Foto bij 076

Home has never
left us.
We are bones,
we are home,
and my god,
we are not alone
and I will sing
this until
my lungs cave
in.
- Christopher Poindexter

Harry Styles


"Je zou haar nooit geslagen hebben." grinnikte ik in haar krullen, warrig door ons passionele moment. Ze giechelde en kroop nog wat dichter tegen me aan.
"Nee, natuurlijk niet!" lachte ze, terwijl ik haar nek zachtjes masseerde en op haar neerkeek. Met ondeugende fonkelingen in haar ogen streelde ze over mijn lippen.
"Enkel aan haar stomme haar trekken." bekende ze liefjes. Ik glimlachte en draaide ons om, zodat we allebei op onze zij lagen en beter naar elkaar konden kijken. Ze zuchtte ontspannen en liet me mijn knie tussen haar benen duwen. Zo dicht mogelijk trok ik haar tegen me aan. Verborgen onder mijn warme laken en in elkaars omhelzing kusten we teder.
Meer dan ooit besefte ik dat dit het was. Dat zij het was: mijn grote, ultieme, ware liefde. Fuck, ik had er nooit in geloofd. En al had ik het gedaan, ik zou nooit werkelijk gedacht hebben dat ik mijn droommeisje zou vinden. Maar hier was ze, echt en in mijn armen en van mij. Met een zacht smakje trok ik me los; kort gleed ik met het puntje van mijn neus langs de hare.
"Ik denk wel dat ik gewonnen zou hebben als we echt hadden gevochten." zei ze met een kleine giechel. Ik grijnsde.
"Hmm, ongetwijfeld." beaamde ik, het stiekem ook menend. Ze lachte opnieuw schattig, zo zorgeloos en vol jonge onschuldigheid. Ontspannen krulde ze haar slanke arm rond mijn middel, en drukte nog een zacht, liefdevol kusje op mijn mond.
"Ik hou van je." zuchtte ze, toen ze erna dicht tegen me aan kroop en haar gezicht in mijn nek verstopte. God, dit was perfect... Langzaam kamde ik met warme vingers haar zachte blonde golven achteruit.
Al onze problemen vielen weg: mijn drang naar coke, mijn geldgebrek, Marcus... Enkel wij en onze liefde in ons kasteel van lakens en warmte. En toch... Meer dan ooit voelde ik de nakende dreiging van iets onheilspellends. Iets vreselijks. Als om haar te beschermen tegen het irrationele idee, omarmde ik haar wat steviger.
"Lily?" Ze humde.
"Kijk naar me, baby." spoorde ik haar teder aan. Ze deed wat ik vroeg en hief haar hoofd op. Ik was nog steeds aangeschoten genoeg om mijn woorden te geloven: "Ik ga je meenemen." Niet-begrijpend keek ze me aan.
"Meenemen?" herhaalde ze met haar mooie, heldere stem. Ik knikte.
"Naar waar?" Ik liet mijn mondhoeken omhoog krullen.
"Maakt niet uit. Zolang het maar weg is. We kunnen samen vertrekken, weg van alles en iedereen hier. Gewoon wij twee. Ik zorg dat ze ons nooit meer kunnen vinden, dat ze ons nooit uit elkaar kunnen halen." zei ik zacht. Verwonderd keek ze in mijn ogen, maar toen glimlachte ze breed.
"Wil je dat?" Ze knikte fel.
"Ja." lachte ze, voor ze haar mond op de mijne drukte en me verlangend kuste. Haar kleine hand gleed in mijn krullen. Ik ademde genietend uit door mijn neus en fronste kort in onze betekenisvolle kus. Toen ze zich weer lostrok, giechelde ze zachtjes. Ik legde mijn hand in haar nek en aaide met mijn duim over haar zachte wang. Haar kutfamilie kon hun belangrijkste Harper-Whitney vergeten. Ze was van mij nu.
Heel even, al was het maar voor deze nacht, leek ons plan haalbaar. Morgen haalde ik haar hieruit, en vertrokken we samen naar ergens ver van hier, waar ik haar voor altijd bij me kon houden. Waar ik haar aan niets of niemand kon verliezen.
De opzwepende muziek in de woonkamer was vaag te horen van waar wij lagen.
"We kunnen gaan naar..." begon ze geconcentreerd te denken. Ik gromde en draaide ons om, zodat ik me tussen haar benen kon nestelen. Ik kuste haar kort, haar gedachte onderbrekend.
"Naar een warme plek. Waar ze heel, heel, heel weinig kleren dragen." stelde ik hees voor, voor ik wat naar beneden schoof en de zachte huid naast haar schouder kuste. Ze schaterlachte ongewild toen ze mijn kus even later op haar gevoelige buik voelde.
"Ja, is goed." beaamde ze, door mijn krullen strelend. Grijnzend ging ik weer boven haar hangen. Een hele tijd bleven we gelukzalig naar elkaar lachen, maar toen zuchtte ik en aaide kort over haar wang.
"Zweer dat je met me meegaat. Dat we samen weglopen." fluisterde ik. Ze keek me met grote, eerlijke ogen aan.
"Ik zweer het." knikte ze snel. Ik dacht erover na. Kon het niet? Konden we niet een plaats zoeken, ver van hier, waar we gelukkig konden zijn? Ik was vierentwintig en legaal; theoretisch gezien kon ik haar overal mee naartoe nemen. Ik zou voor haar kunnen zorgen, haar kunnen beschermen en haar een mooi leven geven. Toch? Ik kon werken, en zij verder studeren, zodat ik haar de toekomst kon geven die ze wilde. Het zou moeilijk zijn in het begin, maar we zouden ons er wel door slaan. Samen.
"Italië. Of Frankrijk. Het zuiden." glimlachte ze. Ik grijnsde en knikte onmiddellijk.
"Ja. Ja, dat klinkt goed." Ze lachte uitgelaten en kuste me opnieuw.
"Hmmm, morgen gaan we. Ik meen het." prevelde ik. Ze maakte een instemmend geluidje. Fuck, dit was het dan. Impulsief en plots beslist, misschien, maar het was het beste fucking idee dat ik ooit had gehad. Ik streelde over haar kaaklijn, voor ik een zacht kneepje in haar kin gaf. Ze opende haar mond gewillig voor me.
We kregen niet genoeg van elkaar. Nog drie keer nam ik haar die nacht, voor we uitgeput in slaap vielen, verstrengeld en dromend over een beter leven.
De volgende dag werd ik verward wakker. Ik had lichte hoofdpijn.
Met kleine oogjes hief ik mijn hoofd op, en keek op mijn digitale klok. Half tien. Met een kreun ging ik weer liggen. Ik nestelde mijn neus in Lils zachte, compleet vernestelde krullen, en omarmde haar steviger. Ze sliep nog vast in mijn armen, met haar smalle rug tegen mijn borstkas. Euforisch genoot ik ervan haar kleine naakte lichaam tegen het mijne te voelen; ze was gemaakt om door mij vastgehouden te worden...
Tien minuten na mij werd ze met een kreuntje wakker. Ze wreef in haar ogen, keek me toen slaperig aan over haar schouder en glimlachte gelukzalig. Verlegen draaide ze haar hoofd weer weg; haar schattige lach smoorde ze in het kussen.
"Goedemorgen." grijnsde ik schor. Ze beet op haar lip.
"Hey." fluisterde ze liefjes terug. Ik hief mijn hoofd op en drukte enkele natte, sponzige kusjes onder haar oor. Ze humde tevreden en draaide zich met blosjes om in mijn armen. Onmiddellijk begroef ze haar kleine gezicht echter in mijn nek.
"Zo verlegen, baby? Hmm?" plaagde ik haar. Langzaam streelde ik door haar zachte vernestelde haar. Ze krulde haar slanke hand rond mijn ribben.
"Dankjewel voor gisterenavond." prevelde ze gesmoord tegen mijn getatoeëerde schouder. Ik grinnikte hees.
"Welk deel?" Nu hief ze haar hoofd wel op. Ze glimlachte ondeugend; ik wreef met mijn duim over haar ronde rode wang.
"Alles." zei ze zacht. Ze boog voorover, aftastend, en sloot haar ogen. Liefjes gleed ik met mijn neus over de hare, voor ik mijn nek strekte en mijn lippen zacht op de hare drukte. We kusten langzaam, slaperig en lui. Haar kleine warme hand gleed langs mijn zij naar mijn rug; ze boorde haar smalle vingers in mijn schouderblad. Schandalig seksuele smakgeluidjes vulden de kamer, terwijl ik haar een natte, tenenkrullend zalige kus gaf. Ik voelde de lucht rond ons zinderen.
Mijn hand gleed in haar nek; ik kon haar spieren voelen bewegen.
"Mmhh." kreunde ze in mijn mond, toen ik mijn been tussen de hare duwde en haar dichterbij trok.
Onze kussessie liep uiteindelijk nogal uit de hand. Pas een halfuur later lukte het ons om gesmoord lachend onze weg kussend naar de badkamer te zoeken. Ik hield haar in mijn armen en wandelde blindelings achteruit naar de deur in de hoek van mijn kamer, terwijl sensuele kusjes onder haar oor drukkend.
"Harry..." zuchtte ze gelukzalig, met haar vingertoppen in mijn bicepsen geboord. Met een zwaaitje draaide ik ons om toen we over de drempel stapten, met mijn grote handen rond haar opwindend fijne middel. Mijn gezwollen mond vond die van haar toen ik haar achteruit begon te leiden.
"Oooh..." zuchtte ze genietend.
Onze pulserende erotische energie eindigde met onhandige, natte, klungelige seks in de douche. Ik hield haar tegen de glazen wand gedrukt, veilig in mijn armen, en probeerde me staande te houden op de natte ondergrond. Schaamte bekroop me toen ik mijn hoogtepunt na enkele minuten al voelde naderen; ze voelde te goed rond me. Ik slaagde er desondanks in haar eerst te laten komen.
Toen we allebei gekalmeerd waren en ik haar nog steeds licht hijgend en smoorverliefd aanstaarde, glipte ik uit haar en zette haar voorzichtig neer, mijn liefde voor de schoonheid in mijn armen onmiddellijk verzegelend met een tedere, intense kus. Naknuffelend zeepten we elkaar in. Mijn gebruikte condoom lag vergeten in de hoek.
Erna praatten we onder de stralen over de vorige nacht.
"Twee meisjes hebben je deze week al proberen te versieren." gromde ik gefrustreerd. Ze giechelde en speelde met mijn vingers.
"Shit, Stella ging ervoor. Ze had onder je fucking rok gezeten als je haar had laten doen." Lily bloosde.
"Ik wist niet dat ze... Meisjes ook leuk vindt." zei ze met een schouderophaal. Ik fronste en streelde kort over haar zachte wang.
"Het maakt geen fuck uit. Maar ze moet met haar poten van je blijven." snauwde ik. Ze beet zacht op haar lip en bracht haar vingers naar haar nek.
"Hmmm, ik weet het niet. Het voelde goed, toen ze me kuste." loog ze, met een speelse glinstering in haar prachtige ogen.
"Fuck off." Ze giechelde en krulde haar kleine hand rond mijn biceps toen ik haar kaakbeen greep, zodat ik haar teder kon kussen. Ze zuchtte verslagen en liet me haar tegen me aan trekken. Toen ze zich lostrok, duwde ze mijn kletsnatte krullen uit mijn gezicht.
"Harry?" vroeg ze voorzichtig, lichtjes blozend. Ik humde.
"Meen je nog steeds wat je gisteren zei? Dat je met me wilt weglopen?" fluisterde ze blozend. Als versteend staarde ik haar een tel aan.
"Prinses..."
"Ik weet dat je dronken was. En dat het impulsief is, maar kunnen we het niet gewoon doen? Vertrekken?" Ze boog achteruit en keek me met betraande ogen aan.
"Lily, ik besefte niet wat ik zei. Je bent zeventien. Minderjarig. Ze kunnen me in de fucking bak steken als ik je als vierentwintigjarige ergens mee naartoe neem." Ze schudde haar hoofd.
"Het is geen ontvoering als ik vrijwillig meega! En ze zouden ons nooit meer vinden!" Ik schudde mijn hoofd, kwaad op mezelf dat ik het idee in haar naïeve, jonge hoofd had geplant.
"Ik kan je niet alles laten opgeven voor mij, baby. Je vrienden, je jeugd, Columbia..."
"Jij zou er zijn!" protesteerde ze. Gekweld kamde ik door haar natte haar, terwijl het water kletterend op ons neerviel.
"Je moet rationeel nadenken, Lil. Je weet even goed als ik dat het niet kan." Ze boorde haar nagels in mijn zij toen ik een zachte kus op haar hoofd drukte.
"En heel even dan? Ik heb drie weken vrij!"
"Volgende week is je verjaardagsfeest, schatje."
"Eén week dan! We kunnen heel eventjes weggaan. Samen. We boeken de goedkoopste tickets die we vinden, en we kunnen gaan naar gelijk waar, zolang we maar eventjes alleen zijn." Ik fronste en bestudeerde haar nadenkend toen ze zich hoopvol van me losmaakte en naar me staarde. Ik schakelde het water uit, bang dat het anders al snel koud zou worden.
"Een week? En je ouders dan? Zouden ze niet merken dat je niet in New York bent?" Ze kauwde nerveus op haar lip.
"Wel... Er zijn een paar dingen die ik de komende dagen moet doen voor het bal... Maar ik kan zeggen dat ik ziek ben en het uitstellen naar de dag ervoor! Als ik tegen dan terug ben..." Ze slikte en keek me smekend aan. God, ze had dit zo nodig. We hadden dit allebei nodig.
"Ik ben fucking blut, Lily." lachte ik zenuwachtig.
"Ik niet!"
"Nee, ik wil niet..."
"Je hebt honderden euro's aan Finn betaald om me veilig te houden! Het is mijn fout dat je geen geld hebt! Laat me dit voor je doen, Harry!" Ik trok mijn neus ontevreden op.
"Het is niet jouw fout dat ik geen..."
"Wat je wilt. Verandert niets aan de situatie. Ga met me mee weg. Alsjeblieft." Ik legde mijn hand op haar wang en streelde teder over haar jukbeen met mijn duim.
Shit, ik wilde niets liever... Een week lang alleen met haar zijn, haar compleet voor mezelf hebben... Niemand zou ons lastigvallen, niets zou ons uit elkaar kunnen halen. Gewoon zij en ik.
Ik zuchtte verslagen.
"Fuck, oké."

Ze zat tegen me aan genesteld onder mijn warme lakens, terwijl ik op haar laptop naast ons scrolde. Haar vinger volgde de omtrek van mijn zwarte vlindertatoeage blindelings - zo fucking goed kende ze mijn lichaam al. Ik drukte een tedere kus op haar hoofd.
"Chicago? Die vlucht is goedkoop." zei ze, wijzend op het scherm voor ons. Ik fronste.
"Nee."
"Nee?" Hoofdschuddend streelde ik met mijn grote vlakke hand over haar blote benen, opgekruld in mijn schoot.
"Ik wil een strand." Met opgetrokken wenkbrauw keek ze me aan.
"Waarom?"
"Omdat ik al sinds onze beslissing op reis te gaan aan het fantaseren ben over hoe ik je ga kunnen nemen bij de zee. Op een verlaten strand. Fucking geil." Ze giechelde onmiddellijk geamuseerd.
"Je meent het?"
"Honderd procent. Zoek verder."
"Miami?" Ik snoof schamper.
"Een verlaten strand, Lil. Of wil je genomen worden tussen dikke toeristen? Niet mijn soort fantasie." Ze bloosde en wreef kort met haar neus langs mijn kaaklijn.
"Seks bij de zee is jouw idee, niet de mijne. Ik heb niets gezegd over een strand."
"Hier, wat is dat?" Ik trok haar dichter tegen me aan en wees op een goedkope bestemming onderaan de pagina.
"Een plek in Hawaï." Ik klikte het aan.
"Wel, wel. Een verlaten strand." grijnsde ik. Lily knuffelde me giechelend en las mee.
"Eén van de minst bezochte eilanden in Hawaï? Misschien is het daarom niet duur." Ik streelde op en neer haar bovenarm en drukte enkele tedere kusjes op haar slaap. Fuck, ik kon met mijn poten niet van haar blijven, al hing mijn leven ervan af.
"Of misschien leven er enge dieren?" plaagde ik haar in haar oor. Ze draaide haar hoofd en duwde haar neus tegen de mijne.
"Misschien." fluisterde ze, verlangend naar mijn lippen starend en op die van haar bijtend, tot ze voorover boog en me kuste. Ik legde mijn hand in haar nek en liet haar gewillig doen. Toen ze zich terugtrok, glimlachte ze verlegen.
"Hawaï dan?" Ik knikte.
"Hawaï." bevestigde ik. Ze kuste me een laatste keer vluchtig, voor ze de computer nam en het op haar schoot zette. Over haar schouder keek ik mee.
"Er is vanavond een vlucht." zei ze, maar toen fronste ze en draaide haar hoofd.
"Je moet lesgeven, toch?" Ik grimaste.
"Om twee uur." Ze knikte en wendde zich weer af.
"Ik kan je bagage inpakken? Tenzij je niet wilt dat ik het doe, dan..."
"Nee, doe maar. Ik haat dat toch." Ze glimlachte lichtjes.
"Natuurlijk haat je dat." zei ze.
"Wat bedoel je daarmee?" gromde ik, terwijl ik mijn armen rond haar heen sloeg.
"Gewoon. Je haat veel dingen." zei ze schouderophalend.
"Jou niet."
"Ik ben blij dat te horen." giechelde ze. Grijnzend kuste ik haar zachte wang.
"Wat doe je met al je trainingen?"
"Afzeggen." zei ik simpel.
"Dat zal Jim niet leuk vinden."
"Fuck Jim. Daarbij, hij geilt op onze relatie. Ik denk dat hij het wel door de vingers ziet." Ze klikte de juiste vlucht aan.
"First class, hoogheid?" stelde ik plagerig voor. Ze bloosde.
"Maakt niet uit."
"Hmmm, nee?" Ze schudde haar hoofd.
"Ik weet niet eens hoe first class is. Ik heb nog nooit in zo'n vliegtuig gevlogen. Normaal nemen we..." Ze viel stil en keek me een tel met grote ogen aan over haar schouder, alsof ze besefte dat ze iets doms aan het zeggen was. Ik fronste.
"Neem je wat?"
"Niets." wuifde ze snel weg. Het begon tot me te dagen.
"Fuck, zeg niet... Jullie hebben een privéjet?" Haar wangen kleurden een nog dieper rood.
"Mijn vader, technisch gezien. Voor zijn zaken. Als we in de zomer naar Parijs gaan, dan vliegen we daarin. Hij heeft een groot kantoor daar, en mijn moeder en Elizabeth shoppen er graag. Dus elk jaar keren we terug. Mijn ouders hebben er een domein gekocht." Ongelovig lachte ik.
"Fucking hell. Mijn meisje vliegt privé."
"Vanavond niet." lachte ze. Ik grinnikte.
"Ik leer het je wel." fluisterde ik plagerig in haar oor. Vertederend lachend vulde ze haar gegevens in. Ik fronste toen ze wilde betalen.
"Ziet je vader je uitgaven niet?" Ze schudde haar hoofd en keek me kort aan.
"Liam heeft enkele maanden geleden een rekening voor me opgestart, vlak nadat ik in de club ben beginnen te werken. Daarop werd mijn loon gestort, en met dat geld betaalde ik mijn deel van de huur van de loft. Zo wist mijn vader van niets." Ik trok mijn wenkbrauwen op.
"Hoe inventief." zei ik. Ze humde trots en liet me mijn gezicht in haar nek begraven.
"Fuck, ik heb er zin in." gromde ik.
"Ik ook." knikte ze opgewekt. Ze draaide zich om op mijn schoot en zette de laptop eventjes naast ons.
"Haz?" Ik aaide over haar wang.
"Wat, baby?"
"Je hebt er toch zin in omdat... Omdat je er zin in hebt? En niet omdat je mij een plezier wilt doen?" Ik glimlachte, vertederd door haar en haar lieve bezorgdheid.
"Natuurlijk niet. Ik wil dit zo graag met je doen, Lil. Fuck, zo fucking graag. Ik ben enkel bang voor de gevolgen dat dit kan hebben." Ze zuchtte.
"Ik beloof dat mijn ouders het niet ontdekken."
"Dat kan je niet beloven, engel." zei ik met een trieste glimlach.
"Ik weet het." fluisterde ze verslagen. Ik zuchtte haar naam.
"Het komt goed, oké? Het wordt zo fucking perfect, onze week samen." Hoopvol keek ze me aan.
"Ja?" Ik knikte.
"Beloofd." Ik greep haar kin tussen mijn vingers.
"Kom hier." knikte ik. Ze kuste me gehoorzaam, heel zachtjes en liefdevol. Shit, ik hield van haar. Ik ademde ontspannen in en uit terwijl ze onze lippen versmolt, en streelde zachtjes op en neer haar middel onder mijn grote T-shirt rond haar voortreffelijke lichaam.
"Mmm, ik hou van je." prevelde ze gesmoord. Ik opende mijn lippen tegen de hare en legde mijn hand in haar nek, terwijl ze schrijlings op me kroop.
"Ik hou van je." herhaalde ik op intense toon, voor ik mijn tong in haar mond duwde en goedkeurend kreunde.
Ze trok zich met een smakje los en likte met gesloten ogen over haar lippen.
"God." fluisterde ze genietend. Ik haalde wat dieper adem, greep haar blonde golven toen vast en kuste haar opnieuw. Ze legde haar handen rond mijn nek en opende haar mond nogmaals gewillig voor me. Speels en haast sensueel krulde mijn tong rond die van haar, voor ik me terugtrok en plagerig aan haar onderlip trok met mijn tanden.
"Harry." kreunde ze toen ik hem loste en hij verleidelijk terug sprong. Met haar zachte palmen op mijn borstkas overbrugde ze de afstand tussen onze gezichten opnieuw. Ik beantwoordde haar kus gretig.
Ze was mijn zon - een zalige warme zomerdag. Mijn bloem, als een jonge, net ontsproten knop, klaar om te bloeien. Mijn prinsesje, exquis en verrukkelijk. En mijn engel. God, mijn engel, puur en onschuldig en betoverend prachtig, verheven boven alles wat basaal leek, alles wat slechts was. Mijn Lily deed meer dan er zomaar zijn. Ze vulde hele harten.
Onze vliegtuigtickets even vergetend, hadden we enkel oog voor elkaar. Grijpend in het haar van de ander, kusten we vurig, al was het evenzeer intiem en romantisch tot op zekere hoogte. Het zond tintelingen door mijn hele lichaam. Perfectie.
"Laat me nooit gaan, Harry." smeekte ze gesmoord, toen ik gekweld fronsend uithijgde in haar warme mond. Ik schudde mijn hoofd.
"Nooit, Lily. Fuck, ik sterf nog liever." Ik kuste haar opnieuw, nu tederder, maar een harde klop op de voordeur, gedempt door de muur tussen mijn kamer en de rest van de loft, liet ons verstoord opkijken.
"Wie heeft nu zijn fucking sleutel weer niet bij?" gromde ik gefrustreerd, terwijl Lily zich tegen me aan nestelde en haar wang tegen mijn schouder liet rusten. Ik glimlachte zwak toen ze zachte, lieve kusjes in mijn nek drukte. Harde bonzen vulden het appartement nu. Ik fronste en streelde afwezig op en neer haar smalle rug. Als ik mijn oren spitste, hoorde ik vage voetstappen gehaast struikelen door de ongetwijfeld nog steeds aanwezige ravage van het feestje vannacht.
"Ik kom, ik kom!" hoorde ik Sophia geërgerd roepen.
Ik voelde het al voor zij het deed. Het was hier. Dat onheilspellende, verschrikkelijke gevoel dat er iets catastrofaals te gebeuren stond.
Ik verstrakte.
"Hmm, wat scheelt er?" vroeg Lily slaperig, terwijl ze met haar vingertoppen over mijn borstkas streelde. Ze kuste mijn schouder teder. Ik keek haar met grote ogen aan, net toen we een barse, harde mannenstem in de woonkamer hoorden. Mijn meisje snakte naar adem en schoot recht, met een ruk naar de deur kijkend. Ze boorde haar nagels verschrikt in mijn borstkas.
"Oh god..." piepte ze onmiddellijk ontzet, maar ze werd ruw onderbroken door een tweede luide snauw: "Waar is ze?"
Compleet in paniek staarde Lily me aan; haar borstkas ging fel op en neer, en haar kleine vingers klauwden in mijn schouders. Tranen sprongen in haar ogen.
"Lil? Baby?" prevelde ik bezorgd.
"Lily-Rose!" bulderde dezelfde razende stem nu. Ze snikte en sloeg haar hand voor haar mond. Snel kroop ze van me af en sleurde me van het bed met haar handen rond mijn polsen.
"Zeg niet dat dat..." begon ik te sissen, maar ze knikte enkel angstig huilend en trok me verder weg van de deur, alsof het een fuck zou helpen.
"Hij mag me niet meenemen. Harry, als hij me meeneemt..." begon ze met schokkende schouders. Ik nam haar gezicht tussen mijn handen en voelde mijn hart pijnlijk samentrekken. Dit kon niet, dit kon niet, dit kon niet, dit kon niet, dit kon niet, dit...
"Waar is mijn dochter?"
Fuck.
Ik probeerde razendsnel te denken, maar de paniek overmeesterde me, en compleet verloren klampte ik me vast aan haar kleine lichaam. Onrustig ademhalend keek ik over mijn schouder naar waar het geraas vandaan kwam.
"Wat moet ik doen?" huilde ze radeloos, zo zacht mogelijk.
"Fuck. Fuck, fuck, fuck." stootte ik uit. Mijn stem brak na de tweede vloek. Ik schudde mijn hoofd verloren.
"Harry." snikte ze, zo hevig trillend dat ze ervan klappertandde.
"Hij weet het. Hij weet dat we..." Middenin haar paniekaanval werd de deur ruw open gesmeten. Razendsnel draaide ik me om, Lily al achter mijn grote lichaam duwend.
Een woedende, oudere man stond in de deuropening. Hij was mollig en felrood aangelopen; zijn dikke worstenvingers kneep hij tot vuisten. Enkel aan zijn zandkleurige haar, al had hij er niet heel veel meer van, en zijn groenblauwe ogen kon ik merken dat het Lily's vader moest zijn. Ik had hem ooit één keer gezien, in de galerij, maar hij zag er tot mijn angst stukken imposanter uit nu hij zijn toorn op mij richtte. Hij spuwde haast vuur toen hij mij zag.
"Smerige rotzak." gromde hij. Lily snikte luid achter me en greep mijn arm.
"Alsjeblieft, ik kan het uitleggen." huilde ze wanhopig, maar haar vader leek niet te luisteren. Met een simpele knik droeg hij de vier in zwart geklede, stoïcijnse mannen achter zich op haar tot bij hem te brengen. Hij leek een fucking maffiabaas in zijn peperdure maatpak en met zijn koele, gevaarlijk dreigende blik.
Pas nu leek ik haar angst voor haar eigen vader te begrijpen. Paniekerig probeerde ik nog naar Lily te grijpen, maar het was tevergeefs.
"Nee, alsjeblieft!" smeekte zijn dochter paniekerig. Drie van de vier grepen me ruw beet en sleurden me bij haar weg. Ik vocht en stampte en siste en bood zoveel mogelijk weerstand, maar zelfs ik kon niet winnen van vier grote, stevige mannen.
"Nee, Harry!" gilde Lily. Ze wilde me al volgen, maar de vierde emotieloze robot van haar vader greep haar hardhandig vast en hield haar tegenstribbelende, kleine lichaam moeiteloos tegen naar me toe te gaan. Ze snikte luid, compleet gebroken.
"Laat haar los! Blijf met je fucking poten van haar af!" snauwde ik woedend, terwijl ik me ruw probeerde los te trekken. Haar vader klakte met haar tong. Zijn slaafje sleurde zijn dochter ruw naar hem toe. Ze viel op haar knieën voor hem neer.
"Doe hem alsjeblieft geen pijn." smeekte ze, voor hij haar met een ongeduldige zucht rechtop trok aan haar bovenarmen. Ze piepte gekweld toen hij te hard kneep.
"Lily!" Ik grimaste en keek haar vader dreigend aan. Hij leek onaangedaan te zijn. Ik rukte hard aan mijn arm, maar de man aan mijn linkerkant had me te stevig vast. Het hield me echter niet tegen nog harder tegen te spartelen toen ik Marcus evenzeer nonchalant slenterend naar binnen zag komen.
"Jij!" siste ik woest. Hij keek me minstens even furieus aan. Lily kromp in elkaar.
"Rose? Harry?" Liam en Sophia kwamen naar binnen gerend. Ze leken de enige twee anderen in de loft te zijn. Verstoord draaide haar vader zich om. Hij verstrakte toen hij Liam zag.
"De strandjongen?" bulderde hij woest, voor hij zijn huilende dochter aankeek. Ruw schudde hij haar door elkaar.
"Wat is er aan de hand?" vroeg Liam op zijn hoede, maar Marcus snauwde een arrogante 'niets' en ging de deur in hun gezicht sluiten.
"Dit is tussen Rose en haar vader." gromde hij nog, voor hij hen aan ons zicht onttrok. Ik ademde woedend in en uit.
"Heb je hem ook met je laten doen wat hij wilt? Hmm? Zoals dat ongedierte daar?" Lily schudde haar hoofd snikkend; een ongekende woede borrelde in me op. What the fuck durfde hij te insinueren over zijn eigen kind?
"Hij is geen ongedierte!" protesteerde ze. Haar vader kneep zijn ogen tot spleetjes.
"Nee? Hij verleidt mijn zeventienjarige, minderjarige dochter en laat haar de meest ondenkbare dingen met hem doen! Geen ongedierte, zeg je?" brieste hij. Ze schudde haar hoofd, terwijl ik nog steeds ruw tegenspartelde.
"Hij heeft me niet verleid! Ik hou van hem!" Haar vader werd lijkbleek; verafschuwd staarde Marcus haar aan.
"Kleine, smerige slet." grauwde de enge man voor haar nog, voor hij zijn hand ophief en haar met de achterkant een harde klap op de wang gaf, met alle kracht die hij kon opbrengen.
Ik vloekte woedend en vocht harder dan ooit in de greep van de drie mannen rond me. Het leek alsof ik haar helse pijn voelde; scherpe steken doorboorden mijn hart, en ik kromp zichtbaar in elkaar. Haar gepijnigde gil sneed door merg en been, terwijl ze neerviel op de grond en haar vingers huilend naar haar wang bracht. Angstig draaide ze zich om; onmiddellijk kroop ze snikkend achteruit. Marcus leek onaangedaan en bestudeerde haar slechts met een koele blik.
"Fucking klootzak! Dat is je eigen fucking dochter! Je bent fucking gestoord!" tierde ik woedend, toen ik tot mijn ontzetting haar gesprongen lip zag, maar ik werd vlakaf genegeerd. Haar vader boog over haar heen.
"Kijk naar je, rond paraderend in zijn kleren als een goedkope hoer. Hoe durf je zo'n uitschot aan je te laten zitten? Hoe durf je je bloedeigen familie zo te vernederen? Ken je fucking plaats!" brulde hij woedend. Ze dook gebroken in elkaar.
"Kijk naar me als ik het tegen je heb!" Hij greep haar blonde golven en gaf een harde ruk aan haar zachte lokken.
"Laat haar los! Lily!" schreeuwde ik. Marcus keek me met ijzige ogen aan; ik zag het amper. Paniekerig staarde ik naar mijn meisje op de grond. Hoe hard ik ook vocht, ik kon niets doen voor haar.
"Ik moest van uitgerekend Marcus horen dat je al maanden aan het liegen bent tegen je familie! Dat mijn oudste dochter op een smerige loft in de uithoeken van Manhattan woont en elke nacht in het bed van een vuile crimineel slaapt! Ken je geen waarden? Heb ik je niets geleerd? Je bent een Harper! Een Whitney, verdomme! Dit kan je ruïneren!" Hij raasde zonder remming. Opnieuw trok hij haar recht. Met een harde klap ramde hij haar frêle figuur tegen mijn harde muur, op precies dezelfde plek als waar Finn haar maanden geleden in zijn vuile poten had gehad. Ik had pas door dat ik ook aan het huilen was toen ik een zoute traan op mijn mondhoek voelde.
Ze huilde radeloos.
"Ik kon het niet vertellen! Je zou me bij hem weggehaald hebben!" Ik sloot mijn ogen gekweld; mijn lippen trilden.
"Natuurlijk zou ik je weggehaald hebben! Of dacht je dat ik mijn dochter zomaar zou weggeven aan gelijk wie? Je weet verdomme wat je waard bent! Je weet welke briljante toekomst we voor je hebben!" Ze snikte wanhopig.
"Een toekomst met Marcus!" riep ze walgend. Haar vader greep haar smalle bovenarm en rukte haar ruw vooruit. Ze viel gedesoriënteerd tegen hem aan.
"Toon wat fucking respect! Hij kan je tenminste geven wat je nodig hebt! Wat je familie nodig heeft!"
"Ik wil hem niet! Ik wil niet rijk zijn, of belangrijk!" God, mijn hart brak terwijl ik naar haar keek. Ze zag er zo verloren uit. Ik moest naar haar toe, ik moest...
"Laat me los! Ik zweer dat ik... Fuck! Laat me gaan!" gromde ik woest, terwijl ik opnieuw rond me heen begon te schoppen.
"Droog je tranen en gedraag je als de dochter die je hoort te zijn! Dit is je leven, of je het nu wilt of niet! En je zal doen wat ik je opdraag!"
"Alsjeblieft." snikte ze opnieuw.
"Alsjeblieft wat? Wil je terug naar hem? Dat gespuis? Dat vuil van de fucking straat? Weet je wel wat hij allemaal heeft gedaan? Weet je wie hij is?" raasde haar vader.
"Beter dan jullie allemaal! Ik weet perfect wie hij is, en het verandert niets aan mijn gevoelens!" Hij gromde woedend en greep haar kaakbeen ruw beet. Ze piepte gekweld en klauwde gepijnigd naar zijn armen. Onrustig rukte ik opnieuw aan mijn arm, al was een groot deel van mijn kracht weg en vocht ik slechts uitgeput tegen de greep op mijn lichaam.
"Let op je woorden, hoor je me? Je vergeet tegen wie je het hebt. Wil je dat ik je grote liefde spaar? Gedraag je dan en doe wat ik zeg." Ze begon paniekerig te huilen toen ze zijn woorden hoorde.
"Je gaat hem toch niets aandoen?" Hij antwoordde niet, maar duwde haar ruw in de armen van zijn in het zwart geklede bodyguard. Ze snikte en begon onmiddellijk angstig tegen te stribbelen. Ik keek haar verloren aan; mijn lieve meisje... Ze kon onmogelijk winnen, en toch bleef ze proberen. Zo fucking sterk...
Zo perfect.
Haar vader draaide zich om en wandelde langzaam naar me toe. Een hele tijd bleef hij staan, slechts starend naar me alsof ik het walgelijkste was dat hij ooit had gezien. Ik keek uitdagend terug.
Uiteindelijk vroeg hij op ijskoude toon: "Waarom deed je het? Was het een weddenschap?" Ik kneep mijn ogen woest tot spleetjes. Ongeremd ging hij door met zijn vernederende ondervraging: "Of doe je het voor haar fortuin? Hmm? Haar status?" Voor ik wist wat ik deed, had ik woest op zijn blinkende schoenen gespuwd; ongetwijfeld waren ze meer waard dan al mijn fucking bezittingen samen.
Ontzet staarden zijn hulpjes me aan, Marcus vloekte ongelovig. Lily piepte mijn naam slechts smekend. Ik reageerde er niet op, en keek in de plaats daarvan weer recht in het gezicht van de tiran voor me. Woest trillend staarde hij me aan, terwijl hij bijna paars aanliep.
"Hou hem vast." gromde hij toen. Ik verzette me hevig toen de drie mannen hun greep op me verstevigden en Lils vader zijn hand op mijn schouder legde. Het hielp geen fuck. Meedogenloos ramde hij zijn vuist zo hard mogelijk in mijn maag. Ik klapte gepijnigd kreunend dubbel en grimaste reflexmatig. Lily snikte mijn naam.
"Harry, daag hem niet uit!" huilde ze radeloos. Hevig hijgend keek ik de intimiderende zakenman voor me aan toen hij mijn haar ruw vastnam en me met een harde ruk omhoog dwong.
Ik siste gekweld, maar klemde mijn tanden toen koppig op elkaar en dwong mezelf woedend te grommen, ademloos en schor: "Ik hou meer van Lily dan je mogelijk kan begrijpen."
"Dat is jammer, want na vandaag zal je haar nooit meer zien." blafte hij. Ik slikte de paniek weg en staarde met een minstens even koele blik naar hem als hij naar mij.
"Je kan haar proberen te controleren alsof ze je fucking eigendom is, maar het verandert niets. We zullen altijd bij elkaar willen zijn." snauwde ik hees en nog steeds lichtjes hijgend. Marcus snoof spottend en kruiste zijn armen voor zijn borstkas. Lily's zachte snikken sneden door mijn ziel.
"Je zou je plaats moeten kennen, jongen. En respect leren tonen voor je meerderen." blafte haar vader, terwijl hij mijn haar steviger vastgreep.
Ik schudde mijn hoofd en prevelde woedend: "Ik toon geen respect voor een klootzak die zijn eigen dochter slaat. Die haar dwingt zichzelf te verkopen aan de grootste asshole van Amerika."
Hij liet mijn haar los en boog achteruit. Ik zette me schrap, al was ik toch niet voorbereid op zijn harde vuistslag in mijn gezicht; mijn hoofd viel opzij.
"Niet doen! Alsjeblieft! Doe hem geen pijn!" huilde Lily even verder hysterisch. Ze werd vlakaf genegeerd. Ik proefde de metaalachtige smaak van mijn bloed op mijn tong toen het uit mijn neus mijn mond in stroomde.
"Ik walg van je. Iedereen hier walgt van je. De hele fucking wereld walgt van je. Je bent geen cent waard. Begrijp je dat? Je bent het smerigste van het smerigste. En je hebt aan mijn dochter gezeten." raasde haar vader, terwijl hij mijn kin greep en mijn blik op hem richtte. Duizelig keek ik in zijn kleine kraaloogjes. Die kleur... Net als Lily.
Lily.
Met gespreide neusvleugels uit pure woede snoof hij woest, als een roofdier dat uitgehongerd smachtte naar zijn prooi.
"Weet je hoe het voelt? Horen dat je bloedeigen kind haar familie heeft verraden door om te gaan met iemand zoals jij? Dat ze zichzelf al maanden achter onze rug om aan het weggeven is aan een waardeloze fuck up? Een crimineel? Dat haar hele campus over haar spreekt? Hmm? Wat als de roddels bevestigd worden in haar kringen? Wat als mensen in ons milieu ontdekken dat ze inderdaad de kleine slet is waarvoor iedereen op Columbia haar uitmaakt? Dan kan ze fluiten naar haar toekomst."
"Spreek niet zo over haar. Ze is geen slet." siste ik.
"Nee? Aan je bed en haar gebrek aan kleren te zien heeft ze nog geen uur geleden schaamteloos liggen rollen tussen je lakens! En als Marcus mij niet de waarheid had verteld, na haar leugens evenzeer maanden geslikt te hebben, lag ze hier verdomme nog naakt en verstrengeld met een stuk crapuul te neuken." gromde hij, terwijl zijn borstkas fel op en neer ging. Hij was furieus.
Het hield me niet tegen opstandig te reageren, terwijl ik een druppel bloed van mijn onderlip likte en mijn hoofd gedesoriënteerd schudde: "Je weet geen fuck over ons, of over Lil. Arrogante zak." Hij moest zijn fucking mond houden over haar.
Hij greep de voorkant van mijn T-shirt en stootte zijn knie hard omhoog, recht in mijn kruis. Een helse pijn schoot door mijn lichaam, en met een luide, gepijnigde vloek zakte ik in elkaar. Haast snikkend viel ik neer op mijn knieën, terwijl Lily wanhopig begon te gillen, te smeken op te houden. Ik vermoedde dat het hem nog meer opjutte me kapot te maken.
Ik snakte enkele keren radeloos naar adem, voor ik mijn ogen dichtkneep, en schor tussen mijn tanden door kreunde. Fucking hell. Nog steeds hielden de drie bodyguards me vast, zodat ik niet naar de brandende plek tussen mijn benen kon grijpen.
"Harry!" snikte Lily paniekerig. Uitgeput, verwond en radeloos keek ik mijn prinsesje aan. Grote tranen rolden over haar wangen naar beneden, terwijl ze tevergeefse pogingen ondernam naar me toe te rennen.
Ik keek weer weg en richtte mijn ogen gekweld grommend op de grond. Terwijl ik de pijn probeerde te verbijten, cirkelde haar vader langzaam en dreigend rond me heen. Uiteindelijk droeg hij zijn robotachtige werknemers op me weer rechtop te sleuren. Met knikkende knieën probeerde ik me staande te houden. Hoeveel van die emotieloze, dreigend uitziende huurlingen zou hij zo in dienst hebben? Vormden ze zijn eigen kleine privéleger, dat al zijn vuile werkjes voor hem opknapte? Ik vroeg me af hoe vaak hij mensen die in zijn ogen minder waren liet afranselen om te krijgen wat hij wilde. Als ik Lil mocht geloven wanneer ze zei dat hij tot alles in staat was, of moest voortgaan op mijn huidige beeld van hem, zou het me alleszins geen fuck verbazen.
Hij greep mijn kaakbeen ruw vast en draaide mijn hoofd naar een huilende, tegenspartelende Lily. Hij grijnsde duister.
"Zie je dat? Prachtig, hmm? Ze is het beste wat ik heb. En weet je waarom? Omdat ze binnen een paar jaar haar mooie beentjes zal spreiden voor de grootste asshole van Amerika, en hem kinderen zal geven die erven wat hun Davenport vader zal krijgen dankzij haar en hun huwelijk: de fucking wereld. Want dat is wat een meisje als Lily-Rose te bieden heeft. Toekomst. En geld. En macht. Enkel door mooi te zijn en zwijgend toe te kijken hoe Marcus alles voor haar doet." Mijn maag keerde om nu ik hem zo over zijn eigen kind hoorde spraken. Was dat wat ze was voor hem? Zijn eigen luxehoertje, dat hij kon wegschenken voor bakken geld en een succesvolle toekomst? Werkte haar volledige milieu zo, of enkel haar zieke, gestoorde familie?
Marcus keek me uitdagend aan en wandelde naar Lily. Angstig probeerde ze achteruit te struikelen toen de bodyguard hem gewillig aan hem doorgaf. Onrustig schudde ik mijn hoofd; mijn pijn verbijtend probeerde ik me abrupt weerspannig opnieuw los te rukken. Mijn ogen puilden haast uit mijn hoofd toen ik hem mijn huilende meisje tegen zijn smerige lichaam zag trekken.
"Laat haar los! Vuile klootzak! Weet haar vader wat je met haar hebt gedaan?" riep ik schril, voor ik de man voor me koortsachtig aankeek.
"Je denkt dat ik uitschot bent? Kijk naar je fucking perfecte Marcus! Zijn fucking handafdruk heeft een halve maand in haar arm gestaan waar hij haar vastgenomen heeft! Is dat de schoonzoon die je wilt? Eén die je dochter mishandelt?" stootte ik met overslaande stem uit, voor ik weer naar Lily even verder keek. Hij hield haar te stevig vast. Hij was te dichtbij. Fuck, hij moest van haar blijven. Hij moest zijn vuile poten van haar heilige lichaam halen.
Ik voelde de brandende, nadenkende blik van haar vader kort op me rusten. Uiteindelijk keek hij zijn ideale schoonzoon evenzeer aan.
"Marcus?" vroeg hij koeltjes.
"Hij liegt." zegt Marcus verveeld. Lily begon harder te huilen en keek me smekend aan
"Stop, Haz. Maak het niet erger voor jezelf! Alsjeblieft!" snikte ze wanhopig. Ik schudde mijn hoofd en keek haar ontzet aan. Waarom zei ze niets? Waarom bevestigde ze mijn verhaal niet? God, ik had haar zelden zo angstig en verloren meegemaakt. Waren dit de monster tussen wie ze had moeten opgroeien? De tranen sprongen in mijn ogen toen haar vader me weer aankeek.
"Hoor je dat? Je liegt. Of, ook mogelijk, mijn koppige dochter is ongehoorzaam geweest en heeft de gevolgen van haar daden moeten dragen. Zoals je merkt, maakt ze al eens... foute beslissingen. Het is belangrijk haar af en toe te tonen wie de baas is." Ik keek hem verwilderd aan.
"Je bent ziek!" snauwde ik furieus. Ik was amper uitgesproken voor ik een nieuwe harde vuistslag in mijn gezicht voelde.
"Stop!" gilde Lily nu zo luid en hysterisch, dat haar stem het begaf en ze hees en schor bleef smeken op te houden. Meedogenloos bleef haar vader op me inbeuken, tot ik slapjes en slechts half bij bewustzijn in de armen van zijn gebrainwashte hulpjes hing.
Hij hield even op om zijn gebarsten, bebloede knokkels met een afkeurende zucht af te vegen aan zijn zakdoek. Terwijl kreunde ik volledig gebroken. Mijn bezwete haar hing in mijn ogen, en tranen en bloed drupten op mijn verwijdde lippen. Grimassend hijgde ik.
Onverschillig borg hij de bevuilde stof weer op en greep mijn haar beet, zijn vuist al achteruit zwaaiend om me een nieuwe slag te geven, maar zijn dochter onderbrak hem wanhopig huilend: "Stop! Stop alsjeblieft! Ik zal doen wat je zegt! Alles wat je wilt, echt waar! Meegaan naar huis, zelfs bij Marcus zijn als dat echt is wat je van me verwacht, zolang je hem met rust laat!" Haar woorden deden meer pijn dan alle slagen samen. Ik hoestte zwakjes en keek haar wanhopig aan.
"Li... Lily. Nee, baby." smeekte ik radeloos. Ze keek me met roodomrande betraande ogen aan en liet een opgeluchte snik horen toen haar vader ophield en met een bedenkelijke blik een stap achteruit zette.
"Niet doen, schatje. Nie... Niet doen." prevelde ik buiten adem. Ik likte gepijnigd sissend over mijn gesprongen lip. Ze schudde haar hoofd verloren, als om te zeggen dat ze geen keuze had. Marcus grijnsde zelfgenoegzaam en trok haar zo mogelijk nog dichter tegen hem aan. Mijn hart bloedde.
God, ik kon dit niet aan. Dit was te pijnlijk.
Ik stierf liever hier en nu dan haar met hem te zien vertrekken.
Haar vader zuchtte diep, trok zijn maatpak met een nonchalante zucht in de plooi en kraakte zijn nek kort.
"Mooi. Breng haar naar de wagen." zei hij luchtig. Paniekerig draaide ik mijn hoofd, zodat ik hem met reusachtige ogen kon aankijken.
Naar de wagen?
"Wacht, wat?" gromde ik verschrikt. Fuck, ze was amper aangekleed! Al haar fucking spullen stonden hier nog! Ze konden haar zo niet meenemen! Maar vooral: ze konden har nu nog niet meenemen! Shit, nee... Nee, dit kon niet ons laatste moment samen zijn! Ook Lily snakte ontzet naar adem.
"Breng me naar... N... Naar? Nee, stop! Nu nog niet!" begon ze opnieuw te huilen. Wanhopig probeerde ze zich opnieuw los te rukken, maar Marcus hield haar moeiteloos tegen en rolde verveeld met haar ogen.
"Lily!" stootte ik gekweld uit, als een stervend dier. Haar vader keek me nog één keer verafschuwd aan.
"Laat dit de laatste keer geweest zijn dat ik je moest zien. Hetzelfde geldt voor Lily-Rose. Je ziet haar nooit meer terug." snauwde hij koeltjes, mijn wanhopige smeekbedes en protesten negerend.
"Durf haar niet van me af te nemen!" schreeuwde ik wanhopig achter hem aan, terwijl hij verveeld wegliep en mijn kamerdeur weer opende. Lily gilde paniekerig met me mee.
"Haal me niet bij hem weg!" snikte ze hees. Haar vader luisterde niet en verdween met een wrede koelbloedigheid, zijn brekende dochter vlakaf negerend. Ik bleef Lily's naam wanhopig snikken, ook toen Marcus haar ruw in de armen van de bodyguard naast hem duwde. Die tilde haar op en begon haar onverschillig naar buiten te dragen. Tegenspartelend keek ze me aan, wanhopig en martelend verlangend. Ze wilde naar me toe komen...
"Laat me op zijn minst afscheid nemen van hem!" huilde ze luid. Ik vocht harder dan ooit in de greep op mijn lichaam, ook al was ik compleet uitgeput.
"Harry! Nee! Laat me afscheid nemen! Laat me hem een laatste keer zien! Stop, alsjeblieft!" De tranen stroomden over mijn wangen, terwijl ik hen haar ruw uit mijn leven zag rukken. Ik kon geen fuck doen.
"Lily!" Mijn stem brak evenzeer. Marcus leunde nonchalant met zijn schouder tegen mijn muur en zag me vol leedvermaak breken. Ik zakte huilend door mijn knieën terwijl ik naar haar wegstervende hysterische snikken bleef luisteren.
"Alsjeblieft!" hoorde ik haar een laatste keer gillen, voor alles stil werd rond me. Marcus slenterde hoofdschuddend naar me toe en hurkte voor me. Ruw greep hij in mijn haar. Ik werd met een pijnlijke ruk tegengehouden door de bodyguards achter me toen ik hem woest probeerde aan te vallen.
"Je bent zo'n domme klootzak. Weet je hoe ik de waarheid heb ontdekt?" sneerde hij. Ik klemde mijn tanden op elkaar.
"Xander." siste ik gebroken. Hij schudde zijn hoofd geamuseerd.
"Niet enkel hem. Iedereen had het over hoe ze op je wedstrijd was. Hoe ze je kuste en jij haar vasthield alsof ze je fucking wereld is. En over hoe ze gisteren rond je hing op je smerige feestje. Hoe ze zich als een ordinaire hoer liet kussen en aanraken door je terwijl iedereen het kon zien. Je hebt je eigen geheim verklapt, fuckboy."
"Ik zweer, als je haar iets aandoet..." begon ik duister dreigend. Hij lachte spottend.
"Wat dan? Hmm? Wat ga je doen? Je zal het nooit weten, Styles. Je ziet haar nooit meer terug." Ik liet een wanhopige snik horen en schudde mijn hoofd verloren. Veroordelend liet hij zijn ogen over me heen glijden.
"Het is voorgoed gedaan tussen jullie. Ik laat mijn toekomstige niet langer in de buurt van vuil ongedierte rondhangen. Vanaf nu hoort ze naar mij te luisteren, zoals het mijn aanstaande vrouw betaamt." Ik haalde onrustig adem.
"Ik maak je kapot!" grauwde ik, kwader dan ik ooit was geweest. Ik zag niets, enkel rood en vuur en mijn fucking handen rond zijn nek. Trauma of niet, Finn of niet - shit, gevangenis of niet, ik zou met veel fucking plezier een fucking kogel door zijn kop jagen nu. Alles om Lily uit zijn fucking klauwen te redden.
"Ja? Voor of na ik haar de mijne maak?" daagde hij me verder uit. Onrustig en uitzinnig van woede vocht ik fel tegen de mannen die me met al hun macht moesten tegenhouden me niet los te trekken.
Hij ging snel rechtstaan en zette snel enkele stappen achteruit.
"Je kan vloeken en vechten zoveel je wilt, dat verandert niets aan het feit dat je haar kwijt bent. Ik heb haar nu. En ik kan alles met haar doen wat ik wil, met de zegen van haar vader." Ik snikte ademloos, furieus en briesend.
"Klootzak! Als je haar met één vinger durft aan te raken, ga je eraan!" riep ik nog razend, ook al wist ik dat het geen fuck zou helpen. Hij knikte naar de bodyguards.
"Ik zal goed voor haar zorgen, Harry." zei hij nog, uitdagend over zijn lippen likkend, voor hij zich omdraaide en wegliep. Het moment dat hij de deur uit was, lieten de drie mannen me los en volgden hem in gelijke pas. Ik viel verloren neer en krulde tot een bolletje op mijn harde koude vloer.
"Lily." snikte ik herhaaldelijk, smekend huilend dat ik haar terug bij me wilde. Dat ik niet zonder haar kon. Dat ik haar veilig moest houden.
Liam en Sophia kwamen binnen gerend en knielen bezorgd naast me neer. Ik merkte het amper.
"Wat is er gebeurd? We konden niet binnenkomen!" piepte Sophia paniekerig.
"Waar namen ze haar mee naartoe?" vervolgde Liam op angstige toon.
"Hij heeft haar meegenomen. Ik ben haar kwijt." huilde ik. God, kon ik verlost worden uit mijn lijden? Kon mijn hart uit mijn lichaam gerukt worden, zoals het lot net mijn grote liefde van me had afgenomen? Hoe kon ik mogelijk verder zonder haar?
"Fuck, Harry." Liam trok me rechtop en trok me onmiddellijk stevig tegen zich aan.
"We probeerden de politie te bellen toen we hoorden wat hij met jullie aan het doen was, maar ze reageerden zo vreemd toen ze haar naam hoorden. Ze zeiden dat ze niets konden doen, omdat hij haar vader is en zij minderjarig." zei Sophia, terwijl ze ook begon te huilen.
"Omdat hij een fucking klootzak heeft die de hele oostkust in zijn fucking macht heeft. En nu heeft hij haar. Ik weet niet eens wat ze met haar gaan doen." mompelde ik gebroken.
"Harry..." prevelde Liam.
"Fuck, ik kan dit niet. Ik kan niet zonder haar." zei ik met een verloren snik. Ik meende het met elk bot in mijn lijf: ik stierf nog liever dan dit te moeten doorstaan.
"Kunnen we iets doen om te helpen?" vroeg Sophia wanhopig.
Het was een hele tijd stil; levenloos ineengedoken lag ik tegen Liam aan.
"Nee. Alles wat ik nodig heb, is weg."

Reacties (9)

  • NicoleStyles

    Okee damn die vader moet ff langs een psycholoog gaan ofzo.. wat een klootzak!

    1 jaar geleden
  • Smexy

    Oh J*zus! Hoe kun je ons dit aan doen. Allemachtig, mijn hart is zojuist gebroken.
    Please laat dit verhaal niet stoppen als ze niet bij elkaar zijn. Ik wil een happy einde, geen sad one. Please, i'm begging you! Fuck, dit is zo pijnlijk.

    1 jaar geleden
  • aylatjuhh

    Mijn hart breekt(huil)

    1 jaar geleden
  • MyLifeLine

    NOOOOOOOOO!!!! Ik durf nu het volgende hoofdstuk niet te lezen 😱😱😱

    1 jaar geleden
  • CrazyUnicornLuf

    neeeeee! waarom doe je dit! ik haat je! (niet echt hoor:X)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen