Foto bij 073

How I knew
it was love?
It was as if I had
fallen asleep
inside her soul
and awoke
to a string of dreams
rather than just
life.
- Christopher Poindexter

Harry Styles


Half aangekleed en nog steeds lichtjes euforisch door ons passionele moment, gingen we even later naar Jims appartement. Ik vermoedde dat Jim nu wel klaar zou zijn met Gina; ze was er intussen al meer dan een uur.
"Hmm, je ziet er zo netjes uit, Lil. Je moeder zou zo trots zijn." grijnsde ik tegen haar wang, terwijl we in de lift naar boven stonden en ik met mijn arm tegen de wand boven haar hoofd over haar heen boog.
Ze stak haar tong uit en ritste snel mijn overall dicht om mijn gebrek aan T-shirt te verbergen. Glimlachend bestudeerde ik haar. Ze zag er verrukkelijk uit: haar krullen vernesteld en wild, haar lippen een verleidelijk gezwollen rood, haar ogen vol vuur en leven, de sporen van mijn verlangende kussen brandend op de aanzet van haar borsten boven de rand van haar vluchtig aangetrokken jurk vol olievlekken, haar benen bloot en onmiskenbaar gemarkeerd door mijn zwarte hand- en vingerafdrukken. Vooral aan de binnenkant van haar dijen ontsierden de zedeloze bewijzen van mijn grijpgrage, bezeten handen haar pure, zachte huid. Het beeld was een perfecte weergave van wat het meesterwerk voor me precies was: mijn prachtige meisje, net op de meest intieme manier mogelijk genomen. Door mij.
"Ze zou meer dan een facelift nodig hebben als ze wist wat ik je met me laat doen." fluisterde ze, terwijl ze haar slanke armen rond mijn nek sloeg en op haar tippen ging staan, tot ze bijna even groot was als ik. Ik liet mijn handen grijnzend onder haar jurkje glijden en omvatte de achterkanten van haar slanke dijen moeiteloos met mijn grote palmen. Ze beet zacht op haar onderlip toen ze mijn warme, suggestieve greep op haar kleine lichaam voelde, vlak onder de aanlokkelijke welving van haar achterste. Als om haar nog wat meer te martelen, speelde ik heel kort met de rand van haar dunne witte broekje tussen haar benen. Ze trok haar neus genietend op en drukte haar mond gewillig op mijn getuite lippen, voor ik haar met mijn handen rond haar benen moeiteloos enkele centimeters optilde.
"Uh." kreunde ze opgewonden, toen ze de pulserende seksuele lading rond ons voelde, en het levende bewijs ervan in mijn broek tegen de hemel tussen haar dijen gewaarwerd. Ik was onstilbaar naar haar. Al schonk ze me haar lichaam duizend keer, nog zou mijn verlangen naar de jonge bloem in mijn armen niet verminderen. Ze was een fucking drug, en oneindig keer zaliger en meer verslavend dan alle andere verboden middelen waar ik gretig gebruik van maakte. Haar sexy kreuntjes zetten me in vuur en vlam, terwijl ik mijn mond heel langzaam, lui en slordig, tegen de hare bewoog. Toen de lift halt hield en de deuren open schoven, zette ik haar met tegenzin neer op de grond, al verbrak ik de kus niet. Haar hakken tikten langzaam op de grond, terwijl ik haar onhandig achteruit leidde en haar terwijl sensueel bleef kussen.
"Ik wil..." begon ze met haar heldere engelenstem, vol verlangen en verboden lust.
"Wat, prinsesje?" mompelde ik, haar traag naar Jims voordeur leidend.
"Nog." zuchtte ze verlangend in mijn mond; haar zoete adem zette al mijn zenuwuiteindes in vuur en vlam.
"Nog wat?" drong ik aan.
"Jou." kreunde ze, terwijl ik haar met één arm rond haar middel weer optilde. Berekender wandelde ik nu met haar verder, terwijl ik volledig opging in onze vurige kus en mezelf toeliet te fantaseren over wat ik nu het liefst met haar zou willen doen.
"Fuck." siste ik, toen ik haar verleidelijke woorden hoorde. Shit, nu ik wist dat ik haar wel kon nemen zonder haar martelend veel pijn te doen, en dat elke nieuwe keer beter en beter voor haar kon worden, zag ik mezelf amper in staat met mijn fucking poten van haar te blijven. Plots verbrak ze onze kus en greep de kraag van mijn overall.
"Kom hier." gromde ik, al met mijn neus langs de hare strelend, maar ze krulde haar kleine hand rond mijn keel en draaide haar hoofd weg.
"Later. Thuis." beloofde ze. Fronsend voelde ik de greep van haar slanke benen rond mijn middel lossen. Ze giechelde toen ze mijn verloren blik zag.
"We kunnen niet zo binnenwandelen in Jims appartement, Haz. We zijn niet alleen." Ik zette haar met een verloren zucht neer en liet me meetrekken naar zijn voordeur.
"Misschien zijn Jim en Gina zelf te druk bezig en kunnen we zonder dat hij het merkt ergens..."
"Harry!" lachte ze. Schouderophalend verstrengelde ik onze vingers.
"Wat? Misschien windt het hen op als ze weten dat wij terwijl ook..."
"Stop! Ik wil me Jim zo zelfs niet voorstellen!" zei ze met bloedrode wangen. Grijnzend sloeg ik mijn armen rond haar middel toen we voor zijn voordeur stonden.
"Mmm, waarom zo preuts?" vroeg ik in haar oor. Ik reikte langs haar en duwde zijn voordeur opende, terwijl ze verlegen lachte en mijn slobberige kus op haar zachte wang tevergeefs probeerde te ontwijken.
"Haz, stop!" giechelde ze, terwijl ik grinnikend met haar naar binnen struikelde.
"Jim, aah!" hoorden we op hetzelfde moment dat de deur weer achter ons dichtviel.
"Oh god!" snakte Lily direct naar adem, toen ze het schouwspel voor ons in zich opnam: Gina haast met haar benen in haar nek, volledig naakt op Jims sofa, terwijl hij in haar ramde alsof zijn leven er vanaf hing.
"Shit. Fucking hell!" vloekte ik ontzet, terwijl Lil zich vliegensvlug omdraaide en me met een verafschuwde blik in haar ogen weer achteruit duwde, alsof haar eerste reflex zo hard mogelijk weglopen was.
"Harry! Rose!" riep Jim met overslaande stem; Gina slaakte een luide gil.
"Jim! Je zei dat we alleen waren! Fuck!" krijste ze.
"Styles!" brulde Jim woest, met de meest moorddadige blik in zijn ogen die ik ooit had gezien.
"Wat, nu is dit mijn fout? Doe je fucking deur op slot als je aan het neuken bent!" snauwde ik, terwijl ik mijn hand in Lily's krullen verstrengelde. Ze stootte herhaaldelijk 'oh, god' uit, en een ontzette rilling liep over haar rug. Mijn kuise, pure meisje kennende, was dit genoeg om haar voor de rest van haar fucking leven te traumatiseren. Zelfs ik had verdomme nog nooit twee mensen zo hardcore seks zien hebben. Hij griste een kussen van de grond en hield het met een bloedrood hoofd voor hun intieme delen, terwijl Gina haar armen voor haar duidelijk neppe borsten sloeg.
"Draai je om!" riep hij razend. Ik rolde met mijn ogen en deed wat hij vroeg. Zuchtend haalde ik mijn hand door mijn haar. Pas toen ik hem een hele tijd later iets hoorde brommen, draaide ik me weer om. Wankelend en diep beschaamd blozend trok Gina haar schoenen aan. Van haar anders zo gepolijste houding bleef niets meer over. In de plaats was haar kapsel volledig in de war, haar blouse scheef geknoopt en had ze haar rok binnenstebuiten aangetrokken. Jim sjorde zijn riem binnensmonds vloekend dicht.
"Sorry, Jim! Als we hadden geweten dat jullie..." Lily slikte haar woorden in en beet nerveus op haar nagels. Jim snoof; hij sperde zijn neusgaten wijd open. Ik kon er niet aan doen dat mijn mondhoeken toch lichtjes omhoog krulden toen ik de wanhopige ontzetting zag in Lily's reusachtige blauwgroene ogen.
"Je vind het nog grappig ook?" schreeuwde Jim woedend. Ik haalde mijn schouders op en sloeg mijn arm rond Lils middel, zodat ik haar tegen me aan kon trekken. Erna liet ik mijn ogen geamuseerd over Gina glijden.
"Gina?" Verschrikt keek ze me aan. Ze werd zo mogelijk nog roder toen ik op mijn wang tikte en ze verschrikt over die van haar wreef. Lily sloeg me geschrokken op de borstkas toen ze, zoals altijd trager dan ik, besefte wat de onzedige, vreemde sporen naast mijn ex-advocates mondhoek waren. Lijkbleek keek ze naar de grond.
"Laat haar met rust! En kijk eerst naar jezelf! Hoe zien jullie er zelfs uit? Waar is je T-shirt?" riep hij. Ik grijnsde toen ik zijn ogen zag verwijdden.
"Jullie hebben toch geen seks gehad in mijn garage?" Lily sloeg haar handen voor haar blozende gezicht en zuchtte een verslagen 'oh'. Jim werd zo mogelijk nog furieuzer toen ik mijn keel schraapte en mijn schouder nonchalant ophaalde.
"In mijn auto?" krijste hij haast met overslaande stem.
"Ik heb even lucht nodig." prevelde Gina met haar handen in haar vernestelde plukken haar, voor ze haar pakje sigaretten van het salontafeltje griste en langs ons naar buiten vluchtte. Lil bleef als versteend in dezelfde positie staat.
"God, dit is niet echt aan het gebeuren." piepte ze gesmoord van tussen haar vingers.
"Oh, reken maar dat dit echt aan het gebeuren is, juffrouw Harper! Zou je jezelf niet eerst wat gaan fatsoeneren? Je ziet eruit alsof je in een veldslag hebt gezeten!" raasde hij. Ik snoof.
"Zegt de man die nog geen vijf minuten geleden met zijn broek rond zijn knieën op zijn sofa lag te neuken." blafte ik. Lily prevelde een laatste 'oh, god', en maakte zich toen evenzeer snel uit de voeten, in de richting van Jims badkamer. Woedend luisterde Jim naar het wegstervende geluid van haar hakken op zijn grond.
"Hoe durf je?" siste hij, toen hij zich weer op mij focuste . Ik trok mijn wenkbrauw op.
"Hoe durf ik wat? Nietsvermoedend binnenwandelen terwijl jullie bezig waren?"
"Dat, ja! En seks hebben in mijn auto!" Ik grinnikte schouderophalend.
"Jij zei dat ik het juiste moment moest grijpen. Komt ervan, met je belachelijke tips." verdedigde ik mezelf.
"En het juiste moment was op de achterbank van mijn wagen?" Mijn ene mondhoek krulde omhoog.
"Wie zegt dat het op de achterbank was?"
"Harry!" gromde hij waarschuwend tussen opeen geklemde tanden. Hij zag eruit alsof hij elk moment vuur kon gaan spuwen.
"Ik kon het niet tegenhouden, Jim. Je weet hoe dat gaat!" zei ik, veelbetekenend knikkend naar zijn sofa.
"Je bent onhandelbaar!" Ik haalde mijn schouders op.
"En jij hebt mijn meisje getraumatiseerd. Hardcore seks is niet voor haar onschuldige ogen bestemd, Jim." zuchtte ik hoofdschuddend. Ik slenterde langs hem en wilde al neerploffen in zijn sofa, maar beet toen met een arrogante glimlach op mijn onderlip en besloot hoofdschuddend in de stoel ernaast neer te ploffen. Hij kneep zijn ogen tot spleetjes.
"Juist, ja! Hoe heb je haar zelfs zo ver gekregen iets met je te doen in mijn auto?" Ik haalde mijn schouders op.
"Ik kan heel... Overtuigend zijn." zei ik met een suggestieve grijns, voor ik kort over mijn onderlip likte.
"Je bent walgelijk." blafte hij.
"Dat zei Lily ook. Het heeft haar niet tegengehouden zich door me te laten nemen in je garage." Zijn neusvleugels trilden vervaarlijk.
Geërgerd fronste ik toen hij zijn vinger naar me uitstak en siste: "Je weet hoe ik over jullie denk. Je hebt een verantwoordelijkheid, Harry! Je bent verdomme vierentwintig! Denk na over wat je met haar doet, begrepen? Ze is nog maar zeventien! Ze is nog piepjong en beïnvloedbaar, en je weet heel goed hoe onschuldig ze..."
"Fuck off." snauwde ik. Hij zuchtte vermoeid.
"Word niet onmiddellijk kwaad, oké? Ik weet dat je het momenteel lastig hebt met..."
"Ik ben in orde!" blafte ik. Hij ging in de sofa zitten en boog naar me toe, met zijn ellebogen op zijn knieën.
"Je bent niet in orde. Je bent aan het afkicken. Je hebt stemmingswisselingen, fysiek ben je niet even sterk als anders, en één verkeerde keuze kan fataal zijn voor haar. Besef je dat?"
"Ik ga geen verkeerde keuzes maken! Ik zei dat ik in orde ben!"
"Je liegt!"
"Ik lieg niet!" bulderde ik nu. Hij haalde oppervlakkig adem.
"Je bent fouten aan het maken! Zeg niet dat je je niet anders voelt! Je hebt jezelf niet onder controle, Harry! Kijk naar je! Nog geen vijf minuten geleden was je gelukkig op het randje van euforisch, en nu sta je op het punt te ontploffen!" Ik sprong recht en stak mijn vinger naar hem uit.
"Je houdt je erbuiten, begrepen? Ik los het op, Jim!"
"Je kan dit niet alleen!"
"Fuck, je klinkt zoals Lily! Dit zijn mijn zaken! En ik weet wat ik doe!" Nu duwde hij zichzelf ook met een woeste vloek rechtop.
"Ja? Is dat de reden dat je morgen illegaal gaat vechten in Zacs fucking ring?" riep hij. Onmiddellijk verbleekte ik.
"Schreeuw niet zo luid." siste ik. Hij tuitte zijn lippen met een kille blik.
"Ze weet het niet, toch?"
"Ze hoeft het niet te weten!"
"Waarom niet? Omdat ze het terecht uit je hoofd zou proberen te praten?" Ik haalde onrustig adem.
"Omdat ze zich te veel zorgen zou maken! Ik heb het al zo vaak gedaan! Ze weet heel goed dat ik nooit verlies!" Ik werd onrustig; mijn handen zweetten, het adertje boven mijn linkeroog klopte vervaarlijk, en mijn benen trilden uit pure woede. Fuck, waar was mijn controle? Ik slikte woest. De abrupte hoofdpijn maakte me misselijk en nog gefrustreerder dan ik al was.
"Normaal niet, nee! Maar je bent jezelf niet! Je bent emotioneel labiel!"
"Je overdrijft!"
"Oh ja? Zeg me dan dat je niet naar de drugs snakt! Vertel me dat je je verslaving onder controle hebt en niet het gevoel hebt dat je de coke nodig hebt, en dan kunnen we hierover praten!" Onrustig trilde ik.
"Fuck, natuurlijk heb ik het nodig! Maar ik kan het beheersen!" Hij trok zijn wenkbrauw op.
"Het verlangen is niet altijd even sterk, Jim! Ik ben perfect in staat het te beheersen!"
"Wanneer is het niet sterk, hmm? Wanneer je vecht? Want dat is het cruciale moment, Harry! Dat is het moment dat je complete zelfbeheersing nodig hebt!"
Shit... Nee, niet wanneer ik vocht. De enige keren dat ik niet smachtte naar coke, was wanneer ik bij Lily was. Wanneer ze in mijn armen lag en ik haar zoete mond kon proeven met de mijne. Wanneer ik haar kon knuffelen en beseffen dat ik haar veilig in mijn armen had en niet hoefde los te laten.
Enkel dan.
Ik slikte moeizaam; alles draaide en tolde en bonsde en dreunde. Ik moest hier weg.
Ik moest snuiven. Alles vergeten...
"Harry..."
"Laat me met rust!"
"Je bent de controle weer kwijt! Net als deze ochtend tijdens je training! Zie je dan niet dat het niet goed met je gaat?" Ik kreeg geen lucht.
"Haz?" Lily kwam de woonkamer weer binnen gestapt en keek me bezorgd aan. De olievlekken op haar gezicht waren bijna allemaal weg.
"Lil." snakte ik naar adem.
"Harry, wat is er aan de hand? Is het weer begonnen?" vroeg ze angstig. Ik zette een stap achteruit en woelde door mijn krullen.
"Neem me mee naar huis." smeekte ik. Ze knikte snel en nam mijn blauwe sportzak van de grond naast de sofa.
"Ja, natuurlijk." Ongerust blikte ze even naar Jim. Hij wreef vermoeid over zijn gezicht.
"Ik bel je nog." zei ze hem. Hij knikte en wuifde afwezig met zijn hand.
"Hou hem in de gaten." mompelde hij enkel, alsof ik er niet eens meer stond.
Misschien wel niet. Zo voelde ik me in elk geval: alsof ik geen grip meer had.
"Ik wil..." begon ik met droge mond. Lily keek me met grote, liefhebbende ogen aan.
"Wat wil je, baby?" vroeg ze bezorgd. Ik schudde mijn hoofd verslagen; ze wist zelf heel goed waar mijn lichaam in martelend hevige vlagen naar zou snakken de komende dagen. Begrijpend knikte ze, voor ze onze handen verstrengelde en me met haar warmte en liefde de miniemste vorm van houvast gaf die ik momenteel nodig had om vooruit te kunnen.
Om te beseffen dat ik bestond.
Voor haar.
Alles was voor haar.

Toen ik thuiskwam, was ik al wat kalmer, maar mijn plotse, hevige hoofdpijn weigerde te verdwijnen. Nadat ik enkele uren op mijn bed had gelegen en verveeld door mijn gsm had gescrold, om de zoveel tijd een blik op Lily werpend, die tussen haar verspreide boeken op de grond zat te studeren, viel ik toch in een onrustige slaap...
Op mijn hoede wurmde ik me door de groepen aanwezigen, verspreid over de donkere ruimte. De rode fluwelen gordijnen en statige kandelaars gaven het hoge vertrek bijna iets magisch. Langzaam liet ik mijn aandachtige ogen over de menigte glijden; bewegingsloos en volmaakt stond iedereen met elkaar te converseren, als simpele robots, geprogrammeerd om de kamer te vullen. Zoals het betaamde op een gemaskerd bal, was iedereens gezicht verborgen, alle identiteit aan het zicht onttrokken. Enkel ik liep niet vermomd rond, en op de tonen van de bijna psychedelische muziek zocht ik onrustig verder naar mijn verloren hart.
Ik voelde mijn bloed niet pulseren door mijn aderen, mijn longen niet snakken naar lucht. Ik was zo goed als dood.
Met mijn tanden opeen geklemd reikte ik onder mijn zwarte T-shirt naar het gapende gat in mijn borstkas.
Waar was het?
Plots klonk een luide dreun door de speakers, als een zware bas, of een donderslag. Iedereen staarde me tegelijk aan en begon macaber te grijnzen; verwrongen glimlachen onder scherpe, dreigende maskers versmolten tot een luguber schouwspel van vermaak en zonde. Terwijl de vlammen op de kaarsen doofden, woeien de ramen open. Stromen rinkelende muntstukken rolden de kamer daverend binnen, terwijl de voorheen levenloze massa rond me tot leven kwam. Plots was ik gevangen in een verderfelijke hel, met grijpende klauwen onder lange dure, donkere rokken, golvende champagne over naakte, smachtende huid, gepolijste handen in prijzige broeken, allemaal verborgen en anoniem onder de misleidende maskers. Een morbide dans van opgezweepte lichamen, badend in luxe en het letterlijk verstikkende geld rond ons, hulde me in een aura van gitzwart, bloedrood gevaar.
"Zoek haar." fluisterde een naamloze stem plots als een waterval achter me, even snel wegstervend als het gekomen was. Vliegensvlug draaide ik me om.
"Waar?" Geen antwoord. Een plotse ijskoude hand in mijn nek liet de wereld ophouden met draaien. Abrupt viel iedereen stil.
Slikkend keek ik over mijn schouder, onmiddellijk naar adem snakkend toen ik Lily zag: in het midden van de ruimte, vredig slapend liggend op een donkerrode, fluwelen ligbank, in een lange, betoverend sprookjesachtige witte jurk, even onschuldig en engelachtig als het meisje dat het droeg.
Ik begon al naar haar toe te wandelen, maar merkte op dat moment verschrikt hoe vanuit de dreigende, als vlammen smeulende menigte zwarte figuren opdoken en naar haar toe gleden. Maskers of niet, ik herkende Marcus en Xander, Finn, Arthur en Mack, haar vader, Louis en Chase en haar klootzak van een professor.
"Lily!" schreeuwde ik paniekerig. Ze opende haar ogen; god, die grote, jonge, oprechte ogen, een dromerig blauwgroen starend in mijn ziel.
"Harry." zei ze zachtjes. Ik glimlachte zwak, me al naar haar toe haastend, maar moest met een schok tot stilstand komen toen een scherpe pijn mijn borstkas doorboorde. Gekweld grommend viel ik op mijn knieën neer, en keek wanhopig op.
"Nee!" riep ik luid, terwijl alle predators tegelijk op haar afvlogen en haar aan mijn zicht onttrokken. Enkel haar oorverdovende gil, vol pijn en wanhoop, en een misselijkmakend scheurend geluid doorboorde de daverende stilte rond ons.
"Lily!" huilde ik angstig. Een nieuwe scherpe steek doorboorde mijn lichaam; ik schreeuwde het uit en greep naar het gapende, bloedende gat in mijn borstkas. Niet in staat rechtop te staan, bleef ik op handen en knieën staren naar hoe hun handen naar haar graaiden, hun lustvolle, zedeloze lichamen gebruikend om het hare te vernietigen.
Geld stroomde en kolkte rond haar ligbank; honderden rinkelende goudstukken dansten rond de pijpen van hun zwarte broeken, toen ze een stap achteruit zetten en me haar vernielde lichaam toonden. Levenloos ging ze over het rode fluweel, haar ogen wijd open en een zilveren traan bevroren op haar wang.
"Lil." snikte ik, mezelf moeizaam naar haar toe slepend.
"God, nee." prevelde ik. Eenzelfde groot, met bloed doordrenkt gat ontsierde haar fijne lichaam.
Waarom moest ik wel doorleven zonder hart? Zonder haar?
"Lily, kom terug. Kom terug." smeekte ik, terwijl ik over haar heen boog en haar blonde golven uit haar mooie gezichtje streelde.
"Je bent te laat." hoorde ik haar zoete stem plots achter me kirren. Ze klonk niet als mijn Lily, zo kil en liefdeloos. Met een ruk draaide ik me om.
In een weinig verhullende, lange rode wikkeljurk stond ze achter me, vurig blozend, met felle ogen en een sinister lachje rond haar rood gestifte lippen.
"Lily..." fluisterde ik, al kon ik mezelf er niet toe aanzetten de gestorven engel in mijn armen los te laten. Ze lachte humorloos; het ijzige geluid sneed door me heen. Haar aanvallers doken achter en rond haar op.
"Pas op!" waarschuwde ik haar, maar ze liet Xander haar hand gretig vastnemen en kussen.
"Van hen?" lachte ze spottend. Kort beet ze op haar perfecte onderlip, terwijl Marcus achter haar ging staan en de strik aan de zijkant van haar jurk opende. Paniekerig keek ik haar aan, terwijl mijn ogen tussen haar, het onherkenbare meisje voor me, en mijn echte Lily op de ligbank flitsten.
"Ze is dood." zei de levende, demonische versie nonchalant. Ik keek haar met betraande ogen aan. Ze liet zich gewillig uitkleden door de lustvolle man achter haar; hij stelde haar perfecte lichaam tentoon voor de volledige massa rond ons. Terwijl ze haar omringden en ze zich maar al te graag liet aanraken door de brandende mannenhanden rond zich, keek ze een laatste keer naar haar gestorven zelf.
"Wit was nooit mijn kleur." zei ze nog, voor ze zich liet opslokken in de menigte grijpende en begerende duivels, allemaal reikend naar haar; haar lichaam.
Finn sloot de kring. Voor hij zich evenzeer op haar stortte, draaide hij zich naar me om en toonde zijn grote, verderfelijke hand. Lily's uitgerukte, bloedende hart lag in zijn palm.
"Ik dacht dat ik dit wel tegoed had van je. Mijn leven voor het jouwe." zei hij. Met een oorverdovende klap viel het op de grond, precies dezelfde seconde dat de fluwelen gordijnen vlam vatten. Huilend boog ik me over Lily heen, wat overbleef van haar goddelijke lichaam beschermend met het mijne, terwijl ik gevangen in de hel, samen met mijn verdoemde engel, mijn lot aanvaardde.

"Lily!" Ik schreeuwde mezelf wakker. Badend in mijn zweet bracht ik mijn hand naar mijn hart, opgelucht snikkend toen ik geen gat vond.
"Harry?" Mijn meisje kwam uit de badkamer gesneld, en keek me vanuit de deuropening verschrikt aan. Ook zij leek oké te zijn. Onrustig ademhalend veegde ik de traan van mijn wang.
"Fuck, ik..." begon ik trillend, voor ik mijn blik over haar heen liet glijden en me herinnerde wat ik in mijn droom had gezien. Met het levendige beeld van Marcus' handen op haar naakte huid voor mijn ogen, sprong ik uit bed. Net op tijd wist ik me over het toilet te buigen en mijn maag te legen. Walgend spuwde ik alles uit, terwijl Lily naast me hurkte en mijn lange bezwete krullen uit de weg hield.
"Nachtmerrie?" raadde ze zachtjes. Ik antwoordde niet. Ze kamde mijn haar langzaam achteruit.
"Hallucinaties zijn normaal terwijl je afkickt, Harry. Binnen een paar dagen ben je ervan af." fluisterde ze. Spottend keek ik naast me.
"Iemand heeft haar huiswerk gedaan." mompelde ik schor. Ze spoelde het toilet door en hielp me recht.
"Je moet rusten. Je bent aan het gloeien." zei ze bezorgd.
"Hou je van wit?" vroeg ik opeens. Ontzet keek ze me aan.
"Wat?"
"Hou je van wit?" herhaalde ik.
"Harry, je bent in de war. Probeer te slapen." zei ze zachtjes, terwijl ze me terug naar bed bracht. Koppig schudde ik mijn hoofd.
"Geef antwoord, baby." Het was even stil, maar toen zuchtte ze toegevend.
"Ik... Ja, ik... Ik hou van wit. Waarom?" Ik fronste vermoeid.
"Je draagt het vaak." zei ik zacht. Ze glimlachte.
"Probeer je me subtiel te zeggen dat je me niet graag in wit ziet?" vroeg ze met haar lieve, heldere stem. Ik schudde mijn hoofd en ging op de rand van mijn matras zitten.
"Nee. Wit is je kleur. Toch?" Kort beet ze op haar lip.
"Oh, eh... Ja. Ja, misschien wel." beaamde ze verward.
"Je bent mijn engel, Lily. Blijf alsjeblieft voor altijd mijn engel." prevelde ik. Ze boog met een bezorgde blik voorover en drukte een kus op mijn bezwete voorhoofd. Mijn handen trilden.
"Breng me iets." fluisterde ik. Ze aaide kort over mijn wang.
"Wat wil je?"
"Iets dat me alles doet vergeten." Ik slikte en likte kort over mijn droge lippen.
"Shit, als ik nu één lijntje had. Eén maar..."
"Harry, nee." Beschuldigend keek ik haar aan vanonder mijn wimpers.
"Je had nooit naar me mogen luisteren. Ik had ze je nooit mogen laten weggooien. Ik kan niet zonder." mompelde ik. Ik boog voorover en rustte met mijn ellebogen op mijn knieën. Traag hurkte ze voor me.
"Haz, je beseft niet wat je zegt. Je kan hiertegen vechten, beloofd. Je moet gewoon wat rusten, dan wordt alles beter. Zoals deze middag. Je voelde je goed, toch?" Ik schudde mijn hoofd.
"Je begrijpt het niet. Het is te veel, prinses. De pijn, het verlangen... Ik voel me zo fucked up. Ik kan niet ophouden te denken aan alles dat ik ooit verloren of gebroken heb. Aan Finn en jou, en aan hoe ik je nooit bij me zal kunnen houden. Ik moet het kunnen vergeten. Het maakt me kapot." mompelde ik hees.
"Ik ben hier, oké? En het verlangen en de pijn verdwijnen wel weer." Ik wuifde het weg.
"Breng me gewoon iets. Alcohol, drugs, het kan me geen fuck schelen." gromde ik.
"Ik kan je niet laten..."
"Breng me iets!" snauwde ik ongeduldig. Geschrokken staarde ze in mijn ogen, maar toen wendde ze haar ogen slikkend af en ging met knikkende knieën recht gaan staan.
"Waar staat...?" begon ze met zachte, geïntimideerde stem.
"Kijk in de kast boven het aanrecht. Daar staat wel ergens een fles." gromde ik. Geen idee waar ik het lef vandaan haalde haar zo te terroriseren, maar ik had een uitlaatklep nodig. Ze liet me zo fucking veel voelen, en ik kon het niet meer. Ik wilde even geen emoties. Gewoon leegte.
Terwijl ze gehoorzaam deed wat ik haar had opgedragen, griste ik mijn pakje sigaretten van mijn nachtkastje. Gretig ontvlamde ik één, voor ik een diepe trek nam en de rook fronsend weer uitblies. Het deed me amper iets.
Ik wilde enkel de verdovende werking van coke.
"Hier." fluisterde Lily, toen ze even later geruisloos terugkwam en weer voor me opdook. Met grote ogen zette ze de halflege fles bruine whiskey en een glas voor mijn neus. Ik nam de moeite niet haar te bedanken en schonk snel een scheut sterke alcohol in het glas. Ik greep het vast, mijn sigaret vergeten tussen wijs- en middelvinger, en goot de drank in één keer naar binnen.
"Ah." kreunde ik, terwijl ik grimaste en rillend genoot van de warme, tintelende sensatie in mijn binnenste.
"Harry." fluisterde ze, terwijl ze voor me knielde en met haar jonge, onschuldige ogen naar me opkeek.
"Hier, neem ook een glas." snauwde ik, er nog één inschenkend en naar haar uitstekend. Onthutst staarde ze naar de alcohol.
"Wat? Nee!" Ik haalde mijn schouders op.
"Sigaret?" Ze kneep haar ogen tot spleetjes.
"Wat is er mis met jou?" reageerde ze fel. Ik dronk de whiskey opnieuw in één teug op en boog vervolgens voorover, tot mijn gezicht vlak voor het hare zweefde.
"Ik ben rot vanbinnen." siste ik in haar gezicht. Ze knipperde hevig met haar wimpers en verdrong haar tranen met trillende onderlip.
"Zeg dat niet. Je bent niet..." Ik onderbrak haar ruw door mijn mond hard op de hare te duwen en haar verlangend te kussen. Ontzet greep ze in mijn haar, maar ze trok zich niet weg en kuste me na enkele afwachtende, bewegingsloze momenten toch aarzelend terug. Ik dwong haar de sterke alcohol op mijn tong te proeven; de sigaret, het verderf. Haar zoete, pure smaak creëerde een haast harmonische balans tussen ons, verschillend als we waren. Ik greep haar keel en opende mijn mond; verbluft kreunde ze.
Het geluid, of het nu uit genot of verrassing was, zond hoe dan ook een kille rilling door mijn lichaam. Abrupt liet ik haar los en boog verschrikt achteruit. Mijn Lily was verdwenen; in de plaats zat haar demonische zelf voor me, in niets meer dan een doorschijnend, rood kanten jurkje.
Onheilspellend glimlachend likte ze over haar gezwollen lippen. Met vuurspuwende ogen reikte ze tussen mijn benen, voor ze mijn sigaret uit mijn handen nam en genietend hummend een lange trek nam. Haar groenblauwe, felle irissen rolden weg, terwijl ze haar vingers achter mijn rode short haakte en mijn naam zwoel kermde.
"Neem me." smeekte ze, haar hoofd achteruit kantelend en de gloeiende huid van haar slanke nek aan me tonend, nog smeulend door de onreine aanrakingen van andere mannen. Ik ademde onrustig in en uit, tegelijk vol onbeschrijflijk grote afkeer en ondraaglijk verlangen voor de sexy, maar bedorven femme fatale voor me. Ze stak de sigaret weer tussen haar lippen en boorde haar scherpe nagels in mijn kruis. Op het moment dat ik mijn vingers echter uitstak en haar wang aarzelend aanraakte, schoot een scherpe pijnscheut door mijn hart.
Ik boog verbluft achteruit, achterover vallend op mijn bed. Enkele druppels alcohol vielen neer op de witte lakens. Schichtig schudde ik mijn hoofd, tot het waanbeeld voor me oploste en mijn meisje, zoals ze werkelijk was, opnieuw voor me verscheen.
"Harry? Wat is er aan de hand?" vroeg ze bezorgd. Haar kille toontje was verdwenen, mijn sigaret brandde nog steeds tussen mijn eigen vingers, en in de plaats van het rode jurkje droeg ze een lichtblauw hemd. Haar nog natte golven, door haar douche, lieten kleine druppeltjes achter op de dunne stof.
"Shit. Ik... Niets." hijgde ik. Ze stak haar hand naar me uit, maar paniekerig boog ik weg. Gekwetst opende ze haar mond.
God, ik zou mijn ziel verkopen voor een lijntje cocaïne. Alles om haar pijn te kunnen vergeten, de smerige hallucinatie van haar geperverteerde versie weg te nemen.
"Wil je... Wil je even alleen zijn?" vroeg ze zachtjes. Ik knikte fel. Slikkend knikte ik, voor ze rechtop ging staan en haar boeken geruisloos verzamelde.
"Ik ga in de woonkamer zitten. Je moet me maar komen halen als je iets nodig hebt." zei ze kleintjes. Haar stem trilde. Ik reageerde niet; ik was niet in staat iets te zeggen. Ik keek niet achter me terwijl ze mijn kamer verliet. In de plaats schonk ik een vol glas uit en dronk het walgend leeg. Onmiddellijk erna kromp mijn maag ineen, en in een plotse golf misselijkheid liet ik het glas uit mijn handen vallen. Terwijl ik naar de badkamer snelde, barstte het uit elkaar in honderden scherven en splinters. Opnieuw gaf ik over. Mijn hoofd stond op barsten.
Desondanks dronk ik verder toen ik mezelf vijf minuten later weer naar mijn bed dwong. Misselijk en volledig fucked rookte en dronk ik mijn sigaretten en de drank op, tot ik niets anders was dan pijn en verrotting. Verderf in een geruïneerd omhulsel.
Ik viel opnieuw in een onrustige slaap, en werd rond middernacht snakkend naar adem wakker. Mijn lakens waren doorweekt; ijzige druppels rolden langs mijn slapen en rug naar beneden. Walgend trok ik mijn neus op toen ik mezelf kon ruiken: zweet en alcohol en sigaretten. Mijn handen waren nog steeds zwart, en verspreid over mijn lichaam ontsierden smerige olievlekken mijn huid. Ze hadden vuile sporen achtergelaten op mijn bed. Fuck, ik had dringend een douche nodig.
Ik slikte en gleed grimassend met mijn tong over mijn tanden, terwijl ik op de tast naast me reikte. De andere helft van mijn bed was leeg. Verschrikt keek ik naast me.
"Lily." stootte ik schor uit. Ik keek onrustig rond. De badkamer was ook verlaten. Gehaast struikelde ik mijn bed uit, en opende mijn kamerdeur. Ik zuchtte opgelucht toen ik haar even verder zag. Ze was in slaap gevallen aan de grote houten tafel tussen haar boeken.
Zo geruisloos mogelijk benaderde ik haar en boog over haar heen met mijn hand in haar fijne nek.
"Wakker worden, baby." fluisterde ik. Ze fronste, alsof ze me hoorde, maar bewoog niet. Ik zuchtte en begroef mijn neus kort in haar zachte golven, zodat ik haar geur kort kon opsnuiven. Ze rook zoet en jong, naar honing en bloemen en een prille lentedag. Shit, ik had haar nodig.
"Je kan hier niet blijven liggen, Lily. Kom mee naar bed." humde ik nog, maar ze maakte een ontevreden geluidje en maakte geen aanstalten mee te werken. Ik zuchtte fronsend en gooide het dan maar over een andere boeg.
"Kom hier." mompelde ik, voor ik haar ene arm rond mijn nek krulde en haar vervolgens moeiteloos optilde met mijn armen respectievelijk onder haar knieën en schouderbladen. Ze liet zich ontspannen meevoeren naar mijn kamer, haar gezicht begraven in de holte tussen mijn hals en schouder. Binnen schopte ik de deur zo zacht mogelijk dicht, voor ik haar naar mijn bed droeg. Mijn kamer stonk naar whiskey en rook.
Voorzichtig legde ik haar neer tussen mijn smerige lakens, vol alcohol en olievlekken en mijn zweet. Ik bestudeerde haar hoofdschuddend en dacht ongewild aan iets dat Finn me ooit had gezegd; dat een prinsesje als Lily een prins verdiende, die haar in tegenstelling tot mij naar een sprankelend bed kon dragen, met zijden lakens en omringd door rijkdom en luxe. Ze hoorde hier niet.
Shit, ze zag er koninklijk uit, met al haar perfectie en delicate trekken. Wat deed ze in godsnaam tussen al deze ellende en verdorvenheid? Ik probeerde mijn schuldgevoel deels weg te slikken en nestelde me naast haar, terwijl ik mijn laken over ons heen trok. Ik kon mezelf er niet van weerhouden naar haar te staren. Mijn nachtmerrie en waanbeeld van een duistere Lily leek niet langer zo levendig. Inmiddels was de herinnering gereduceerd tot wat het in feite altijd was geweest: een vage droom. Toch was ik niet in staat mijn jeukende vingers te bedwingen terwijl ik over haar heen boog en haar blauwe hemd langzaam open knoopte.
"Hmmm." humde ze slaapdronken. Ik duwde de stof voorzichtig opzij en onthulde haar gave porseleinen huid. Een opgeluchte zucht verliet mijn lippen toen ik de intacte welving van haar ene borst zag. Bijna geëmotioneerd boog ik voorover en vouwde mijn mond over de plek waar haar gouden hart regelmatig klopte. Ik sloot mijn ogen en beeldde me in dat die van mij synchroon sloeg met de hare, terwijl ik haar zijden decolleté teder kuste.
"Harry." zuchtte ze kort. Ik keek naar haar op en fronste gekweld.
"Het spijt me." fluisterde ik. Ze schudde haar hoofd met haar eeuwig geduldige, lieve lachje.
"Geeft niet. Ik weet waarom je zo deed." Zachtjes streelde ze door mijn bezwete haar, terwijl ik haar hemd nu volledig opende en zachte kusjes op haar lichaam bleef geven.
"Is dit oké?" mompelde ik tegen haar buik. Ze ontspande onder me en maakte een instemmend geluidje. Mijn bevende hand gleed over de warme binnenkant van haar dij. Ze bloosde schattig toen ik haar nek kuste en mijn hand terwijl op haar gloeiende wang legde. Haar vingertoppen drukten in de vochtige, onregelmatige huid van mijn rug. Ik voelde haar naar mijn littekens zoeken, zoals ze zo vaak deed. Ik wist dat ze nog steeds dacht aan mijn recente onthullingen over hoe ontelbare gevechten markeringen hadden achtergelaten op mijn lichaam. Ook al had ik haar gezegd dat ze zich geen zorgen hoefde te maken, ik wist dat ze het toch deed.
"Oh." kreunde ze amper hoorbaar, toen ze mijn onopzettelijke streling tussen haar benen voelde. Ik fronste.
"Sorry." mompelde ik, voor ik me vliegensvlug terugtrok. Ik wilde haar niet de verkeerde signalen geven. Ik had haar niet naar mijn kamer gebracht om gebruik te maken van haar lichaam, al was het mijn meest efficiënte medicijn.
"Nee, het is oké." fluisterde ze, voor ze haar benen wat meer opende en mijn hand naar haar verboden paradijs leidde, als het hart van de bloem die ze was.
"Je hoeft dit niet voor me te doen vanavond, baby." fluisterde ik, maar ze likte over haar uitnodigende lippen en keek me met haar eerlijke, kwetsbare blik aan.
"Wel als het je helpt." zei ze zachtjes. Ik slikte, terwijl ze zich wat rechtop duwde en haar haar op haar rug gooide. Met een zenuwachtige zucht schudde ze haar hemd uit, en liet de stof over haar schouders en slanke armen naar beneden glijden.
"Fuck." mompelde ik ontzet, toen ze abrupt halfnaakt voor me zat en haar kleine hand naar mijn borstkas bracht.
"Laat me je beter maken." smeekte ze. Ik slikte en boog met onregelmatige ademhaling voorover. Heel voorzichtig en langzaam kuste ik haar. Hoe afstotelijk ik op dit moment ook was, ze maakte geen aanstalten weg te buigen. In de plaats schonk ze me alle controle en toestemming haar lichaam te gebruiken voor mijn eigen noden.
"Lily." prevelde ik gesmoord. Langzaam gingen we liggen, ik tussen haar slanke benen.
Shit, dit hoorde helemaal niet. Toen ik even later met een diepe kreun haar fluwelen lichaam binnendrong, had ik het gevoel dat ik haar aan het vergiftigen was met mijn smerige lijf. Mijn vieze handen grepen naar haar parelmoeren huid, terwijl ik mijn kwetsbare meisje hulde in mijn toxische aura. Ik walgde van mezelf. Met mijn vuile mond kuste ik haar hongerig; mijn corrupte lichaam besmeurde het hare. Ik had het gevoel dat ik een hemels heiligdom illegaal betrad, stelend wat voorbehouden was voor het reinste, hoogste doel. En het was niet de eerste keer dat ik het ervoer. Elke keer dat ik haar intiem aanraakte, besefte ik dat het verboden was. Maar het had me altijd tot op zekere hoogte kunnen opwinden. Haar kunnen verleiden had altijd zo zoet gesmaakt. Nu echter...
Ik kon amper naar haar kijken terwijl ik haar nam. Met mijn ogen dichtgeknepen bewoog ik als op automatische piloot in haar. Hoe langer het duurde, hoe kwader ik op mezelf werd. Kwaad dat ik niet in staat was me niet opnieuw in het verslavende, verheven genot te wentelen. Het was waarschijnlijk logisch dat mijn meisje, dat zo bovennatuurlijk, engelachtig magisch was, een simpele sterveling als ik zo fucked up goed kon laten voelen. Ik voelde me als een mislukte Prometheus, iets goddelijks stelend, puur voor mijn eigen plezier. Wat zou mijn straf zijn?
Ik duwde mezelf met iedere stoot wat dieper en harder in haar, de buitenwereld buitensluitend, tot ik haar gepijnigde kreuntjes plots gewaarwerd.
"Auw, auw. Harry, stop." smeekte ze herhaaldelijk. Hoe lang was ze me al aan het vragen op te houden? Pas toen ik teruggezogen werd naar de realiteit, drong haar pijn tot me door.
"Fuck, sorry." gromde ik. Ik legde mijn hand op haar wang en veegde snel de traan op haar jukbeen weg. Zonder nadenken gleed ik uit haar.
"Nee, wacht!" probeerde ze me nog tegen te houden, maar ik duwde haar hand snel schuldbewust weg en vluchtte naar de badkamer, de scherven op de grond ontwijkend. Snel griste ik mijn boxer van de grond.
Onrustig ademhalend ontstak ik binnen het licht, en wankelde naar de badkamer. Met piepende ademhaling ontdeed ik me van het condoom en trok mijn onderbroek weer op. Een nieuwe golf misselijkheid borrelde in me op, maar ik slikte het snel weg en klemde mijn handen rond mijn wastafel, tot mijn knokkels wit kleurden. Met roodomrande ogen keek ik het walgelijk stuk ellende in de spiegel aan.
"Harry!" Lily trippelde de badkamer trillend binnen, terwijl ze met haar kleine handen haar openstaande hemd samenhield rond haar delicate torso.
"Waarom ligt er zoveel glas op de grond?" vroeg ze, afwezig wijzend naar mijn slaapkamer. Ik reageerde niet en keek mezelf weer aan. Het zicht verafschuwde me.
"Hey..." begon ze bezorgd. Ze greep mijn biceps, maar kromp geschrokken in elkaar toen ik haar van me af schudde.
"Niet doen." prevelde ik hees.
"Haz..."
"Het spijt me." mompelde ik bevend.
"Wat? Waarom? Omdat je iets te hevig was? Het viel wel mee!" zei ze snel, maar ik schudde mijn hoofd.
"Nee, omdat ik..." Ik slikte.
"Omdat ik je aanraak." fluisterde ik toen. Verward schudde ze haar hoofd.
"Hoe bedoel je?" Ze greep mijn elleboog, en voorbereid op mijn afwijzing, liet ze zich deze keer niet wegduwen.
"Waar komt dit plots vandaan?" vroeg ze zachtjes. Ik zuchtte diep en keek haar in de ogen. Gekweld fronsend streelde ik over haar wang.
"Kijk naar wat ik ben." mompelde ik, doelend op de smerige man voor haar. Niet-begrijpend zette ze een stap naar me toe, zodat ze tussen mij en de lavabo kon staan.
"Waar heb je het over? Ik zie je, net als anders." Onrustig schudde ik mijn hoofd.
"Jawel. Je bent mijn Harry. Sterk, en prachtig en perfect. Ik hou van je." zei ze, alsof het de simpelste zaak ter wereld was. Ik bracht mijn trillende hand omhoog en streelde met mijn duim over haar lip.
"Nee, ik... Dit is zo vreselijk. Je bent zo... Zo fucking betoverend. Je lijkt amper echt, als... Als een droom, of iets dat hier niet hoort. En ik hou je hier gevangen. Ik raak je aan, en ik doe dingen met je die niemand zou mogen doen. Je bent te goed, baby. Niemand zal je ooit verdienen, zeker ik niet." Ontzet flitsten haar ogen tussen de mijne.
"Harry, je besef niet wat je zegt." fluisterde ze. Ze greep mijn handen en bracht hen onder haar hemd, zodat ik haar onmogelijk fijne middel kon omvatten.
"Voel je dat? Ik ben echt. Geen droom. En niemand houdt me gevangen. Ik ben hier omdat ik er wil zijn, oké? Ik kies ervoor de jouwe te zijn. Alles wat je met me doet, wil ik even graag als jij." zei ze intens. Ik kauwde op mijn onderlip.
"Maar je bent zo perfect." protesteerde ik.
"Ik ben niet perfect." ontkende ze. Koppig knikte ik.
"Jawel. En elke keer dat ik je aanraak, ben ik bang dat ik je kapot ga maken. Omdat ik je niet mag aanraken."
"Haz, dat is belachelijk. Wie zegt dat je me niet mag aanraken?" vroeg ze verward. Ik haalde mijn schouders op.
"Ik voel het gewoon. Shit, je weet ook dat ik je eigenlijk niet kan hebben, Lil. En het gaf me nooit een slecht gevoel, integendeel. Maar nu realiseer ik me hoe gevaarlijk het is. Ik mag je niet langer zo vergiftigen."
"Je bent in de war, dat is alles. Al je emoties zijn intenser en chaotisch door wat je aan het doormaken bent. Je kan niet helder denken." zei ze. Ze ging op haar tippen staan en kuste het puntje van mijn neus.
"Zie, er gebeurt niets." fluisterde ze, voor ze haar zachte mond heel behoedzaam op de mijne drukte. Na haar tedere, zalige kus keek ze me met grote onschuldige ogen aan.
"Je vergiftigt me helemaal niet. Ik ben nog steeds dezelfde Lily." zei ze zacht. Ik trok mijn neus op en aaide heel langzaam op en neer haar zijden. Even onwerkelijk zacht als anders.
"Je maakt me zoveel beter, Haz. Ik voel me zo compleet wanneer ik bij je ben." bekende ze verlegen. Ik likte langzaam over mijn lippen. Ze legde haar hand op mijn borstkas en liet haar slanke vingers heel langzaam over mijn buik naar beneden glijden.
"Ik hou van je, Harry." fluisterde ze zacht. Ze krulde haar smalle armen rond mijn middel en knuffelde me stevig, zich dicht tegen me aan drukkend.
"Lily." prevelde ik in haar haar, voor ik haar met een grom ophees en neerzette op het blad. Ze sloeg haar benen rond mijn middel en haar armen rond mijn nek, voor ze me lui en liefdevol kuste. Langzaam gleden mijn handen op en neer haar smalle rug onder haar wijde hemd.
Ik had mijn tanden zelfs nog niet gepoetst nadat ik een fles whiskey achterover had gekapt, een heel pak sigaretten had opgerookt en het vervolgens allemaal weer had uitgekotst in mijn toilet. Ik had nooit een grotere afkeer van mezelf gehad dan nu, maar Lily haast nog nooit een grotere drang dichterbij me te zijn. Wilde ze me troosten?
"Ik hou van je." fluisterde ze opnieuw tegen mijn open mond, voor ze wat dieper inademde en haar tong aarzelend tegen de mijne drukte. Ik liet haar de kus aftastend leiden, haar nagels in mijn rug geboord, haar lichaam tegen het mijne genesteld. Kort streelde ik met mijn knokkels op en neer haar middel, voor ik mijn hand rond haar kaakbeen krulde en haar mond dwingend naar mijn wang leidde. Gretig kuste ze me ook daar, terwijl ze haar hand in mijn haar begroef en met haar nagels over mijn hoofdhuid gleed. Ik rilde genietend. Het puntje van haar tong gleed heel langzaam langs mijn oorschelp.
Fuck, maak me de jouwe, baby. Laat je sporen achter, smeekte ik in mijn hoofd, voor ze haar gezicht in mijn nek begroef en tevreden zuchtte. Ik glimlachte en streelde door haar blonde haar.
"Dankjewel." fluisterde ik in haar oor.
"Waarom?" vroeg ze zachtjes met haar mooie, heldere stem. Ik haalde mijn schouders op.
"Omdat je me goed laat voelen. En me gekalmeerd hebt." Ze glimlachte schattig en keek vanonder haar wimpers naar me op. Ik smolt bijna toen ik mijn engel zo in mijn armen zag liggen.
"Jij laat me ook goed voelen." fluisterde ze. Ik streelde met mijn neus langs de hare.
"Ja, baby?" prevelde ik. Ze knikte.
Enkele seconden lang bleven we smoorverliefd naar elkaar staren. Mijn benen voelden week; mijn buik maakte een salto.
"Lily?" Ze humde zacht. Ik gaf een zacht kusje op haar blozende jukbeen.
"Ik hou ook van jou, baby girl. Zoveel." Ze glimlachte vertederend en begroef haar gezicht in mijn nek, te verlegen om me aan te kijken. Ik knuffelde haar innig en wentelde me gretig in het abrupte, astronomische gevoel van geluk in mijn binnenste.
"Breng je me terug naar bed?" vroeg ze zacht. Glimlachend knikte ik. Terwijl ik haar optilde en met mijn handen onder haar dijen moeiteloos naar mijn slaapkamer bracht, viel ze haast in slaap tegen me. Ik ontweek het glas op de grond en ging ontspannen zuchtend met haar in mijn veilige bed liggen. Ze nestelde zich op me en vertrok bijna direct naar dromenland. Ik bleef haar daarentegen nog een hele tijd bestuderen, nadenkend over mijn wanhopige onzekerheid omtrent haar.
Had ze gelijk? Verdiende ik haar?
Ik had geen idee in hoeverre mijn twijfel gegrond was, maar ik kon het dreigende gevoel van onze nakende, gedwongen scheiding toch niet van me afschudden. Het besloop ons langzaamaan, klaar om ons te verstikken en ons meedogenloos uit elkaar te scheuren.

De volgende ochtend stond ze in de keuken brood te toasten en terwijl een boek te lezen toen ik na mijn douche mijn kamer verliet. Ik had mijn boksoutfit al aan en mijn sportzak over mijn schouder geslagen. Vragend keek ze op toen ze me hoorde.
"Hey." lachte ze liefjes, nieuwsgierig vervolgend: "Vertrek je al?" Ik knikte en liet mijn zak vallen, voor ik mijn hand in haar nek legde en opzij boog, zodat ik haar teder kon kussen.
"Goedemorgen." giechelde ze liefjes tegen mijn mond, mijn korte speelse kusjes gewillig aanvaardend.
"Goed geslapen?" fluisterde ik grijnzend tegen haar wang, mijn geamuseerde ogen kort laten afdwalend naar de houten eettafel, waar de rest van onze huisgenoten ons subtiel in de gaten aan het houden was.
"Hmmm. En jij?" bloosde ze. Ik had haar nog niet wakker gezien sinds ik was opgestaan. Ik knikte en liet mijn hand naar beneden glijden, tot op haar onderrug, zodat ik met de andere naar de vers gezette pot koffie kon reiken en een lege tas op het aanrecht kon vullen.
"Voel je je beter?" vroeg ze zachtjes, zodat enkel ik haar kon horen. Ik knikte snel. Het klopte deels: fysiek voelde ik me stukken beter; mijn misselijkheid en hoofdpijn waren voorbij. Mentaal verkeerde ik jammer genoeg nog steeds in een kuttoestand. Dat liet ik echter achterwege, en in de plaats keek ik over haar schouder naar het boek in haar handen.
"Shakespeare. Mijn Britse trots." grijnsde ik. Mijn vingers gleden verder, tot ik mijn hand rond haar zij kon krullen en mijn lichaam teder tegen het hare kon drukken. Ze glimlachte en leunde achteruit tegen me.
"Voor vergelijkende literatuur." knikte ze, alsof het me een fuck kon schelen waarom ze om negen uur 's ochtends gestoord genoeg was om één van zijn stukken te lezen.
"Oh ja?" fluisterde ik, spelend met de rand van haar blauwe hemd en een kus op haar losjes opgestoken haar drukkend.
"Romeo en Julia." knikte ze. Ik snoof schamper.
"Natuurlijk". Ze boog met een klein kreuntje opzij toen ik in haar heup kneep.
"Shit," grijnsde ik, "is dat genoeg om je opgewonden te maken, prinses?" Blozend cirkelde ze haar vingers rond mijn pols.
"Hmmm, ik denk dat ik weet hoe ik dat vanavond voor je kan remediëren." Hoofdschuddend greep ik mijn tas koffie, blies er zacht in en goot het toen in één teug door mijn keel. Ze las terwijl met een nauwelijks zichtbare glimlach verder. Kort keek ik mijn huisgenoten even verder weer aan. Ik klemde mijn tanden op elkaar toen ik Louis naar haar zag staren.
"Hey, Lil." mompelde ik subtiel. Ze keek me verstoord aan.
"Ga eerst nog iets extra's aantrekken voor je bij hen aan tafel gaat zitten, ja?" vroeg ik lichtjes dringend, kort kijkend naar haar blote, slanke benen en het korte shortje dat ze droeg. Ze was zoveel zelfverzekerder geworden over zichzelf en haar eigen lichaam sinds ze hier was komen wonen en ik kon er onmogelijk blijer mee zijn.
Maar haar lichaam was enkel voor mij bestemd. Geen enkele andere man, zeker Louis niet, had het recht haar op deze manier te zien, zeker niet na wat hij met haar gedaan had.
Ze zuchtte.
"Oké, goed." Ik knikte goedkeurend en drukte nog en snelle kus op haar mond.
"Ik moet gaan." zei ik. Ze knikte.
"Ik kan na je training langskomen? Dan kunnen we samen naar huis. Sophia heeft eerder gedaan." stelde ze voor. Ik verstrakte.
"Oh... Eh, nee. Dat gaat niet." zei ik ongemakkelijk, voor ik aan mijn nek krabde. Ze fronste en legde haar boek opzij.
"Hoezo?"
"Ik heb een extra training met Jim vanavond. Ik heb er de laatste tijd te veel gemist. Hij heeft me gisteren opgebeld." loog ik. Met een toegeeflijke knik glimlachte ze, maar toen bevroor haar lieve lachje en keek ze me wantrouwig aan.
"Wacht, opgebeld? Je hebt nog steeds geen nieuwe gsm." zei ze niet-begrijpend.
Shit. Shit, fuck, damn it.
Fuck.
"Ik..." Ik schraapte mijn keel, terwijl het koud zweet me uitbrak.
"Ik bedoel dat hij het me verteld heeft in zijn appartement." lulde ik me er op hese toon uit. Ze kneep haar ogen tot spleetjes en legde haar hand op mijn borstkas toen ik haar onverwachts kuste. Niet overtuigd bewoog ze haar lippen amper tegen de mijne. Toen ik me lostrok, greep ze de stof van mijn T-shirt in haar vuist en trok me dichterbij.
"Als je aan het liegen bent tegen me, Harry Styles..." begon ze dreigend, terwijl ze aandachtig in mijn ogen staarde en mijn reactie probeerde te peilen. Slikkend schudde ik mijn hoofd.
"Nee, natuurlijk niet." zei ik snel, voor ik mijn arm rond haar heen sloeg en haar een laatste keer kuste, deels omdat ik het wilde, deels om haar af te leiden. Nu gaf ze wel met een verslagen hum toe, haar kleine handen rond mijn middel vouwend. Kort aaide ik over haar zachte wang, terwijl ik mijn hoofd kantelde en de kus wat intenser maakte.
Ik negeerde de afkeurende protesten en het aansporende gejuich van mijn huisgenoten en trok me met een sensueel smakje los.
"Ga een langere broek aantrekken." zei ik nog, met mijn vingers op haar achterste drummend. Ze haakte haar vingers achter mijn sportshort en liet de rekker met een meedogenloos lachje terugspringen tegen mijn onderbuik. Ik gromde ongemakkelijk.
"Probeer aan me te denken vandaag." flirtte ze. Met mijn tanden opeen geklemd vouwde ik mijn hand rond haar kaakbeen.
"Je wordt mijn dood, ik zweer het." siste ik nog, voor ik mijn mond hard en kort op de hare ramde. Ze lachte vrolijk tegen mijn lippen, en zwaaide vertederend toen ik me van haar losmaakte en tegen mijn zin vertrok.

Mijn training was hels. Jim was nog steeds kwaad op me, en hij schonk me geen moment rust. Toen ik me 's avonds naar The Bronx haastte, was ik bekaf. Ook al was mijn tegenstander vandaag een incompetente nietsnut, dat nam niet weg dat ik niet in optimale staat was en al weken geen wedstrijd meer had gevochten.
Lange rijen opgewonden toeschouwers stonden al aan te schuiven in de gure, kille straten van New Yorks smerigste buurt, toen ik mijn motor ongezien parkeerde en via de zijingang naar binnen glipte. Felix knikte geïntimideerd toen hij de deur openhield en ik langs hem beende.
Mijn groepje begroette me koeltjes toen ik Zacs, voorheen Finns, kleine vuile kantoortje binnenstapte nadat ik mijn sportzak had gedumpt in mijn kleedkamer. Ik wist dat ze nog steeds kwaad waren dat onze deal met John ten einde was.
"Harry." snauwde Aaron als een klein kind, voor hij zich omdraaide en na de verkondiging dat hij de ring een laatste keer ging controleren uit de ruimte verdween. Ik negeerde het en hield halt voor Zacs wankele houten bureau.
Hij schoof me met tegenzin mijn envelop met het vaste bedrag toe nadat hij me kort de hand had geschud. Ik nam het zonder hem te bedanken aan en propte mijn 'loon' onmiddellijk in mijn achterzak.
"Ik zou je er een lijntje bij aanbieden om je in de juiste mood te brengen, maar aangezien we niets hebben, kan je dat ook vergeten." blafte hij. Ik griste een biertje van het tafelblad. Alcohol zou maar voldoende moeten zijn vanavond.
"Ik gebruik niet meer." gromde ik. Dave snoof schamper.
"Proficiat."
"Fuck off." reageerde ik koeltjes. Hij fronste woest, maar slikte zijn antwoord in en wendde zijn ogen af. Ik haalde onhandig een sigaret uit mijn pakje met mijn vrije hand en stak het tussen mijn lippen, voor ik iedereen aankeek.
"Is er een probleem?" vroeg ik op dreigende toon. Niemand durfde te antwoorden. Ik hield de vlam van mijn aansteker geërgerd tegen het puntje van mijn sigaret.
"Het kan me geen fuck schelen wat jullie denken van mijn beslissing. Als je per se lijntjes wil, kan je zelf een fucking deal aangaan met fucking John." gromde ik, spelend met het blikje in mijn palm. Ik kneep er kort en hard in. Mijn woede was nu al weer hoge pieken aan het bereiken, sneller dan anders. Ik probeerde mezelf te kalmeren met een lange trek.
"Wel, hij wil enkel deals met jou." sneerde Nick. Ik trok mijn wenkbrauw op en keek hem spottend aan.
Terwijl ik mijn hoofd kantelde en de rook in mijn longen weer uitblies, mijn sigaret tussen duim en wijsvinger, mompelde ik: "Betekent dat ik de enige hier ben die in staat is deze klotegroep te leiden. Wat dan weer wil zeggen dat jullie doen wat ik zeg en aanvaarden dat ik hier de beslissingen neem." Ruw tikte ik mijn sigaret af op de grond.
"Iedereen die niet akkoord is, kan een andere fucking groep zoeken." voegde ik er nog woest aan toe, voor ik de jongens één voor één aankeek. Ze zuchtten verslagen.
"Whatever." wuifde Zac het weg. Ik knikte en draaide me al weer terug naar de deur.
"Harry!" hield Dave me echter tegen.
"Nog iets?" bromde ik.
"Komt Rose?" vroeg hij hoopvol. Met samengeknepen ogen keek ik hem aan.
"Nee." snauwde ik.
"Waarom niet?" vroeg Nick onmiddellijk. Ik nam met een scherpe inhaal een lange trek en blies de rook gefrustreerd weer uit.
"Omdat ze betere dingen te doen heeft."
"Jammer." zuchtte Nick. Ik rolde met mijn ogen en mompelde dat ik naar mijn kleedkamer zou vertrekken om me voor te bereiden. Ongeduldig stampte ik langs de belachelijke groep idioten, al was ik diep vanbinnen toch blij dat ze mijn relatie goedkeurden en een zwak hadden voor mijn lieve meisje. Toch een paar mensen in onze omgeving hadden hun mening over ons herzien en besloten ons een kans te geven.
Het voelde fucking veel beter dan ik mogelijk onder woorden kon brengen.

--
Opnieuw bedankt voor de lieve reacties en al jullie kudo's! Ik kan niet geloven dat ik er dit jaar al bijna 900 heb!!
xxx

Reacties (2)

  • Smexy

    Echt ongelofelijk goed hoe je dit allemaal beschrijft. Elke keer weer zit ik er helemaal in en vind ik het ontzettend jammer als het stuk weer afgelopen is.

    Ben echt benieuwd wat je allemaal nog in gedachten hebt in dit verhaal. Je houd het ontzettend spannend en onvoorspelbaar.

    Ge-wel-dig !

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Ben bang dat Harry gelijk gaat hebben dat ze gescheiden gaan worden!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen