Foto bij 22 Sent Out

Speciaal voor AmeranthaGaia een nieuwe bijnaam!
Ik heb een stukje voorruit geschreven, het verhaal gaat nu pas echt beginnen! #Spannennnnddd

Regel 1 op een date: eet geen moorkoppen of spareribs. Mission faled. Als een stel hongerige soldaten werkte we de spareribs met patat weg. Zonder mes en vork natuurlijk. Het was zo oncharmant! Kolonel Spareribbakker kon het zo te zien niet deren. Hij was zelf op zijn minst zo erg.
“Wil je blijven slapen? Het is al 11 uur, en ik had je een slaapplaats beloofd.” JA, JA, JA, schreeuwde mijn lichaam meteen. Maar ik wist dat hij zich zou gaan houden aan wat hij had gezegd: “Vandaag niet. Vandaag mag jij je voelen zoals ik de vorige week”. Fuck me waarom had ik het mezelf zo moeilijk gemaakt? Het was een kat en muis spelletje geworden.
“Graag, ik mag vast je t shirt lenen? Ik trok het mijne uit en trok het zijne van zijn lichaam. ”Licht verbaasd keek hij me aan maar maakte geen aanstalten het shirt terug te halen. Hij pakte een nieuwe uit de kast en trok het aan.
“Ga jij maar in het bed liggen. Ik neem de bank wel.”
“In jouw bed? Moet jij daar niet liggen?”
“Ik slaap morgen wel weer bij, jij hebt echter al je energie nodig” Hij lachte even maar hield het niet lang vol. Ik had nog steeds het gevoel dat hij iets wilde vertellen.
“Wat gaan we morgen doen?”
“Jij gaat morgen trainen, en daarna gaan we feesten”.
“Feesten op maandag avond?” Ik snapte er echt helemaal niks meer van.
“Morgen zul je het zien, slaap lekker”. Hij zag er triest uit, maar ik vroeg er niet naar. Kennelijk wilde of kon hij het niet vertellen. Ik ging in zijn bed liggen en viel in een diepe slaap.

De volgende morgen zette hij me af op de basis. Alexander wachtte even in zijn auto voordat hij ook het terrein op zou gaan. Hij had nogmaals benadrukt dat ik mijn mond moest houden en dat we echt niet gesnapt mochten worden.

De training was verschrikkelijk. Als ik dacht dat ik na een paar weken geen spierpijn meer kon krijgen had ik het mooi verkeerd. Alexander had tot zover gelijk gehad, maar een feest, ik kon het nog niet plaatsen op een maandag avond. Tijdens het avond eten werd het allemaal duidelijk. Iedereen werd opgeroepen in de eetruimte voor een belangrijke mededeling. De ruimte zat bomvol met soldaten in legeruniformen.
“Hallo allemaal” Begon een hoge pief uit het leger die ik nog nooit gezien had. “Sommige kennen mij wel, andere niet. Ik ben James Omit en ga over de uitzendingen. Vandaag ga ik bekend maken welke soldaten er uitgezonden gaan worden. Ben je nog niet klaar met je opleiding, dan zul je niet opgenoemd worden. Ben je wel opgenoemd dan mag je mijn kant op komen”. Meneer HogePiefJames begon een hele lading namen op te noemen. Ik luisterde niet eens, ik was toch nog niet klaar voor de komende 3 maanden. Ik ging pas luisteren toen Alexander werd genoemd. “….. gaan naar Irak onder leiding van Kolonel Kalmeyer. Vanavond zal het afscheidsfeest plaatsvinden, morgenochtend zullen ze vertrekken”.

Reacties (4)

  • Magicsongzz

    Ohneeeeeee

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Hij zorgt maar dat die blijft leven
    Kunnen ze daar verder spelen
    Als die muts had opgelet teminste!!
    Dan hoorde we of ze mee ging!!

    2 jaar geleden
  • Manonxxx

    Nee, Nee, Nee!
    Dan moet ze mee gaan, of iets in die richting. Want anders is het niet leuk...

    Snel verder, alsjeblieft? X

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Neeeeeee! Straks gaat Kolonel Spareribbaker dood! Er is maar een optie: vanavond gaan ze heeeeeeeel leuk feesten, want anders is het te laat.

    2 jaar geleden
    • Mariet1994

      Omg die bijnaam is kei genig

      2 jaar geleden
    • Butterflygirl

      Agreed. De bijnaam is minder, ik ben nog steeds voor kolonel zaklamp

      2 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Kolonel Zaklamp is inderdaad nog de beste tot nu toe. Kolonel Zaklamp heeft wel echt een speciaal plekje in mijn hart.xD

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen