Foto bij Chapter fourty-seven

Vol verbazing kijk ik naar het tafereel dat zich afspeelt op het voetbalveld voor me. Het Raimon team speelt tegen een volledig meisjesteam en hebben het eerste doelpunt tegen ontvangen. Terwijl ze overduidelijk deze dames hebben onderschat, kan ik niet anders dan zachtjes lachen. Als Someoka hier nu was geweest en niet geblesseerd achter zou zijn gebleven, dan had hij waarschijnlijk staan schreeuwen van frustratie. Hij had namelijk net zo hard bespeeld en bedonderd worden als de rest nu wordt. ‘Als ze zo doorgaan dan moet Ichinose het team verlaten,’ zegt Haruna bezorgt. Ik kijk verbaasd opzij en kijk haar met grote ogen aan. ‘Pardon? Zei je nou dat als ze verliezen, Ichinose het team moet verlaten?’ vraag ik haar niet begrijpend. Haruna kijkt verbaasd naar me om en knikt bezorgt. ‘Dat meisje met de blauwe haren is stapelverliefd op hem. Omdat ze hem niet wilde laten gaan, heeft Megane aangeboden om tegen ze te spelen. De winnaar zou Ichinose krijgen,’ legt ze uit. Met nog steeds grote ogen, kijk ik van Haruna, naar het veld, waar Megane op mijn positie staat. Hij staat alleen maar te stuntelen en zodra iedereen tegen hem uitvalt, heb ik het toch wel met hem te doen. Met een diepe zucht, duw ik mezelf met mijn krukken overeind en werp een blik op Kai. ‘Mag ik spelen?’ vraag ik. Kai draait verbaasd zijn hoofd naar me toe en aan zijn gezichtsuitdrukking te zien, kan ik nu beter zeggen dat ik een grapje maak. ‘Wat denk je zelf?’ zegt hij droog. Met een pruillipje stap ik naar hem toe. ‘Alsjeblieft? Megane speelt nu nog slechter terwijl hij in ‘topconditie’ is, dan dat ik met mijn krukken op het veld sta,’ brom ik een beetje. Kai staat met zijn armen over elkaar en trekt even zijn wenkbrauw op. Hij schudt langzaam zijn hoofd en wijst vervolgens naar de bank. ‘Zitten,’ zegt hij bevelend. Ik draai brommend mijn gezicht weg en hobbel terug naar de bank. Met een zucht plof ik neer en kijk op als het team naar de kant komt. Aan mijn gezicht kunnen ze al zien dat ik mijn commentaar al klaar heb staan, maar ik besluit toch mijn mond te houden als er een beetje geïrriteerd gekeken wordt. ‘Je wordt bedankt, Megane. Als jij je grote mond nou had gehouden, dan zaten we niet met dit gedoe,’ bromt Kazemaru. Megane schuift ongemakkelijk een stuk bij de groep vandaan en woelt door zijn haren. ‘Misschien heb ik ze toch een beetje onderschat,’ mompelt hij dan. Ik grinnik zachtjes en kijk dan bemoedigend naar de groep. ‘Kom op jongens! Wij strijden tegen de aliëns! Dit kunnen jullie makkelijk. Jullie moeten alleen je ritme weer op zien te pakken,’ moedig ik ze glimlachend aan. ‘Weet je hoe moeilijk dat is met zo een prutser naast je?’ bromt Atsuya geïrriteerd. Hij werpt een boze blik naar Megane en kijkt dan op me neer. ‘Doe dan alsof hij niet op het veld staat,’ zeg ik schouderophalend. Atsuya kijkt me even verrast aan en knikt dan loom. ‘Zal misschien nog makkelijker spelen ook,’ mompelt hij. Als Shiro naast me komt zitten, schuif ik een stukje voor hem op en por hem in zijn zij. ‘Gaan we een ijsje halen na de wedstrijd? Ik wil afgelost worden van Kai,’ zeg ik met een lach. Als ik mijn blik omdraai naar Kai, kijkt hij me even boos aan en steekt zijn tong naar me uit. Ik draai lachend mijn gezicht om en steek mijn tong uit naar Atsuya als hij meteen protesteert. ‘Maar ik wil ook!’ jammert hij zielig. Ik schud lachend mijn hoofd en wijs naar het veld. ‘Ga je eerst maar bewijzen,’ daag ik hem uit. Atsuya werpt een blik op het veld, waar het meisjesteam al klaar staat en lacht schamper. ‘Die heb ik zo het veld uitgespeeld,’ zegt hij zelfverzekerd en loopt daarna direct het veld op. ‘Hou hem in de gaten, oké?’ vraag ik lachend aan Shiro. Shiro schudt lachend zijn hoofd en aait over mijn bol. ‘Doe ik.’

Na een eenzijdige tweede helft waar Raimon duidelijk de overhand heeft genomen, eindigd de wedstrijd met 4 tegen 1. Dat betekent dat Ichinose veilig is gesteld. Ik rek me even brommend uit en wenk Shiro naar me toe. Hij kijkt me even vragend aan, maar dat verandert al snel in een opgewekte glimlach. ‘Ijsje!’ roept hij lachend en stapt naar me toe. Hij helpt me glimlachend overeind en terwijl ik op hem leun, probeer ik mijn benen een beetje te laten wennen door zonder krukken te staan. Het voelt redelijk, maar is zeker nog onprettig om nu te gaan lopen zonder dat beetje extra steun die de krukken geven. Als ik de krukken in mijn handen gedrukt krijg, kijk ik dankbaar naar Shiro en maak aanstalten om weg te lopen.
‘Ik heb jullie heel erg onderschat voor een groep meiden. Hebben jullie een geheim dat jullie zo goed spelen?’ hoor ik Megane achter me vragen. Ik stop met lopen en kijk verbaasd achterom, waar de hele groep met meiden, bovenop hun aanvoerder springen om haar, haar mond te laten houden. ‘Maar mijn schatje wil het graag weten. Kom op meiden, gun me dit,’ vraagt het meisje smekend aan haar team. Ze lijken heel even te twijfelen, maar stemmen dan toch in. ‘Zo te horen moeten we het ijsje even uitstellen,’ zucht ik diep. Shiro schenkt me een glimlach en aait door mijn haren. ‘We gaan alleen even kijken wat ze ons laten zien, daarna halen we er eentje,’ stelt hij voor. Ik knik instemmend en stap dan op mijn tempo achter de groep aan.
Eenmaal bij een pretparkattractie aangekomen, stap ik achter de rest aan naar binnen en kijk om mij heen. ‘Hier kan het niet zijn. Ik heb hier alles doorzocht,’ geeft Domon verrast aan. Het meisje met de blauwe haren leidt ons naar een plateau en kijkt ons grijnzend aan. ‘Dat is wat iedereen zou denken. Dat maakt het een groot geheim,’ beantwoordt ze Domon en duwt dan de leuning omlaag. Het plateau waar we met zijn allen op staan, komt in bewegen en zakt op een rustig tempo naar beneden. Met grote ogen kijk ik om mij heen en kijk ik over de leuning naar beneden als we een faciliteit vol met machines betreden. Iedereen gaat meteen op onderzoek uit zodra het plateau tot stilstand komt en door de druk die zich op mijn lichaam plaats, weet ik meteen dat dit is waar we naar zochten. ‘Aliea,’ mompel ik zachtjes. Kidou kijkt me meteen verrast aan. ‘Wat is er, Milou?’ vraagt hij me. Ik kijk verbaasd om naar hem en schud mijn hoofd. ‘Niets, maar.. Ik denk dat dit de Aliea basis is waar we naar zochten. Ik kan het..’ ‘Voelen?’ maakt Kidou mijn zin af. Ik kijk hem verrast aan en knik dan bedenkelijk. ‘Zo kun je het noemen ja,’ beantwoord ik hem. Een zwakke glimlach staat op mijn gezicht en besluit op onderzoek uit te gaan.
Het duurt niet lang of iedereen heeft zich ontfermt over een aantal machines om te trainen. Een paar luide knallen trekken mijn aandacht en stap er op een rustig tempo op af. Ik stap een redelijk lange gang door en stop voor de deur waar de knallen vandaan komen. Zodra ik dichtbij genoeg sta, schuiven de deuren open en zie ik Atsuya op het veld staan. Een luide en gefrustreerde schreeuw verlaat zijn mond als hij een harde trap tegen de voetbal voor hem geeft. De trainingsrobot die zich in het goal bevindt en op hoge toeren staat te draaien, krijgt een behoorlijke oplawaaier, maar heeft genoeg kracht om de bal keihard terug te blazen. ‘Atsuya?’ zeg ik zacht en bezorgt. De jongen reageert niet, geeft opnieuw een harde knal tegen de voetbal aan en zodra het in aanraking met de robot komt, kaatst de bal net zo hard weer terug en raast het mijn kant uit.

Reacties (1)

  • Luckey

    Wou al zeggen
    Als ze niet van dat Meisen team winnenxD
    En dan schiet ze zonder bij na te denken die bal weg
    Snel verder!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen