I'm Zara's-" Er werd opnieuw opgehangen.
Ik wilde op de deur slaan maar stopte zodra deze open ging en een man van minimaal twee meter in de opening verscheen.
"I'm Lyla, Zara Macintosh's assistent," bracht ik zachtjes uit.
Voordat hij kon antwoorden hoorde ik Harry's stem van een afstand. "It's alright, she can come in."
De man opende de deur en ik liep langs hem op naar binnen. Voor me was een korte gang met een aantal deuren. Harry kwam uit een van de kamers lopen en grijnsde. "Reeves, what are you doing here?"
"I- Zara told me to give these to you on my way home...and to open them alone."
Ik overhandigde hem de envelop en voelde me erg ongemakkelijk aangezien ik er vrij zeker van was dat ook hij wist wat er in zat. Hij nam de envelop aan tussen zijn duim en wijsvinger en gooide hem in de prullenbak die naast ons op de grond stond.
"Don't tell her."

···

      Ik draaide het ijzeren lepeltje rond in mijn cappuccino terwijl ik de bladzijde van mijn boek omsloeg. Het was de tweede week dat ik op Zara's huis paste en het was alles behalve ontspannend. Pakketjes die ieder uur werden bezorgd, fans die voor de deur stonden en hondenpoep op het tapijt waren slechts een aantal gebeurtenissen waaraan ik niet leek te wennen.
      Het was inmiddels drie uur 's middags op een regenachtige woensdag en ik zat in mijn favoriete café aan de hoofdstraat, met een roman die ik in Zara's boekenkast had gevonden.
De koffie verbrandde het puntje van mijn tong zodra ik de beker naar mijn lippen bracht.
"Mind if I sit here?"
Ik keek op van de geel gekleurde bladzijden van mijn boek en zag een jongen staan, gekleed in een lichtblauw overhemd.
Ik keek het café rond en telde een aantal lege stoelen en tafels. Er waren er genoeg.
"I'd rather be on my own thanks." Een aantal jaar geleden had ik me verontschuldigd, maar inmiddels had ik me gerealiseerd dat dit nergens voor nodig was.
Hij negeerde me en kwam desondanks naast me zitten, waarop ik hem opnieuw aankeek. "I just said no mate."
Stilte.
Ik stond op van mijn stoel en pakte mijn jas van de rugleuning. "Asshole," mompelde ik terwijl ik wegliep.
Alsof hij volledig doof was volgde hij me naar mijn nieuwe tafel om opnieuw naast me te gaan zitten. "Can you please just leave me alone-"
"You heard her mate," klonk een inmiddels te bekende stem achter ons. Harry fucking Styles. “Stop bothering her."
De jongen in het overhemd zette grote ogen op terwijl hij zijn stoel naar achter schoof, waardoor een piepend geluid het café vulde. Dit zorgde ervoor dat enkele mensen onze kant opkeken. Hij bracht met moeite een aantal woorden uit. "You're... but you're-"
Harry gaf hem zonder iets te zeggen zijn jas aan. "The door is over there."

      "I didn't need you to step in," mompelde ik terwijl we samen over de stoep liepen. "I was handling it just fine on my own."
Hij haalde zijn schouders op. "I know." Hij drukte op het knopje voor de oversteekplaats en stopte zijn handen in zijn jaszakken terwijl we wachtten tot het licht groen werd. "I was worried you would create a scene."
Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat er een ondeugende glimlach op zijn gezicht verscheen, waardoor ik hem nog meer haatte dan ik al deed en hem ondertussen ook steeds leuker begon te vinden - als dat enigszins logisch klinkt.
"Spoken to Zara recently?" Zodra ik haar naam noemde zag ik de spieren in zijn lichaam aanspannen. Op datzelfde moment werd het stoplicht groen en staken we samen de weg over. Tegen de tijd dat we aan de andere kant van de straat liepen had hij het onderwerp al veranderd.
"Does that happen a lot?"
"What?"
"Random blokes bothering you."
Ik lachte zachtjes en schudde mijn hoofd. "That was pretty minor; it's worse when they follow you home."
Er verscheen een frons op zijn gezicht. "Bit weird that."
Ik humde als antwoord. Er viel een korte stilte die ik verbrak met een aanbod. "Seeing as you never quite got your coffee, would you like to come in for one?"
Hij lachte, waardoor ik lichtelijk geïrriteerd raakte. "You're seriously inviting me in?"
"I'm inviting you into Zara's home."
"Oh do forgive me. I hadn't realized that that means two separate things," antwoordde hij sarcastisch.
Ik sloeg hem tegen zijn bovenarm. "Piss off Styles."
"And yes a coffee sounds great. Black though. One sugar."
"Sounds horrible."
Hij haalde zijn schouders op. "Each to their own." Hij haalde de sleutel van Zara's appartement uit zijn jaszak. Wist ik dat hij een sleutel had? Nee. Gaf ik er iets om? Ik wist het niet zeker. Hij had inmiddels de deur geopend en liep richting de keuken.
"No parties then?"
"What?"
"Since she's been away? Haven't had a party or anything?"
Ik ging op de bank zitten en deed mijn schoenen uit terwijl ik Harry de koffie liet maken - wat geen onderdeel was van de originele afspraak.
"I'm not really into parties."
"Why am I not surprised?" vroeg hij plagend vanuit de keuken. Ik hoorde zijn stem slechts net boven het geluid van het koffieapparaat uit.
"A cup of tea please!" riep ik terwijl ik mijn benen languit op de bank legde.
Hij verscheen in de deuropening. "I just started making coffee."
Ik haalde mijn schouders op. "Don't care," antwoordde ik terwijl ik een magazine van het koffietafeltje pakte en deze op mijn knieën legde.
      Hij zette de beker in stilte voor me neer voordat hij tussen mijn voeten en het einde van de bank in ging zitten. Ik verplaatste mijn benen niet.
"What do you want to watch?" mompelde hij terwijl hij door de kanalen zapte.
"Nothing shit," mompelde ik.
Hij keek me aan vanuit zijn ooghoeken. "Do you ever give straightforward answers?"
"Nope." Ik besloot het op te geven zodra hij zweeg. "Nothing food related. I'm starving."
"There's a simple cure for that," zei hij terwijl hij opstond van de bank en richting de keuken liep. "Takeaway."
Maar voordat hij het kastje kon openen waaraan verschillende menukaarten waren vastgeprikt klonk er een vreselijke klap, gevolgd door een pijnlijke schreeuw van Harry.



Oops, it's been a while.

Reacties (2)

  • bels

    Yess! Super verhaal, snel verder:)

    2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Ah je bent terug! Geweldig!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen