Foto bij Letter 1.

Lieve Liam,

Wauw, dit is zo raar. Een brief schrijven naar iemand en weten dat diegene hem nooit te lezen zal krijgen. Dat is mijn bedoeling in elk geval. Misschien dat een of andere idioot hem ooit in handen zal krijgen en hem aan je laat lezen, maar ik hoop dat je dan zal beseffen dat het nooit mijn bedoeling is dat je hem leest. Al hoewel, misschien ... ooit. Als anders alles is. Maar dat zullen we dan wel zien, I guess. Weet je waarom ik dit doe? Vast niet. Ik wil gewoon alles van me afschrijven. Mijn gevoelens, mijn angsten en mijn kleine beetje woede. Woede die steeds groter wordt eigenlijk. Ik mis je.
Zo dat is eruit. Elke keer als ik een stelletje zie, in het echt, of op de televisie, vergelijk ik het met ons. En dan merk ik weer hoe erg ik je mis. Mensen vinden het gek dat ik je mis, na acht maand tijd. Maar het is alweer viertien maand geleden dat we samen kwamen, en ik haat het. Als ik 's avonds in bed lig haal ik herinneringen op. Het is een soort automatisme. Dan denk ik aan de eerste keer dat ik je zag, buiten school om. 1 januari. Je zou langskomen om mij en Alissa van drank te voorzien. Ik was zo ontzettend zenuwachtig. Ik heb het er best wel vaak over gehad met Alissa. We waren continu aan het kijken of we het zouden redden met de tijd, omdat mijn moeder nog niet weg was. Toen je er bijna was, was ze nog steeds in huis. Waren we boven, ging de bel. Ik dacht dat ik een hartaanval kreeg, maar het bleken gelukkig vrienden van mijn ouders te zijn, die haar op kwamen halen. Die avond was ik druk, misschien wel te druk. Maar ik heb je niet afgeschrikt toen, want je kwam kijken bij de jazz. Ik dacht dat ik gek werd van de zenuwen.Ik had er zo m'n best op gedaan om je over te halen te komen. En daarna bood je spontaan aan om te komen kijken de dag erna, en de hele dag met mij op de tribune door te brengen. En nog geen vier dagen erna begon het echt voor ons. Eruit gezet worden tijdens de les, en als je terugkomt dat de hele klas je aankijk en ons vraagt of het al officieel is. Op die dag kwam ik er achter dat je net zoveel voor mij voelde als dat ik voor jou voelde. En toen we twee dagen erna met z'n drieën weggingen was het ontzettend ongemakkelijk, voor ons beide. Ik wist dat je me leuk vond, maar ik mocht het nog niet weten. Ik ben blij dat we een paar dagen later toch afspraken met z'n tweeën. Het was geweldig, gezellig en ontzettend lief. Ik had de beste tijd ooit. En de dag voor Valentijnsdag kwamen we eindelijk samen. We hebben echt te leuke dingen meegemaakt.
Het leren skiën en snowboarden in twintig minuten bijvoorbeeld.
De keren dat je stiekem langskwam terwijl het echt niet mocht.
Het schilderij dat je gemaakt hebt en dat nu achter mijn kast staat omdat het teveel pijn doet om naar te kijken.
Gewoon het afspreken, en samen op bed een film kijken en in slaap vallen.
We hebben hele mooie dingen meegemaakt, maar ook minder leuke dingen.
Ik zal niet zeggen dat je vreemdgegaan bent, maar je hebt ooit in een dronken bui een van mijn beste vriendinnen gezoend. Het was een kus, je wist er niets meer van, maar je brak mijn hart Li.
Ik weet nog dat we toen je een week weg was en geen internet had ik je elke avond heb gebeld met de huistelefoon. Wat waren mijn ouders boos toen ze de telefoonrekening kregen zeg.
Onze laatste ruzie was het grootste dieptepunt. En het einde van de relatie.
En twee weken later kwam je mijn hele wereld op z'n kop zetten. Het was verschrikkelijk. We leken een stel, maar waren het niet. We brachten drie maand lang alsnog ontzettend veel tijd met elkaar door.
En toen kwam zij. Sarah. Iemand waarvan ik dacht dat ik er een vriendschap mee had opgebouwd, maar die me liet vallen toen ze doorkreeg dat je in haar geïnteresseerd was. Het kwetste me enorm. Ik had je al bijna twee maand niet gesproken, toen alles weer begon. Je begon weer interesse te tonen, je begon weer te flirten. En natuurlijk had ik er niet op in moeten gaan, maar je maakte me zo gelukkig. Ik had nooit met je mogen zoenen, ik wilde het niet. Maar toch was ik zo blij op dat moment. Ik dacht echt dat je voor mij zou kiezen. Je had het erover gehad met mijn vriendinnen. Je had gezegd dat je tijd met me door wilde brengen om te kijken wat je voelde, en om zeker te zijn van je gevoelens voordat je Sarah zou dumpen. Maar helaas. Je ging met haar op vakantie, en alles stopte weer.
Je moest kiezen. Zij of ik. Je koos voor haar.
Diep in mijn hart hoop ik nog steeds dat je ooit voor mij zal kiezen. Ik kan niet zonder je. Je bent zo belangrijk voor me. Een blik, en ik ben gelukkig. Je lach zorgt ervoor dat mijn hart alle kanten opspringt, en er een hele dierentuin losgaat in mijn buik. Ik mis je zo erg Liam. Ik mis alles wat je deed, alles wie je was.
Ik mis jouw armen om mijn middel als ik me alleen voel, als ik verdrietig was, als ik het koud had of als ik gewoon even een knuffel nodig had.
Ik had nooit verwacht mezelf zo te verliezen aan een jongen. Ik dacht dat het niet voor mij was weggelegd, maar het was me dus wel gegund. IK hoop echt dat je ooit inziet hoeveel ik van je hou, en dat je ooit weer van mij zou kunnen houden zoals je deed.
Ik hou van je,

Reacties (4)

  • Magicsongzz

    I like it!

    2 jaar geleden
  • Loveorlout

    OMG IK HEET ALISSA IN HET ECHT:)leuke namen!

    2 jaar geleden
  • HarrysWife

    Wauw, Lot.
    Heeeeeel erg mooi!
    As always.
    Ben trots op jou! xxx

    2 jaar geleden
  • IrisThePiris

    Ik ben er snel bij ;O
    Maar woow, jij kan goed schrijven, dit lijkt een veelbelovende story te worden;)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen