POV Perkamentus

firstperson POV

Nadat ik de brief naar de jonge Sherlock had gestuurd, had ik een meeting met het schoolbestuur. Ze wilden het hebben over de aanval op Malfidus door die hippogrief, wat was de naam ook al weer...Scheurbek, dat was het. Normaal zou ik het mogelijk met ze eens zijn geweest dat er iets aan gedaan moest worden, als het schoolbestuur niet dacht dat 'iets eraan doen' een synoniem was voor ontslag of een enkeltje Azkaban, vooral als het een kind van een van de 13 bestuurders betrof. Liever gezegd; alleen als het een kind van een van de bestuurders was. Niemand had Jenny's dood erg grondig onderzocht, tenslotte. Ik weerstond de neiging te zuchten. Malfidus was weer bezig op zijn gebruikelijke, niet al te subtiele manier. Niet dat hij subtiliteit nodig had, met de andere leden. Je kon veel van ze zeggen, maar niet dat ze meer hersencellen bezaten dan nodig was om te kunnen functioneren, enkelen uitgezonderd.
'...vrees dat zijn arm misschien geamputeerd moet worden door dat monster...wat als uw kind het volgende slachtoffer word?'

'Meneer Malfidus,' onderbrak ik hem. 'Ik verzeker u dat alle hippogriefen weer ergens anders zijn uitgezet, en dat er dus geen enkel kind in gevaar is. Ik garandeer u ook dat als uw kinds arm geamputeerd had moeten worden dat wel was gebeurd intussen. Integendeel; ik hoor zeer goede rapporten van Madame Pleister, en zij verwacht een spoedige genezing.'

'Desondanks betwijfel ik of een leerkracht die indirect een gewonde veroorzaakt op de eerste les en dat vervolgens afschuift op het slachtoffer wel toegerust is op zijn taak,' zei Malfidus, glad als kwikzilver. En in sommige gevallen even dodelijk.

Inwendig gaf ik met tegenzin toe dat hij een punt had, maar ik kon me niet veroorloven Hagrid te verliezen. Een groot deel van mijn plan hing van hem af, en daarbij, als er iemand was die Zwarts aankon was hij het. Het was simpelweg essentieel dat hij bleef om te dienen als bewaker.

'Er zijn getuigen die bevestigen dat de jonge Malfidus de hippogrief provoceerde,' zei ik kalm. 'Het is niet Hagrids schuld dat Scheurbek reageerde op die manier. Scheurbek was tam genoeg om niet te reageren zoals een volledig wilde hippogrief zou doen. Had hij dat wel gedaan, dan was de jonge Malfidus aan hele kleine reepjes gescheurd. Beschouw het als een hond die een waarschuwingsbeet geeft als je te vaak aan zijn staart trekt. Hij was zelfs tam genoeg om iemand op een vliegritje te trakteren! Ik hoef u niet te vertellen hoe zeldzaam dat is,' zei ik met een flauwe glimlach, alsof ik een grap verteld had. Ik kon het niet helpen; het was gewoon zo leuk om meer dan de helft te zien puzzelen wat de grap was, voor ze doorkregen dat er geen grap was. Als ze dat al doorkregen. Leidde ze mooi af van mijn ietwat matige speech.

'Die getuigen zijn de vriendjes van Hagrid!' snauwde Malfidus Sr. 'Er zijn meer getuigen die zeggen dat dat rotbeest hem aanviel, en sommige zeggen zelfs dat de halfreus hem aanmoedigde!'
Hij richtte zich tot de rest. 'Wat als de jonge Theo Noot de volgende is?' fluisterde hij dramatisch. 'Of uw jongste, mevrouw Alberts?'
Hij had ze nu bijna, wist ik. Tijd voor Plan B.

'Hagrid was er kapot van wat er gebeurde. Hij rende met gevaar voor eigen leven naar Draco toe, en sprintte zo snel naar de ziekenzaal dat hij terug was voor de hippogrief wist wat er gebeurde. Verscheurd door schuld kwam hij daarna bij mij om te vertellen wat er gebeurde, en ik geloof oprecht dat zoiets niet nog eens zal gebeuren.'
'Hagrid heeft het verstand van een kind!' snauwde Malfidus.
'Als er iemand is die weet hoe scherp een kinderverstand is bent u het wel,' merkte ik op, hem herinnerend aan hoe vaak hij opschepte over Malfidus Jr's verstandelijke vermogens. 'Hagrid heeft het verstand van een gezonde volwassene, en ik verzeker u dat hij, afgezien van een zeker overenthousiasme en vertrouwen in het gezonde verstand van uw zoon, geen enkele fout maakte in de procedure.'
'Vorig jaar moest hij gearresteerd worden vanwege het monster! Er zijn geruchten dat hij nog steeds probeert te toveren en dan dingen in de fik zet! Hij heeft een weerwolf als huisdier, verdomme!'
'Oh ja?,' informeerde ik, een wenkbrauw optrekkend, 'Wel, ik heb geen mysterieuze vuurtjes gezien, de afgelopen jaren, en een weerwolf kun je maar eens per maand als huisdier houden. In het licht van recente gebeurtenissen maakt dat het essentieel om hem aan te houden...'
Aan het feit dat de beschuldigingen steeds willekeuriger waren geworden had ik gezien dat hij bijna schaakmat stond.
'Oh, goed dan!' grauwde hij nu. 'Hagrid mag blijven, maar de hippogrief moet dood!'
'Dat kunnen we later afhandelen, Lucius,' antwoordde ik. 'Hagrid verdient in ieder geval een eerlijke rechtszaak, nietwaar? Vanzelfsprekend zal ik zijn advocaat zijn.'
Als er iemand was die gek was op rechtszaken, vooral als ze in zijn voordeel waren, dan was het Lucius wel. Ze mochten ook nog wel in iemand anders' nadeel zijn. Zijn liefde voor het goede verloop van de rechtsgang scheen nu echter ernstig bekoeld te zijn, afgaande op zijn gezicht.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen